Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2019 ΘΕΜΑ: Εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης ι΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 14 και της παραγράφου 4 του άρθρου 15 του Ν.4172/2013 στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα ασφάλιστρα ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων που αφορούν εργαζόμενους ελληνικής θυγατρικής εταιρίας καταβάλλονται από την αλλοδαπή μητρική προς αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρία και επαναχρεώνονται στην ελληνική θυγατρική.
Αναφορικά με το πιο πάνω
θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Με τις διατάξεις της
περίπτωσης ζ΄ της παρ.3 του
άρθρου 12 του Ν.4172/2013 ορίζεται ότι ως ακαθάριστο εισόδημα από μισθωτή εργασία
και συντάξεις θεωρείται και το ασφάλισμα που καταβάλλεται εφάπαξ ή με τη μορφή
περιοδικής παροχής στο πλαίσιο ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών
συμβολαίων.
2. Επίσης, με τις
διατάξεις της περίπτωσης ι΄ της παρ.1 του
άρθρου 14 του Ν.4172/2013 ορίζεται ότι από τον υπολογισμό του εισοδήματος από
μισθωτή εργασία και συντάξεις εξαιρούνται τα ασφάλιστρα που καταβάλλονται από
τον εργαζόμενο ή τον εργοδότη για λογαριασμό του εργαζομένου στο πλαίσιο
ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων.
3. Ακόμη, με τις
διατάξεις της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 ορίζεται ότι το ασφάλισμα που καταβάλλεται στο πλαίσιο
ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων φορολογείται αυτοτελώς:
α) Με συντελεστή
δεκαπέντε τοις εκατό (15%) για κάθε περιοδικά καταβαλλόμενη παροχή.
β) Με συντελεστή δέκα
τοις εκατό (10%) για εφάπαξ καταβαλλόμενη παροχή μέχρι σαράντα χιλιάδες
(40.000) ευρώ και με συντελεστή είκοσι τοις εκατό (20%) για εφάπαξ
καταβαλλόμενη παροχή κατά το μέρος που υπερβαίνει τις σαράντα χιλιάδες (40.000)
ευρώ.
Οι συντελεστές των
ανωτέρω περιπτώσεων αυξάνονται κατά πενήντα τοις εκατό (50%) σε περίπτωση
είσπραξης από τον δικαιούχο ποσού πρόωρης εξαγοράς. Δεν θεωρείται πρόωρη
εξαγορά κάθε καταβολή που πραγματοποιείται σε εργαζόμενο ο οποίος έχει
θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα ή έχει υπερβεί το 60ο έτος της ηλικίας του,
καθώς και κάθε καταβολή που γίνεται χωρίς τη βούληση του εργαζομένου, όπως σε
περίπτωση απόλυσης του εργαζομένου ή πτώχευσης του εργοδότη.
4. Με το αρ.πρωτ. ΔΕΑΦ 1160724
ΕΞ2016/3.11.2016 έγγραφο έγινε δεκτό ότι
στην περίπτωση ομαδικών συνταξιοδοτικών ασφαλιστηρίων συμβολαίων, των οποίων η
διάρκεια πληροί τις ελάχιστες προϋποθέσεις θεμελίωσης συνταξιοδοτικού
δικαιώματος με βάση την κείμενη νομοθεσία (ενδεικτικά, ομαδικά συνταξιοδοτικά
ασφαλιστήρια συμβόλαια με διάρκεια άνω των 15 ετών), έστω κι αν κατά τη λήξη
του ομαδικού συνταξιοδοτικού ασφαλιστηρίου οι δικαιούχοι δεν συνταξιοδοτούνται πράγματι
από τον ασφαλιστικό τους φορέα, η καταβολή του ασφαλίσματος δεν θεωρείται
πρόωρη εξαγορά και συνεπώς εφαρμόζονται οι φορολογικοί συντελεστές των
περιπτώσεων α΄ και β΄ της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 χωρίς την προσαύξηση του πενήντα τοις εκατό (50%).
5. Επιπλέον, με το αρ.
πρωτ. ΔΕΑΦ 1191444
ΕΞ2017/21.12.2017 έγγραφο διευκρινίστηκε
ότι η θέση που έγινε δεκτή με το αρ.πρωτ. ΔΕΑΦ 1160724
ΕΞ2016/3.11.2016 έγγραφο, ισχύει για
περιπτώσεις υποχρεωτικής λήξης συμβολαίων ήτοι σε περιπτώσεις που η λήξη του
ομαδικού ασφαλιστηρίου συμβολαίου γίνεται υποχρεωτικά και ανεξαρτήτως από τη
βούληση των ασφαλισμένων. Ειδικότερα, στην περίπτωση που λαμβάνει χώρα
πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου για τους εργαζόμενους μιας επιχείρησης, δεδομένου
ότι αυτοί συμμετέχουν στο εν λόγω πρόγραμμα με τη βούλησή τους, συνάγεται ότι η
καταβολή του ασφαλίσματος στους εργαζόμενους αυτούς στο πλαίσιο ομαδικών
ασφαλιστικών συμβολαίων θεωρείται πρόωρη εξαγορά και συνεπώς εφαρμόζονται οι
φορολογικοί συντελεστές των περιπτώσεων α΄ και β΄ της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 με την προσαύξηση του πενήντα τοις εκατό (50%).
6. Επίσης, με την Α.1041/2019 Απόφαση Διοικητή ΑΑΔΕ για τον τύπο και
περιεχόμενο της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων φορολογικού
έτους 2018, των λοιπών εντύπων και των δικαιολογητικών εγγράφων που
συνυποβάλλονται με αυτή ορίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι οι κωδικοί 395396
συμπληρώνονται από τον φορολογούμενο και αφορούν ασφάλισμα που καταβάλλεται σε
αυτόν από αλλοδαπούς φορείς χωρίς μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα στο πλαίσιο
ομαδικού ασφαλιστηρίου συνταξιοδοτικού συμβολαίου που ο εργοδότης του είχε
συνάψει με αυτούς τους φορείς. Το ασφάλισμα αυτό, για το οποίο δεν διενεργήθηκε
η παρακράτηση της περ.ε΄ παρ.1
άρθρου 64 του Ν.4172/2013 από τους εν λόγω φορείς, φορολογείται αυτοτελώς σύμφωνα
με τις διατάξεις της παρ.4 του άρθρου 15 του ίδιου νόμου ανάλογα με τον τρόπο
καταβολής (περιοδικά, εφάπαξ, πρόωρη εξαγορά) και οι φορολογούμενοι καλούνται
στη Δ.Ο.Υ. για έλεγχο δικαιολογητικών.
7. Όπως προκύπτει από
σχετικό ερώτημα που υποβλήθηκε στην υπηρεσία μας, αλλοδαπή μητρική εταιρία έχει
καθιερώσει ένα διεθνές συνταξιοδοτικό πρόγραμμα αποταμίευσης «καθορισμένης
εισφοράς» προς όφελος όλων των εργαζομένων του ομίλου διεθνώς
(συμπεριλαμβανομένου και των εργαζομένων της ελληνικής θυγατρικής). Σύμφωνα με
τους όρους του προγράμματος, η αλλοδαπή μητρική καταβάλλει μηνιαία
εισφορές/ασφάλιστρα που αντιστοιχούν σε ένα ορισμένο ποσοστό της ελάχιστης
αμοιβής του κάθε συμμετέχοντος εργαζόμενου της ελληνικής θυγατρικής και
επιπλέον οι εισφορές αυτές που καταβάλλει η αλλοδαπή μητρική για τους
εργαζόμενους της ελληνικής θυγατρικής που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, επαναχρεώνονται
στην ελληνική θυγατρική. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες εργαζόμενοι μπορούν, εάν το
επιθυμούν, να προβούν οι ίδιοι σε καταβολές μηνιαίων εισφορών/ασφαλίστρων μέχρι
ενός ανώτατου ποσοστού της ελάχιστης αμοιβής τους. Τέλος, ο πάροχος του προγράμματος
στον οποίο καταβάλλονται όλα τα ανωτέρω ασφάλιστρα, είναι αλλοδαπή ασφαλιστική
εταιρία νόμιμα εγκατεστημένη στο εξωτερικό και περαιτέρω το εν λόγω πρόγραμμα
έχει συναφθεί μεταξύ της αλλοδαπής μητρικής και της αλλοδαπής ασφαλιστικής.
8. Μετά από όλα όσα
αναφέρθηκαν πιο πάνω προκύπτει ότι οι διατάξεις της περίπτωσης ι΄ της παρ.1 του
άρθρου 14 του Ν.4172/2013 έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση που τα ομαδικά
ασφαλιστήρια συνταξιοδοτικά συμβόλαια συνάπτονται απευθείας με αλλοδαπές
ασφαλιστικές εταιρίες που έχουν φορολογική κατοικία ή μόνιμη εγκατάσταση στην
αλλοδαπή καθόσον οι διατάξεις αυτές δεν επιβάλλουν περιορισμούς ως προς την
έδρα των ασφαλιστικών εταιριών με τις οποίες συνάπτονται τα συμβόλαια αυτά.
Επομένως, η εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η
καταβολή των ασφαλίστρων που γίνεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους της
ελληνικής θυγατρικής στο πλαίσιο του ανωτέρω προγράμματος διενεργείται προς τις
ως άνω αλλοδαπές ασφαλιστικές εταιρίες. Περαιτέρω, για τα ασφάλιστρα που
καταβάλλονται στις αλλοδαπές αυτές ασφαλιστικές εταιρίες από την αλλοδαπή
μητρική για τους εργαζόμενους της ελληνικής θυγατρικής που συμμετέχουν στο
πρόγραμμα και επαναχρεώνονται στην ελληνική θυγατρική, έχουν επίσης εφαρμογή οι
διατάξεις της περίπτωσης ι΄ της παρ.1 του άρθρου 14 του Ν.4172/2013 καθόσον
μέσω της επαναχρέωσης αυτής έχει διενεργηθεί έμμεσα καταβολή ασφαλίστρων από
πλευράς εργοδότη προς όφελος των εργαζομένων της ελληνικής θυγατρικής. Τέλος,
και τα ασφαλίσματα που καταβάλλονται στους δικαιούχους εργαζόμενους της
ελληνικής θυγατρικής στο πλαίσιο των ως άνω περιγραφόμενων συμβολαίων,
φορολογούνται σύμφωνα με όσα ορίζονται στις διατάξεις της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 και περαιτέρω για την προσαύξηση ή μη του 50% στους
συντελεστές που ορίζονται στις διατάξεις αυτές, εφαρμόζονται επίσης και τα όσα
έχουν γίνει δεκτά και με τα ΔΕΑΦ 1191444
ΕΞ2017/21.12.2017 και ΔΕΑΦ 1160724
ΕΞ2016/3.11.2016 έγγραφα.
