Υπόθεση C-566/16 Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρα 282 έως 292 – Ειδικό καθεστώς μικρών επιχειρήσεων – Καθεστώς απαλλαγών – Υποχρέωση επιλογής της εφαρμογής του ειδικού καθεστώτος κατά το ημερολογιακό έτος αναφοράς

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 17ης Μαΐου 2018 «Προδικαστική παραπομπή – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρα 282 έως 292 – Ειδικό καθεστώς μικρών επιχειρήσεων – Καθεστώς απαλλαγών – Υποχρέωση επιλογής της εφαρμογής του ειδικού καθεστώτος κατά το ημερολογιακό έτος αναφοράς»

Στην υπόθεση C‑566/16,

με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Nyíregyházi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (δικαστήριο διοικητικών και εργατικών διαφορών Nyíregyháza, Ουγγαρία) με απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2016, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Νοεμβρίου 2016, στο πλαίσιο της δίκης

Dávid Vámos

κατά

Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους J. L. da Cruz Vilaça, πρόεδρο τμήματος, E. Levits (εισηγητή), A. Borg Barthet, M. Berger και F. Biltgen, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: N. Wahl

γραμματέας: A. Calot Escobar

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,

λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν:

– η Ουγγρική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Μ. Z. Fehér καθώς και από την E. E. Sebestyén,

– η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την L. Lozano Palacios καθώς και από τον B. Béres,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Νοεμβρίου 2017,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

1 H αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης και, ειδικότερα, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1, στο εξής: οδηγία περί ΦΠΑ).

2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του Dávid Vámos και της Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága (διευθύνσεως προσφυγών της εθνικής φορολογικής και τελωνειακής αρχής, Ουγγαρία) (στο εξής: διεύθυνση προσφυγών), με αντικείμενο την απόφαση της τελευταίας με την οποία διαπιστώθηκε ότι οφειλόταν φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) εκ μέρους του D. Vámos και επιβλήθηκε σε αυτόν πρόστιμο και τόκοι υπερημερίας.

Το νομικό πλαίσιο

Το δίκαιο της Ένωσης

3 Το άρθρο 9 της οδηγίας περί ΦΠΑ ορίζει τα εξής:

«1. Νοείται ως “υποκείμενος στον φόρο” οποιοσδήποτε ασκεί, κατά τρόπο ανεξάρτητο και σε οποιονδήποτε τόπο, οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από τον επιδιωκόμενο σκοπό και τα αποτελέσματα της δραστηριότητας αυτής.

Ως “οικονομική δραστηριότητα” θεωρείται κάθε δραστηριότητα του παραγωγού, του εμπόρου ή του παρέχοντος υπηρεσίες, περιλαμβανομένων και των δραστηριοτήτων εξόρυξης, των αγροτικών δραστηριοτήτων καθώς και των δραστηριοτήτων των ελεύθερων επαγγελμάτων. Ως οικονομική δραστηριότητα θεωρείται, επίσης, η εκμετάλλευση ενσώματου ή άυλου αγαθού, με σκοπό ιδίως την άντληση εσόδων διαρκούς χαρακτήρα.

[…]»

4 Το άρθρο 213, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής προβλέπει τα εξής:

«Κάθε υποκείμενος στο φόρο δηλώνει την έναρξη, τη μεταβολή ή την παύση της δραστηριότητάς του ως υποκείμενου στον φόρο.

Τα κράτη μέλη επιτρέπουν και μπορούν να απαιτούν, με τις προϋποθέσεις που ορίζουν, την υποβολή της δήλωσης με ηλεκτρονικά μέσα.»

5 Το άρθρο 214 της εν λόγω οδηγίας ορίζει τα εξής:

«1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να αποκτούν ατομικό αριθμό φορολογικού μητρώου τα ακόλουθα πρόσωπα:

α) κάθε υποκείμενος στον φόρο, εκτός αυτών που προβλέπονται στο άρθρο 9, παράγραφος 2, ο οποίος διενεργεί στο αντίστοιχο έδαφός τους παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών για τις οποίες του παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης, εκτός των παραδόσεων αγαθών ή της παροχής υπηρεσιών για τις οποίες ο ΦΠΑ οφείλεται αποκλειστικά από τον λήπτη υπηρεσιών ή τον αποκτώντα αγαθά σύμφωνα με τα άρθρα 194 έως 197 και το άρθρο 199·

[…]».

6 Το άρθρο 272 της ίδιας οδηγίας προβλέπει τα εξής:

«1. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τους ακόλουθους υποκείμενους στον φόρο από ορισμένες ή όλες τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα κεφάλαια 2 έως 6:

[…]

δ) τους υποκείμενους στον φόρο που επωφελούνται της απαλλαγής για τις μικρές επιχειρήσεις όπως προβλέπεται στα άρθρα 282 έως 292,

[…]».

7 Το άρθρο 273 της οδηγίας περί ΦΠΑ ορίζει τα κάτωθι:

«Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν και άλλες υποχρεώσεις που κρίνουν αναγκαίες για τη διασφάλιση της ορθής είσπραξης του ΦΠΑ και την αποφυγή της απάτης, με την επιφύλαξη της τήρησης της αρχής της ίσης μεταχείρισης των εσωτερικών πράξεων και των πράξεων που πραγματοποιούνται από υποκείμενους στον φόρο μεταξύ κρατών μελών και με την προϋπόθεση ότι οι υποχρεώσεις αυτές δεν οδηγούν, στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών, σε διατυπώσεις που συνδέονται με τη διέλευση συνόρων.

Η δυνατότητα που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιβολή επιπλέον υποχρεώσεων τιμολόγησης εκτός από αυτές που καθορίζονται στο κεφάλαιο 3.»

8 Το άρθρο 281 της οδηγίας αυτής ορίζει τα εξής:

«Τα κράτη μέλη, τα οποία συναντούν δυσκολίες σχετικά με την υπαγωγή των μικρών επιχειρήσεων, λόγω της δραστηριότητας ή της δομής τους, στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ, μπορούν, μέσα στα όρια και με τις προϋποθέσεις που καθορίζουν και έπειτα από διαβούλευση με την επιτροπή ΦΠΑ, να εφαρμόζουν απλουστευμένες διαδικασίες επιβολής και είσπραξης του φόρου, όπως καθεστώτα κατ’ αποκοπή, με την προϋπόθεση όμως ότι δεν οδηγούν σε μείωση του φόρου.»

9 Το άρθρο 282 της οδηγίας περί ΦΠΑ, το οποίο περιλαμβάνεται στο τμήμα 2, με τίτλο «Απαλλαγές ή προοδευτικές μειώσεις», του κεφαλαίου 1 του τίτλου XII («Ειδικά καθεστώτα») αυτής, ορίζει τα εξής:

«Οι απαλλαγές και οι μειώσεις που προβλέπονται στο παρόν τμήμα εφαρμόζονται στις παραδόσεις αγαθών και στις παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται από τις μικρές επιχειρήσεις.»

10 Το άρθρο 287 της οδηγίας αυτής ορίζει τα εξής:

«Τα κράτη μέλη που προσχώρησαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1978 μπορούν να απαλλάσσουν τους υποκείμενους στον φόρο των οποίων ο κύκλος εργασιών είναι το πολύ ίσος με την αντίστοιχη αξία στο εθνικό νόμισμα των ακόλουθων ποσών, με βάση το συντελεστή μετατροπής που ίσχυε την ημέρα της προσχώρησής τους στην Κοινότητα:

[…]

12) η Ουγγαρία, 35 000 EUR,

[…]».

11 Το άρθρο 290 της εν λόγω οδηγίας ορίζει τα ακόλουθα:

«Οι υποκείμενοι στον φόρο, που δικαιούνται την απαλλαγή από τον ΦΠΑ, μπορούν να επιλέξουν είτε το κανονικό καθεστώς εφαρμογής του ΦΠΑ είτε την εφαρμογή των απλοποιημένων ρυθμίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 281. Στην περίπτωση αυτή, τυγχάνουν των προοδευτικών μειώσεων του φόρου, οι οποίες προβλέπονται ενδεχομένως από την εθνική τους νομοθεσία.»

Το ουγγρικό δίκαιο

Ο νόμος περί ΦΠΑ

12 Το άρθρο 2 του az általános forgalmi adóról szóló 2007. évi CXXVII. törvény (νόμου CXXVII του 2007 σχετικά με τον φόρο προστιθέμενης αξίας, στο εξής: νόμος περί ΦΠΑ) προβλέπει τα εξής:

«Βάσει του παρόντος νόμου, υπόκεινται στον [ΦΠΑ]:

(a) οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιεί ο υποκείμενος στον φόρο –υπό την ιδιότητά του αυτή– εξ επαχθούς αιτίας στο έδαφος της Ουγγαρίας […]».

13 Το άρθρο 187 του νόμου αυτού ορίζει τα εξής:

«1) Ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος έχει εγκατάσταση στην εθνική επικράτεια με οικονομικό σκοπό ή ο οποίος, ελλείψει τέτοιας εγκαταστάσεως, έχει την κατοικία ή τον συνήθη τόπο διαμονής του στην εθνική επικράτεια, δικαιούται να επιλέξει την προσωπική απαλλαγή κατά τα οριζόμενα στο παρόν κεφάλαιο.

2) Σε περίπτωση ασκήσεως από τον υποκείμενο στον φόρο του δικαιώματος επιλογής που προβλέπεται στην παράγραφο 1, κατά τη διάρκεια της προσωπικής απαλλαγής και υπό την ιδιότητα απαλλασσόμενου προσώπου, ο υποκείμενος στον φόρο

a) δεν υπόκειται σε πληρωμή του φόρου·

b) δεν δικαιούται να εκπέσει τον φόρο εισροών·

c) μπορεί να εκδώσει μόνον τιμολόγιο στο οποίο δεν αναγράφεται ούτε το ποσό του μετακυλιόμενου φόρου ούτε ο συντελεστής που ορίζεται στο άρθρο 83.»

14 Το άρθρο 188, παράγραφος 1, του εν λόγω νόμου ορίζει τα εξής:

«Δικαίωμα επιλογής προσωπικής απαλλαγής υφίσταται εάν το ποσό της καταβληθείσας ή οφειλόμενης αντιπαροχής για όλες τις παραδόσεις αγαθών ή τις παροχές υπηρεσιών που πραγματοποίησε ο υποκείμενος στον φόρο βάσει του άρθρου 2, στοιχείο a, εκπεφρασμένο σε [ουγγρικά φιορίνια (HUF)] σε ετήσια βάση, δεν υπερβαίνει το μέγιστο ποσοτικό όριο που καθορίζεται στην παράγραφο 2

a) ούτε πραγματικά κατά το ημερολογιακό έτος που προηγείται του ημερολογιακού έτους αναφοράς,

b) ούτε πραγματικά ή βάσει εύλογων προβλέψεων κατά το ημερολογιακό έτος αναφοράς.»

15 Το άρθρο 188, παράγραφος 2, του ίδιου νόμου, όπως ίσχυε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012, όριζε ότι το μέγιστο ποσοτικό όριο που παρείχε δικαίωμα προσωπικής απαλλαγής είχε καθοριστεί στο ποσό των 5 000 000 HUF (περίπου 16 040 ευρώ). Από την 1η Ιανουαρίου 2013 το όριο αυτό αυξήθηκε στα 6 000 000 HUF (περίπου 19 250 ευρώ).

Ο κώδικας φορολογικής διαδικασίας

16 Το άρθρο 16 του adózás rendjéről szóló 2003. évi XCII. törvény (νόμου XCII του 2003 περί κώδικα φορολογικής διαδικασίας, στο εξής: κώδικας φορολογικής διαδικασίας) έχει ως εξής:

«1) Μόνον ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου μπορεί να ασκεί υποκείμενη σε φόρο δραστηριότητα, με την επιφύλαξη των προβλεπομένων στα άρθρα 20 και 21.

2) Ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος επιθυμεί να ασκήσει υποκείμενη σε φόρο δραστηριότητα οφείλει να δηλώσει στην κρατική φορολογική αρχή την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας προκειμένου να του χορηγηθεί αριθμός φορολογικού μητρώου.»

17 Το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχείο a, του κώδικα φορολογικής διαδικασίας ορίζει ότι «ο υποκείμενος στον φόρο οφείλει, εάν η φορολογική υποχρέωση ή η υποκείμενη σε φόρο δραστηριότητά του αντιστοιχούν σε εκείνη ατομικής επιχειρήσεως βάσει του νόμου για τη ρύθμιση της δραστηριότητας ατομικής επιχειρήσεως, να ζητήσει τη χορήγηση αριθμού φορολογικού μητρώου υποβάλλοντας, στην αρμόδια για τις υποθέσεις ατομικών επιχειρήσεων αρχή, δήλωση ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας (δεόντως συμπληρωμένο έντυπο δηλώσεως ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας), εκπληρώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την υποχρέωσή του υποβολής στην κρατική φορολογική αρχή δηλώσεως ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας».

18 Το άρθρο 22, παράγραφος 1, στοιχείο c, του κώδικα αυτού προβλέπει τα ακόλουθα:

«Ο υποκείμενος στον φόρο προστιθέμενης αξίας δηλώνει κατά τη δήλωση ενάρξεως της υποκείμενης σε φόρο δραστηριότητας ότι επιλέγει την προσωπική απαλλαγή.»

19 Το άρθρο 172, παράγραφος 1, στοιχείο c, του εν λόγω κώδικα ορίζει τα εξής:

«Με την επιφύλαξη των προβλεπομένων στην παράγραφο 2, μπορεί να επιβληθεί χρηματική ποινή ύψους έως 200 000 [HUF (περίπου 640 ευρώ)], εάν πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, και έως 500 000 [HUF (περίπου 1 600 ευρώ)], στην περίπτωση των λοιπών υποκειμένων στον φόρο, εάν δεν εκπληρωθούν η υποχρέωση υποβολής δηλώσεως ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας (αρχική δήλωση και γνωστοποίηση τροποποιήσεων), η υποχρέωση παροχής δεδομένων ή ανοίγματος τρεχούμενου λογαριασμού ή η υποχρέωση υποβολής φορολογικών δηλώσεων.»

Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα

20 Μετά από διενέργεια ελέγχου, η ουγγρική φορολογική αρχή διαπίστωσε ότι, μεταξύ του έτους 2007 και της 22ας Ιανουαρίου 2014, ο D. Vámos είχε πραγματοποιήσει 778 πωλήσεις ηλεκτρονικών ειδών σε δύο ηλεκτρονικές πλατφόρμες, χωρίς να είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο υποκειμένων σε ΦΠΑ και χωρίς να έχει δηλώσει εισοδήματα από τις πωλήσεις αυτές και, κατά συνέπεια, του επέβαλε πρόστιμο.

21 Η εν λόγω φορολογική αρχή διαπίστωσε επίσης ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2012 και της 31ης Δεκεμβρίου 2013, ο D. Vámos είχε ασκήσει δραστηριότητα πωλήσεως της οποίας τα έσοδα δεν υπερέβαιναν το ανώτατο όριο που παρείχε δικαίωμα προσωπικής φορολογικής απαλλαγής, το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 188, παράγραφος 2, του νόμου περί ΦΠΑ, και ότι, μεταξύ της 1ης και της 22ας Ιανουαρίου 2014, ο D. Vámos είχε επίσης ασκήσει δραστηριότητα πωλήσεως της οποίας τα έσοδα ήταν αμελητέα.

22 Στις 22 Ιανουαρίου 2014, ο D. Vámos ενεγράφη στο μητρώο των υποκειμένων σε ΦΠΑ και επέλεξε την προσωπική απαλλαγή, ήτοι ένα ουγγρικό καθεστώς απαλλαγής από τον ΦΠΑ για τις μικρές επιχειρήσεις, το οποίο προβλέπεται στα άρθρα 187 επ. του νόμου περί ΦΠΑ.

23 Με χωριστή διαδικασία από εκείνη που οδήγησε στην επιβολή προστίμου σε βάρος του D. Vámos, η ουγγρική φορολογική αρχή προέβη σε εκ των υστέρων έλεγχο των φορολογικών δηλώσεών του αναφορικά με το σύνολο των φόρων και των δημοσιονομικών ενισχύσεων για τα οικονομικά έτη 2012 έως 2014. Κατόπιν του σχετικού ελέγχου, η εν λόγω αρχή διαπίστωσε ότι ο D. Vámos όφειλε ΦΠΑ για το διάστημα μεταξύ του πρώτου τριμήνου του 2012 και του πρώτου τριμήνου του 2014 και, επί τη βάσει της κατά τα ανωτέρω διαπιστωθείσας καθυστερούμενης φορολογικής οφειλής, του επέβαλε νέο φορολογικό πρόστιμο και τόκους υπερημερίας.

24 Ο D. Vámos άσκησε ιεραρχική προσφυγή ενώπιον της διευθύνσεως προσφυγών, η οποία επικύρωσε την τελευταία αυτή απόφαση. Η διεύθυνση προσφυγών, αφενός, αναφέρθηκε στο άρθρο 187, παράγραφος 1, του νόμου περί ΦΠΑ, βάσει του οποίου ο D. Vámos μπορούσε να επιλέξει την προσωπική απαλλαγή, και, αφετέρου, επισήμανε ότι το άρθρο 22, παράγραφος 1, στοιχείο c, του κώδικα φορολογικής διαδικασίας παρείχε τη δυνατότητα επιλογής της προσωπικής απαλλαγής μόνο κατά τη δήλωση ενάρξεως των φορολογητέων δραστηριοτήτων και ότι η δυνατότητα αυτή δεν μπορούσε πλέον να ασκηθεί στη συνέχεια. Σύμφωνα με τη διεύθυνση προσφυγών, δεδομένου ότι ο D. Vámos δεν είχε καταχωρισθεί στο μητρώο της φορολογικής αρχής και επέλεξε την προσωπική απαλλαγή μόλις στις 22 Ιανουαρίου 2014, είχε δικαίωμα να τύχει της προσωπικής απαλλαγής μόνο μετά την ημερομηνία αυτή.