30-09-2019 ΔΕΔ 593/2019 Έσοδα που αποκτούν μη κερδοσκοπικά πρόσωπα από δραστηριότητα η οποία δεν συνιστά άσκηση της μη κερδοσκοπικής αποστολής
ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπ’ όψη:
1. Τις διατάξεις: α. Του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (ΦΕΚ Α’ 170), όπως ισχύει. β. Του άρθρου 11 της Δ. ΟΡΓ. Α 1036960 ΕΞ 2017/10.03.2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ Β’ 968/22.3.2017) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)». γ. Της ΠΟΛ.1064/2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ Β’ 1440/27.4.2017).
2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την Δ.Ε.Δ. 1126366 ΕΞ 2016/30.08.2016 (ΦΕΚ Β’ 2759/1.9.2016) Απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών «Παροχή εξουσιοδότησης υπογραφής».
4. Την από 14.11.2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανή προσφυγή της νομικής οντότητας « », ΑΦΜ , Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών, με έδρα, κατά δήλωσή της με την ενδικοφανή προσφυγή της, στην , οδός & , νόμιμα εκπροσωπούμενης από το του , ΑΦΜ , κάτοικο , οδός αριθμός , κατά της τεκμαιρόμενης (σιωπηρής) αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών επί της διατυπωθείσας από την ίδια (τη νομική οντότητα), με την υποβολή της υπ’ αριθμ /2018 δήλωσής της φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (ΦΕνπ), επιφύλαξης, την οποία (επιφύλαξη) συγκεκριμενοποίησε με την υπ’ αριθμ. πρωτ /2018 δήλωση που κατέθεσε στη Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών, και τα προσκομιζόμενα με αυτήν σχετικά έγγραφα.
5. Την υπ’ αριθμ /2018 δήλωση φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (ΦΕνπ) και τη διατυπωθείσα με αυτήν επιφύλαξη, την οποία (επιφύλαξη) η προσφεύγουσα συγκεκριμενοποίησε με την υπ’ αριθμ. πρωτ /2018 δήλωση που κατέθεσε στη Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών.
6. Τις απόψεις του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών.
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του Τμήματος Α3, όπως αποτυπώνεται στο σχέδιο της απόφασης.
******************
Επί της από 14.11.2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής της νομικής οντότητας « » ΑΦΜ, η οποία κατατέθηκε εμπρόθεσμα, και μετά τη μελέτη και την αξιολόγηση όλων των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Με την υπ’ αριθμ /2018 δήλωση φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (ΦΕνπ) η προσφεύγουσα δήλωσε για το φορολογικό έτος 2017 φορολογητέα κέρδη ύψους 11753,53 €, στα οποία αναλογεί φόρος εισοδήματος ύψους 3.408,52 €, μείον φόρος εισοδήματος που παρακρατήθηκε/καταβλήθηκε και δεν υπάρχει ηλεκτρονική πληροφόρηση 71,99 €, μείον φόρος που προκαταβλήθηκε ύψους 2989,91 €, ήτοι χρεωστικό ποσό για βεβαίωση ύψους 346,62 €, πλέον προκαταβολή φόρου τρέχοντος φορολογικού έτους (2018) ύψους 3336,53 €, ήτοι συνολικό χρεωστικό ποσό για βεβαίωση ύψους 3683,15 €.
Η προσφεύγουσα με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή της ζητά, καθ’ ερμηνεία των διατυπωθέντων με αυτήν αιτημάτων της, α) την ακύρωση και εξαφάνιση της τεκμαιρόμενης (σιωπηρής) αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης / του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών επί της διατυπωθείσας από την ίδια (τη νομική οντότητα), με την υποβολή της υπ’ αριθμ /2018 δήλωσής της ΦΕνπ, επιφύλαξης, την οποία (επιφύλαξη) συγκεκριμενοποίησε με την υπ’ αριθμ. πρωτ /2018 που κατέθεσε στη Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών, β) να υποχρεωθεί το Δημόσιο να της επιστρέψει, νομιμοτόκως από της καταβολής του, ποσό φόρου εισοδήματος 3683,15 € ως αχρεωστήτως καταβληθέν και γενικά να διαταχθούν τα νόμιμα, προβάλλοντας, συνοπτικά, το λόγο ότι το σύνολό των εσόδων της (έσοδα από ακίνητα και έσοδα από τόκους) συνιστούν έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού της και δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου, κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 45 παρ. γ’ ν. 4172/2013.
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 5 του Συντάγματος, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2017: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.»
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 78 παρ. 1 του Συντάγματος, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2017: «Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος.»
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ και ζ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυαν κατά την 31.12.2017: «Σε φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων υπόκεινται: α) […], γ) τα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομικά πρόσωπα […] ιδιωτικού δικαίου που συστήθηκαν στην ημεδαπή […], με εξαίρεση μόνο τα κάθε είδους έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού τους, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου, δ) […], ζ) οι νομικές οντότητες που ορίζονται στο άρθρο 2 του Κ.Φ.Ε. και δεν περιλαμβάνονται σε μια από τις προηγούμενες περιπτώσεις.»
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 ν. 4172/2013, όπως ίσχυαν κατά την 31.12.2017: «Οι όροι που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς του Κ.Φ.Ε. έχουν την έννοια που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία, εκτός εάν ο Κ.Φ.Ε. ορίζει διαφορετικά. Για τους σκοπούς του παρόντος νοούνται ως: α) «φορολογούμενος»: κάθε πρόσωπο που υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τον Κ.Φ.Ε., β) «πρόσωπο»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή κάθε είδους νομική οντότητα, γ) «νομικό πρόσωπο»: κάθε επιχείρηση ή εταιρεία με νομική προσωπικότητα ή ένωση επιχειρήσεων ή εταιρειών με νομική προσωπικότητα, δ) «νομική οντότητα»: κάθε μόρφωμα εταιρικής ή μη οργάνωσης και κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα που δεν είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο, όπως ιδίως συνεταιρισμός, οργανισμός, υπεράκτια ή εξωχώρια εταιρεία, κάθε μορφής εταιρεία ιδιωτικών επενδύσεων, κάθε μορφής καταπίστευμα ή εμπίστευμα ή οποιοδήποτε μόρφωμα παρόμοιας φύσης, κάθε μορφής ίδρυμα ή σωματείο ή οποιοδήποτε μόρφωμα παρόμοιας φύσης, κάθε μορφή προσωπικής επιχείρησης ή οποιαδήποτε οντότητα προσωπικού χαρακτήρα, κάθε μορφής κοινή επιχείρηση, κάθε μορφής εταιρείας διαχείρισης κεφαλαίου ή περιουσίας ή διαθήκης ή κληρονομίας ή κληροδοσίας ή δωρεάς, κάθε φύσης κοινοπραξία, κάθε μορφής εταιρεία αστικού δικαίου, συμμετοχικές ή αφανείς εταιρείες, κοινωνίες αστικού δικαίου, […].»
Επειδή, σύμφωνα με όσα διευκρινίστηκαν αναφορικά με το άρθρο 45 ν. 4172/2013 με την υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.1044/2015 εγκύκλιο της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών: «1. […]. 2. […]. α) […]. β) […]. Τα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομικά πρόσωπα […] ιδιωτικού δικαίου υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων με εξαίρεση τα κάθε είδους έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού τους, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο επιβολής φόρου εισοδήματος. Ενδεικτικά αναφέρονται περιπτώσεις τέτοιων εσόδων, όπως οι εισφορές (συνδρομές) και τα δικαιώματα εγγραφής των μελών τους, τα έσοδα από εράνους, κρατικές επιχορηγήσεις, χορηγίες ιδιωτών ή επιχειρήσεων, δωρεές τρίτων, λαχειοφόρους κληρώσεις, από διαφημίσεις που καταχωρούνται σε περιοδικά που εκδίδονται και διανέμονται μόνο στα μέλη τους δωρεάν, καθώς και τα έσοδα από τη διάθεση φυλλαδίων και λοιπών εντύπων πνευματικού περιεχομένου των Ιερών Μονών (σχετική η Γνμδ ΝΣΚ 389/2000). Αντίθετα, τα έσοδα που αποκτούν τα πιο πάνω πρόσωπα από δραστηριότητα η οποία δεν συνιστά άσκηση της μη κερδοσκοπικής αποστολής τους αποτελούν αντικείμενο φορολογίας, έστω και αν διατίθενται για την εκπλήρωση του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους, δεδομένου ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της περ. γ’ του άρθρου 45 του N. 4172/2013, μόνο τα έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού τους δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογίας (σχετ. η αριθ. 383/1973 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους). Έσοδα που αποτελούν αντικείμενο φορολογίας, πέραν αυτών που προέρχονται από κεφάλαιο (τόκοι, εισόδημα από ακίνητη περιουσία, κ.λπ.) και υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου, είναι για παράδειγμα και οι συνδρομές από τρίτους – μη μέλη, τα έσοδα από την έκδοση και πώληση περιοδικών, βιβλίων, εντύπων, κ.λπ. σε τρίτους – μη μέλη των πιο πάνω προσώπων καθώς και από τις διαφημίσεις που καταχωρούνται σε αυτά, τα έσοδα από τις διαφημίσεις σε φανέλες αθλητικών σωματείων, τα έσοδα (δίδακτρα) από λειτουργία ιδιωτικών σχολείων, εργαστηρίων, κ.λπ., τα έσοδα από την πώληση εικόνων, από την εκμετάλλευση ξενώνων και ραδιοφωνικών σταθμών από τις Ιερές Μονές, κ.λπ. Επισημαίνεται ότι σε κάθε περίπτωση η διαπίστωση της πραγματοποίησης εσόδων κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού των πιο πάνω προσώπων ανάγεται, ως θέμα πραγματικό, στην ελεγκτική αρμοδιότητα της φορολογικής αρχής, η οποία κρίνει επί του τεταγμένου σκοπού τους και για τον τρόπο κτήσης και διάθεσης των εσόδων τους. […].»