25 Ο D. Vámos άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής της διευθύνσεως προσφυγών ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου υποστηρίζοντας ότι η άσκηση οικονομικής δραστηριότητας κατά την έννοια του άρθρου 6 του νόμου περί ΦΠΑ συνεπάγεται μόνον την υπαγωγή στον ΦΠΑ και, συνακόλουθα, υποχρέωση υποβολής δηλώσεως σύμφωνα με το άρθρο 213, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ και το άρθρο 16 του κώδικα φορολογικής διαδικασίας, όχι όμως υποχρέωση καταβολής ΦΠΑ. Στο μέτρο που τα έσοδα του D. Vámos, όπως αυτά καθορίστηκαν από την ουγγρική φορολογική αρχή, δεν υπερέβαιναν, ούτε για το 2012 ούτε για το 2013, το ανώτατο όριο που παρέχει δικαίωμα προσωπικής απαλλαγής, η ουγγρική φορολογική αρχή δεν έπρεπε να τον θεωρήσει υπόχρεο στην καταβολή ΦΠΑ για τα οικονομικά έτη 2012 και 2013, αλλά αντιθέτως όφειλε να τον ρωτήσει, στο πλαίσιο του εκ των υστέρων ελέγχου, εάν επιθυμούσε να επιλέξει την προσωπική απαλλαγή.

26 Υπό τις συνθήκες αυτές, το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (δικαστήριο διοικητικών και εργατικών διαφορών του Nyíregyháza, Ουγγαρία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

«Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας η φορολογική αρχή μπορεί να αποκλείσει, επ’ ευκαιρία εκ των υστέρων φορολογικού ελέγχου, το δικαίωμα επιλογής της προσωπικής απαλλαγής, με την αιτιολογία ότι ο υποκείμενος στον φόρο έχει το εν λόγω δικαίωμα μόνον κατά τη δήλωση ενάρξεως της υποκείμενης στον φόρο δραστηριότητάς του;»

Επί του προδικαστικού ερωτήματος

27 Με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την εφαρμογή ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ το οποίο προβλέπει απαλλαγή για τις μικρές επιχειρήσεις –θεσπισθέντος σύμφωνα με τις διατάξεις του τμήματος 2 του κεφαλαίου 1 του τίτλου XII της οδηγίας περί ΦΠΑ– στην περίπτωση υποκειμένου στον φόρο ο οποίος πληροί όλες τις ουσιαστικές προϋποθέσεις, πλην όμως δεν άσκησε τη δυνατότητα επιλογής της εφαρμογής του εν λόγω καθεστώτος κατά το χρονικό σημείο υποβολής στη φορολογική αρχή δηλώσεως περί ενάρξεως ασκήσεως της οικονομικής δραστηριότητάς του.

28 Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί, καταρχάς, ότι τα άρθρα 282 έως 292 και, ειδικότερα, το άρθρο 287, σημείο 12, της οδηγίας περί ΦΠΑ προβλέπουν τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να χορηγούν στις μικρές επιχειρήσεις απαλλαγή από τον ΦΠΑ.

29 Εν συνεχεία, επισημαίνεται ότι το άρθρο 290 της οδηγίας αυτής προβλέπει τη δυνατότητα για τον υποκείμενο στον φόρο, που δικαιούται να τύχει απαλλαγής από τον ΦΠΑ, να επιλέξει είτε το κανονικό καθεστώς εφαρμογής ΦΠΑ είτε την εφαρμογή των απλοποιημένων ρυθμίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 281 της οδηγίας αυτής.

30 Επιπροσθέτως, σύμφωνα με το γράμμα των άρθρων 281 και 284 έως 287 της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη μπορούν να εισάγουν και να διατηρούν σε ισχύ τα ειδικά καθεστώτα επιβολής ΦΠΑ, εφόσον τα καθεστώτα αυτά είναι σύμφωνα με το σύστημα του ΦΠΑ. Εξάλλου, η αιτιολογική σκέψη 49 της ίδιας οδηγίας αναφέρει ότι, όσον αφορά τις μικρές επιχειρήσεις, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να συνεχίζουν να εφαρμόζουν τα ειδικά τους καθεστώτα.

31 Τέλος, το καθεστώς της προσωπικής απαλλαγής, που προβλέπεται από το ουγγρικό δίκαιο, είναι ένα ειδικό καθεστώς που επιτρέπει στις επιχειρήσεις των οποίων ο κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο ανώτατο όριο να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ. Αυτό το καθεστώς απαλλαγής που εφαρμόζεται στις μικρές επιχειρήσεις συνεπάγεται, σύμφωνα με το άρθρο 187, παράγραφος 2, του νόμου περί ΦΠΑ, ότι ο υποκείμενος στον φόρο δεν υποχρεούται να καταβάλει ΦΠΑ, δεν έχει δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών και μπορεί να εκδώσει μόνον τιμολόγιο στο οποίο δεν αναγράφεται ο ΦΠΑ. Στο πλαίσιο των παρατηρήσεών της ενώπιον του Δικαστηρίου, η Ουγγρική Κυβέρνηση επισήμανε ότι η δυνατότητα επιλογής της απαλλαγής από τον φόρο μπορεί να ασκηθεί και μετά την υποβολή δηλώσεως περί ενάρξεως δραστηριότητας, αλλά μπορεί να έχει αποτελέσματα μόνο για το μέλλον.

32 Εν προκειμένω, ο υποκείμενος στον φόρο είχε ζητήσει να τύχει της προσωπικής απαλλαγής, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι το δικαίωμα επιλογής της απαλλαγής αυτής θα έπρεπε να έχει ασκηθεί κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο επιθυμούσε να τύχει της εν λόγω απαλλαγής.

33 Όσον αφορά την υποχρέωση υποβολής δηλώσεως περί ενάρξεως ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η οδηγία ΦΠΑ δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία η οποία επιβάλλει σε υποκείμενο στον φόρο υποχρέωση υποβολής δηλώσεως περί ενάρξεως οικονομικής δραστηριότητας, ακόμη και αν τα έσοδα από τη δραστηριότητα αυτή δεν υπερβαίνουν το ανώτατο όριο που παρέχει δικαίωμα απαλλαγής από τον φόρο για τις μικρές επιχειρήσεις (βλ., υπό την έννοια αυτή, διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2015, Balogh, C‑424/14, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:708, σκέψη 30). Έχει επίσης κρίνει ότι η οδηγία περί ΦΠΑ δεν αντιτίθεται στην επιβολή διοικητικού προστίμου για τη μη τήρηση της υποχρεώσεως υποβολής δηλώσεως από υποκείμενο στον φόρο, υπό τον όρο ότι το πρόστιμο είναι σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας (βλ., υπό την έννοια αυτή, διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2015, Balogh, C‑424/14, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:708, σκέψη 37).

34 Εν προκειμένω, πρέπει να εξεταστεί αν κράτος μέλος δύναται να εξαρτά τη χορήγηση καθεστώτος φορολογικών απαλλαγών από την επιλογή, εκ μέρους του υποκειμένου στον φόρο, ενός τέτοιου καθεστώτος κατά το χρονικό σημείο υποβολής της δηλώσεώς του περί ενάρξεως ασκήσεως δραστηριότητας και αν, ελλείψει τέτοιας επιλογής εκ μέρους του υποκειμένου στον φόρο επ’ ευκαιρία υποβολής της δηλώσεως αυτής, δύναται να εφαρμόσει αυτεπαγγέλτως το κανονικό καθεστώς ΦΠΑ.

35 Επισημαίνεται, αφενός, ότι, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων που αναφέρονται στη σκέψη 30 της παρούσας αποφάσεως, η εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των μικρών επιχειρήσεων αποτελεί δυνατότητα η οποία παρέχεται στα κράτη μέλη για την οργάνωση του συστήματος φορολογήσεως.

36 Αφετέρου, όπως προκύπτει από το άρθρο 273, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας περί ΦΠΑ, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν και άλλες υποχρεώσεις που δεν περιλαμβάνονται στην οδηγία αυτή, αλλά τις οποίες κρίνουν αναγκαίες για τη διασφάλιση της ορθής εισπράξεως του ΦΠΑ και για την αποφυγή της απάτης.

37 Συναφώς, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι κάθε κράτος μέλος έχει την υποχρέωση να λάβει όλα τα νομοθετικά και διοικητικά μέτρα που είναι πρόσφορα για την είσπραξη ολοκλήρου του ΦΠΑ που οφείλεται στο έδαφός του και για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής (απόφαση της 9ης Ιουλίου 2015, Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei, C‑144/14, EU:C:2015:452, σκέψη 25 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).

38 Το Δικαστήριο έχει, επίσης, κρίνει ότι η διάταξη του άρθρου 273 της οδηγίας ΦΠΑ, πέραν των ορίων που θέτει, δεν ορίζει ούτε τις προϋποθέσεις ούτε τις υποχρεώσεις τις οποίες δύνανται να επιβάλλουν τα κράτη μέλη και, συνεπώς, παρέχει σε αυτά ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά τα μέσα τα οποία είναι κατάλληλα να διασφαλίζουν την είσπραξη ολοκλήρου του ΦΠΑ που οφείλεται στο έδαφός τους και να καταπολεμούν τη φοροδιαφυγή (βλ. απόφαση της 26ης Οκτωβρίου 2017, BB construct, C‑534/16, EU:C:2017:820, σκέψη 21 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).

39 Είναι ασφαλώς αληθές ότι, σύμφωνα με το άρθρο 272, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας περί ΦΠΑ, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τους υποκειμένους στον φόρο που επωφελούνται καθεστώτος απαλλαγής για τις μικρές επιχειρήσεις από ορισμένες ή όλες τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα κεφάλαια 2 έως 6 του τίτλου XI της ίδιας αυτής οδηγίας. Πρόκειται, ωστόσο, για μια απλή δυνατότητα, γεγονός που σημαίνει ότι τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να απαλλάσσουν τους υποκειμένους στον φόρο από τις υποχρεώσεις αυτές.

40 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως προκύπτει από τα σημεία 34 και 46 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα, ότι η απόφαση του Ούγγρου νομοθέτη να θεσπίσει ένα καθεστώς απαλλαγών, εξαρτώντας ταυτόχρονα την εφαρμογή του από ορισμένες διαδικαστικές απαιτήσεις, εμπίπτει στο περιθώριο εκτιμήσεως που η οδηγία περί ΦΠΑ παρέχει στα κράτη μέλη.

41 Εντούτοις, μολονότι τα κράτη μέλη διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την επιλογή των μέτρων που θεσπίζουν για να διασφαλίσουν την ορθή είσπραξη του ΦΠΑ και να αποτρέψουν τη φοροδιαφυγή, οφείλουν, ωστόσο, να ασκούν την αρμοδιότητα αυτή τηρώντας το δίκαιο της Ένωσης και τις γενικές αρχές του και, ιδίως, την αρχή της αναλογικότητας (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 9ης Ιουλίου 2015, Salomie και Oltean, C‑183/14, EU:C:2015:454, σκέψη 50 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία), καθώς και τις αρχές της φορολογικής ουδετερότητας και της ασφάλειας δικαίου.

42 Συγκεκριμένα, πρώτον, όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας, επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας με τα σημεία 57 και 58 των προτάσεών του, ότι η απαίτηση καταβολής ΦΠΑ για πραγματοποιηθείσες πωλήσεις δεν συνιστά κύρωση για την παράβαση της υποχρεώσεως δηλώσεως της ενάρξεως δραστηριότητας και επιλογής καθεστώτος απαλλαγής, αλλά είσπραξη του ΦΠΑ που κατέστη απαιτητός με την έναρξη, εκ μέρους επιχειρηματία όπως ο D. Vámos, της οικονομικής του δραστηριότητας.

43 Επιπλέον, με την απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg (C‑269/03, EU:C:2004:512), το Δικαστήριο έκρινε ότι το δίκαιο της Ένωσης και, ειδικότερα, η αρχή της αναλογικότητας δεν εμποδίζουν ένα κράτος μέλος, το οποίο έκανε χρήση της ευχέρειας να παράσχει στους υποκειμένους στον φόρο το δικαίωμα επιλογής ειδικού καθεστώτος φορολογήσεως, να θεσπίζει ρύθμιση η οποία εξαρτά την πλήρη έκπτωση του ΦΠΑ επί των εισροών από την προηγούμενη έγκριση της φορολογικής αρχής, χωρίς η έγκριση αυτή να έχει αναδρομική ισχύ.

44 Το Δικαστήριο διευκρίνισε, συναφώς, ότι η μη αναδρομικότητα της διαδικασίας εγκρίσεως δεν την καθιστά δυσανάλογα αυστηρή σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό (απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, C‑269/03, Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg, EU:C:2004:512, σκέψη 29).

45 Από τη σκέψη 34 της παρούσας αποφάσεως προκύπτει ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, το κανονικό καθεστώς ΦΠΑ καθίσταται εφαρμοστέο σε περίπτωση που ο υποκείμενος στον φόρο δεν επέλεξε το καθεστώς προσωπικής απαλλαγής. Κατά συνέπεια, εθνική νομοθεσία η οποία αρνείται τη χορήγηση απαλλαγής από τον ΦΠΑ σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης δεν βαίνει πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την ορθή είσπραξη του ΦΠΑ.

46 Δεύτερον, όσον αφορά την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας με την οποία ο νομοθέτης της Ένωσης εκφράζει, στον τομέα του ΦΠΑ, τη γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως (απόφαση της 26ης Οκτωβρίου 2017, BB construct, C‑534/16, EU:C:2017:820, σκέψη 29), έχει κριθεί ότι τα μέτρα που τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να λαμβάνουν για τη διασφάλιση της ορθής είσπραξης του φόρου και για την αποφυγή της φοροδιαφυγής δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται κατά τρόπον ώστε να διακυβεύεται η ουδετερότητα του ΦΠΑ (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 11ης Απριλίου 2013, Rusedespred, C‑138/12, EU:C:2013:233, σκέψεις 28 και 29 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).

47 Συναφώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η παροχή στους υποκειμένους στον φόρο της δυνατότητας να επιλέγουν το καθεστώς απαλλαγής μετά την προβλεπόμενη προθεσμία θα τους παρείχε αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εις βάρος των επιχειρηματιών που έχουν τηρήσει δεόντως τις διαδικαστικές υποχρεώσεις που προβλέπει η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία. Πράγματι, οι υποκείμενοι στον φόρο θα μπορούσαν να επιλέξουν εκ των υστέρων και, ως εκ τούτου, έχοντας τη δυνατότητα να στηριχθούν στα συγκεκριμένα αποτελέσματα της δραστηριότητάς τους, το φορολογικό καθεστώς που είναι το πλέον συμφέρον γι’ αυτούς.

48 Πλην όμως, η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας απαγορεύει, μεταξύ άλλων, τη διαφορετική μεταχείριση, από απόψεως ΦΠΑ, των υποκειμένων στον φόρο που βρίσκονται σε συγκρίσιμη κατάσταση και, επομένως, σε ανταγωνισμό μεταξύ τους.

49 Κατά συνέπεια, η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας και, γενικότερα, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των υποκειμένων στον φόρο δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία δεν χορηγεί απαλλαγή από τον ΦΠΑ στους υποκειμένους στον φόρο που παρέλειψαν να επιλέξουν ένα από τα καθεστώτα απαλλαγών κατά το χρονικό σημείο υποβολής της δηλώσεως ενάρξεως της οικονομικής τους δραστηριότητας, έστω και αν το προϊόν της δραστηριότητάς τους δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που παρέχει δικαίωμα απαλλαγής για τις μικρές επιχειρήσεις.

50 Τρίτον, επισημαίνεται ότι η αρχή της ασφάλειας δικαίου πρέπει να τηρείται από τα θεσμικά όργανα της Ένωσης αλλά και από τα κράτη μέλη κατά την άσκηση των εξουσιών που τους παρέχουν οι οδηγίες της Ένωσης (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 9ης Ιουλίου 2015, Salomie και Oltean, C‑183/14, EU:C:2015:454, σκέψη 30 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).

51 Η αρχή αυτή επιτάσσει να μην μπορεί επ’ αόριστον να τίθεται εν αμφιβόλω η φορολογική κατάσταση του υποκειμένου στον φόρο (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2014, Fatorie, C‑424/12, EU:C:2014:50, σκέψη 46).

52 Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 31 της παρούσας αποφάσεως, δεδομένου ότι οι δικαιούχοι της προσωπικής απαλλαγής από τον φόρο δεν οφείλουν ΦΠΑ και ότι, επομένως, δεν χρειάζεται να τον μετακυλίσουν στους πελάτες τους, ενδέχεται να είναι αναγκαίο οι φορολογικές αρχές να γνωρίζουν εκ των προτέρων τους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι επέλεξαν αυτό το καθεστώς απαλλαγής.

53 Κατά συνέπεια, η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία είναι σύμφωνη με την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

54 Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την εφαρμογή ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ το οποίο προβλέπει απαλλαγή για τις μικρές επιχειρήσεις –θεσπισθέντος σύμφωνα με τις διατάξεις του τμήματος 2 του κεφαλαίου 1 του τίτλου XII της οδηγίας περί ΦΠΑ– στην περίπτωση υποκειμένου στον φόρο ο οποίος πληροί όλες τις ουσιαστικές προϋποθέσεις, πλην όμως δεν άσκησε τη δυνατότητα επιλογής της εφαρμογής του εν λόγω καθεστώτος κατά το χρονικό σημείο υποβολής στη φορολογική αρχή δηλώσεως περί ενάρξεως ασκήσεως της οικονομικής δραστηριότητάς του.

Επί των δικαστικών εξόδων

55 Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφαίνεται:

Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την εφαρμογή ειδικού καθεστώτος φόρου προστιθέμενης αξίας το οποίο προβλέπει απαλλαγή για τις μικρές επιχειρήσεις –θεσπισθέντος σύμφωνα με τις διατάξεις του τμήματος 2 του κεφαλαίου 1 του τίτλου XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας– στην περίπτωση υποκειμένου στον φόρο ο οποίος πληροί όλες τις ουσιαστικές προϋποθέσεις, πλην όμως δεν άσκησε τη δυνατότητα επιλογής της εφαρμογής του εν λόγω καθεστώτος κατά το χρονικό σημείο υποβολής στη φορολογική αρχή δηλώσεως περί ενάρξεως ασκήσεως της οικονομικής δραστηριότητάς του.