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 3 ν. 4182/2013, όπως ίσχυε κατά την περίοδο 01.01.2016-31.12.2017: ««Κοινωφελής σκοπός.»: κάθε εθνικός, θρησκευτικός, φιλανθρωπικός, εκπαιδευτικός, πολιτιστικός και γενικά επωφελής για την κοινωνία, εν όλω ή εν μέρει, σκοπός.»
Επειδή, με το μοναδικό λόγο της υπό κρίση ενδικοφανούς προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το σύνολό των εσόδων της (έσοδα από ακίνητα και έσοδα από τόκους) που δήλωσε για το φορολογικό έτος 2017 με την υπ’ αριθμ /2018 δήλωσής της ΦΕνπ συνιστούν έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του μη κερδοσκοπικού σκοπού της και για το λόγο αυτό δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου, κατά τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυαν κατά την 31.12.2017, ισχυριζόμενη ειδικότερα ότι ως εκ της γενικότατης διατύπωσης της εν λόγω διάταξης καθίσταται σαφές ότι στα απαλλασσόμενα έσοδα εντάσσονται όλα εκείνα που σχετίζονται με την επιδίωξη του σκοπού αμέσως ή εμμέσως και ότι σε περίπτωση αμφιβολίας η ερμηνεία θα πρέπει να κλίνει προς την κατεύθυνση της περίληψης ενός εσόδου στα απαλλασσόμενα, συνεπώς τα υπό κρίση έσοδα που προκύπτουν από την αυτονόητη διαχείριση των ίδιων των περιουσιακών στοιχείων και εσόδων που άμεσα πηγάζουν από το σκοπό και η οποία διαχείριση έχει παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με αυτόν και δεν προκύπτουν από κάποια διακριτή δραστηριότητά της, από την οποία απορρέει κέρδος, θα πρέπει να απαλλάσσονται, μια ερμηνεία που είναι η μόνη σύμφωνη με το άρθρο 78 παρ. 1 του Συντάγματος (που επιβάλλει, ό,τι ο νόμος προβλέπει ως φορολογητέο, να φορολογείται και, ό,τι ως απαλλασσόμενο, να απαλλάσσεται, σε περίπτωση δε αμφιβολίας, να ερμηνεύεται η διάταξη υπέρ του φορολογουμένου και της απαλλαγής του, διότι αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να επιβάλλεται φόρος χωρίς την πρόβλεψη του νόμου), με το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος (η τυχόν επιβολή φόρου στα επίμαχα έσοδα συνεπάγεται επιβάρυνση χωρίς φοροδοτική ικανότητά της κι αυτό γιατί η είσπραξη τόκων, μερισμάτων ή μισθωμάτων δε συνιστά κέρδος από δραστηριότητά της, ώστε να ανακύπτει φοροδοτική ικανότητα και να εντάσσονται τα έσοδα στα φορολογούμενα με τις κοινές διατάξεις, αλλά παράγοντα διατήρησης της αξίας των στοιχείων αυτών, ώστε να είναι σε θέση η ίδια η προσφεύγουσα να εκπληρώνει το σκοπό της και να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της προς τους ασφαλισμένους της, με αποτέλεσμα τα ως άνω διευκρινισθέντα με την προπαρατεθείσα υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.1044/2015 εγκύκλιο της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών να συνιστούν παραβίαση των άρθρων 78 παρ. 1 και 4 παρ. 5 του Συντάγματος, επειδή στους νόμιμους όρους απαλλαγής των εσόδων προσθέτουν προϋποθέσεις και μεταβάλλουν το περιεχόμενο των όρων αυτών) και με την αρχή της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος (τα μη κερδοσκοπικά νομικά πρόσωπα και οντότητες θα πρέπει να διευκολύνονται στην επιδίωξη του μη κερδοσκοπικού και κοινωφελούς σκοπού τους, κάτι που σημαίνει ότι σε περίπτωση αμφιβολίας η εφαρμοστέα διάταξη θα πρέπει να ερμηνεύεται υπέρ του κοινωφελούς σκοπού, που εν προκειμένω σχετίζεται με την κοινωνική ασφάλιση), υπό τις ανωτέρω δε σκέψεις η αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων και εσόδων από αδιαμφισβήτητα απαλλασσόμενα έσοδα, όπως οι εισφορές και δωρεές, θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο χρηστής και επωφελούς διαχείρισης, ώστε να μην υποτιμώνται, αλλά αντίθετα να παράγουν καρπούς, ήτοι, μεταξύ άλλων, μερίσματα, τόκους, μισθώματα κ.λπ., που θα εξυπηρετούν τον καταστατικό σκοπό, που είναι και ο σκοπός, για τον οποίο τα έσοδα αυτά προέκυψαν, κάτι που σημαίνει ότι η τοποθέτηση των εσόδων από εισφορές σε καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια, ακίνητα κ.λπ. δεν ενέχει το χαρακτήρα εκμετάλλευσης με σκοπό το κέρδος, αλλά απλής διαχείρισης. Ο ισχυρισμός όμως αυτός της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμος. Κι αυτό, γιατί, ανεξαρτήτως α) του γεγονότος ότι κατ’ ορθή ερμηνεία των άρθρων 78 παρ. 1 και 4 παρ. 5 του Συντάγματος οι φορολογικές απαλλαγές, αλλά και οι εξαιρέσεις από το φόρο, πρέπει να ερμηνεύονται στενά και συνεπώς κατ’ ορθή, σύμφωνη με τις εν λόγω συνταγματικές διατάξεις, ερμηνεία της προπαρατεθείσας διάταξης του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2017, σ’ ό,τι αφορά στις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομικές οντότητες, μόνο τα κάθε είδους έσοδά τους που πραγματοποιούνται κατά την άμεση επιδίωξη της εκπλήρωσης του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογίας, ενώ αντίθετα εκείνα που πραγματοποιούνται κατά την έμμεση επιδίωξη της εκπλήρωσης του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους αποτελούν κανονικά αντικείμενο φορολογίας σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις, απορριπτομένου ως νόμω αβάσιμου του αντίθετου ισχυρισμού της προσφεύγουσας ότι τα έσοδα που προκύπτουν από τη διαχείριση α) των περιουσιακών στοιχείων και β) εσόδων που άμεσα πηγάζουν από το μη κερδοσκοπικό σκοπό και δεν προκύπτουν από κάποια διακριτή δραστηριότητα των μη κερδοσκοπικών προσώπων και οντοτήτων, από την οποία απορρέει κέρδος, θα πρέπει να απαλλάσσονται του φόρου, αφού ήδη έσοδα προκύπτοντα από τη διαχείριση α) των περιουσιακών στοιχείων και β) εσόδων που άμεσα πηγάζουν από το μη κερδοσκοπικό σκοπό, όπως είναι κατεξοχήν τα έσοδα που προέρχονται από κεφάλαιο (τόκοι, εισόδημα από ακίνητη περιουσία κ.λπ.), θεωρείται ότι προκύπτουν από δραστηριότητα που δε συνιστά άσκηση της μη κερδοσκοπικής αποστολής τους, έστω και αν τα έσοδα αυτά διατίθενται για την εκπλήρωση του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους (κάτι που, από μόνο του, ως στοιχείο/προϋπόθεση, δεν αρκεί για την κατάφαση της απαλλαγής), θεωρείται δηλαδή ότι προκύπτουν από διακριτή, κερδοσκοπικού χαρακτήρα δραστηριότητα, και συνεπώς δεν απαλλάσσονται του φόρου, και β) του αν η προσφεύγουσα έχει αυτοτελή φορολογική υποχρέωση (ζήτημα που πάντως πρέπει να απαντηθεί καταφατικά, από τη στιγμή που η προσφεύγουσα έχει προβεί σε έναρξη εργασιών, έχει λάβει ΑΦΜ και δηλώνει έσοδα από δραστηριότητα), στην προκειμένη περίπτωση η προσφεύγουσα δε συνιστά μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομική οντότητα, δεδομένου ότι, κατά τα γενικώς ισχύοντα και γινόμενα δεκτά, όπως αυτά αποτυπώνονται, μεταξύ άλλων, και στη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 3 ν. 4182/2013, όπως ίσχυε κατά την περίοδο 01.01.2016-31.12.2016, ως μη κερδοσκοπικός σκοπός θεωρείται μόνο εκείνος, από τον οποίο προκύπτει ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο, ενδεικτικά δε κάθε εθνικός, θρησκευτικός, φιλανθρωπικός, εκπαιδευτικός, πολιτιστικός και γενικά επωφελής για την κοινωνία, εν όλω ή εν μέρει, σκοπός, κάτι που δε συντρέχει στην υπό κρίση περίπτωση, αφού, όπως παραδέχεται η προσφεύγουσα με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή της και προκύπτει και από το προσκομιζόμενο αντίγραφο της (όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και ισχύει σήμερα), σκοπός της είναι η παροχή μηνιαίας σύνταξης στους δικαιούχους που αποχωρούν από την εργασία τους, οι οποίοι μπορούν να είναι μόνο υπάλληλοι της ή στις οικογένειές τους, συνεπώς σκοπός της προσφεύγουσας είναι η παροχή ωφέλειας αυστηρά και μόνο σε μέλη της ή στις οικογένειές τους και σε καμία περίπτωση στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και πάντως σε μη μέλη της. Ενόψει των ανωτέρω και ανεξαρτήτως του σε τι ακριβώς εκτείνεται η αντικειμενική απαλλαγή που εισάγεται με την προπαρατεθείσα διάταξη του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2016, τα υπό κρίση έσοδα της προσφεύγουσας δεν απαλλάσσονται του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων κατά τις εφαρμοστέες διατάξεις του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ και ζ’ ν. 4172/2013 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 2 ν. 4172/2013, όπως όλες ίσχυαν κατά την 31.12.2016, επειδή δεν πληρούται η βασική προϋπόθεση που τίθεται από αυτές, δηλαδή η προσφεύγουσα δε συνιστά μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οντότητα, αφού ο σκοπός της δεν είναι μη κερδοσκοπικός (δεν ωφελείται από τη δραστηριότητά της το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο), αλλά αποκλειστικά κερδοσκοπικός (από τη δραστηριότητά της ωφελούνται μόνο τα μέλη της και οι οικογένειές τους), όπως συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις νομικών προσώπων ή οντοτήτων, στις οποίες από τη δραστηριότητά τους ωφελούνται μόνο τα μέλη τους (π.χ. κεφαλαιουχικές και προσωπικές εταιρείες). Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο μοναδικός προβαλλόμενος λόγος της υπό κρίση ενδικοφανούς προσφυγής πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμος.
Αποφασίζουμε
την απόρριψη της από 14-11-2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής της νομικής οντότητας « », ΑΦΜ , αναφορικά με τη μη φορολόγηση των υπό κρίση εσόδων της και την επιστροφή του καταβληθέντος φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων για το φορολογικό έτος 2017 πλέον της προκαταβολής φόρου επομένου έτους.
02-10-2019 ΔΕΔ 530/2019 Πρόστιμο για εκπρόθεσμη υποβολή Ε2 από συνιδιοκτήτες από τότε που ισχύει η ΠΟΛ του 2018
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπ’ όψη:
1. Τις διατάξεις:
α. Του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (Κ.Φ.Δ.) (ΦΕΚ Α’ 170).
β. Του άρθρου 11 της Δ. ΟΡΓ.Α 1036960 ΕΞ 2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 968
Β’/22.03.2017) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων
(Α.Α.Δ.Ε.)»
γ. Της ΠΟΛ.1064/2017 Aπόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής
Δημοσίων Εσόδων (ΦΕΚ Β’ 1440/27-04-2017).
2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων
Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την με αριθμό και ημερομηνία πρωτοκόλλου Δ.Ε.Δ. 1126366 ΕΞ
2016/30.08.2016 Απόφαση του Προϊσταμένου
της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΦΕΚ 2759Β/01-09-2016) με θέμα «Παροχή
εξουσιοδότησης υπογραφής»
4. Την με ημερομηνία 06-11-2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανή προσφυγή
του του , ..με ΑΦΜ κατοίκου , επί της οδού , τ.κ , κατά της με αριθμ /2018 (αρ.
πρωτ /11-10-2018) πράξης επιβολής προστίμου του άρθρου 54 του ν. 4174/2013, φορολογικού έτους 2018.
5. Την ως άνω πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση.
6. Τις απόψεις της φορολογικής αρχής. .
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του τμήματος Α7′- Επανεξέτασης όπως
αποτυπώνεται στο σχέδιο απόφασης.
Επί της από 06-11-2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής του του
, με ΑΦΜ η οποία κατατέθηκε εμπρόθεσμα και μετά τη μελέτη και την αξιολόγηση
όλων των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων
της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Με την υπ’ αρ /2018 (αρ. πρωτ /11-10-2018) πράξη επιβολής προστίμου του άρθρου 54 του ν. 4174/2013 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Αμπελοκήπων,
επιβλήθηκε σε βάρος του προσφεύγοντα πρόστιμο ύψους 100,00 €, πλέον τέλους
χαρτοσήμου 2% και εισφοράς Ο.Γ.Α επί του τέλους χαρτοσήμου 20%, λόγω
εκπρόθεσμης υποβολής της με αριθμό καταχώρησης 19699314/26-7-2018 δήλωσης
πληροφοριακού στοιχείου μίσθωσης ακινήτου.
Πιο συγκεκριμένα, ο προσφεύγων ως συνιδιοκτήτης σε ποσοστό 25% βιομηχανικού
ακινήτου έκτασης 582,00τ.μ. που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή του Δήμου ,
υπέβαλε ηλεκτρονικά την υπ’ αρίθμ /26-07-2018 αρχική δήλωση πληροφοριακών
στοιχείων μίσθωσης του ως άνω ακινήτου του, με μισθωτή την εταιρεία με ΑΦΜ: ,
για χρονικό διάστημα μίσθωσης από 1-2-2017 ως 31-01-2022 και συνολικό μηνιαίο
μίσθωμα 800,00€.
Ο προσφεύγων, με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή, ζητά την ακύρωση της
παραπάνω πράξης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Αμπελοκήπων ή τον επιμερισμό του
επιβληθέντος προστίμου σε όλους του συνιδιοκτήτες – εκμισθωτές, προβάλλοντας
τους εξής ισχυρισμούς:
1. Ο προσφεύγων κατέθεσε εκπρόθεσμα την υπ’ αρίθμ /26-7-2018 δήλωση μίσθωσης
ακινήτου, καθώς η προγενέστερη μίσθωση, παρόλο που είχε λήξει στις 31-1-2017,
παρατάθηκε σιωπηρά και κανείς δεν ήξερε ότι έπρεπε αυτή η παράταση να δηλωθεί
στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.
2. Στην ΠΟΛ.1162/2018 ορίζεται ότι στις περιπτώσεις
συνιδιοκτησίας, η Δήλωση Πληροφοριακών Στοιχείων Μίσθωσης υποβάλλεται από έναν
εκ των συνιδιοκτητών. Λόγω άγνοιας έκαστος εκ των μισθωτών υπέβαλε ξεχωριστή
ηλεκτρονική δήλωση μίσθωσης του ακινήτου, με αποτέλεσμα κάθε ένας να κληθεί να
καταβάλλει πρόστιμο 100,00€ για την ίδια μίσθωση. Από πουθενά όμως δεν
προκύπτει η υποχρέωση καταβολής προστίμου 100 ευρώ για έκαστο των εκμισθωτών,
ήτοι για τη συγκεκριμένη περίπτωση συνολικού ποσού 700 ευρώ, αφού πρόκειται για
επτά συνιδιοκτήτες. Κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της
αναλογικότητας, της ισότητας και της χρηστής διοίκησης.
Επειδή στο άρθρο 15 παρ. 4 του Ν.4174/2013 ορίζεται ότι : «Ο Γενικός Γραμματέας
δύναται να εκδίδει απόφαση, με την οποία ορίζονται ορισμένες κατηγορίες
προσώπων που υποχρεούνται να παρέχουν αυτομάτως πληροφορίες σχετικά με τις
οικονομικές συναλλαγές τους με φορολογούμενους, οι όροι και οι προϋποθέσεις για
την παροχή αυτών των πληροφοριών, καθώς και οι λεπτομέρειες για την εφαρμογή
της παρούσας παραγράφου.».
Επειδή στην ΠΟΛ.1013/2014 της Γ.Γ.Δ.Ε. «Υποβολή δήλωσης πληροφοριακών
στοιχείων μισθώσεων ακίνητης περιουσίας με τη χρήση ηλεκτρονικής μεθόδου
επικοινωνίας μέσω διαδικτύου» ορίζεται: «Άρθρο 1 .1. Οι εκμισθωτές ακίνητης
περιουσίας υποχρεούνται να δηλώνουν όλα τα πληροφοριακά στοιχεία των αρχικών ή
τροποποιητικών μισθώσεων, μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την έναρξη της
μίσθωσης ή την τροποποίησή της, ανεξάρτητα αν πρόκειται για γραπτή ή προφορική
συμφωνία.», Άρθρο 2. 4. «Για την υποβολή της δήλωσης απαιτείται η συμπλήρωση
της οικείας εφαρμογής ηλεκτρονικής υποβολής των πληροφοριακών στοιχείων
μίσθωσης ακίνητης περιουσίας, η οποία υπάρχει στον διαδικτυακό τόπο www.gsis.gr» Άρθρο 3 παρ.1 & 2
«Υποβαλλόμενα πληροφοριακά στοιχεία μίσθωσης ακίνητης περιουσίας και
αποδεικτικό στοιχείο υποβολής.
1. Η ηλεκτρονική φόρμα υποβολής των πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης
περιουσίας, περιλαμβάνει τις παρακάτω γενικές κατηγορίες πληροφοριών:
• Στοιχεία εκμισθωτών
• Στοιχεία μισθωτών
• Στοιχεία μίσθωσης
• Στοιχεία ακινήτου
• Στοιχεία Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης (Π.Ε.Α) (η συμπλήρωση είναι
προαιρετική).
Η υποβολή της δήλωσης ολοκληρώνεται με την καταχώρηση των αντίστοιχων ανά
κατηγορία υποχρεωτικών πληροφοριακών πεδίων
2. Μετά την οριστικοποίηση υποβολής της δήλωσης, εκτυπώνεται «ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ
ΔΗΛΩΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ» η οποία
περιλαμβάνει το σύνολο των πληροφοριών που καταχώρησε ο χρήστης και η οποία
αποτελεί αποδεικτικό υποβολής των πληροφοριακών στοιχείων της μίσθωσης ακίνητης
περιουσίας, την οποία δύναται να προσκομίζει σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες»
και Άρθρο 4 1&2 «Ι.Όσοι δεν δηλώνουν τα στοιχεία των μισθώσεων ή τα
δηλώνουν εκπρόθεσμα ή ανακριβώς, υπόκεινται στις κυρώσεις που προβλέπονται από
τις ισχύουσες διατάξεις του Ν. 4174/2013.
2. Για τις περιπτώσεις εκπρόθεσμης ή ανακριβούς ή μη υποβολής των πληροφοριακών
στοιχείων της μίσθωσης ακίνητης περιουσίας θα αποστέλλονται από τη Δ.ΗΛΕ.Δ.