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

ΠΟΛ.1097/2018 Φορολογική μεταχείριση ειδικού επιδόματος οργάνου που χορηγείται στους μουσικούς των Κρατικών Ορχηστρών Αθηνών και Θεσσαλονίκης και της Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Αθήνα, 22 Μαΐου 2018
ΠΟΛ.1097/22-05-2018

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ: Α’

Ταχ. Δ/νση: Καρ. Σερβίας 10
Ταχ. Κωδ.: 101 84, Αθήνα
Πληροφορίες: Δ. Παπαγιάννης
Τηλέφωνο: 210 – 3375315-6
FAX: 210 – 3375001

ΠΟΛ 1097/2018

ΘΕΜΑ: Φορολογική μεταχείριση ειδικού επιδόματος οργάνου που χορηγείται στους μουσικούς των Κρατικών Ορχηστρών Αθηνών και Θεσσαλονίκης και της Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Με αφορμή ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:

1. Με τις διατάξεις της παρ.2 του άρθρου 7 του ν.4172/2013 ορίζεται ότι ο ΚΦΕ διακρίνει τις ακόλουθες κατηγορίες ακαθάριστων εισοδημάτων:

α) εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις,
β) εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα,
γ) εισόδημα από κεφάλαιο και
δ) εισόδημα από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου.

2. Στην αιτιολογική έκθεση του άρθρου αυτού διευκρινίστηκε ότι σε φόρο υπόκεινται μόνο τα εισοδήματα που εμπίπτουν σε μια από τις τέσσερις κατηγορίες που αναγνωρίζονται στο άρθρο αυτό και συνεπώς ότι δεν εμπίπτει στο εννοιολογικό πεδίο κανενός από τα αναφερόμενα εισοδήματα, δεν υπόκειται σε φόρο.

3. Με τις διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 ορίζεται ότι επιβάλλεται ειδική εισφορά αλληλεγγύης στα εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ των φυσικών προσώπων ή σχολάζουσας κληρονομίας. Για την επιβολή της εισφοράς λαμβάνεται υπόψη το σύνολο του εισοδήματος, όπως αυτό προκύπτει από την άθροιση των εισοδημάτων από μισθωτή εργασία και συντάξεις, από επιχειρηματική δραστηριότητα, από κεφάλαιο, από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο, πραγματικό ή τεκμαρτό.

4. Με τις διατάξεις της παραγράφου Γ.7 του άρθρου 69 του ν.2065/1992 ορίζεται ότι εκτός από το μηνιαίο βασικό μισθό της προηγούμενης παραγράφου του άρθρου αυτού παρέχονται στο καλλιτεχνικό προσωπικό των Κρατικών Ορχηστρών Αθηνών και Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων, και το επίδομα οργάνου. Ειδικότερα, με τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου της παραγράφου Γ.11 του ίδιου άρθρου και νόμου ορίζεται ότι προς διευκόλυνση της αγοράς, συντηρήσεως και επισκευής του οργάνου χορηγείται στους μουσικούς των Κρατικών Ορχηστρών Αθηνών και Θεσσαλονίκης, οι οποίοι για την εκτέλεση της υπηρεσίας τους υποχρεούνται να χρησιμοποιούν μουσικό όργανο της ιδιοκτησίας τους, ειδικό επίδομα οργάνου.

5. Επιπλέον, με τις διατάξεις της περίπτωσης δ’ της παραγράφου Δ.4 του άρθρου 69 του ν.2065/1992 ορίζεται ότι με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Οικονομικών και Πολιτισμού, επεκτείνεται στους μουσικούς της Ορχήστρας Λυρικής Σκηνής εν όλω ή εν μέρει το μισθολογικό καθεστώς που διέπει τους μουσικούς των κρατικών ορχηστρών. Ειδικότερα, με τις διατάξεις των παραγράφων 6 και 10 του άρθρου 6 του π.δ. 76/1993 προβλέπεται επίσης η χορήγηση ειδικού επιδόματος οργάνου και στους μουσικούς της Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για τους ίδιους σκοπούς για τους οποίους χορηγείται και στους μουσικούς των κρατικών ορχηστρών (διευκόλυνση της αγοράς, συντηρήσεως και επισκευής μουσικού οργάνου ιδιοκτησίας τους).

6. Με την αριθμ. Α231/2017 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου (Δ.Π.) Χαλκίδας με την οποία έγινε δεκτή προσφυγή μουσικού της Ορχήστρας Λυρικής Σκηνής, κρίθηκε ότι τα ποσά που έλαβε ο προσφεύγων κατά τα έτη 2011 και 2012 ως ειδικό επίδομα μουσικού οργάνου, προορίζονται για την κάλυψη πραγματικών δαπανών, στις οποίες υποβάλλονται οι μουσικοί της Ορχήστρας Λυρικής Σκηνής κατά την άσκηση των καθηκόντων τους προς εξυπηρέτηση της υπηρεσίας τους και συνεπώς το επίδομα αυτό δεν συγκεντρώνει τα εννοιολογικά γνωρίσματα του εισοδήματος και δεν υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος.

7. Επισημαίνεται ακόμα ότι παρόμοιες με την ανωτέρω είναι, μεταξύ άλλων, και οι αποφάσεις ΔΠρΑθ 13963, 13964/2008, 3341/2009, ΔΠρΠειρ 3000, 3001/2009 οι οποίες έχουν καταστεί αμετάκλητες, καθώς και οι ΔΠρΑθ 13949/2016, 7667/2018, ΔΠρΠειρ 238/2017 και ΔΠρΘεσ 9892/2017.

8. Μετά από όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω προκύπτει ότι το ειδικό επίδομα οργάνου που χορηγείται στους μουσικούς των Κρατικών Ορχηστρών Αθηνών και Θεσσαλονίκης και της Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, δεν συνιστά εισόδημα και δεν υπόκειται ούτε σε φόρο ούτε και στην ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν.4172/2013. Το ποσό του συγκεκριμένου επιδόματος που χορηγείται στους πιο πάνω μουσικούς δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη τεκμηρίου, καθόσον αυτό δίνεται για την κάλυψη πρόσθετων δαπανών στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξαιτίας της υπηρεσίας και των ιδιόμορφων συνθηκών εκτέλεσης της εργασίας τους.

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
Γ. ΠΙΤΣΙΛΗΣ

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αριθμ. ΔΒ1Δ/89/οικ. 20963/2018 Μεταβίβαση αρμοδιότητας έκδοσης ατομικών πράξεων υπολογισμού ανείσπρακτου ποσού από rebate και clawback ετών 2013-2015, προσδιορισμού των μηνιαίων δόσεων καθώς και της αρμοδιότητας έκδοσης ατομικών πράξεων υπολογισμού οφειλής rebate και clawback για τα έτη 2017 και εντεύθεν, στον Αντιπρόεδρο του Οργανισμού

Αριθμ. ΔΒ1Δ/89/οικ. 20963/22-05-2018

(ΦΕΚ Β’ 1854/23-05-2018)

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις του άρθρου 21 του ν.3918/2011 (ΦΕΚ 31 τ.Α΄/2-3-2011) «Περί συστάσεως του ΕΟΠΥΥ».

2. Τις διατάξεις του άρθρου 21 περ. ι΄ του ν. 3918/2011 (ΦΕΚ 31 τ.Α΄/2-3-2011) «Περί συστάσεως του ΕΟΠΥΥ», όπως τροποποιήθηκε μετά την αντικατάσταση και αναρίθμηση της περ. ια’από τις παρ. α΄ και β΄ του άρθρου 10 του ν. 4238/2014 (ΦΕΚ Α΄ 38/17-02-2014) σύμφωνα με το οποίο: «Ο Πρόεδρος μπορεί με αποφάσεις του να αναθέτει στον Αντιπρόεδρο, καθώς και σε Προϊσταμένους Γενικών Διευθύνσεων, ειδικά καθήκοντα ή να τους μεταβιβάζει αρμοδιότητες».

3. Τις διατάξεις του ν. 4238/2014 (ΦΕΚ 38 τ.Α΄/17-2-2014) «Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού ΕΟΠΥΥ και λοιπές διατάξεις».

4. Τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ. 7α εδ. ι΄ του ν. 4430/2016 (ΦΕΚ Α΄ 205/31.10.2016) «Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία και ανάπτυξη των φορέων της και άλλες διατάξεις» προστέθηκαν με το άρθρο 97 παρ. 1 εδάφ. β-δ ν. 4486/2017, ΦΕΚ Α΄ 115/7.8.2017.

5. Τις διατάξεις του άρθρου 100 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ Α΄ 167/23.7.2013) «Φορολογία εισοδήματος, επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012, του ν.4093/2012 και του ν. 4127/2013 και άλλες διατάξεις».

6. Τις διατάξεις της αριθμ. ΕΑΛΕ/Γ.Π. 88548/2017 (ΦΕΚ Β΄ 4313/11.12.2017) «Καθορισμός διαδικασίας είσπραξης με τη μορφή δόσεων, των υπολειπόμενων οφειλών από clawback και rebate, των παροχών προς τον ΕΟΠΥΥ».

7. Την με αριθμ. Α2β/Γ.Π.36616/11-12-2015 απόφαση του Υπουργού Υγείας (ΦΕΚ 911/τ.ΥΟΔΔ/14-12-2015) περί διορισμού του Προέδρου του ΕΟΠΥΥ.

8. Την ανάγκη για την εύρυθμη και αποδοτική λειτουργία των υπηρεσιών του ΕΟΠΥΥ και το γεγονός ότι με την παρούσα απόφαση δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ,

αποφασίζει:

Τη μεταβίβαση στον Αντιπρόεδρο του Οργανισμού της αρμοδιότητας έκδοσης ατομικών πράξεων υπολογισμού ανείσπρακτου ποσού από rebate & clawback ετών 2013-2015, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας του συμψηφισμού, προσδιορισμού των μηνιαίων δόσεων σύμφωνα με την αριθμ. ΕΑΛΕ/Γ.Π. 88548/2017 απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας (ΦΕΚ 4313 Β΄/11-12-2017) καθώς και της αρμοδιότητας έκδοσης ατομικών πράξεων υπολογισμού οφειλής rebate & clawback για τα έτη 2017 και εντεύθεν.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Μαρούσι, 22 Μαΐου 2018

Ο Πρόεδρος
ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΜΠΕΡΣΙΜΗΣ

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

Ε.Φ.Κ.Α. αριθμ. πρωτ.: Δ.ΑΣΦ. 547/669753/2018 Α. Ασφάλιση στον Ε.Φ.Κ.Α. συντακτών υπαγόμενων στις ασφαλιστικές καλύψεις παροχών των Αλληλοβοηθητικών Ταμείων «Επικουρικό Ταμείο Αρωγής Συντακτών Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας – Εύβοιας» (Ε.Τ.Α.Σ.) και «Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Συντακτών Πελοποννήσου – Ηπείρου – Νήσων» (Τ.Ε.Α.Σ.) μετά την εφαρμογή των διατάξεων του ν.4387/2016 και άρθρου 20 του ν.4498/2017. Β. Ασφάλιση των απασχολούμενων στα πρακτορεία ειδήσεων και γραφεία τύπου, με την υπ. αριθμ.Φ20155/25187/Δ16.624 (Φ.Ε.Κ.Β’/1582/8-5-2018) Υπουργική Απόφαση

Αθήνα, 23/05/2018
Αρ. Πρωτ.: Δ.ΑΣΦ. 547/669753

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 

 

 

 

 

 

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ
ΓΕΝ. Δ/ΝΣΗ ΕΙΣΦΟΡΩΝ KAI ΕΛΕΓΧΩΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Πληροφορίες: Α. Δεμίρης
Τηλέφωνο: 210 – 5285641
Fax: 210 – 5229840
e-mail: [email protected]

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΜΙΣΘΩΤΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΜΙΣΘΩΤΩΝ

Πληροφορίες: Μ. Προδρομίδου
Τηλέφωνο: 210 – 5285581
Fax: 210 – 5228821
e-mail: [email protected]

Ταχ. Δ/νση: Σατωβριάνδου 18 104 32 Αθήνα

ΓΕΝΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

ΘΕΜΑ : Α. Ασφάλιση στον Ε.Φ.Κ.Α. συντακτών υπαγόμενων στις ασφαλιστικές καλύψεις παροχών των Αλληλοβοηθητικών Ταμείων «Επικουρικό Ταμείο Αρωγής Συντακτών Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας – Εύβοιας» (Ε.Τ.Α.Σ.) και «Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Συντακτών Πελοποννήσου – Ηπείρου – Νήσων» (Τ.Ε.Α.Σ.) μετά την εφαρμογή των διατάξεων του ν.4387/2016 και άρθρου 20 του ν.4498/2017.
Β. Ασφάλιση των απασχολούμενων στα πρακτορεία ειδήσεων και γραφεία τύπου, με την υπ. αριθμ.Φ20155/25187/Δ16.624 (Φ.Ε.Κ.Β’/1582/8-5-2018) Υπουργική Απόφαση.

ΣΧΕΤ. : Η με αριθμ. εγκύκλιο 19/2017 περί της ένταξης στον Ε.Φ.Κ.Α. των μισθωτών απασχολουμένων σε επιχειρήσεις, ασφαλισμένων του τ. Ε.Τ.Α.Π. – Μ.Μ.Ε. και η με αριθμ. 22/2018 εγκύκλιος περί προσώπων υπαγόμενων στις ασφαλιστικές καλύψεις του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π..

Α. Με την υπ’ αριθμ. εγκύκλιο 19/2017 Ε.Φ.Κ.Α. δόθηκαν οδηγίες για την ασφάλιση στον Ε.Φ.Κ.Α. των απασχολούμενων σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα Μισθωτών πρώην ασφαλισμένων Α’ Διεύθυνσης Ασφάλισης – Παροχών τέως Ε.Τ.Α.Π. – Μ.Μ.Ε. (Τομέας Τ.Σ.Π.Ε.Α.Θ.)

Μεταξύ των ανωτέρω προσώπων συμπεριλαμβάνονται οι συντάκτες μισθωτοί απασχολούμενοι σε Ημερήσιες Εφημερίδες Επαρχιών, είτε είναι μέλη των αντίστοιχων ενώσεων ιδιοκτητών ημερήσιων επαρχιακών εφημερίδων, είτε όχι, οι οποίοι υπάγονται στην ασφάλιση των Ε.Τ.Α.Σ. και Τ.Ε.Α.Σ. εξαιρούμενοι για τους αντίστοιχους κλάδους από την ασφάλιση του Ε.Φ.Κ.Α..

Επιπροσθέτως, τα ανωτέρω πρόσωπα εξαιρούνται μεν ρητά από την ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., κατά τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν.4498/2017, πλην όμως, από 1/12/2017, η είσπραξη των μηνιαίων εισφορών επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας υπέρ των Αλληλοβοηθητικών Ταμείων Ε.Τ.Α.Σ. και Τ.Ε.Α.Σ., όπως προβλέπεται από το άρθρο 25, παρ.1 του ν.4498/2017, πραγματοποιείται από τον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., σύμφωνα με τον Κανονισμό Είσπραξης Εσόδων του.

Συνεπώς, για την ορθή απεικόνιση των ασφαλιστικών στοιχείων στον Ε.Φ.Κ.Α. των ασφαλισμένων υπαγόμενων σε Ε.Τ.Α.Σ. και Τ.Ε.Α.Σ., με ισχύ από 1/1/2017 έως 30/11/2017, πρέπει να καταχωρούνται στην Α.Π.Δ. τα ακόλουθα:

Κ.Α.Δ. εργοδότη: 0750

Κωδικοί Ειδικότητας εργαζόμενου : 000504 ή 000505 (ως αναφέρονται στην εγκύκλιο 19/2017 του Ε.Φ.Κ.Α.) και

Κωδικός Ειδικής περίπτωσης: (53) με λεκτική περιγραφή «Εξαίρεση από τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας υπαγόμενων στην ασφάλιση Ταμείων τα οποία παραμένουν εκτός Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π. (π.χ. Επαγγελματικά Ταμεία ως Ν.Π.Ι.Δ. – Τ.Ε.Α. – Ε.Α.Π.Α.Ε. – Ασφαλιστών & Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων, Ε.Τ.Ε.Α.Π.Ε.Π. – Πετρελαιοειδών, Τ.Ε.Α.Υ.Φ.Ε. – Φαρμακευτικών Εργασιών – Τ.Ε.Α.Υ.Ε.Τ. – Τροφίμων – Τ.Ε.Α.Σ. και Ε.Τ.Α.Σ.»,

οπότε οι Κωδικοί Πακέτων Κάλυψης του Ο.ΣΥ.Κ. μετατρέπονται, αναλόγως, χωρίς τις ασφαλιστικές καλύψεις των κλάδων των Ε.Τ.Α.Σ. και Τ.Ε.Α.Σ., όπως αναφέρονται στον παρακάτω Πίνακα:

Κ.Π.Κ. ΕΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Κ.Π.Κ. ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΣΧΥΟΣ ΝΕΑ ΣΥΝΟΛΑ
ΑΣΦΑΛ. ΕΡΓΟΔ. ΣΥΝΟΛΟ
094 53 5035 1/1/2017 έως 30/11/2017 10,67% 14,52% 25,19%
095 53 5036 1/1/2017 έως 30/11/2017 10,67% 15,02% 25,69%

Ενώ, από 1/12/2017, για τα ανωτέρω πρόσωπα εφαρμόζονται οι οδηγίες της ενότητας Β1. Μισθωτοί Ασφαλισμένοι των Α’ Β’ Γ’ Διευθύνσεων Ασφάλισης – Παροχών τέως Ε.Τ.Α.Π.- Μ.Μ.Ε. της εγκυκλίου 22/2018 Ε.Φ.Κ.Α..

Επισημαίνεται ότι, στις περιπτώσεις που δεν έχει εφαρμοστεί η ανωτέρω διαδικασία καταχώρησης των ασφαλιστικών στοιχείων ασφαλισμένων των Ε.Τ.Α.Σ. και Τ.Ε.Α.Σ. – λόγω της αναδρομικής εφαρμογής από 1/1/2017 – οι υπόχρεοι εργοδότες πρέπει να γνωστοποιούν με Δελτία Μεταβολής Στοιχείων Ασφαλισμένων (Δ.Μ.Σ.Α.) για τους ασφαλισμένους των οποίων τροποποιείται – σε εφαρμογή των ανωτέρω – η
ασφαλιστική ιστορία, στις υπηρεσίες Εσόδων των Υποκαταστημάτων Μισθωτών Ε.Φ.Κ.Α. του τόπου Απασχόλησης με σχετικό αίτημά τους, κατά την γνωστή διαδικασία.

Τέλος, τα αρμόδια Υποκαταστήματα Μισθωτών Ε.Φ.Κ.Α. πρέπει, άμεσα, να ενεργήσουν, ώστε, να αποκατασταθεί η ορθή ασφαλιστική τακτοποίηση των εν λόγω προσώπων.

Β. Σύμφωνα, με την υπ. αριθμ.Φ20155/25187/Δ16.624/2018 (Φ.Ε.Κ.Β’/1582/8-5-2018) Υπουργική Απόφαση «Έγκριση του Κανονισμού Είσπραξης Εσόδων του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π.» και όπως από τις επιμέρους διατάξεις προκύπτει στην ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. υπάγεται το σύνολο των απασχολούμενων μισθωτών σε πρακτορεία ειδήσεων καθώς και οι μισθωτοί δημοσιογράφοι σε γραφεία τύπου.

Συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής της εγκύκλιο 22/2018 Ε.Φ.Κ.Α. τροποποιείται ως προς την παρ. Α 4) ως ανωτέρω αναφέρεται.

Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
ΑΡΓΥΡΗΣ ΔΕΜΙΡΗΣ

Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΜΙΣΘΩΤΩΝ
ΜΑΡΙΑΝΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΟΥ

Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΜΙΣΘΩΤΩΝ
ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΜΑΪΔΗ ΘΑΛΕΙΑ

Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ & ΕΛΕΓΧΩΝ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΙΑΠΑΚΗΣ

Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ Ε.Φ.Κ.Α.
ΛΑΜΠΟΣ ΣΕΜΠΟΣ

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΤΕΛΟΥΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
ΜΑΡΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

Αριθμ. πρωτ.: 2/28503/0004/2018 Σύσταση, συγκρότηση και ορισμός μελών της επιστημονικής Επιτροπής της παρ. 1Β του άρθρου 41 του ν.1249/1982 (Α’ 43), όπως ισχύει

Αθήνα, 23 Μαΐου 2018
Αριθ.πρωτ.: 2/28503/0004/ 2018/23-05-2018

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ : Ε’

Ταχ. Δ/νση : Πανεπιστημίου 37
: Τ.Κ.101 65 Αθήνα
Πληροφορίες: Γ. Κατσαλή
Τηλέφωνο : 210-33.38.467
Fax.: 210-33.38.202-201
e-mail: [email protected]

ΘΕΜΑ: «Σύσταση, συγκρότηση και ορισμός μελών της επιστημονικής Επιτροπής της παρ. 1Β του άρθρου 41 του ν.1249/1982 (Α’ 43), όπως ισχύει»

ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις:
α) της παρ. 1Β του άρθρου 41 του ν. 1249/1982 «Διαρρυθμίσεις στην άμεση και έμμεση φορολογία, μισθολογικά θέματα και άλλες διατάξεις» (A’ 43), όπως προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 46 του ν. 4509/2017 «Μέτρα θεραπείας ατόμων που απαλλάσσονται από την ποινή λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής και άλλες διατάξεις» (Α’ 201).
β) του άρθρου 1 του ν. 4512/2018 «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις» (Α’5).
γ) των άρθρων 13 έως 15 του ν.2690/1999 «Κύρωση του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και άλλες διατάξεις» (Α’45), όπως ισχύει
δ) του Π.Δ.142/2017 «Οργανισμός Υπουργείου Οικονομικών» (Α’181)
ε) του π.δ. 73/2015 «Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (Α’ 116)

2. Την αριθ. 2/15199/0004/8.3.2018 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών με θέμα «Συγκρότηση και ορισμός μελών της Τριμελούς Δευτεροβάθμιας Επιτροπής της παρ. 1Β του άρθρου 41 του ν. 1249/1982 (Α’43), όπως ισχύει» (ΑΔΑ: 7Α7ΚΗ- Ρ1Τ) όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

3.α) Τα από 3.4.2018 και 5.4.2018 μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από το Γραφείο της Υφυπουργού Οικονομικών, με τα οποία ζητείται η σύσταση επιστημονικής Επιτροπής που θα επικουρεί την Τριμελή Δευτεροβάθμια Επιτροπή της παρ.ΙΒ του άρθρου 41 του ν. 1249/1982.
β) Το υπ’ αριθ.1 Πρακτικό της Τριμελούς Δευτεροβάθμιας Επιτροπής, στο οποίο εμπεριέχεται η ομόφωνη απόφασή της περί αναγκαιότητας σύστασης επιστημονικής Επιτροπής με εμπειρογνώμονες-εκπροσώπους διαφόρων φορέων που θα επικουρεί το έργο της.

4.α) Το από 5.4.2018 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Συλλόγου Εκτιμητών Ελλάδος
β) Το αριθ. πρωτ. 134/15.5.2018 έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδος
γ) Το από 15.5.2018 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.)
δ) Το αριθ. πρωτ. ΠΡ 499/1818320/18.4.2018 έγγραφο του Ελληνικού Κτηματολογίου
ε) Το αριθ. πρωτ. 679/18.4.2018 έγγραφο και το από 15.5.2018 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών

5. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της απόφασης αυτής δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

Α. Συνιστούμε στο Υπουργείο Οικονομικών επιστημονική Επιτροπή που θα επικουρεί την Τριμελή Δευτεροβάθμια Επιτροπή της παρ. 1Β του άρθρου 41 του ν.1249/1982 στο έργο της.

Β. Συγκροτούμε την ανωτέρω Επιτροπή και ορίζουμε τα μέλη της, ως εξής:

1. Βασιλική Βλαχοστεργίου του Αλεξάνδρου, υπάλληλο του Τμήματος Ανάλυσης Αγοράς Ακινήτων της Διεύθυνσης Οικονομικής Ανάλυσης και Μελετών της Τράπεζας της Ελλάδος ως Πρόεδρο, με αναπληρώτριά της την Καλλιόπη Ακαντζιλιώτου του Ιωάννη, Προϊσταμένη του ίδιου Τμήματος

2. Χριστίνα Φωτοπούλου του Δημητρίου, Πρόεδρο του Συλλόγου Εκτιμητών Ελλάδος, με αναπληρωτή της τον Κωνσταντίνο Πάλλη του Παναγιώτη, Αντιπρόεδρο του ίδιου Συλλόγου

3. Δήμο Λούκα του Ιωάννη, υπάλληλο του κλάδου ΠΕ Στατιστικών, που υπηρετεί στη Διεύθυνση Οικονομικών και Βραχυχρόνιων Δεικτών της ΕΛ.ΣΤΑΤ., με αναπληρωτή του το Δημήτριο Λυμπερόπουλο του Παναγιώτη, υπάλληλο του ίδιου κλάδου που υπηρετεί στην ίδια Διεύθυνση

4. Ευαγγελία Μπαλλά του Κωνσταντίνου, Διευθύντρια της Διεύθυνσης Προϊόντων και Υπηρεσιών του «Ελληνικού Κτηματολογίου», με αναπληρωτή της τον Παναγιώτη Λολώνη του Χαραλάμπους, Διευθυντή της Διεύθυνσης Γεωχωρικών Πληροφοριών του ιδίου φορέα

5. Γεώργιο Ποιμενίδη του Ευάγγελου, Διευθύνοντα Σύμβουλο της «Alpha – Αστικά Ακίνητα», με αναπληρωτή του τον Αλέξανδρο Μέγγο του Γεωργίου, Υποδιευθυντή της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών στην ίδια εταιρεία.

Γραμματειακή υποστήριξη θα παρέχει η Μαρία Τσιάπα του Γεωργίου, υπάλληλος του κλάδου ΠΕ Διοικητικού-Οικοvομικού με βαθμό Α’, που υπηρετεί στη Διεύθυνση Φορολογικής Πολιτικής της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Πολιτικής του Υπουργείου Οικονομικών και η Κλεοπάτρα Συντζιάκη του Ρίζου, υπάλληλος του κλάδου ΔΕ Δημοσιονομικών με βαθμό Α’, που υπηρετεί στο Αυτοτελές Γραφείο Τύπου και δημοσίων Σχέσεων του Υπουργείου Οικονομικών.

Γ. Έργο της επιστημονικής Επιτροπής είναι να επικουρεί την Τριμελή Δευτεροβάθμια Επιτροπή της παρ. 1Β του άρθρου 41 του ν.1249/1982 (Α’ 43).

Δ. 1. Η Επιτροπή θα συνεδριάζει εντός του κανονικού ωραρίου λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών σε τόπο που ορίζεται από τον Πρόεδρό της.

2. Για τους ιδιώτες-μέλη της Επιτροπής δεν προβλέπεται αποζημίωση.

3. Η διάρκειά της ορίζεται μέχρι την ολοκλήρωση του έργου της Τριμελούς Δευτεροβάθμιας Επιτροπή της παρ. 1Β του άρθρου 41 του ν.1249/1982 (Α’43) .

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ

Ακριβές αντίγραφο
Ο Προϊστάμενος του Αυτοτελούς Γραφείου Γραμματείας & Αρχείου κ.α.α.

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

ΠΟΛ.1095/2018 Πιστοποιητικό του άρθρου 54 Α (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) του ν. 4174/2013 σε περίπτωση δικαστικής εκκαθάρισης της κληρονομίας

Αθήνα, 21 Μαΐου 2018
ΠΟΛ.1095/21-05-2018

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

 

 

 

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟΥ
ΤΜΗΜΑ Α’

Ταχ. Δ/νση: Καρ. Σερβίας 8
Ταχ. Κώδικας: 101 84 ΑΘΗΝΑ
Τηλέφωνο: 2103375880
E-Mail: [email protected]
Url: www.aade.gr

ΠΟΛ.1095/ 2018

Θέμα: Πιστοποιητικό του άρθρου 54 Α (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) του ν. 4174/2013 σε περίπτωση δικαστικής εκκαθάρισης της κληρονομίας.

Με αφορμή ερωτήματα που τέθηκαν στην υπηρεσία μας σχετικά με το πιστοποιητικό του άρθρου 54Α του ν. 4174/2013 περί ΕΝ.Φ.Ι.Α. στις περιπτώσεις δικαστικής εκκαθάρισης της κληρονομίας, σας γνωρίζουμε τα εξής και παρακαλούμε για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή τους:

Η δικαστική εκκαθάριση της κληρονομίας διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 1913-1922 του Αστικού Κώδικα. Από τη δημοσίευση της απόφασης που διατάζει τη δικαστική εκκαθάριση, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της κληρονομίας αποχωρίζονται αυτοδικαίως από την περιουσία του κληρονόμου και αποτελούν χωριστή ομάδα που διοικείται από τον εκκαθαριστή, χωρίς όμως η ομάδα αυτή να αποκτά ίδια νομική προσωπικότητα. Ο εκκαθαριστής κληρονομίας διορίζεται από το δικαστήριο και διοικεί την ομάδα της κληρονομίας. Ο εκκαθαριστής είναι φορέας δημόσιου λειτουργήματος, που του απονέμει ο ίδιος ο νόμος προκειμένου να διοικήσει «ιδίω ονόματι» την αλλότρια κληρονομική περιουσία και στα πρωταρχικά καθήκοντα του οποίου είναι η ρευστοποίηση της κληρονομικής περιουσίας για την εξόφληση των δανειστών της κληρονομίας. Σε αυτή την περίπτωση, για να είναι έγκυρη η εκποίηση των ακινήτων της κληρονομίας, θα πρέπει να προηγηθεί η άδεια του δικαστηρίου κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 2 του ν. 4223/2013, υποκείμενος στον ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα κληρονομιαία ακίνητα είναι ο εκκαθαριστής της κληρονομίας, διαχωρισμένα όμως από την ατομική του περιουσία, από το έτος 2016, για όσο διάστημα τη διαχειρίζεται και τη διοικεί.

Σημειώνουμε ότι, με βάση τη νομοθεσία για τις προηγούμενες του ΕΝ.Φ.Ι.Α. φορολογίες επί της κατοχής ακίνητης περιουσίας (Φ.Μ.Α.Π., Ε.Τ.Α.Κ. και Φ.Α.Π.), ο εκκαθαριστής της κληρονομίας δεν ήταν υποκείμενος στους αντίστοιχους φόρους. Ειδικά δε για το Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (Φ.Μ.Α.Π.), στην εγκύκλιο ΠΟΛ.1204/8.11.1999 προβλέπεται ότι, σε κάθε περίπτωση που από την κείμενη νομοθεσία παρέχεται η αρμοδιότητα σε συγκεκριμένα πρόσωπα να αντιπροσωπεύουν τους κληρονόμους και να υποβάλλουν για λογαριασμό τους τη δήλωση Φ.Μ.Α.Π., όπως π.χ. ο δικαστικός εκκαθαριστής, η βεβαίωση του φόρου γίνεται στο όνομα των κληρονόμων και όχι στο όνομα των αντιπροσώπων αυτών.

Κατόπιν των ανωτέρω, προκειμένου να χορηγηθεί το πιστοποιητικό του άρθρου 54Α του ν. 4174/2013 για τα έτη κατά τα οποία ο εκκαθαριστής κληρονομίας δεν ήταν από το νόμο υποκείμενος σε φόρο επί της κατοχής ακίνητης περιουσίας, μπορεί αυτός να ζητήσει την έκδοση χειρόγραφου πιστοποιητικού για λογαριασμό του κληρονόμου. Εάν το μεταβιβαζόμενο ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στη δήλωση Φ.Α.Π. των σχετικών ετών, ο εκκαθαριστής κληρονομίας υποβάλει ο ίδιος χειρόγραφη δήλωση στοιχείων ακινήτων στον Α.Φ.Μ. του κληρονόμου, έτσι ώστε να είναι δυνατή η πληρωμή του αναλογούντος φόρου και η έκδοση του απαιτούμενου για τη μεταβίβαση πιστοποιητικού.

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ Α.Α.Δ.Ε.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΙΤΣΙΛΗΣ

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

Γνωμοδότηση ΝΣΚ 50/2018 Εγγραφή ξενοδοχειακών και ναυτιλιακών επιχειρήσεων στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) – Υποχρέωση του Γ.Ε.ΜΗ. προς ενημέρωση των αντίστοιχων επιμελητηρίων

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Αριθμός γνωμοδοτήσεως 50/2018

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΤΜΗΜΑ Β’

Συνεδρίαση της 20ης Μαρτίου 2018

Σύνθεση:
Προεδρεύων: Στέφανος Δέτσης, Αντιπρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κωλυομένου του Προέδρου του Τμήματος Αλεξάνδρου Καραγιάννη, Αντιπροέδρου Ν.Σ.Κ.
Μέλη: Θεόδωρος Ψυχογυιός, Δημήτριος Χανής, Ευφροσύνη Μπερνικόλα, Αλέξανδρος Ροϊλός, Αδαμαντία Καπετανάκη, Ελένη Πασαμιχάλη, Χριστίνα Διβάνη, Διονύσιος Χειμώνας, Νομικοί Σύμβουλοι του Κράτους. Εισηγητής : Νικόλαος Αμιραλής, Πάρεδρος ΝΣΚ (γνώμη χωρίς ψήφο). Αριθμός ερωτήματος: Το υπ’ αριθμ. πρωτ. 132641/04-12-2017 έγγραφο του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, Γ ενική Δ/νση Αγοράς, Δ/νση Εταιρειών και Γ.Ε.ΜΗ., Τμήμα Γ’ Θεσμικών Ρυθμίσεων και Γ.Ε.ΜΗ.
Ερώτημα: Ερωτάται, όσον αφορά τις ξενοδοχειακές και τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις οι οποίες εγγράφονται υποχρεωτικά ως μέλη στα Ξενοδοχειακά και Ναυτιλιακά Επιμελητήρια αντίστοιχα, αν έχουν, πέραν της ανωτέρω εγγραφής, υποχρέωση να εγγράφονται υποχρεωτικά και στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) και σε καταφατική περίπτωση, αν το Γ.Ε.ΜΗ. υποχρεούται να ενημερώνει υποχρεωτικά και αυτεπάγγελτα τα Εμποροβιομηχανικά Επιμελητήρια για την εγγραφή και για κάθε άλλη οριστική πράξη και κατά συνέπεια αν υποχρεώνονται οι ανωτέρω επιχειρήσεις να εγγράφονται και σ’ αυτά.

Επί του ανωτέρω ερωτήματος, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Τμήμα Β’) γνωμοδότησε ως εξής:

Ιστορικό

Από το έγγραφο του ερωτήματος και τα στοιχεία του φακέλου που το συνοδεύουν προκύπτουν τα εξής:

1. Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, με όποια μορφή κι αν λειτουργούν (ατομικά ή εταιρικά) εγγράφονται υποχρεωτικά ως μέλη στο Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας με βάση το άρθρο 2, παρ 2 του ν.δ. 688/1948 (Α’ 133). Οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις, με όποια μορφή κι αν λειτουργούν (ατομικά ή εταιρικά) εγγράφονται υποχρεωτικά ως μέλη στο Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος με βάση το άρθρο 2, παρ 1 του ν.δ. 644/1948 (Α’ 110). Εξαιτίας της υποχρεωτικότητας εγγραφής των ανωτέρω επιχειρήσεων στα οικεία επιμελητήρια, έχει ανακύψει το ερώτημα αν αυτές υποχρεούνται να εγγραφούν και στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) το οποίο ιδρύθηκε με το ν. 3419/2005 (Α’297). Ιδιαίτερα μάλιστα όσον αφορά τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις το ερώτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, γιατί ο ν. 3419/2005 εξαιρεί ρητά από το πεδίο εφαρμογής του δύο κατηγορίες ναυτικών εταιριών, αυτές που συνιστώνται σύμφωνα με το ν.959/1979 (Α’ 192) και αυτές που αφορούν πλοία αναψυχής και συνιστώνται με το ν. 3182/2003 (Α’ 220), οπότε μπορεί να θεωρηθεί ότι κατ’ αναλογία και άλλες ναυτιλιακές επιχειρήσεις μπορούν να εξαιρεθούν από την υποχρέωση έγγραφής στο Γ.Ε.ΜΗ.