προς τις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. συγκεντρωτικές καταστάσεις με τα στοιχεία των υπόχρεων
εκμισθωτών που κατά περίπτωση δεν έχουν υποβάλει ή έχουν υποβάλει εκπρόθεσμα ή
ανακριβώς μέσα στον προηγούμενο μήνα τα πληροφοριακά στοιχεία μίσθωσης ακίνητης
περιουσίας. Με βάση τις καταστάσεις αυτές οι Δ.Ο.Υ. θα βεβαιώνουν στον υπόχρεο
εκμισθωτή τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, πρόστιμα του Ν. 4174/2013» και Άρθρο 6 «Σε
περίπτωση συνιδιοκτησίας, ο κάθε εκμισθωτής υποχρεούται στην υποβολή δήλωσης
πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας»
Επειδή, στην ΠΟΛ.1230/2015 – Διευκρινίσεις για θέματα που ανακύπτουν
κατά την υποβολή των πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας –
ορίζεται ότι: «V. ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ –
«2 Στις περιπτώσεις συνιδιοκτησίας, όπου μισθωτής του ακίνητου είναι ένας εκ
των συνιδιοκτητών, η φόρμα ηλεκτρονικής υποβολής συμπληρώνεται ως εξής: Στο
πεδίο «Στοιχεία Εκμισθωτών» θα συμπληρωθούν μόνο τα στοιχεία των συνιδιοκτητών
που εκμισθώνουν το ποσοστό τους. Στην ένδειξη «Ποσοστό», θα δηλωθεί το ποσοστό
100%, ποσοτικοποιώντας την αναλογία των ποσοστών ιδιοκτησίας στο ακίνητο
εκάστου εκμισθωτή επί του συμφωνηθέντος μισθώματος Στην ένδειξη «Σημειώσεις» θα
αναφερθούν τα στοιχεία όλων των συνιδιοκτητών (ονοματεπώνυμο, ΑΦΜ) και τα
ποσοστά συνιδιοκτησίας τους στο εκμισθούμενο ακίνητο…. Επισημαίνουμε, ότι
έκαστος εκ των συνιδιοκτητών που εκμισθώνουν το ποσοστό τους, έχει υποχρέωση
υποβολής χωριστής Δήλωσης Πληροφοριακών Στοιχείων Μίσθωσης ακίνητης περιουσίας.
Οι εκμισθωτές σε κάθε περίπτωση υποχρεούνται να δηλώνουν όλους τους γνωστούς
συνιδιοκτήτες σύμφωνα με τα στοιχεία των μισθωτηρίων ή των λοιπών στοιχείων που
έχουν στην διάθεσή τους. Επίσης πρέπει να κάνουν αναφορά στο πεδίο «Σημειώσεις»
ότι η εκμίσθωση γίνεται από την πλειοψηφία ή την μειοψηφία και να αναγράφουν το
ποσοστό που αυτή εκπροσωπεί. Όσον αφορά την περίπτωση ύπαρξης αγνώστων
συνιδιοκτητών, στο πεδίο «Σημειώσεις» θα πρέπει επίσης να γίνεται σύντομη
περιγραφή του ιστορικού καθώς και των λοιπών στοιχείων αναφορικά με τον αριθμό
των άγνωστων συνιδιοκτητών, τα ποσοστά συνιδιοκτησίας και τυχόν άλλα στοιχεία
που είναι γνωστά».
Επειδή, με το άρθρο 1 παρ.4α της ΠΟΛ.1162/2018 ορίστηκε ότι «Η «Δήλωση Πληροφοριακών
Στοιχείων Μίσθωσης Ακίνητης Περιουσίας» στις περιπτώσεις συνιδιοκτησίας
υποβάλλεται από έναν εκ των συνιδιοκτητών. Μετά την οριστικοποίηση της υποβολής
το αποδεικτικό υποβολής επέχει θέση δήλωσης και για τους λοιπούς συνιδιοκτήτες.
Σε περίπτωση μη αποδοχής των στοιχείων της μίσθωσης από κάποιον εκ των
συνιδιοκτητών, απαιτείται, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης
φορολογίας εισοδήματος, να επιλεγεί το ειδικό πεδίο μη αποδοχής και να
αναγραφούν οι λόγοι μη αποδοχής»
Ωστόσο, η ως άνω Πολ. ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως, με την έναρξη της οποίας καταργείται η προγενέστερη ΠΟΛ.1013/2014. (άρθρο 9 της ΠΟΛ.1016/2018)
Επειδή στο άρθρο 54 παρ. 1 περ. α’ και 2 περ. α’ του Ν.4174/2013, ορίζεται ότι
επιβάλλεται πρόστιμο εκατό (100) ευρώ, σε περίπτωση που ο φορολογούμενος δεν
υποβάλλει ή υποβάλλει εκπρόθεσμα ή υποβάλει ελλιπή δήλωση πληροφοριακού
χαρακτήρα ή φορολογική δήλωση από την οποία δεν προκύπτει φορολογική υποχρέωση
καταβολής φόρου.
Επειδή, εν προκειμένω, από τα στοιχεία του φακέλου της υπό κρίση ενδικοφανούς
προσφυγής προκύπτει ότι:
– Ο προσφεύγων με την υπ’ αρίθμ δήλωση μίσθωσης ακινήτου που υποβλήθηκε στις
26-7-2018, μίσθωσε στην εταιρεία με ΑΦΜ: ένα βιομηχανικό κτίριο που βρίσκεται
στην περιοχή του Δήμου , έναντι του ποσού των 800,00€ μηνιαίως. Η περίοδος
μίσθωσης ορίστηκε από 1-2-2017 ως 31-1-2022.
– Ο προσφεύγων είναι ιδιοκτήτης του ως άνω ακινήτου σε ποσοστό 25%. Στην εν
λόγω δήλωση μίσθωσης αναγράφηκαν τα στοιχεία των υπόλοιπων συνιδιοκτητών του
ακινήτου, προκειμένου να προκύψει το συνολικό ποσοστό ιδιοκτησίας (100%).
Επειδή, κρίσιμος χρόνος για την επιβολή του προστίμου είναι ο χρόνος κατά τον
οποίο συνέτρεξαν τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το δικαίωμα του
Δημοσίου για την επιβολή του και όχι ο χρόνος εκδόσεως της καταλογιστικής
πράξεως. Ο χρόνος δε αυτός αποβαίνει κρίσιμος όχι μόνον για την εφαρμογή των
διατάξεων που προβλέπουν την αντικειμενική υπόσταση της παραβάσεως, αλλά και των
διατάξεων που καθορίζουν το ύψος του προστίμου (βλ. ΣτΕ 2579/1998, ΣτΕ
1748/2001, 4597/2005,103-104/2006, ΣτΕ 2514/2009 και ΣτΕ 3935/2012).
Επειδή, με τις διατάξεις του άρθρου 9 του ν. 4174/2013 ορίζεται ότι: «1. Ο Γενικός Γραμματέας
δύναται να εκδίδει ερμηνευτικές εγκυκλίους, καθώς και Οδηγίες για την εφαρμογή
της φορολογικής νομοθεσίας. Οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι δημοσιεύονται «στον
ιστότοπο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)» και ισχύουν από τη
δημοσίευση τους. 2. Οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι είναι δεσμευτικές για τη
Φορολογική Διοίκηση, έως ότου ανακληθούν ρητά ή έως ότου τροποποιηθεί η
νομοθεσία την οποία ερμηνεύουν. Η τυχόν μεταβολή της ερμηνευτικής θέσης της
Φορολογικής Διοίκησης δεν ισχύει αναδρομικά σε περίπτωση που συνεπάγεται τη
χειροτέρευση της θέσης των φορολογουμένων».
Από την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων προκύπτει ότι η αρμόδια Δ.Ο.Υ. ορθώς
επέβαλε το προσβαλλόμενο πρόστιμο, αφενός μεν γιατί η υπ’ αρίθμ. 19699314
τροποποιητική δήλωση μίσθωσης υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, στις 26-7-2018, αφετέρου
δε γιατί κατ’ εφαρμογή της ΠΟΛ.1230/2015 που ήταν σε ισχύ κατά τον κρίσιμο χρόνο
υποβολής της εν λόγω δήλωσης μίσθωσης, κάθε συνιδιοκτήτης που εκμίσθωνε το
ποσοστό του όφειλε να υποβάλλει χωριστή δήλωση μίσθωσης.
Αποφασίζουμε
Την απόρριψη, της με αριθμό πρωτ /6-11-2018 ενδικοφανούς προσφυγής του
του με ΑΦΜ:
Οριστική φορολογική υποχρέωση με βάση την παρούσα απόφαση:
Επί της υπ’ αρ /2018 πράξης επιβολής προστίμου αρ. 54 του Ν.4174/2013, φορολογικού έτους 2018
Ποσό προστίμου
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΗΣ
100,00€
100,00 €
Εντελλόμεθα όπως αρμόδιο όργανο κοινοποιήσει με την νόμιμη διαδικασία την παρούσα απόφαση στον προσφεύγοντα.
Με εντολή του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών
1 Οκτωβρίου 2019 ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 148 ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ΄ ΑΡΙΘΜ. 90 Τροποποίηση διατάξεων του Π.Δ. 225/1986 (Α΄ 91): «Σύσταση και λειτουργία των περιφερειακών τμημάτων του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος (Ο.Ε.Ε.)».
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις:
α. του άρθρου 9 παρ. 4 του Ν. 1100/1980 «Περί ιδρύσεως Οικονομικού Επιστημονικού
Επιμελητηρίου της Ελλάδος» (Α΄ 295), όπως ισχύει,
β. του π.δ. 326/1983
«Εκλογή, συγκρότηση και λειτουργία του Διοικητικού Συμβουλίου του Οικονομικού
Επιστημονικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος (ΟΕΕΕ)» (Α΄ 117), όπως ισχύει,
γ. του π.δ. 81/2019
«Σύσταση, συγχώνευση, μετονομασία και κατάργηση Υπουργείων και καθορισμός των
αρμοδιοτήτων τους – Μεταφορά υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων μεταξύ Υπουργείων» (Α΄
119),
δ. του π.δ. 83/2019
«Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και
Υφυπουργών» (Α΄ 121).
2. Το αριθμ.
Φ/1/3068/11-5-2016 έγγραφο του Ο.Ε.Ε. με θέμα: «Τροποποίηση του υφιστάμενου
θεσμικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία του Οικονομικού Επιμελητηρίου της
Ελλάδας.».
3. Το αριθμ.
Φ/2/3781/3-6-2019 έγγραφο του Ο.Ε.Ε. και την με αριθμ. 414/5-6-2019 Ειδική
Έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομίας
και Ανάπτυξης ( άρθρο 24
παρ. 5 εδάφ. ε΄ του Ν. 4270/2014 (Α΄ 143), με τα οποία βεβαιώνεται ότι οι προτεινόμενες
ρυθμίσεις δεν προκαλούν δαπάνη στον προϋπολογισμό του Ο.Ε.Ε. ούτε στον κρατικό
προϋπολογισμό.
4. Την αριθμ. 150/2019 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της
Επικρατείας , μετά από πρόταση του
Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης και την αριθμ. 169/2019 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας , μετά από πρόταση του Υπουργού Ανάπτυξης
και Επενδύσεων, αποφασίζουμε:
`Αρθρο 1
`Αρθρο 2
Στον Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.
30 Σεπτεμβρίου 2019 ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 3616 Αριθμ. Α.1348 Εμπρόθεσμη υποβολή αίτησης επιστροφής του ΕΦΚ καυσίμων για εφοδιασμούς πλοίων από ελεύθερα αποθέματα έτους 2019.
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του άρθρου 78
παράγραφος 1β) του Ν. 2960/2001 «Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας» (ΦΕΚ 265/Α΄), με τις οποίες
ενσωματώθηκαν στην εθνική νομοθεσία οι διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 1γ) της
Οδηγίας 2003/96/ΕΚ «Σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου
φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας».
3. Τις διατάξεις του άρθρου 10 του Ν. 438/1976 (ΦΕΚ 256 /Α΄), όπως έχει τροποποιηθεί και
ισχύει.
4. Τις διατάξεις του Ν.
4256/2014 «Τουριστικά πλοία και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 92/Α΄) όπως ισχύει.
5. Τις διατάξεις του Ν.
4308/2014 (ΦΕΚ Α΄/251) περί των «Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων, συναφείς ρυθμίσεις
και άλλες διατάξεις», όπως ισχύουν.
6. Τις διατάξεις της
αριθμ. Τ.1940/41/14.4.2003 ΑΥΟΟ (ΦΕΚ 516/Β΄) «Τελωνειακές διαδικασίες
εφοδιασμού πλοίων, αεροσκαφών, διπλωματικών αποστολών και λοιπών προορισμών με
τροφοεφόδια, καπνικά, καύσιμα κλπ», όπως τροποποιήθηκε με την Α
1070/22.02.2019 (ΦΕΚ 679/Β΄) απόφαση
Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. και ισχύει.
7. Τις διατάξεις της
αριθμ. Δ. 179/7/7.2.2005 ΑΥΟΟ (ΦΕΚ 215/Β) «Προϋποθέσεις, δικαιολογητικά και
διαδικασία απαλλαγής από τον ΕΦΚ που αναλογεί στα καύσιμα των βοηθητικών σκαφών
θαλάσσιας υδατοκαλλιέργειας», όπως τροποποιήθηκε με την Α 1070/22.02.2019 (ΦΕΚ
679/Β΄) απόφαση Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. και ισχύει.
8. Τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 90 του π.δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α΄/22.04.2005) «Κωδικοποίηση της
νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα».
9. Τις διατάξεις της Δ6Α
1015213 ΕΞ 2013/28-1-2013 απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και του Υφυπουργού
Οικονομικών (Β΄ 130 και Β΄ 372) «Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στον Γενικό Γραμματέα
της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», όπως
συμπληρώθηκε, τροποποιήθηκε και ισχύει, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της
υποπαρ. α της παρ. 3 του
άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ Α΄ 94), όπως ισχύουν.
10. Τις διατάξεις της ΠΟΛ.1209/14-11-2018 (ΦΕΚ 5092/Β΄) κοινής υπουργικής απόφασης
«Καθορισμός της διαδικασίας καταχώρησης και μεταβολής των στοιχείων από τα
υπόχρεα πρόσωπα για τη λειτουργία του μητρώου τουριστικών πλοίων και μικρών
σκαφών του αρ. 2 του
Ν. 4256/2014 και λοιπά θέματα για την
ανάπτυξη και εφαρμογή αυτού».
11. Την αριθμ. 1 της
20-1-2016 πράξης του Υπουργικού
Συμβουλίου (Υ.Ο.Δ.Δ. 18) «Επιλογή και διορισμός Γενικού Γραμματέα της Γενικής
Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», σε συνδυασμό με τις
διατάξεις της παρ. 10
του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ Α΄ 94) και την 39/3/30-11-2017 απόφαση του
Συμβουλίου Διοίκησης της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 689/ΥΟΔΔ/ 20-12-2017), «Ανανέωση θητείας
Διοικητή Α.Α.Δ.Ε.».
12. Τις διατάξεις του
Κεφαλαίου Α΄ του Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ 94/Α΄) «Επείγουσες διατάξεις για την
εφαρμογή της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων
και άλλες διατάξεις», όπως ισχύουν.
13. Τις διατάξεις της Δ
ΟΡΓ.Α 1036960/10.03.2017 (ΦΕΚ 968/Α΄) απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης
Αρχής Δημοσίων Εσόδων «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων
(Α.Α.Δ.Ε.)».
14. Την ανάγκη
διευκόλυνσης των συναλλασσομένων ως προς τη δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής
της αίτησης επιστροφής ΕΦΚ καυσίμων κατά το μήνα Οκτώβριο 2019 και το μήνα
Ιανουάριο 2020 για τους εφοδιασμούς από ελεύθερα αποθέματα (φορολογημένα
καύσιμα) που πραγματοποιήθηκαν από την 1.1.2019 μέχρι την 30.06.2019, λόγω
δυσχερειών που προέκυψαν κατά τη χρήση του Υποσυστήματος Επιστροφής ΕΦΚ.
15. Το γεγονός ότι από
τις διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του
προϋπολογισμού της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), αποφασίζουμε:
1. Οι ηλεκτρονικές
αιτήσεις επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης καυσίμων για εφοδιασμούς
πλοίων από ελεύθερα αποθέματα (φορολογημένα καύσιμα) που πραγματοποιήθηκαν κατά
το χρονικό διάστημα από 1.1.2019 μέχρι και 30.06.2019, δύναται να υποβληθούν
από τους δικαιούχους εμπρόθεσμα είτε μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2019 είτε μέχρι τη
31η Ιανουαρίου 2020, αντίστοιχα.
2. Η ισχύς της παρούσας
απόφασης αρχίζει από την ημερομηνία δημοσίευσής της στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
30 Σεπτεμβρίου 2019 ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 3615 Αριθμ. Α.1365 Παράταση προθεσμίας υποβολής αίτησης για υπαγωγή στη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών στη Φορολογική Διοίκηση των άρθρων 98 έως 109 του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α), όπως ισχύει.
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις των άρθρων 98 , 99 , 100 , 101 , 102 , 103 , 104 , 105 , 106 , 107 , 108 και 109 του
Μέρους Β΄ «ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ» του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄) «Ρύθμιση οφειλών προς τους Φορείς
Κοινωνικής Ασφάλισης, τη Φορολογική Διοίκηση και τους ΟΤΑ α΄ βαθμού,
Συνταξιοδοτικές Ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές
διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων και άλλες διατάξεις», όπως
ισχύουν, και ειδικότερα του άρθρου 101 παρ. 2, με το οποίο παρέχεται
εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών να παρατείνει με απόφασή του την
προθεσμία υποβολής αίτησης για υπαγωγή στο πρόγραμμα ρύθμισης των ανωτέρω
διατάξεων.
2. Την απόφαση της
Υφυπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Α.1196/2019 (ΦΕΚ 1762 Β΄) «Καθορισμός ειδικών θεμάτων
και λεπτομερειών εφαρμογής της ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών στη Φορολογική
Διοίκηση των άρθρων 98 έως 109 του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄), όπως ισχύει.».
3. Την Α.1210/28.5.2019 απόφαση της Υφυπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ
2091 Β΄) με την οποία παρατάθηκε η προθεσμία υποβολής αίτησης για υπαγωγή στη
ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών στη Φορολογική Διοίκηση των άρθρων 98 έως 109 του
Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄).
4. Τις διατάξεις του Ν.Δ.
356/1974 (ΦΕΚ 90 Α΄) «Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.)», όπως
ισχύουν.
5. Τις διατάξεις του Ν.
4174/2013 (ΦΕΚ 170 Α΄) «Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.)», όπως
ισχύουν.
7. Το π.δ. 142/2017 (ΦΕΚ
181 Α΄) «Οργανισμός Υπουργείου Οικονομικών».
8. Το π.δ. 83/2019 (ΦΕΚ
121 Α΄) «Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών
και Υφυπουργών».
9. Την υπ΄ αριθμ.
Υ2/9.7.2019 (ΦΕΚ 2901 Β΄) απόφαση του Πρωθυπουργού «Σύσταση Θέσεων Αναπληρωτή
Υπουργού και Υφυπουργών».
10. Την υπ΄ αριθμ.
339/18.7.2019 (ΦΕΚ 3051/Β΄/26.7.2019) απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού
Οικονομικών «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υφυπουργό Οικονομικών, Απόστολο
Βεσυρόπουλο».
11. Την υπ΄ αριθμ. Δ.ΟΡΓ.
Α 1036960 ΕΞ 2017 (ΦΕΚ 968 Β΄) απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής
Δημοσίων Εσόδων «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)»,
όπως ισχύει.
12. Τις διατάξεις του
Κεφαλαίου Α΄ «Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων» του Μέρους Πρώτου του
Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ 94 Α΄) «Επείγουσες διατάξεις για την εφαρμογή της συμφωνίας
δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και άλλες διατάξεις»,
όπως ισχύουν.
13. Τις διατάξεις της
υποπαραγράφου Ε2 της παραγράφου Ε του πρώτου άρθρου του Ν. 4093/2012 (ΦΕΚ 222
Α΄), όπως ισχύει, περί σύστασης θέσης Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, σε
συνδυασμό με τις διατάξεις της παραγράφου
1 του άρθρου 13 και της παραγράφου
10 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 , όπως ισχύουν.
14. Την 1/20.1.2016 (ΦΕΚ Υ.Ο.Δ.Δ. 18) πράξη του Υπουργικού
Συμβουλίου «Επιλογή και διορισμός Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας
Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», σε συνδυασμό με τις διατάξεις της
παραγράφου 10 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016, όπως ισχύουν, και την αριθμ.
39/3/30.11.2017 (ΦΕΚ Υ.Ο.Δ.Δ. 689) απόφαση του Συμβουλίου Διοίκησης της
Α.Α.Δ.Ε. «Ανανέωση θητείας του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων».
15. Αιτήματα φορέων για
παράταση της προθεσμίας ημερομηνίας υπαγωγής.