2. Περαιτέρω και εξαιτίας της υποχρέωσης αυτεπάγγελτης ενημέρωσης των μητρώων των Εμποροβιομηχανικών Επιμελητηρίων σύμφωνα με το άρθρο 94 του ν. 4314/2014 (Α’265) από το Γ.Ε.ΜΗ. όσον αφορά την εγγραφή μιας επιχείρησης, καθώς και για κάθε άλλη οριστική πράξη, έχει ανακύψει το ερώτημα αν οι ανωτέρω επιχειρήσεις στην περίπτωση που θεωρήσουμε ότι εγγράφονται υποχρεωτικά στο Γ.Ε.ΜΗ. πρέπει να εγγραφούν υποχρεωτικά και στα προμνημονευθέντα Επιμελητήρια.

Νομοθετικό Πλαίσιο

3. Στα άρθρα 1 και 2 του ν.δ. 644 της 27/29 Απριλίου 1948 (Α’110) με τίτλο «Περί αναπροσαρμογής και κωδικοποιήσεως των περί Ναυτικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας (Ν.Ε.Ε.) κειμένων διατάξεων» ορίζονται τα εξής:

Άρθρον 1 – Ίδρυσις και σκοπός

“1. Το Ναυτικόν Επιμελητήριον της Ελλάδος (ΝΕΕ) αποτελούν Νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου, εδρεύει εν Πειραιεί και σκοπόν έχει την διό κοινής συνεργασίας των μελών αυτού και εντός των ορίων των γενικών συμφερόντων του κρότους και της εθνικής οικονομίας προοτασίαν και προαγωγήν των συμφερόντων της εμπορικής ναυτιλίας. 2…”

Άρθρον 2 -Μέλη

“1. Είναι υποχρεωτικώς μέλος του Ν. Ε. Ε. παν φυσικόν ή νομικον πρόσωπον τυγχόνον πλοιοκτήτης εξ ολοκλήρου ή κατα μερίδιον πλοίου, ως τοιούτου νοουμένου κατα τον παρόντα νόμον παντός σκάφους υπο ελληνικήν σημαίαν, κινουμένου δι’ ιδίας μηχανικής δυνάμεως ή δι’ ιστίων, έχοντος ολικήν χωρητικότητα καθοριζομένην δι’ αποφάσεως του υπουργείου εμπορ. ναυτιλίας (Υ.Ε.Ν.) μετα γνώμην του διοικητικού συμβουλίου (Δ. Σ) του ΝΕΕ και εκτελούντος ή προωρισμένου να εκτελή μεταφοράν δια θαλάσσης προσώπων ή πραγμάτων, ή πασαν άλλη ναυτιλιακήν επι κέρδει εργασίαν. 2…”

4. Στο άρθρο 2 του ν.δ. 688 της 7/8 Μαΐου 1948 με τίτλο “Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της κειμένης νομοθεσίας περί Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων και Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου της Ελλάδος”(Α’ 133) ορίζονται, πλην άλλων, τα εξής:

“1. To Ξενοδοχειακόν Επιμελητήριον της Ελλάδος παραμένει ως αυτοτελές Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, περιλαμβάνει δε τρία τμήματα, ήτοι: α) το καθαρώς επιμελητηριακόν, 2) το Ταμείο Προνοίας Ξενοδόχων και 3) το Ξενοδοχειακόν Πρατήριον.

2. Άπαντα τα κατόπιν αδείας της Γενικής Γραμματείας Τουρισμού λειτουργούντα εν τη χώρα ξενοδοχεία ύπνου, ύπνου και φαγητού και οικοτροφεία είναι υποχρεωτικώς μέλη του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου της Ελλάδος…”

5. Στα άρθρα 1, 11, 15 και 16 του ν. 3419/2005 με τίτλο «Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) και εκσυγχρονισμός της Επιμελητηριακής Νομοθεσίας» (Α’ 297), όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με τους νόμους 3853/2010 (Α’ 90), 3982/2011 (Α’ 143), 4072/2012 (Α’ 186) και 4155/2013 (Α’ 120) ορίζονται τα εξής:

Άρθρο 1 – Γενικό Εμπορικό Μητρώο Υπόχρεοι καταχώρησης

“1. Καθιερώνεται Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.), στο οποίο εγγράφονται υποχρεωτικά τα κατωτέρω πρόσωπα και ενώσεις προσώπων (εφεξής “οι υπόχρεοι”).

α. Τα φυσικά πρόσωπα που είναι έμποροι και διαθέτουν επαγγελματική κατοικία ή εγκατάσταση ή ασκούν εμπορία μέσω κύριας ή δευτερεύουσας εγκατάστασης στην ημεδαπή.

β. Η ένωση προσώπων που ασκεί εμπορία μέσω κύριας ή δευτερεύουσας εγκατάστασης στην ημεδαπή και κάθε εμπορική εταιρεία, εφόσον η σύσταση της έγινε κατά το ελληνικό δίκαιο, ήτοι η ομόρρυθμη και ετερόρρυθμη (απλή ή κατά μετοχές) εταιρεία, ο αστικός συνεταιρισμός, στον οποίο περιλαμβάνεται ο αλληλοασφαλιστικός και ο πιστωτικός συνεταιρισμός, η ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία, η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και η ανώνυμη εταιρεία καθώς και τα πρόσωπα τα οποία έχουν υποχρέωση αναγγελίας κατά το άρθρο 39 του από 27.11/14.12.1926 προεδρικού διατάγματος. Από την εγγραφή στο Γ.Ε.ΜΗ. εξαιρούνται οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί που προβλέπονται στο π.δ. 53/1987 (Α’ 52), οι ναυτικές εταιρείες που συνιστώνται κατά το ν. 959/1979 (Α’ 192) και οι ναυτιλιακές εταιρείες πλοίων αναψυχής που συνιστώνται κατά το ν. 3182/2003 (Α’ 220).
γ. …

η. Οι αλλοδαπές εταιρείες που έχουν έδρα σε τρίτη χώρα και νομική μορφή ανάλογη με εκείνη των αλλοδαπών εταιρειών που αναφέρεται στην περίπτωση ζ’, ως προς τα υποκαταστήματα ή πρακτορεία που διατηρούν στη ν ημεδαπή….”

Άρθρο 11 – Αυτεπάγγελτες καταχωρήσεις, διορθώσεις, μεταβολές και διαγραφές.

“1. Αν υπόχρεος ή τρίτος που έχει ειδικό έννομο συμφέρον παραλείψουν να υποβάλουν αίτηση καταχώρησης, η αρμόδια υπηρεσία καταχώρησης στο Γ.Ε.ΜΗ. προβαίνει αυτεπάγγελτα, μετά από έλεγχο, στην αναγκαία καταχώρηση, εφόσον διαπιστώνει με βεβαιότητα την ύπαρξη συγκεκριμένων νομικών πράξεων, εγγράφων και δηλώσεων που αφορούν τον υπόχρεο για τα οποία απαιτείται καταχώρηση στο Γ.Ε.ΜΗ. …

Άρθρο 15 – Αποτελέσματα της καταχώρησης

1…….

“2. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας, από την έναρξη της τήρησης του Γ.Ε.ΜΗ. και με την καταχώρηση σε αυτό των νομικών γεγονότων, … σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού, δημιουργείται για τους λοιπούς υπόχρεους, που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του όρθρου 1, μαχητό τεκμήριο εμπορικής ιδιότητας.”

Άρθρο 16. Δημοσιότητα του Γενικού Εμπορικού Μητρώου.

”1. α) Η εμπορική δημοσιότητα πραγματοποιείται με:

α) Την καταχώριση, αρχική ή μεταγενέστερη, στο Γ.Ε.ΜΗ. σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται από τον παρόντα νόμο…”

6. Τα άρθρα του ν.2081/1992 με τίτλο «Ρύθμιση του θεσμού των Επιμελητηρίων, τροποποίηση των διατάξεων του ν. 1712/1987 για τον εκσυγχρονισμό των επαγγελματικών οργανώσεων των εμπόρων, βιοτεχνών και λοιπών επαγγελματιών και άλλες διατάξεις» (Α’ 154), που ρυθμίζουν το σκοπό, τις αρμοδιότητες και την οργάνωση των επιμελητηρίων καταργήθηκαν με το άρθρο 99 περίπτωση α του ν. 4497/2017 (Α’ 171) από την έναρξη της ουσιαστικής ισχύος του, δηλαδή την ημερομηνία δημοσίευσης του, που είναι η 13/11/2017. Στη θέση τους ισχύουν τα άρθρα του Β’ Μέρους του ν. 4497/2017 με τίτλο «Εκσυγχρονισμός της Επιμελητηριακής νομοθεσίας». Ειδικότερα στα άρθρα 61, 64, 67, 99 και 115 του ν.4497/2017 (Α’ 171/13-11-2017) με τίτλο «Άσκηση υπαίθριων εμπορικών δραστηριοτήτων, εκσυγχρονισμός της επιμελητηριακής νομοθεσίας και άλλες διατάξεις», ορίζονται τα εξής:

Άρθρο 61 – Ορισμοί

“Για τις ανάγκες του παρόντος μέρους, ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί:

α. Ως Επιμελητήρια νοούνται οι αυτοτελείς, υποχρεωτικές ενώσεις φυσικών και νομικών προσώπων που ασκούν εμπορική δραστηριότητα. Τα Επιμελητήρια είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου τα οποία ασκούν τις αρμοδιότητες και τις δραστηριότητες τους επί ορισμένης χωρικής ενότητας, β…”

Άρθρο 64 – Μέλη

“1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, μέλη του Επιμελητηρίου είναι αυτοδίκαια τα νομικό και φυσικά πρόσωπα που υποχρεούνται να εγγράφονται στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) σύμφωνα με το ν. 3419/2005 (Α’297) από τη στιγμή εγγραφής τους σε αυτό και μέχρι τη διαγραφή τους από αυτό. Τα νομικά και φυσικά πρόσωπα που δεν εγγράφονται υποχρεωτικά στο Γ.Ε.ΜΗ. αλλά ασκούν οικονομική ή επαγγελματική δραστηριότητα δικαιούνται να εγγράφονται στα Επιμελητήρια….
3. Το μητρώο μελών που τηρεί κάθε Επιμελητήριο ενημερώνεται από το Γ.Ε.ΜΗ. σχετικά με τα μέλη τους αυτόματα για την εγγραφή και κάθε άλλη οριστική πράξη…”

Άρθρο 67 – Δομή-Οργάνωση Επιμελητηρίων

“1. Τα Επιμελητήρια κατανέμουν τα μέλη τους στα εξής τμήματα ανάλογα με τη δραστηριότητα των μελών τους α) μεταποιητικό, β) εμπορικό και γ) υπηρεσιών. Ειδικά τα Επαγγελματικά Επιμελητήρια κατανέμουν τα μέλη τους σε τμήματα επαγγελματιών και υπηρεσιών, ενώ τα Βιοτεχνικά Επιμελητήρια κατανέμουν τα μέλη τους σε τμήματα βιοτεχνών και υπηρεσιών. 2…”

Άρθρο 99 – Καταργούμενες διατάξεις

“Από την έναρξη της ουσιαστικής ισχύος του παρόντος καταργούνται:

α. Τα άρθρα 1,2,3,3α, 3β, 3γ, 3δ, 3ε, 3στ, 3ζ, 3η, 3θ, 4 παράγραφος 1 έως 5 και 7 έως 9, 5 παράγραφοι 2 έως 6, 6, 7 του ν. 2081/1992 (Α’ 154), β. τα άρθρα 95 έως και 98 καθώς και οι παρ. 1,2,3 και 5 του όρθρου 99 του ν. 4314/2014 (Α ‘265). γ…”

Άρθρο 115 – Έναρξη ισχύος

“Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως,…”

7. Στο άρθρο 6 της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Α’ 240/12- 12-2012) με τίτλο «Έγκριση των Σχεδίων των Συμβάσεων Τροποποίησης της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης …», που κυρώθηκε με το άρθρο 48 του ν.4111/2013 (Α” 18/25-1-2013), ορίζονται τα εξής:

Άρθρο 6 – Ρύθμιση ζητημάτων κατεπείγοντος χαρακτήρα …

“1. Από την f Ιανουαρίου 2015 καταργείται η υποχρεωτική εγγραφή στα Εμπορικά Επιμελητήρια, όπως αυτή προβλέπεται στο ν.2081/1992 (Α ‘ 154) όπως ισχύει. Από την αυτή ημερομηνία, η εγγραφή σε αυτά τα Επιμελητήρια καθίσταται προαιρετική. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων ρυθμίζονται ειδικότερα θέματα για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου…”

8. Στα άρθρα 94 και 96 του ν.4314/2014 (Α’ 265/23-12-2014) με τίτλο «Α) Για την διαχείριση, τον έλεγχο και την εφαρμογή αναπτυξιακών παρεμβάσεων για την προγραμματική περίοδο 2014 – 2020 … και άλλες διατάξεις», ορίζονται τα εξής:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

Άρθρο 94

Η παρ. 1 του άρθρου 6 του άρθρου 48 του ν. 4111/2013 (Α’ 18) αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Από την 1 η Ιανουαρίου 2015 καταργείται η υποχρεωτική συνδρομή των μελών σε όλα τα Επιμελητήρια της χώρας, όπως αυτή προβλέπεται στο ν. 2081/1992 (Α’ 154), όπως ισχύει.

Τα μητρώα των Επιμελητηρίων ενημερώνονται από το Γ.Ε.ΜΗ. σχετικά με τα μέλη τους αυτόματα για την εγγραφή και για κάθε άλλη οριστική πράξη…”

Άρθρο 96

Το πρώτο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 1 του ν. 2081/1992 (Α’ 154), όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής:

«3. Μέλη του Επιμελητηρίου είναι, για την παροχή των ανταποδοτικών τους υπηρεσιών, όλα τα νομικά και φυσικά πρόσωπα που εγγράφονται στο Γ.Ε.ΜΗ..

Τα μητρώα των Επιμελητηρίων ενημερώνονται σχετικά με τα μέλη τους αυτόματα για κάθε οριστική πράξη, όπως ενδεικτικά, εγγραφή, μεταβολή και διαγραφή από το Γ.Ε.ΜΗ..» Το άρθρο αυτό καταργήθηκε καθ’ ολοκληρία με το άρθρο 99 περίπτωση β του ν. 4497/2017 που ισχύει από 13-11- 2017.

9. Στα άρθρα 1 και 2 του ν. 959/1979 (Α’ 192) με τίτλο “Περί Ναυτικής Εταιρίας”, ορίζονται τα εξής:

Άρθρο 1

“1. Ναυτική εταιρεία είναι η εταιρεία που συνίσταται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού και έχει ως αποκλειστικό σκοπό την κυριότητα ελληνικών εμπορικών πλοίων, την εκμετάλλευση ή διαχείριση ελληνικών ή ξένης σημαίας εμπορικών πλοίων, καθώς και την απόκτηση μετοχών άλλων ναυτικών εταιρειών…”

Άρθρο 2

“Η σύμβασις περί ναυτικής εταιρείας (εταιρική σύμβασις) καταρτίζεται εγγράφως, καταχωρίζεται δε εις το μητρώον ναυτικών εταιρειών…”

10. Στα άρθρα 1 και 2 του ν.3182/2003 (Α’ 220) με τίτλο “Ναυτική Εταιρεία Πλοίων Αναψυχής και άλλες διατάξεις”, ορίζονται τα εξής;

Άρθρο 1

“1. Ναυτιλιακή εταιρεία Πλοίων Αναψυχής (Ν.Ε.Π.Α) είναι η εταιρεία που συνιστάται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού και έχει ως αποκλειστικό σκοπό την κτήση κυριότητας, την εκμετάλλευση ή την διαχείριση πλοίων αναψυχής με ελληνική σημαία που χαρακτηρίζονται ως επαγγελματικά σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 2743/1999 (Α ‘211)…”

Άρθρο 2
1…
2 “Η Ν.Ε.Π.Α. αποκτά νομική προσωπικότητα από την καταχώριση του καταστατικού της στο Μητρώο Ναυτιλιακών Εταιρειών Πλοίων Αναψυχής…”

Ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων

11. Ο μεγάλος αριθμός ξενοδοχειακών και ναυτιλιακών επιχειρήσεων που λειτουργούν σήμερα στη χώρα μας, με μια πληθώρα εμπορικών μορφών και σχημάτων, έχει δημιουργήσει ερωτηματικά στους φορείς τους σχετικά με τις υποχρεώσεις τηρήσεως δημοσιότητας και την εγγραφή τους στα οικεία Επιμελητήρια. Ο νομοθέτης επιδιώκοντας να επιλύσει τα προβλήματα που ανέκυψαν από την εμπορική δραστηριότητα του συνόλου των επιχειρήσεων με το ν.3419/2005 καθιέρωσε το θεσμό του Γενικού Εμπορικού Μητρώου (Γ.Ε.ΜΗ.). Στην αιτιολογική έκθεση αυτού του νομοσχεδίου με τίτλο “Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) και Εκσυγχρονισμός της επιμελητηριακής νομοθεσίας” αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Καθιδρύεται καθεστώς αναγκαίας διαφάνειας κατά την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας και εμπεδώνεται κατά τον τρόπο αυτό η ασφάλεια του δικαίου και των εν γένει συναλλαγών. Περαιτέρω με τις διατάξεις του προτεινόμενου νομοσχεδίου, εξυπηρετείται η δημοσιότητα της εμπορικής δραστηριότητας κατά τον πλέον πρόσφορο και επιθυμητό τρόπο και εξασφαλίζονται οι προϋποθέσεις άσκησης και προστασίας της νόμιμης εμπορικής δραστηριότητας…[Η] υποχρεωτική συμμετοχή στο Γ.Ε.ΜΗ. όλων των φορέων που ασκούν εμπορική δραστηριότητα αναβαθμίζει και αξιοποιεί το σημαντικό, για την ανάπτυξη της Εθνικής Οικονομίας, θεσμό των Επιμελητηρίων”. Με βάση τους ανωτέρω ρητά διακηρυγμένους στόχους καθιερώνεται υποχρέωση καταχώρισης στο Γ.Ε.ΜΗ. για ευρύ κύκλο φυσικών και νομικών προσώπων, ενώσεων αυτών και άλλων νομικών οντοτήτων, που είναι έμποροι ή ασκούν εμπορία κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στη διάταξη. (Ολ ΝΣΚ 259/2017). Επιπλέον η υποχρέωση καταχώρισης στο Γ.Ε.ΜΗ. όλων των εμπόρων, είτε φυσικών είτε νομικών προσώπων, προκύπτει όχι μόνο από το άρθρο 1 του ν. 3419/2005, αλλά και από άλλες διατάξεις του, όπως από το άρθρο 11 όπου θεσμοθετείται η υποχρέωση της αρμόδιας υπηρεσίας για καταχώριση στο Γ.Ε.ΜΗ. αυτεπάγγελτα στην περίπτωση που αυτό δεν έχει γίνει από τον υπόχρεο, το άρθρο 15 που παρέχει μαχητό τεκμήριο εμπορικής ιδιότητας στον έμπορο που έχει καταχωρισθεί στο Γ.Ε.ΜΗ., το άρθρο 16 που ορίζει ότι η εμπορική δημοσιότητα πραγματοποιείται με την καταχώριση στο Γ.Ε.ΜΗ. κ.α. Ο σκοπός μάλιστα και η ύπαρξη του Γ.Ε.ΜΗ. επιδρά και διευκολύνει τη δράση των Επιμελητηρίων που και αυτά αποσκοπούν στην προστασία και ανάπτυξη της εμπορικής δραστηριότητας εναρμονιζόμενης με τους γενικότερους στόχους της Εθνικής Οικονομίας.

12. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Εμπορικού Νόμου την εμπορική ιδιότητα αποκτούν τα φυσικά πρόσωπα κυρίως κατά το υποκειμενικό σύστημα, όταν δηλαδή ενεργούν κατά σύνηθες επάγγελμα εμπορικές πράξεις (Εφ Αθ 4147/2011 ΝΟΜΟΣ). Επειδή μάλιστα ο νόμος δεν διακρίνει μεταξύ εμπόρων οι οποίοι ασκούν εμπορία σε αξιόλογη έκταση, και αυτών που το εμπόριο διεξάγεται σε μικρή κλίμακα, έμπορος καθίσταται και όποιος ασκεί εμπορική δραστηριότητα σε μικρή έκταση, με εξαίρεση εκείνο το φυσικό πρόσωπο που ασκεί μεν εμπορικές πράξεις, αλλά το κύριο στοιχείο της δραστηριότητας του είναι η σωματική εργασία και το κέρδος που αποκομίζει αποτελεί κατά το μεγαλύτερο μέρος αμοιβή αυτής (Γνωμ. ΝΣΚ 368/2005 ατομ. με περαιτέρω παραπομπές). Οι εμπορικές πράξεις είναι αυτές που απαριθμώνται στα άρθρα 2 και 3 του β.δ. 2/14-5-1835 “Περί αρμοδιότητας Εμποροδικείων”. Γίνεται όμως δεκτό νομολογιακά ότι “εμπορική πράξη είναι και εκείνη που δεν αναφέρεται μεν στα διαληφθέντα άρθρα, περιέχει όμως διαμεσολάβηση στην κυκλοφορία των οικονομικών αγαθών, φέρει δε και τα στοιχεία της αβεβαιότητας ή του κινδύνου ή με άλλη διατύπωση, κάθε δραστηριότητα που ενέχει οργάνωση κεφαλαίου και εργασίας, λόγω της οποίας υπάρχει κερδοσκοπική εκμετάλλευση των αγοραζομένων υλών και της εργασίας των χρησιμοποιουμένων τρίτων προσώπων και των μηχανικών ή άλλων εγκαταστάσεων” (Εφ Αθ 5739/2002 με περαιτέρω παραπομπές σε θεωρία και νομολογία ΝΟΜΟΣ). Ως επάγγελμα νοείται η με πρόθεση βιοπορισμού συνήθης και όχι περιστασιακή απασχόληση. Είναι αδιάφορο αν ο ασκών τις πράξεις αυτές έχει και άλλη ιδιότητα ή παράλληλα ασκεί και άλλη εμπορική δραστηριότητα (Α.Π. 708/1986 ΝΟΜΟΣ). Με βάση τα προπαρατεθέντα γίνεται δεκτό ότι η ξενοδοχειακή επιχείρηση αποτελεί εμπορική δραστηριότητα και ο ξενοδόχος είναι έμπορος (Γνωμ. ΝΣΚ 200/2010 ). Ειδικότερα ξενοδόχος είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο κατ’ επάγγελμα δέχεται πελάτες και τους παρέχει κατάλυμα προς διαμονή σε συνδυασμό συνήθως με άλλες ξενοδοχειακές/τουριστικές υπηρεσίες. Η επαγγελματική του δραστηριότητα συνίσταται στην εκμετάλλευση ξενοδοχείου, η οποία δραστηριότητα παρουσιάζει στοιχεία οργάνωσης κεφαλαίου (ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις), εργασίας (κερδοσκοπεί επί της εργασίας των εργατοϋπαλλήλων που εργάζονται σ’ αυτό) και παροχής υπηρεσιών (παροχή καταλύματος και άλλων ξενοδοχειακών τουριστικών υπηρεσιών). Ως εκ τούτου είναι εμπορική και του προσδίδει την εμπορική ιδιότητα, (βλ. Μαντενιώτη-Λυρατζοπούλου, ΧρΙΔ 2/2007, 777επ.). Όλες οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις εγγράφονται υποχρεωτικά ως μέλη του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου της Ελλάδας (ΞΕΕ), το οποίο αποτελεί ν.π.δ.δ. Το Επιμελητήριο αυτό ιδρύθηκε με το ν.δ. 866/1941 (Α’ 452) που διατηρήθηκε σε ισχύ με την 316/1946 Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (Α’ 179) με το οποίο συγχωνεύθηκαν σε ενιαίο ν.π.δ.δ. υπό τον τίτλο “Επιμελητήριον Τουριστικών Ξενοδοχείων της Ελλάδος” τα μέχρι τότε τρία ανεξάρτητα νομικά πρόσωπα, το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Τουριστικών Ξενοδοχείων, η Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων και το Ταμείο Πρόνοιας Ξενοδόχων. (ΣτΕ 1053/2006 ΝΟΜΟΣ). Σκοπός του ΞΕΕ είναι η εξύψωση του ξενοδοχειακού επαγγέλματος με κάθε μέσο, η λήψη των αναγκαίων μέτρων για την προστασία των μελών του και η προώθηση των επαγγελματικών συμφερόντων τους.

13. Ακολούθως σύμφωνα με το άρθρο 3 του β.δ. της 2/14 Μαΐου 1835 «περί αρμοδιότητος των Εμποροδ/κείων» πράξεις θαλασσίου εμπορίου, όπως η κατασκευή, αγορά, πώληση, μεταπώληση πλοίου οι θαλάσσιες αποστολές, στις οποίες περιλαμβάνονται όλες οι επιχειρήσεις που έχουν ως όργανο εκτέλεσης το πλοίον ως όλο, η αγορά, πώληση αρμένων εξαρτίων και ζωοτροφών και γενικά ειδών που αφορούν τη συντήρηση, τον εξοπλισμό και την κίνηση του πλοίου, όλες οι ναυλώσεις επομένως και η σύμβαση μεταφοράς επιβάτη, κάθε ναυτικό δάνειο, όλες οι συμφωνίες και συμβάσεις για τη μίσθωση του πληρώματος και οι συμβάσεις μίσθωσης ναυτικών για υπηρεσία σε εμπορικά πλοία (συμβάσεις ναυτολόγησης) αποτελούν εμπορικές πράξεις. Κατά συνέπεια έμπορος είναι όποιος διενεργεί κατά σύνηθες επάγγελμα αυτές τις πράξεις. Έχει γίνει δεκτό ότι ” τόσο ο πλοιοκτήτης όσο και ο συμπλοιοκτήτης που ενεργούν κατ’ επάγγελμα τις παραπάνω πράξεις θαλασσίου εμπορίου… είναι έμποροι”. (Γνωμ ΝΣΚ 471/2006, ατομική). Η άποψη αυτή επικρατεί στη θεωρία και νομολογία οι οποίες δέχονται ότι ο πλοιοκτήτης, ο συμπλοιοκτήτης και ο εφοπλιστής έχουν εμπορική ιδιότητα γιατί εκμεταλλεύονται πλοίο, δηλαδή, ενεργούν ναυτιλιακές εργασίες με κερδοσκοπικό σκοπό. (Βλ. Περάκης-Ρόκας, Εισαγωγή στο Εμπορικό Δίκαιο, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη 2011, σελ. 150 και ΕφΑΘ 2753/1974 ΕΕμπΔ 1975, 52, ΕφΑΘ 8734/1986, ΕΕμπΔ 1986, 664 για την εμπορική ιδιότητα πλοιοκτήτη και εφοπλιστή και ΕφΑΘ 2943/1970 ΕΕμπΔ, 1971, 198 για την εμπορική ιδιότητα συμπλοιοκτήτη). Άρα κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι πλοιοκτήτης, εφοπλιστής ή συμπλοιοκτήτης και εκτελεί δια Θαλάσσης μεταφορές προσώπων ή πραγμάτων ή πραγματοποιεί οποιαδήποτε ναυτιλιακή εργασία που επιδιώκει το κέρδος εγγράφεται υποχρεωτικά στο Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδας (Ν.Ε.Ε.). Το τελευταίο αποτελεί ν.π.δ.δ. το οποίο ιδρύθηκε με το ν.δ. 644/1948 και έχει σαν σκοπό την προστασία και προώθηση των συμφερόντων της Εμπορικής Ναυτιλίας με εισηγήσεις, γνωμοδοτήσεις, έρευνες και γενικά κάθε πρόσφορο μέσο.

14. Περαιτέρω τα επιμελητήρια ως θεσμός αποτελούν ένωση εμπόρων Δημοσίου Δικαίου που αποσκοπούν στην προστασία και την προώθηση του εμπορίου, δηλαδή ενεργούν ως φορείς δημόσιας διοίκησης προς εκπλήρωση δημοσίων σκοπών. Για το λόγο αυτό δεν δύναται να θεωρηθούν ως συντεχνιακή ή συνδικαλιστική οργάνωση, αλλά θεσμός που αποβλέπει στη διασφάλιση του ελέγχου ενός επαγγέλματος. (Γνωμ. ΝΣΚ 90/2008). Εξαιτίας του δημόσιου χαρακτήρα της συμμετοχής του ο έμπορος δεν δικαιούται να προβάλει το (αρνητικό) δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι προκειμένου ν’ αποφύγει την εγγραφή του. Από την υποχρεωτικότητα της συμμετοχής στα Επιμελητήρια πηγάζει και η απαγόρευση άσκησης της σχετικής δραστηριότητας στους μη εγγεγραμμένους. Η άποψη αυτή για την υποχρέωση εγγραφής στα Επιμελητήρια των φυσικών και νομικών προσώπων που ασκούν εμπορική δραστηριότητα, γίνεται δεκτή και από τη νομολογία (ΣτΕ 1667, 4110/2012, ΝΟΜΟΣ).

15. Γίνεται δεκτό, επίσης, ότι στη νομοθεσία περί Επιμελητηρίων με τον όρο επιχείρηση νοείται, «το σύνολο των πραγμάτων, δικαιωμάτων και πραγματικών καταστάσεων ή σχέσεων (κινητά, ακίνητα, απαιτήσεις, πελατεία, καλή φήμη, εμπορικά απόρρητα, εμπορική πίστη, δίκτυο λειτουργίας, διαφήμιση, τεχνογνωσία, εφευρέσεις κλπ) τα οποία έχουν οργανωθεί σε οικονομική ενότητα από το φορέα τους, φυσικό ή νομικό πρόσωπο για την επίτευξη κερδοσκοπικού σκοπού» (Γνωμ. ΝΣΚ 90/2008). Ο ν. 2081/1992 αρχικά προέβλεπε τη δυνατότητα κατανομής των μελών των Επιμελητηρίων σε Τμήματα και στη συνέχεια με το άρθρο 21 του Ν. 3419/2005 τα Επιμελητήρια διακρίθηκαν σε αμιγή και μεικτά και εξουσιοδοτήθηκε η Διοίκηση να καθορίσει τα κριτήρια ταξινόμησης των εμπορικών δραστηριοτήτων των μελών τους και να ταξινομήσει αυτά ανά Επιμελητήριο ή ανά Τμήματα Επιμελητηρίων. Κατόπιν με το ν. 4497/2017 ορίστηκε ότι τα Επιμελητήρια κατανέμουν τα μέλη τους σε τρία τμήματα ανάλογα με τη δραστηριότητα τους που είναι τα εξής: α) μεταποιητικό, β) εμπορικό και γ) υπηρεσιών. Ειδικά όσον αφορά τα Επαγγελματικά Επιμελητήρια, η κατανομή των μελών τους γίνεται σε δύο τμήματα, στο τμήμα επαγγελματιών και στο τμήμα υπηρεσιών.

16. Από τα παραπάνω συνάγονται τα εξής: Το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος, το οποίο συγκεντρώνει όσες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις λειτουργούν στη χώρα, αποτελεί αμιγές Επαγγελματικό Επιμελητήριο, γιατί όλα τα μέλη του ασκούν την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα. Ομοίως, το Ναυτικόν Επιμελητήριο της Ελλάδος, το οποίο συγκεντρώνει όλους τους πλοιοκτήτες ή συμπλοιοκτήτες σκαφών που φέρουν την ελληνική σημαία αποτελεί αμιγές Επαγγελματικό Επιμελητήριο, γιατί όλα τα μέλη του ασκούν την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα.

17. Η υποχρέωση εγγραφής στο Γ.Ε.ΜΗ. όλων των προσώπων που ασκούν εμπορική δραστηριότητα θεσπίζεται ρητά από τον νομοθέτη στο ν.3419/2005. Στο άρθρο 1 του νόμου αυτού ορίζεται ότι εγγράφονται υποχρεωτικά “τα φυσικά πρόσωπα που είναι έμποροι” χωρίς εξαίρεση, (περίπτωση α). Επιπλέον “η ένωση προσώπων που ασκεί εμπορία” και “κάθε εμπορική εταιρία” εφόσον η σύστασή της έγινε κατά το ελληνικό δίκαιο. Εξαιρούνται τρεις περιπτώσεις από τις οποίες οι δύο αφορούν ναυτικές εταιρίες, (περίπτωση β). Δηλαδή τις ναυτικές εταιρίες του ν. 959/1979 και τις Ναυτιλιακές Εταιρίες Πλοίων Αναψυχής του ν. 3182/2003. Και για τις δύο αυτές περιπτώσεις ο νομοθέτης έχει καθιερώσει ξεχωριστά Μητρώα στα οποία καταχωρίζονται αυτές και δι’ αυτής της καταχωρίσεως αποκτούν νομική προσωπικότητα και επομένως η ασφάλεια δικαίου και η απαιτούμενη δημοσιότητα των εμπορικών συναλλαγών επιτυγχάνεται με αποτελεσματικό τρόπο. Η ρητή λοιπόν επιταγή του νομοθέτη στο άρθρο 1 του ν. 3419/3005 ερμηνευόμενη σύμφωνα με το σκοπό του, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αφενός μεν όλα τα φυσικά πρόσωπα που είναι έμποροι και αφετέρου όλες οι ενώσεις προσώπων, είτε χωρίς νομική προσωπικότητα (π.χ. συμπλοιοκτησία 10ΚΙΝΔ) που έχουν εμπορική δραστηριότητα, είτε με νομική προσωπικότητα που είναι εμπορικές, υποχρεούνται να εγγραφούν στο Γ.Ε.ΜΗ.

18. Συνεπώς, όσον αφορά τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις:

Α. Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που λειτουργούν ως ατομικές με κύριο χαρακτηριστικό το μικρό μέγεθος τους, όπως αυτό συνάγεται από τις εγκαταστάσεις τους, το απασχολούμενο προσωπικό και τον αριθμό πελατών που φιλοξενούν, εντάσσονται στην έννοια του μικρέμπορου και δεν εγγράφονται στο Γ.Ε.ΜΗ.

Στην αντίθετη περίπτωση, δηλαδή όταν η ατομική ξενοδοχειακή επιχείρηση χαρακτηρίζεται από μεγάλη εμπορική δραστηριότητα, όπως αυτό προκύπτει από τις χρησιμοποιούμενες εγκαταστάσεις, το απασχολούμενο προσωπικό, καθώς και τον αριθμό των φιλοξενούμενων πελατών, ο ξενοδόχος αποκτά την εμπορική ιδιότητα και επιβάλλεται η εγγραφή στο Γ.Ε.ΜΗ.

Β. Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που λειτουργούν υπό εταιρικό σχήμα εμπίπτουν σε δύο κατηγορίες.

Σ’ αυτές που αποκτούν τον εμπορικό χαρακτήρα κατά το τυπικό σύστημα, δηλαδή με βάση την εμπορικότητα του σκοπού τους, τον οποίο καθορίζει ο νόμος (Α.Ε., Ε.Π.Ε.) και σ’ αυτές που αποκτούν τον εμπορικό χαρακτήρα κατά το ουσιαστικό σύστημα, δηλαδή με τη διενέργεια εμπορικών πράξεων. Σ’ αυτή την περίπτωση, επειδή, όπως προαναφέρθηκε, η διεύθυνση ξενοδοχειακής επιχείρησης αποτελεί εμπορική δραστηριότητα, ο φορέας αυτής αποκτά την εμπορική ιδιότητα. Κατά συνέπεια και στις δύο περιπτώσεις οι εταιρείες που λειτουργούν ξενοδοχειακές επιχειρήσεις εγγράφονται στο Γ.Ε.ΜΗ. γιατί αποτελούν εμπορικές εταιρίες σύμφωνα με το νόμο.