16. Το γεγονός ότι από
τις διατάξεις της απόφασης αυτής δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού
προϋπολογισμού, αποφασίζουμε:
Η προθεσμία του άρθρου 101
παρ. 2 του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄), όπως ισχύει, για την υποβολή αίτησης
υπαγωγής στη ρύθμιση των άρθρων 98-109 του ως άνω νόμου, παρατείνεται από τη
λήξη της έως και την 7.10.2019.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 3 Οκτωβρίου 2019 Θέμα: Κοινοποίηση των διατάξεων της παραγράφου 9 του άρθρου 2 του Ν. 4626/2019 (ΦΕΚ Α΄ 141) για θέματα φορολογίας Κεφαλαίου, άμεσης και έμμεσης φορολογίας.
1. Σας κοινοποιούμε τις
διατάξεις του άρθρου 2 του Ν. 4626/2019 (ΦΕΚ Α΄ 141) με τίτλο «Κύρωση της από
24.07.2019 Π.Ν.Π. «Λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση άμεσων κινδύνων και αναγκών
στις περιοχές της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής που επλήγησαν από
τις πυρκαγιές της 23ης Ιουλίου 2018» (Α΄ 127), σύσταση και καταστατικό
λειτουργίας της εταιρείας «Μάτι Ξανά» και άλλες διατάξεις» με τις οποίες
ρυθμίζονται, μεταξύ άλλων, θέματα φορολογιών κεφαλαίου, άμεσης και έμμεσης
φορολογίας της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία «Μάτι Ξανά».
2. Συγκεκριμένα με τις
διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 2 του ανωτέρω νόμου συνιστάται αστική μη
κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «Μάτι Ξανά» και τον διακριτικό τίτλο
«Μάτι ΞανάΖω». Η διάρκεια της Εταιρείας ορίζεται ετήσια με δυνατότητα παράτασης
μία φορά για ίσο χρονικό διάστημα.
3. Με τις διατάξεις της
παρ. 6 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι η Εταιρεία λειτουργεί για την εξυπηρέτηση
του δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και
εποπτεύεται, ως προς τη λειτουργία της, εντός των προσδιοριζόμενων από τον
παρόντα νόμο προβλέψεων, από τον Υπουργό Εσωτερικών.
4. Περαιτέρω, με τις
διατάξεις της παρ. 9 του ίδιου ως άνω άρθρου ορίζεται ότι η Εταιρεία
απαλλάσσεται από κάθε δημόσιο, δημοτικό, κοινοτικό ή υπερ τρίτου άμεσο ή έμμεσο
φόρο, με εξαίρεση τον φόρο προστιθεμένης αξίας και απολαμβάνει γενικά όλων των
δικονομικών και άλλων προνομιών και ατελειών του Δημοσίου. Συνεπεία τούτου, η
Εταιρεία απαλλάσσεται, εκτός των άλλων φόρων και από τους φόρους κληρονομιάς,
δωρεάς και μεταβίβασης ακινήτων κατά την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων από
τις ανωτέρω αιτίες. Αντίστοιχη απαλλαγή ισχύει και από τον Ενιαίο Φόρο
Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) και από τον Ειδικό Φόρο επί των Ακινήτων
(Ε.Φ.Α.).
5. Η ισχύς του νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ήτοι τη 16η Σεπτεμβρίου 2019.
Αθήνα, 10 Οκτωβρίου 2019 ΘΕΜΑ: Φορολογική μεταχείριση των χρηματοοικονομικών εξόδων που προκύπτουν σε περίπτωση καταβολής τόκων δανείου (ομολογιακού ή μη) όταν το ποσό του φόρου επανενσωματώνεται προκειμένου ο δικαιούχος να λαμβάνει το συνολικό ποσό των συμβατικών τόκων χωρίς το βάρος της παρακράτησης φόρου (ρήτρα “tax gross-up”).
Με αφορμή ερωτήματα που
έχουν υποβληθεί στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας
γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Σύμφωνα με τις
διατάξεις του άρθρου 22 του Ν.4172/2013 (ΚΦΕ), κατά τον προσδιορισμό του κέρδους
από επιχειρηματική δραστηριότητα των φυσικών προσώπων που αποκτούν εισόδημα από
επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και των νομικών προσώπων και νομικών
οντοτήτων, επιτρέπεται η έκπτωση όλων των δαπανών, οι οποίες πληρούν αθροιστικά
τα ακόλουθα κριτήρια, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 23 και της
παραγράφου 4 του άρθρου 48, αναφορικά με τις δαπάνες που κατά ρητή διατύπωση
του νόμου δεν εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων. Ειδικότερα,
εκπίπτουν οι δαπάνες που: α) πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης
ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της, β) αντιστοιχούν σε πραγματική
συναλλαγή, η αξία της οποίας δεν κρίνεται κατώτερη ή ανώτερη της αγοραίας, στη
βάση των στοιχείων που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση, γ) εγγράφονται στα
τηρούμενα βιβλία απεικόνισης των συναλλαγών της περιόδου κατά την οποία
πραγματοποιούνται και αποδεικνύονται με κατάλληλα δικαιολογητικά.
Περαιτέρω, με τις
διατάξεις του άρθρου 23 του Ν.
4172/2013 καθορίζονται περιοριστικά
οι μη εκπιπτόμενες δαπάνες από τα ακαθάριστα έσοδα των φυσικών προσώπων που
αποκτούν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και των νομικών
προσώπων και νομικών οντοτήτων.
2. Με την ΠΟΛ.1113/2015 εγκύκλιο, με την οποία δόθηκαν
διευκρινίσεις προκειμένου για την ορθή εφαρμογή των άρθρων 22, 22Α και 23 του Ν.4172/2013 , διευκρινίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι στις
δαπάνες που πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις
συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της εμπίπτει κάθε δαπάνη, που κρίνεται απαραίτητη
από τον επιχειρηματία ή τη διοίκηση της επιχείρησης, ανεξάρτητα εάν αυτή
πραγματοποιείται δυνάμει νόμιμης ή συμβατικής υποχρέωσης, για την επίτευξη του
επιχειρηματικού σκοπού, την ανάπτυξη των εργασιών, τη βελτίωση της θέσης της
στην αγορά, εφόσον αυτή ενεργείται στα πλαίσια της οικονομικής αποστολής της ή
κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της και μπορεί να συμβάλλει στη
δημιουργία εισοδήματος.
3. Περαιτέρω, με την ΠΟΛ.1042/2015 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι τα νομικά
πρόσωπα ή οι νομικές οντότητες που δεν έχουν τη φορολογική κατοικία τους και
δεν διατηρούν μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα για τα εισοδήματα από τόκους που
αυτά αποκτούν υπόκεινται σε φόρο στην Ελλάδα, με την επιφύλαξη των διατάξεων
του άρθρου 63. Ειδικότερα, για τη φορολόγησή τους με βάση την παρ.3 του άρθρου
64 ενεργείται παρακράτηση στα ανωτέρω εισοδήματα με την οποία επέρχεται
εξάντληση της φορολογικής τους υποχρέωσης. Σε περίπτωση που οι δικαιούχοι είναι
κάτοικοι κράτους με το οποίο υπάρχει Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας
(Σ.Α.Δ.Φ.), θα έχουν εφαρμογή τα οριζόμενα από τη Σ.Α.Δ.Φ., λόγω αυξημένης
τυπικής ισχύος.
4. Στην υπηρεσία μας
έχουν υποβληθεί ερωτήματα με τα οποία τίθεται το ζήτημα της φορολογικής
μεταχείρισης τόκων οι οποίοι υπολογίζονται με τη μέθοδο «tax gross-up», όρος ο οποίος απαντά
σε περίπτωση δανειακών συμβάσεων και ορίζει ρητά ότι στις περιπτώσεις εκείνες
που προκύπτει ζήτημα παρακράτησης φόρου κατ΄ εφαρμογή των διατάξεων της ελληνικής
φορολογικής νομοθεσίας, το συνολικό ποσό των τόκων προς τους δανειστές
αυξάνεται ώστε μετά την απόδοση/καταβολή του οφειλόμενου παρακρατούμενου φόρου
στο Ελληνικό Δημόσιο να απομένει το ίδιο συμφωνηθέν καταβλητέο ποσό τόκων, ως
μέρος της συνολικής χρηματοοικονομικής δαπάνης τόκων των δανείων (διαδικασία
«μεικτοποίησης» του συμφωνηθέντος καθαρού καταβληθέντος ποσού τόκων με το ποσό
φόρου τόκων που αναλογεί στους τόκους αυτούς προκειμένου να προκύπτει το
συνολικό ποσό των συμβατικών τόκων). Συνεπώς, ο όρος «tax gross up» αποτελεί ειδικό όρο αναπροσαρμογής
επιτοκίου, με τον οποίο κατ΄ ουσίαν προσαυξάνεται το επιτόκιο με συμπληρωματικό
ποσό.
Με την ανωτέρω
περιγραφόμενη «μεικτοποίηση» των συμφωνηθέντων τόκων, το συνολικό ποσό που
προκύπτει από τη «μεικτοποίηση» αποτελεί επίσης τόκο καθόσον το υπερβάλλον ποσό
προκύπτει λόγω αντίστοιχης αναπροσαρμογής του επιτοκίου δανεισμού.
5. Κατόπιν όλων όσων αναφέρθηκαν παραπάνω προκύπτει ότι το συνολικό ποσό του τόκου όπως αυτός προκύπτει μετά τη διαδικασία της μεικτοποίησης εκπίπτει με τις προϋποθέσεις των άρθρων 22 του ΚΦΕ και περαιτέρω υπάρχει υποχρέωση απόδοσης του παρακρατούμενου φόρου επί του αυξημένου αυτού τόκου με τις διατάξεις των άρθρων 62 και 64 του ΚΦΕ , όπως ισχύουν. Επισημαίνεται ότι οι παραπάνω δαπάνες εκπίπτουν στο σύνολό τους με την επιφύλαξη του άρθρου 49 του Ν. 4172/2013 (σχετ. ΠΟΛ.1037/2015 ) και περαιτέρω ότι αυτές δεν καταλαμβάνονται από τις διατάξεις της περ. α΄ του άρθρου 23 του Ν.4172/2013 στο μέτρο που αφορούν τόκους από δάνεια που λαμβάνει μία επιχείρηση από τα τραπεζικά, διατραπεζικά και ομολογιακά δάνεια που εκδίδουν ανώνυμες εταιρείες.