19. Όσον αφορά τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις διακρίνουμε, ομοίως, τις εξής περιπτώσεις;

Α. Ο φορέας της επιχείρησης είναι φυσικό πρόσωπο και έχει την ιδιότητα του πλοιοκτήτη, συμπλοιοκτήτη ή εφοπλιστή. Σ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις έχει αποκτήσει την εμπορική ιδιότητα, γιατί η εκμετάλλευση ενός πλοίου απαιτεί συνεχή και συστηματική επιχειρηματική δράση και κάθε ναυτιλιακή εργασία με σκοπό το κέρδος αποτελεί εμπορική πράξη. Επομένως υποχρεούται να εγγραφεί στο Γ.Ε.ΜΗ.

Β. Ο φορέας της επιχείρησης αποτελεί νομικό πρόσωπο, δηλαδή αυτή λειτουργεί υπό εταιρικό σχήμα. Εφόσον για τις εταιρίες αυτές ισχύει το τυπικό σύστημα, δηλαδή αποκτούν τον εμπορικό χαρακτήρα τους με βάση το νόμο, υποχρεούνται να εγγραφούν στο Γ.Ε.ΜΗ. Στην αντίθετη περίπτωση, δηλαδή όταν αποκτούν τον εμπορικό χαρακτήρα με βάση το ουσιαστικό σύστημα, υποχρεούνται και πάλι να εγγραφούν στο Γ.Ε.ΜΗ. γιατί όλες οι ναυτιλιακές πράξεις εκμετάλλευσης πλοίου έχουν εμπορικό χαρακτήρα.

Κατά συνέπεια και στις δύο περιπτώσεις οι εταιρείες που διευθύνουν ναυτιλιακές επιχειρήσεις εγγράφονται στο Γ.Ε.ΜΗ. ως εμπορικές.

Τέλος, το άρθρο 94 του ν. 4314/2014 επιτάσσει την αυτεπάγγελτη ενημέρωση του Επιμελητηρίου στο οποίο υπάγεται μία επιχείρηση για την εγγραφή και κάθε άλλη οριστική πράξη. (Η διάταξη αυτή επαναλαμβάνεται από το νομοθέτη και στο άρθρο 64 παρ. 3 εδάφιο 1 του ν. 4497/2017). Επομένως το Γ.Ε.ΜΗ. υποχρεούται να ενημερώνει τα Ξενοδοχειακά και τα Ναυτικά Επιμελητήρια για τις ανωτέρω πράξεις των ξενοδοχειακών και των ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Δεν ανακύπτει τέτοια υποχρέωση προς τα Εμποροβιομηχανικά Επιμελητήρια γιατί οι προαναφερθείσες επιχειρήσεις δεν αποτελούν μέλη τους. Επισημαίνεται ότι η εγγραφή στα επαγγελματικά Επιμελητήρια δεν υποκαθιστά την υποχρέωση εγγραφής στο Γ.Ε.ΜΗ.

Απάντηση

20. Ενόψει των προεκτεθέντων, επί των τιθεμένων ερωτημάτων το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Β’ Τμήμα), γνωμοδότησε, ομοφώνως, ως ακολούθως:

Στο Γ.Ε.ΜΗ. εγγράφονται οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις υπό τις εξής προϋποθέσεις:

Αν λειτουργούν ως ατομικές επιχειρήσεις, εφόσον το φυσικό πρόσωπο που αποτελεί το φορέα της επιχείρησης έχει αποκτήσει την εμπορική ιδιότητα.

Αν λειτουργούν υπό εταιρική μορφή πάντοτε.

Οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις ανεξάρτητα αν λειτουργούν ως ατομικές ή υπό κάποιο εταιρικό σχήμα υποχρεούνται πάντοτε να εγγράφονται στο Γ.Ε.ΜΗ.

Το Γ.Ε.ΜΗ. υποχρεούται να ενημερώνει τα Επιμελητήρια, στα οποία εγγράφονται υποχρεωτικά οι ξενοδοχειακές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις, δηλαδή το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας και το Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδας αντίστοιχα, αυτεπάγγελτα για την εγγραφή και κάθε άλλη οριστική πράξη.

ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ

Αθήνα, 10-4-2018

Ο Προεδρεύων
Στέφανος Δέτσης
Αντιπρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους

Ο Εισηγητής
Νικόλαος Αμιραλής
Πάρεδρος Ν.Σ.Κ.

Εκκρεμεί η αποδοχή της Γνωμοδότησης.

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

Αριθμ. οικ. 26806/699/2018 Απόδοση μέρους της εισφοράς του άρθρου 102 του ν. 4387/2016 έτους 2017

Αριθμ. οικ. 26806/699/11-05-2018

(ΦΕΚ Β’ 1841/22-05-2018)

 

 

 

Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις:
α) του άρθρου 102 του ν. 4387/2016 «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας − Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού − συνταξιοδοτικού συστήματος − Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 85/Α΄),
β) του ν.2956/2001 «Αναδιάρθρωση του ΟΑΕΔ και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 258/Α΄/2001),
γ) του π.δ. αριθμ. 63/22-4-2005 «Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα» (ΦΕΚ 98/Α΄),
δ) του άρθρου 16 του Π.Δ.134/2017 (ΦΕΚ 168/Α΄) «Οργανισμός Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης»,
ε) του π.δ. 125/2016 (ΦΕΚ 210/Α΄) «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών»,
στ) Του π.δ. 22/2018 (ΦΕΚ 37/Α΄) «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών».

2. Την αριθμ. Υ.13471/4878/17-03-2018 απόφαση του Πρωθυπουργού «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υφυπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Αθανάσιο Ηλιόπουλο (ΦΕΚ 814/Β΄), όπως ισχύει.

3. Την αριθμ. οικ. 59285/18416/2017 (ΦΕΚ 4503/Β΄) απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

4. Την αριθμ. Φ80000/οικ.26392/1075/21.7.2016 εγκύκλιο της Διεύθυνσης Κύριας Ασφάλισης Μισθωτών και Ασθένειας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. (ΑΔΑ: Ω9ΚΑ-465Θ1Ω-ΦΟΘ).

5. Τα σχετικά αιτήματα των συνταξιουχικών οργανώσεων.

6. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις αυτής της απόφασης προκαλείται δαπάνη σε βάρος του προϋπολογισμού του ΟΑΕΔ ύψους 2.082.800,00 € περίπου, η οποία θα καλυφθεί από τις πιστώσεις του ΚΑΕ 3395 «Απόδοση των εισπράξεων που έγιναν για λογαριασμό των Ν.Π.Ι.Δ. (Οργανισμών, Συνεταιρισμών, Συλλόγων, Σωματείων κλπ» έτους 2018 του Λογαριασμού Κοινωνικής Πολιτικής του Ενιαίου Λογαριασμού για την Εφαρμογή Κοινωνικών Πολιτικών (Ε.Λ.Ε.Κ.Π.).

7. Την αριθμ. οικ. 26754/2192/11-5-2018 εισήγηση της προϊσταμένης της Γ.Δ.Ο.Υ.,

αποφασίζουμε:

Για την άμεση αντιμετώπιση των λειτουργικών δαπανών των συνταξιουχικών οργανώσεων και μέχρι την έκδοση της απόφασης με την οποία καθορίζονται οι δικαιούχες συνταξιουχικές οργανώσεις (Ομοσπονδίες-Σωματεία-Συνομοσπονδίες), οι όροι και οι προϋποθέσεις συμμετοχής στην κατανομή, τα κριτήρια και η διαδικασία, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά καθώς και ο τρόπος ελέγχου της ορθής διαχείρισης των ποσών, αποδίδεται στις παρακάτω αναφερόμενες ομοσπονδίες και συλλόγους ποσό ανάλογο με τον αριθμό των συνταξιούχων-μελών, από το λογαριασμό που κατατίθεται το ποσό της προβλεπόμενης από το άρθρο 102 του ν. 4387/2016 (ΦΕΚ 85/Α΄) μηνιαίας εισφοράς 0,20 €, η οποία παρακρατήθηκε το έτος 2017 υπέρ συλλογικών οργάνων συνταξιούχων από τις καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις, ως ακολούθως:

  ΠΟΣΟ (σε €)
Π.Ο. ΠΟΛΙΤΙΚΩΝΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ  

450.000

Π.Ο.Σ.Υ.ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ  

49.000

Π.Ο. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ 100.000
Π.Ο. ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ  

90.000

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝΙΚΑ  

1.350.000

Π.Σ.ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝΔΙΚΗΓΟΡΩΝ  

32.500

Π.Σ. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΩΝ  

2.300

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΝΤ/ΩΝΕΜΠΟΡΙΚΗΣΤΡΑΠΕΖΗΣ  

9.000

ΣΥΝΟΛΟ 2.082.800

Τα ποσά αυτά θα συμψηφισθούν με το δικαιούμενο ποσό κάθε οργάνωσης, όπως αυτό θα ορισθεί με βάση την παραπάνω αναφερόμενη απόφαση.

Ο ΟΑΕΔ προβαίνει στην άμεση απόδοση των ποσών στις αναφερόμενες οργανώσεις από το Λογαριασμό Κοινωνικής Πολιτικής του άρθρου 34 του ν. 4144/2013, μετά την υποβολή σχετικής αίτησης σύμφωνα με τα παραπάνω οριζόμενα.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 11 Μαΐου 2018

Η Υπουργός
ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ

Ο Υφυπουργός
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

ΠΟΛ.1092/2018 Παρακράτηση φόρου κατά την κεφαλαιοποίηση κερδών παρελθουσών χρήσεων

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

Αθήνα, 21 Μαΐου 2018
ΠΟΛ.1092/21-05-2018

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Β

Ταχ. Δ/νση:Καρ. Σερβίας 10
Ταχ. Κώδικας:101 84 Αθήνα
Πληροφορίες:Μ. Χαπίδης
Τηλέφωνο:210 – 3375312
Fax:210 – 3375001
E-Mail:[email protected]

ΠΟΛ 1092/2018

Θέμα: «Παρακράτηση φόρου κατά την κεφαλαιοποίηση κερδών παρελθουσών χρήσεων».

Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:

1. Με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 63 του ν.4172/2013 ορίζεται ότι δεν παρακρατείται καθόλου φόρος 15% από μερίσματα και παρόμοιες πληρωμές που διανέμονται σε νομικό πρόσωπο το οποίο περιλαμβάνεται στο Παράρτημα της Οδηγίας 2011/96/Ε.Ε. σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών – μελών, όπως αυτή ισχύει, εφόσον:

α) το νομικό πρόσωπο που εισπράττει κατέχει μετοχές, μερίδια ή συμμετοχή τουλάχιστον δέκα τοις εκατό (10%), βάσει αξίας ή αριθμού, στο μετοχικό κεφάλαιο ή δικαιώματα σε κέρδη, δικαιώματα ψήφου του φορολογούμενου που προβαίνει στη διανομή,

β) το ελάχιστο ποσοστό κατοχής μετοχών ή μεριδίων ή συμμετοχής διακρατείται για τουλάχιστον είκοσι τέσσερις (24) μήνες, και

γ) το νομικό πρόσωπο που εισπράττει:

αα) περιλαμβάνεται στους τύπους απαριθμούνται στο Παράρτημα Ι Μέρος Α της Οδηγίας 2011/96/ΕΕ, όπως ισχύει, και

ββ) είναι φορολογικός κάτοικος κράτους – μέλους της Ε.Ε. σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους αυτού και δεν θεωρείται φορολογικός κάτοικος τρίτου κράτους εκτός Ε.Ε. κατ` εφαρμογή όρων σύμβασης αποφυγής διπλής φορολογίας που έχει συναφθεί με αυτό το τρίτο κράτος, και

γγ) υπόκειται, χωρίς τη δυνατότητα επιλογής ή απαλλαγής, σε έναν από τους φόρους που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι Μέρος Β της Οδηγίας 2011/96/ΕΕ ή σε οποιονδήποτε άλλο φόρο ενδεχομένως στο μέλλον αντικαταστήσει έναν από τους φόρους αυτούς.

2. Ενόψει των ανωτέρω, με την ΠΟΛ.1039/26.1.2015 εγκύκλιο διευκρινίσθηκε ότι κάθε νομικό πρόσωπο της περ. γ’ του άρθρου 2 ή νομική οντότητα της περ. δ’ του ιδίου άρθρου που προβαίνει σε διανομή κερδών δεν θα διενεργεί παρακράτηση φόρου 15% εφόσον πληρούνται οι αναφερόμενες πιο πάνω προϋποθέσεις.

3. Περαιτέρω, με την ΠΟΛ.1042/26.1.2015 εγκύκλιο διευκρινίσθηκε ότι στην έννοια της διανομής κερδών περιλαμβάνεται και η διανομή ή κεφαλαιοποίηση κερδών παρελθουσών χρήσεων, των αποθεματικών που δεν υπάγονται στην αυτοτελή φορολόγηση της παρ. 12 του άρθρου 72 του ν. 4172/2013, καθώς και των αποθεματικών που σχηματίζονται με βάση τις διατάξεις του νέου Κ.Φ.Ε. (ν. 4172/2013).

4. Από όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω και δεδομένου ότι στην έννοια διανομής κερδών περιλαμβάνεται και η κεφαλαιοποίηση κερδών παρελθουσών χρήσεων, συνάγεται ότι κατά την κεφαλαιοποίηση κερδών παρελθουσών χρήσεων από υπόχρεους του άρθρου 61 του ν.4172/2013 προς νομικά πρόσωπα που πληρούν τις προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου 63 του ν.4172/2013, δεν διενεργείται παρακράτηση φόρου 15%, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 64 του ίδιου νόμου.

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ Α.Α.Δ.Ε.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΙΤΣΙΛΗΣ

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος

Αριθμ. πρωτ.: ΔΕΦΚΦ Β 1078766 ΕΞ 2018 Κοινοποίηση της υπ’ αριθμ. 30/003/000/817/21-02-2018 (914 Β) Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. «Διατυπώσεις και διαδικασίες για την έγκριση χρήσης δεξαμενών αιθυλικής αλκοόλης και αλκοολούχων προϊόντων των οινοπνευματοποιών Α’ και Β’ κατηγορίας και των αποσταγματοποιών ως και των φορολογικών αποθηκών εμπορίας των εν λόγω προϊόντων

Αθήνα, 18-05-2018
Αριθ. Πρωτ.: ΔΕΦΚΦ Β 1078766 ΕΞ2018/18-05-2018

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

I. ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΧΗΜΕΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
1. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΛΚΟΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΤΜΗΜΑ Α’
2. ΧΗΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΜΕΤΡΟΛΟΓΙΑΣ
Ταχ. Δ/νση :Αν. Τσόχα 16
Ταχ. Κώδικας :11521- Αθήνα
Πληροφορίες:1) Στ. Σάμιος,
Στ. Χατζηγεωργίου
2) Χ. Αλεξόπουλος, Ηλ. Κακουλίδης
Τηλέφωνο:1)2106479221, 222
2)2106479137
Fax: 210 6468272
E-Mail:[email protected]
[email protected]

ΙΙ. ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΦΚ
1. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΦΟΡΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΦΠΑ
ΤΜΗΜΑ Β’ 2. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ, ΕΙΔΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΩΝ
ΤΜΗΜΑ Δ’ ΕΙΔΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ
Ταχ. Δ/νση :Καραγεώργη Σερβίας 10
Ταχ. Κώδικας :10184, Αθήνα
Πληροφορίες:1) Ανδρούτσου Μ.
2) Τσετσέκου Δεσπ.
Τηλέφωνο:1) 210 6987413
2) 2106987509
Fax:1) 210 6987408
2) 2106987506
E-Mail :1) [email protected]
2) [email protected]
Url:www.aade.gr

ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ

ΘΕΜΑ: «Κοινοποίηση της υπ’ αριθμ. 30/003/000/817/2018 (914 Β) Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. «Διατυπώσεις και διαδικασίες για την έγκριση χρήσης δεξαμενών αιθυλικής αλκοόλης και αλκοολούχων προϊόντων των οινοπνευματοποιών Α’ και Β’ κατηγορίας και των αποσταγματοποιών ως και των φορολογικών αποθηκών εμπορίας των εν λόγω προϊόντων».

Α. Σας κοινοποιούμε για ενημέρωση και εφαρμογή την αναφερόμενη στο θέμα Απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, η οποία δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. 914 Β’ και ισχύει από τη δημοσίευσή της (15-03-2018).

Η κοινοποιούμενη Απόφαση, η οποία εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση των διατάξεων της παρ. Β.5 του άρθρου 7 του ν.2969/01 «Αιθυλική αλκοόλη και αλκοολούχα προϊόντα» – όπως έχουν τροποποιηθεί με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου δεύτερου του ν.4303/2014 (Α’231) και ισχύουν – καθορίζει, με τρόπο ολιστικό, τυποποιημένες διατυπώσεις και διαδικασίες προκειμένου για τον έλεγχο, την ογκομέτρηση (αρχική διακρίβωση και επανογκομέτρηση) και την κατάρτιση των οικείων ογκομετρικών πινάκων, ως και την έγκριση χρήσης, αφ’ ενός των δοχείων συλλογής (δηλ. των δεξαμενών που συνδέονται απ’ ευθείας και με ειδικό τρόπο στα αποστακτικά μηχανήματα των οινοπνευματοποιείων Α’ και Β’ κατηγορίας και των αποσταγματοποιείων) και αφ’ ετέρου των δεξαμενών αποθήκευσης και εν γένει τοποθέτησης της αιθυλικής αλκοόλης, των αποσταγμάτων και των προϊόντων απόσταξης (κωδικοί Σ.Ο. 22.07 και 22.08) στις οικείες μονάδες παραγωγής και στις φορολογικές αποθήκες εμπορίας, σύμφωνα με τις αρχές και τους κανόνες της Μετρολογίας, ώστε να διασφαλίζεται η αξιοπιστία των μετρήσεων.

Β. Ειδικότερα, επί των ρυθμίσεων της κοινοποιούμενης Απόφασης, η οποία αποτελείται από το κυρίως σώμα και τα προσαρτημένα σε αυτήν παραρτήματα (Α’ έως Ζ’) επισημαίνονται τα ακόλουθα:

1. Στα άρθρα 1-2 καθορίζονται ο σκοπός, το πεδίο εφαρμογής, οι αρμόδιες αρχές (Τελωνείο Ελέγχου και Χημική Υπηρεσία Ελέγχου του Γ.Χ.Κ.), καθώς και οι απαραίτητοι ορισμοί για τους σκοπούς της εν λόγω απόφασης. Ειδικότερα, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 2 της εν λόγω Απόφασης, ως αιθυλική αλκοόλη νοείται η πάσης φύσεως αιθυλική αλκοόλη καθώς και τα αλκοολούχα προϊόντα των οινοπνευματοποιών Α’ και Β’ κατηγορίας καθώς και των αποσταγματοποιών, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 5 του ν.2969/2001 σε συνδυασμό και με τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 3 του εν λόγω νόμου.

Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της υποπαραγράφου 4 της παρ. 3 του άρθρου έκτου (Παραγωγή και διάθεση ξυδιού) του ν.4303/2014 (Α’ 231), οι ρυθμίσεις της εν λόγω κοινοποιούμενης Απόφασης εφαρμόζονται και για τις δεξαμενές αποθήκευσης της αιθυλικής αλκοόλης που παραλαμβάνεται προς οξοποίηση στα οξοποιεία.

2. Στα άρθρα 3-5 καθορίζονται κατά βάση οι όροι και οι αναγκαίες απαιτήσεις και, κατά τρόπο γενικό, οι διατυπώσεις και διαδικασίες για τον αρχικό έλεγχο-ογκομέτρηση (αρχική διακρίβωση) αλλά και για τον περιοδικό έλεγχο και την επανογκομέτρηση, προκειμένου για τη χορήγηση της έγκρισης χρήσης των δεξαμενών από το αρμόδιο Τελωνείο Ελέγχου, την ανανέωση της έγκρισης χρήσης, καθώς και οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη διενέργεια μετρήσεων κατά τη χρήση (προμετρήσεις – επιμετρήσεις).

Επισημαίνεται ότι η κατά τα ανωτέρω έγκριση χρήσης, σύμφωνα με τη σχετική πρόβλεψη (άρθρο 3, παρ. 1) της κοινοποισύμενης Απόφασης, προαπαιτείται προκειμένου για τη χρησιμοποίηση των δεξαμενών συλλογής, αποθήκευσης ή γενικά τοποθέτησης προϊόντων αιθυλικής αλκοόλης (όπως ορίζεται στην παρ. 2 του άρθρου 2).

Ειδικότερα, όσον αφορά τις διατυπώσεις και διαδικασίες για τον αρχικό έλεγχο- ογκομέτρηση (αρχική διακρίβωση) αλλά και για τον περιοδικό έλεγχο και την επανογκομέτρηση, σημειώνονται τα ακόλουθα:

α. Οι εργασίες για την ογκομέτρηση (αρχική διακρίβωση) ως και την επανογκομέτρηση των εν λόγω δεξαμενών (μακροσκοπική εξέταση-επιθεώρηση, ογκομέτρηση και κατάρτιση του οικείου πίνακα ογκομέτρησης), διενεργούνται από φορείς διαπιστευμένους σύμφωνα με το πρότυπο ΕΛΟΤ EN ISO/IEC 17025:2017, κατόπιν αίτησης του ενδιαφερομένου και σχετικής προς τούτο έγκρισης επ’ αυτής από το αρμόδιο Τελωνείο Ελέγχου, μετά από εισήγηση της οικείας Χημικής Υπηρεσίας Ελέγχου, με την εφαρμογή του κατάλληλου (ανάλογα με το είδος, τη χωρητικότητα, τη χρήση κλπ. της δεξαμενής) διεθνούς προτύπου (Παράρτημα Δ της κοινοποιούμενης Απόφασης), σύμφωνα και με τη Σύσταση R 71:2008 του Διεθνούς Οργανισμού Μετρολογίας (OILM).

β. Ειδικά όσον αφορά την ογκομέτρηση και την επανογκομέτρηση των δοχείων συλλογής των μονάδων παραγωγής (οινοπνευματοποιεία Α’, Β’ κατηγορίας και αποσταγματοποιεία), λόγω της ιδιαιτερότητας και της σημασίας αυτών, η μακροσκοπική εξέταση-επιθεώρηση διενεργείται από τις Υπηρεσίες Ελέγχου, ενώ οι λοιπές εργασίες για την ογκομέτρηση και την επανογκομέτρηση αυτών εκτελούνται από τον φορέα και τελούν υπό την εποπτεία και τη διαρκή παρακολούθηση των εν λόγω Υπηρεσιών.

γ. Οι εγκρίσεις χρήσης των δεξαμενών χορηγούνται (ως ήδη προελέχθη) από το αρμόδιο Τελωνείο Ελέγχου, με βάση σχετική εισήγηση της Χημικής Υπηρεσίας Ελέγχου, μετά από έλεγχο από αυτή των υποβαλλομένων σχετικών στοιχείων και έχουν ισχύ για δέκα (10) έτη – υπό την προϋπόθεση της μη μεταβολής των στοιχείων και της θέσης της ελεγχόμενης δεξαμενής.

δ. Επιπλέον με τα εν λόγω άρθρα παρέχεται η δυνατότητα περιοδικών ελέγχων οι οποίοι διενεργούνται επίσης από διαπιστευμένο φορέα, ανά πενταετία και κατ’ αυτούς ελέγχεται μακροσκοπικά η δεξαμενή και επαληθεύεται ο ογκομετρικός πίνακας με έλεγχο ποσοστού 20% του αριθμού των σημείων της αρχικής ογκομετρήσεως, συντασσομένου σχετικού πρακτικού, από τον φορέα που διενήργησε τον έλεγχο, το οποίο υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο επιτηδευματία στις αρμόδιες Υπηρεσίες Ελέγχου.

ε. Επανογκομέτρηση των δεξαμενών διενεργείται επίσης από διαπιστευμένους φορείς κάθε δέκα (10) έτη ή κάθε δεκαπέντε (15) έτη (στην περίπτωση που έχει προηγηθεί περιοδικός έλεγχος ανά πενταετία), καθώς και σε ορισμένες σαφώς καθοριζόμενες περιπτώσεις όπως π.χ. σε περίπτωση μετακίνησης της δεξαμενής, κατασκευαστικού χαρακτήρα τροποποιήσεων ή αλλαγών, κλπ.

3. Στο άρθρο 6, προβλέπονται οι σχετικοί έλεγχοι επαλήθευσης που πρέπει να διενεργούνται από τις αρμόδιες Υπηρεσίες Ελέγχου, καθώς και οι παραβάσεις-κυρώσεις για τις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης προς τα καθοριζόμενα από την εν λόγω κοινοποιούμενη απόφαση. Συγκεκριμένα, ορίζεται ότι οι Υπηρεσίες Ελέγχου διενεργούν δειγματοληπτικούς ελέγχους σε ποσοστό 5% κατ’ ελάχιστον των εγκρινόμενων ετησίως αιτήσεων και οπωσδήποτε έναν τουλάχιστον έλεγχο ετησίως για κάθε διαπιστευμένο φορέα.

Οι εν λόγω έλεγχοι διενεργούνται από επιτροπή που συγκροτείται με απόφαση του Τελωνείου Ελέγχου και αποτελείται από έναν υπάλληλο του αρμοδίου Τελωνείου και έναν χημικό υπάλληλο, οι οποίοι επιλέγονται με κριτήριο την κτηθείσα στα θέματα των ελέγχων και των ογκομετρήσεων εμπειρία, βάσει εσωτερικής εκπαίδευσης ή σχετικού πιστοποιητικού επάρκειας (κατόπιν παρακολούθησης ειδικών προγραμμάτων εκπαίδευσης).

Επιπλέον, στο εν λόγω άρθρο, όσον αφορά τις παραβάσεις – κυρώσεις, καθορίζεται ότι η ανακριβής, ελλιπής ή αναληθής αναφορά στοιχείων στην υποβαλλόμενη αίτηση για τη χορήγηση της έγκρισης χρήσης, την παράταση ή την ανανέωση αυτής, αλλά και η μη τήρηση των λοιπών όρων και ρυθμίσεων της κοινοποιούμενης απόφασης, εκ μέρους των οικείων επιτηδευματιών, συνιστούν παραβάσεις του ν. 2969/2001 και τιμωρούνται με τις διατάξεις της περίπτωσης ιγ’ της παρ. 2 του άρθρου 11 του εν λόγω νόμου, επιφυλασσομένων των περί λαθρεμπορίας διατάξεων.

4. Στο άρθρο 7, προκειμένου για την εφαρμογή της κοινοποιούμενης απόφασης, προβλέπεται η πραγματοποίηση ειδικών προγραμμάτων εκπαίδευσης για τους υπαλλήλους των αρμοδίων Αρχών Ελέγχου σχετικά με την προβλεπόμενη, από την εν λόγω Απόφαση, μεθοδολογία για τη διενέργεια των ογκομετρήσεων καθώς και γενικότερα σε θέματα μετρολογίας.

Περαιτέρω, στο εν λόγω άρθρο 7, προς διευκόλυνση του ασκούμενου από τις αρμόδιες αρχές ελέγχου, προβλέπεται η τήρηση Ηλεκτρονικού Μητρώου, στο οποίο θα καταχωρούνται οι διαπιστευμένοι φορείς που διενεργούν μετρολογικούς ελέγχους δεξαμενών συλλογής και αποθήκευσης δεξαμενών. Στο εν λόγω μητρώο θα έχουν πρόσβαση οι αρμόδιες Διευθύνσεις της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων και ΕΦΚ και της Γενικής Διεύθυνσης Γ.Χ.Κ. καθώς και τα αρμόδια Τελωνεία ελέγχου και οι Χημικές Υπηρεσίες Ελέγχου.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης, μέχρι την παραγωγική λειτουργία του ηλεκτρονικού μητρώου, στις περιπτώσεις που τα ευρήματα από τους σχετικούς διενεργούμενους ελέγχους δεν είναι ικανοποιητικά ενημερώνονται άμεσα οι οικείες κεντρικές Υπηρεσίες της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων και Ε.Φ.Κ. και της Γενικής Διεύθυνσης του Γ.Χ.Κ. προκειμένου αυτές να προβούν στη σχετική ενημέρωση των αρμόδιων Υπηρεσιών Ελέγχου.

5. Στο άρθρο 8, για λόγους ασφάλειας δικαίου και αποφυγής προβλημάτων στη λειτουργία των επιχειρήσεων, είτε μονάδων παραγωγής, είτε φορολογικών αποθηκών εμπορίας, προβλέπονται ορισμένες μεταβατικές διατάξεις. Ειδικότερα:

α. Οι δεξαμενές που έχουν ήδη, κατά το χρόνο ενάρξεως ισχύος της κοινοποιούμενης απόφασης, ογκομετρηθεί, από τις αρμόδιες επιτροπές, βάσει της ισχύουσας έως σήμερα νομοθεσίας, θεωρούνται ότι έχουν αναγνωριστεί και εγκριθεί εφ όσον δεν έχει παρέλθει δεκαετία από της καταρτίσεως του οικείου ογκομετρικού πίνακα. Επισημαίνεται ότι (στην περίπτωση αυτή), μετά την λήξη της ισχύος των οικείων ογκομετρικών πινάκων, για την αναγνώριση και την έγκριση χρήσης των δεξαμενών τηρούνται οι όροι και εφαρμόζονται οι διαδικασίες που προβλέπονται στην κοινοποιούμενη Απόφαση.

β. Για χρονικό διάστημα δύο ετών (από της ενάρξεως ισχύος της κοινοποιούμενης Απόφασης), ήτοι μέχρι την 15-03-2020, παρέχεται η δυνατότητα διενέργειας ελέγχων και ογκομετρήσεων και από μη διαπιστευμένους φορείς υπό τους καθοριζόμενους βεβαίως όρους και προϋποθέσεις στις σχετικές ρυθμίσεις της εν λόγω κοινοποιούμενης Απόφασης. γ. Τέλος, παρέχεται η δυνατότητα προμήθειας, από τους ήδη λειτουργούντες, κατά το χρόνο έναρξης ισχύος της εν λόγω κοινοποιούμενης Απόφασης, επιτηδευματίες, του απαραίτητου, για τις μετρήσεις κατά τη χρήση των δεξαμενών, διακριβωμένου εξοπλισμού μέσα σε χρονικό διάστημα ενός έτους.

6. Στο άρθρο 9 προβλέπεται ότι, από την έναρξη ισχύος της εν λόγω κοινοποιούμενης Απόφασης, παύει να ισχύει η υπ’ αριθ. Τ.3200/25/30-05-1968 Α.Υ.Ο. κατά το μέρος που αφορά στην αιθυλική αλκοόλη – όπως ορίζεται στις σχετικές διατάξεις του άρθρου 2 της κοινοποιούμενης Απόφασης – που υπόκειται σε Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και γενικά σε κάθε είδους δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις, ως και οι εκδοθείσες σε
τροποποίηση αυτής Α.Υ.Ο. καθώς και κάθε άλλη σχετική Δ.Υ.Ο. που ρυθμίζει διαφορετικά τα θέματα της κοινοποιούμενης Απόφασης.

7. Αναφορικά με τα Παραρτήματα της εν λόγω Απόφασης σημειώνεται ότι:
α. Με το Παράρτημα Α καθορίζονται οι αναγκαίοι, για την εφαρμογή της κοινοποιούμενης Απόφασης, ορισμοί και ορολογία ενώ αναλύονται οι χρησιμοποιούμενες στο σώμα της απόφασης συντομογραφίες.
β. Στο Παράρτημα Β ορίζονται τα τεχνικά χαρακτηριστικά που πρέπει να πληρούν οι δεξαμενές.
γ. Στο Παράρτημα Γ καθορίζονται τα μετρολογικά χαρακτηριστικά των δεξαμενών.
δ. Το Παράρτημα Δ αποτελείται από το Μέρος 1, στο οποίο περιλαμβάνονται (αναλυτικά) οι μετρολογικοί έλεγχοι, προκειμένου τόσο για τον αρχικό έλεγχο – ογκομέτρηση (αρχική διακρίβωση) όσο και κατά τον μεταγενέστερο έλεγχο (κατά τη χρήση) – επαλήθευση στοιχείων, καθώς και οι μέθοδοι ογκομετρήσεως, ως και από το Μέρος 2, στο οποίο γίνεται αναλυτική αναφορά στην ογκομετρική μέθοδο, η οποία πρέπει να εφαρμόζεται προκειμένου για τα δοχεία συλλογής της αιθυλικής αλκοόλης αποσταγμάτων κλπ, στις οικείες μονάδες παραγωγής (οινοπνευματοποιεία Α’ και Β’ κατηγορίας και αποσταγματοποιεία).
ε. Στο Παράρτημα Ε1, το οποίο ομοίως αποτελείται από δύο μέρη, καθορίζονται αναλυτικά οι διατυπώσεις και διαδικασίες για τον αρχικό έλεγχο – ογκομέτρηση (αρχική διακρίβωση) [Μέρος 1] καθώς και για τον περιοδικό έλεγχο και την επανογκομέτρηση [Μέρος 2], προκειμένου για την έγκριση χρήσης δεξαμενών αποθήκευσης αιθυλικής αλκοόλης, αποσταγμάτων κλπ, ως και την ανανέωση αυτής.
στ. Στο Παράρτημα Ε2, το οποίο αποτελείται επίσης από δύο μέρη, καθορίζονται οι διατυπώσεις και διαδικασίες, για τον αρχικό έλεγχο – ογκομέτρηση (αρχική διακρίβωση) [Μέρος 1] καθώς και τον περιοδικό έλεγχο και την επανογκομέτρηση [Μέρος 2], προκειμένης της έγκρισης χρήσης και της ανανέωσής αυτής στην περίπτωση των δοχείων συλλογής αιθυλικής αλκοόλης, αποσταγμάτων κλπ. ζ. Στο Παράρτημα ΣΤ καθορίζεται το σχετικό για την έγκριση χρήσης της δεξαμενής υπόδειγμα.
η. Στο Παράρτημα Ζ καθορίζονται τα απαραίτητα μέσα και όργανα (τεχνικός και λοιπός εξοπλισμός) που οφείλουν να διαθέτουν οι ενδιαφερόμενοι επιτηδευματίες προκειμένου για την διενέργεια των μετρήσεων (προμετρήσεων και επιμετρήσεων) κατά τη χρήση των εγκεκριμένων δεξαμενών.

Τέλος, επισημαίνεται ότι οι αρμόδιες Τελωνειακές Αρχές και Χημικές Υπηρεσίες του ΓΧΚ, στο πλαίσιο της αποφυγής φαινομένων καταστρατήγησης των ρυθμίσεων που διέπουν τις διατυπώσεις και διαδικασίες προκειμένου για την ογκομέτρηση των δεξαμενών αιθυλικής αλκοόλης και αλκοολούχων προϊόντων των οινοπνευματοποιών Α και Β’ κατηγορίας, των αποσταγματοποιών ως και των φορολογικών αποθηκών εμπορίας των εν λόγω προϊόντων, αλλά και για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, θα πρέπει να επιδείξουν ιδιαίτερη προσοχή στην ορθή ενημέρωση των οικονομικών φορέων για τις υποχρεώσεις τους και για τις διαδικασίες που πρέπει να τηρήσουν σύμφωνα με τα καθοριζόμενα από τις κείμενες διατάξεις και την κοινοποιούμενη Απόφαση και να μεριμνήσουν για τη διευκόλυνσή τους και την ταχεία διεκπεραίωση των υποχρεώσεων τους.

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΙΤΣΙΛΗΣ

Αναζήτηση Άρθρων
Βασική Κατηγορία
Yποκατηγορίες
Έτος
ΕΣΠΑ Banner Αφίσα ESPA Banner