Αθήνα, 10 Οκτωβρίου 2019 ΘΕΜΑ: Φορολογική μεταχείριση πώλησης συμμετοχών με ζημία ή εκκαθάρισης αλλοδαπής εταιρείας, στην οποία συμμετέχει ημεδαπή εταιρεία, με ζημία.
Αναφορικά με το πιο πάνω
θέμα και με αφορμή γραπτά και προφορικά ερωτήματα που έχουν τεθεί στην υπηρεσία
μας, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου
27 του Ν. 4172/2013 ορίζεται ότι εάν με τον
προσδιορισμό των κερδών από επιχειρηματική δραστηριότητα το αποτέλεσμα είναι
ζημία εντός του φορολογικού έτους, η ζημία αυτή μεταφέρεται για να συμψηφισθεί
με τα επιχειρηματικά κέρδη διαδοχικά στα επόμενα πέντε (5) φορολογικά έτη.
2. Περαιτέρω, με την ΠΟΛ.1200/2016 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι οι διατάξεις
της παρ. 4 του άρθρου 27 του
ΚΦΕ αφορούν μόνο τις ζημίες
που προέρχονται από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας μέσω μόνιμης
εγκατάστασης στην αλλοδαπή και επιπλέον, ότι για το αρνητικό αποτέλεσμα από
άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας η οποία δε συνδέεται με μόνιμη
εγκατάσταση στην αλλοδαπή εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 27 του
Κ.Φ.Ε.
3. Από τα ανωτέρω
συνάγεται ότι εκτός από τη ζημία από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας
μέσω μόνιμης εγκατάστασης στην αλλοδαπή, για τη ζημία από την άσκηση
οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της
επιχειρηματικής δραστηριότητας της επιχείρησης εφαρμόζεται αποκλειστικά η παρ.1 του άρθρου 27 του
Κ.Φ.Ε. . Κατά συνέπεια, σε
περίπτωση που κατά την πώληση συμμετοχών, οι οποίες δεν αποτελούν μέρος
περιουσίας μόνιμης εγκατάστασης στην αλλοδαπή, προκύψει ζημία, η ζημία από τη
συναλλαγή αυτή εκπίπτει με τις προϋποθέσεις των διατάξεων των άρθρων 22 και 23 του Κ.Φ.Ε. Περαιτέρω, εάν τυχόν το αποτέλεσμα της χρήσης, στο οποίο
περιλαμβάνεται και το ανωτέρω αρνητικό στοιχείο, είναι τελικά ζημία, για τη
μεταφορά της εφαρμόζονται μόνο οι ρυθμίσεις της παρ.1 και όχι της παρ.4 του άρθρου 27 του
Κ.Φ.Ε. , ανεξαρτήτως του αν η
ζημιογόνος πώληση συμμετοχών αφορά στην πώληση συμμετοχών σε ημεδαπή ή αλλοδαπή
εταιρεία που εδρεύει είτε στην ΕΕ/ΕΟΧ είτε σε τρίτη χώρα.
4. Επιπλέον με την ΠΟΛ.1094/2016 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι κατά την
εκκαθάριση εταιρείας (θυγατρικής) της οποίας τις μετοχές κατέχει άλλη εταιρεία
(μητρική), η υπόψη αξία στα βιβλία της δεύτερης εταιρείας αποτελεί ζημία
οριστική και εκκαθαρισμένη, καθόσον η ζημία των συμμετοχών οριστικοποιείται με
την αναγκαστική διαγραφή τους και εμφάνιση της αξίας αυτών σε αποτελεσματικό
λογαριασμό (απώλεια πάγιου περιουσιακού στοιχείου – σχετ. ΔΕφΑΘ 5449/2013).
Κατά συνέπεια και δεδομένου ότι δεν πρόκειται για μία αποτίμηση των υπόψη
συμμετοχών, αλλά για οριστική διαγραφή συμμετοχών, το υπόψη ποσό εκπίπτει με
τις προϋποθέσεις των διατάξεων των άρθρων 22 και 23 του Ν.4172/2013 . Περαιτέρω, στην περίπτωση που το
αποτέλεσμα της χρήσης στο οποίο περιλαμβάνεται η ζημιά από την οριστική
διαγραφή της συμμετοχής αυτής είναι τελικά ζημιογόνο, για το αποτέλεσμα αυτό
(ζημία) θα έχει εφαρμογή η παρ.1 του άρθρου 27 του
Ν.4172/2013 .
5. Κατόπιν των ανωτέρω και δεδομένου ότι η παράγραφος 1 του άρθρου 27 του Ν.4172/2013 δεν κάνει καμία διάκριση, τα προαναφερθέντα έχουν εφαρμογή και στην τυχόν ζημία για τη διαμόρφωση της οποίας έχει συμπεριληφθεί αρνητικό στοιχείο (απώλεια κεφαλαίου) που προέκυψε λόγω εκκαθάρισης αλλοδαπής εταιρείας που είτε εδρεύει στην ΕΕ/ΕΟΧ είτε σε τρίτη χώρα, υπό την προϋπόθεση ότι η συμμετοχή στην αλλοδαπή εταιρεία δεν αποτελούσε μέρος περιουσίας μόνιμης εγκατάστασης της μητρικής εταιρείας στην αλλοδαπή.
Αθήνα, 10 Οκτωβρίου 2019 ΘΕΜΑ: Μείωση μετοχικού κεφαλαίου ανώνυμης εταιρείας που έχει προέλθει από μετασχηματισμό με τις διατάξεις του ν.δ.1297/1972.
Με αφορμή γραπτά
ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα,
σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Με τις διατάξεις του άρθρου 2 του
Ν.Δ.1297/1972 , μεταξύ άλλων, ορίζεται
ότι η υπεραξία που διαπιστώνεται από την απογραφή των στοιχείων ενεργητικού και
παθητικού των συγχωνευόμενων επιχειρήσεων και εμφανίζεται απαραιτήτως σε
ειδικούς λογαριασμούς της συγχωνεύουσας ή νέας εταιρείας, θεωρείται ότι
περιέρχεται σε αυτή και φορολογείται κατά το χρόνο της καθ΄ οιονδήποτε τρόπο
διάλυσής της.
2. Περαιτέρω, με τις διατάξεις
της περ. β΄ του άρθρου 4 του Ν.Δ.
1297/1972 ορίζεται ότι στις
περιπτώσεις μετατροπής ατομικής επιχείρησης ή προσωπικής εταιρείας ή εταιρείας
περιορισμένης ευθύνης σε ανώνυμη εταιρεία ή εισφοράς κλάδου των επιχειρήσεων
αυτών σε ανώνυμη εταιρεία ή συγχώνευσης αυτών σε ανώνυμη εταιρεία, εκτός της
περίπτωσης συγχώνευσης ανωνύμων εταιρειών, οι μετοχές της ανώνυμης εταιρείας,
που αντιστοιχούν στην αξία του εισφερόμενου κεφαλαίου, θα είναι υποχρεωτικά
ονομαστικές στο σύνολό τους και μη μεταβιβάσιμες κατά ποσοστό εβδομήντα πέντε
τοις εκατό (75%) του συνόλου τους για μία πενταετία από το χρόνο της
συγχώνευσης ή μετατροπής.
Όπως διευκρινίσθηκε με
την αρ. 25/1973 ερμηνευτική εγκύκλιο του Ν.Δ. 1297/1972 (μέρος VI), η πιο πάνω προϋπόθεση, όπως άλλωστε και
οι λοιπές που θέτει το ίδιο νομοθέτημα (π.χ. τήρηση ελαχίστου κεφαλαίου),
πρέπει να υφίσταται καθ΄ όλη τη διάρκεια της πενταετίας από τη συγχώνευση ή
μετατροπή.
3. Στην υπηρεσία μας
έχουν γνωστοποιηθεί περιπτώσεις εταιρειών που έχουν προέλθει από μετασχηματισμό
με τις διατάξεις του ν.δ.1297/1972 και στη συνέχεια προχώρησαν σε μείωση
μετοχικού κεφαλαίου με αναφορά σε συγκεκριμένα ποσά.
4. Το ΣΛΟΤ κατόπιν
ερωτήματος της υπηρεσίας μας με το αριθμ. πρωτ. 1126ΕΞ/23.7.2019 έγγραφό του διευκρίνισε ότι ο λογαριασμός
τάξεως στον οποίο εμφανίζεται το ποσό της υπεραξίας του ν.δ.1297/1972 παραμένει
με το ίδιο υπόλοιπο μέχρι τη διάλυση της εταιρείας προκειμένου να παρέχεται η
πληροφόρηση σχετικά με το ποσό της υπεραξίας που θα πρέπει να φορολογηθεί κατά
τον χρόνο αυτό.
5. Ενόψει των ανωτέρω, σε
περίπτωση μείωσης μετοχικού κεφαλαίου εταιρείας η οποία προήλθε από
μετασχηματισμό με τις διατάξεις του ν.δ.1297/1972, το ποσό της υπεραξίας του
ν.δ.1297/1972 δεν φορολογείται κατά τον χρόνο που λαμβάνει χώρα η μείωση
μετοχικού κεφαλαίου καθόσον δεν συντελείται διάλυση της εταιρείας,
επιφυλασσομένων των λοιπών διατάξεων του ν.δ.1297/1972 περί τήρησης ελάχιστου
ορίου κεφαλαιοποίησης για μία πενταετία από τη συγχώνευση ή μετατροπή. Σε
περίπτωση που η μείωση μετοχικού κεφαλαίου προέρχεται από το ποσό της
κεφαλαιοποιηθείσας υπεραξίας του ν.δ.1297/1972, το υπόλοιπο του λογαριασμού
τάξεως δεν μεταβάλλεται καθόσον το σύνολο της υπεραξίας, που περιγράφεται στο
υπόψη λογαριασμό, θα υπαχθεί σε φορολογία κατά τον χρόνο διάλυσης της εταιρείας
κατά ρητή διατύπωση του νόμου (αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση).
Σε περίπτωση που δεν έχει κεφαλαιοποιηθεί το σύνολο της υπεραξίας και μέρος αυτής εμφανίζεται σε λογαριασμό αποθεματικού, εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 47 του Ν.4172/2013 κατά τον χρόνο μεταγενέστερης κεφαλαιοποίησης ή διανομής του αποθεματικού αυτού.
