30 Σεπτεμβρίου 2019 ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 3616 Αριθμ. Α.1348 Εμπρόθεσμη υποβολή αίτησης επιστροφής του ΕΦΚ καυσίμων για εφοδιασμούς πλοίων από ελεύθερα αποθέματα έτους 2019.
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του άρθρου 78
παράγραφος 1β) του Ν. 2960/2001 «Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας» (ΦΕΚ 265/Α΄), με τις οποίες
ενσωματώθηκαν στην εθνική νομοθεσία οι διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 1γ) της
Οδηγίας 2003/96/ΕΚ «Σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου
φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας».
3. Τις διατάξεις του άρθρου 10 του Ν. 438/1976 (ΦΕΚ 256 /Α΄), όπως έχει τροποποιηθεί και
ισχύει.
4. Τις διατάξεις του Ν.
4256/2014 «Τουριστικά πλοία και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 92/Α΄) όπως ισχύει.
5. Τις διατάξεις του Ν.
4308/2014 (ΦΕΚ Α΄/251) περί των «Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων, συναφείς ρυθμίσεις
και άλλες διατάξεις», όπως ισχύουν.
6. Τις διατάξεις της
αριθμ. Τ.1940/41/14.4.2003 ΑΥΟΟ (ΦΕΚ 516/Β΄) «Τελωνειακές διαδικασίες
εφοδιασμού πλοίων, αεροσκαφών, διπλωματικών αποστολών και λοιπών προορισμών με
τροφοεφόδια, καπνικά, καύσιμα κλπ», όπως τροποποιήθηκε με την Α
1070/22.02.2019 (ΦΕΚ 679/Β΄) απόφαση
Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. και ισχύει.
7. Τις διατάξεις της
αριθμ. Δ. 179/7/7.2.2005 ΑΥΟΟ (ΦΕΚ 215/Β) «Προϋποθέσεις, δικαιολογητικά και
διαδικασία απαλλαγής από τον ΕΦΚ που αναλογεί στα καύσιμα των βοηθητικών σκαφών
θαλάσσιας υδατοκαλλιέργειας», όπως τροποποιήθηκε με την Α 1070/22.02.2019 (ΦΕΚ
679/Β΄) απόφαση Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. και ισχύει.
8. Τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 90 του π.δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α΄/22.04.2005) «Κωδικοποίηση της
νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα».
9. Τις διατάξεις της Δ6Α
1015213 ΕΞ 2013/28-1-2013 απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και του Υφυπουργού
Οικονομικών (Β΄ 130 και Β΄ 372) «Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στον Γενικό Γραμματέα
της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», όπως
συμπληρώθηκε, τροποποιήθηκε και ισχύει, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της
υποπαρ. α της παρ. 3 του
άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ Α΄ 94), όπως ισχύουν.
10. Τις διατάξεις της ΠΟΛ.1209/14-11-2018 (ΦΕΚ 5092/Β΄) κοινής υπουργικής απόφασης
«Καθορισμός της διαδικασίας καταχώρησης και μεταβολής των στοιχείων από τα
υπόχρεα πρόσωπα για τη λειτουργία του μητρώου τουριστικών πλοίων και μικρών
σκαφών του αρ. 2 του
Ν. 4256/2014 και λοιπά θέματα για την
ανάπτυξη και εφαρμογή αυτού».
11. Την αριθμ. 1 της
20-1-2016 πράξης του Υπουργικού
Συμβουλίου (Υ.Ο.Δ.Δ. 18) «Επιλογή και διορισμός Γενικού Γραμματέα της Γενικής
Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», σε συνδυασμό με τις
διατάξεις της παρ. 10
του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ Α΄ 94) και την 39/3/30-11-2017 απόφαση του
Συμβουλίου Διοίκησης της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 689/ΥΟΔΔ/ 20-12-2017), «Ανανέωση θητείας
Διοικητή Α.Α.Δ.Ε.».
12. Τις διατάξεις του
Κεφαλαίου Α΄ του Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ 94/Α΄) «Επείγουσες διατάξεις για την
εφαρμογή της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων
και άλλες διατάξεις», όπως ισχύουν.
13. Τις διατάξεις της Δ
ΟΡΓ.Α 1036960/10.03.2017 (ΦΕΚ 968/Α΄) απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης
Αρχής Δημοσίων Εσόδων «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων
(Α.Α.Δ.Ε.)».
14. Την ανάγκη
διευκόλυνσης των συναλλασσομένων ως προς τη δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής
της αίτησης επιστροφής ΕΦΚ καυσίμων κατά το μήνα Οκτώβριο 2019 και το μήνα
Ιανουάριο 2020 για τους εφοδιασμούς από ελεύθερα αποθέματα (φορολογημένα
καύσιμα) που πραγματοποιήθηκαν από την 1.1.2019 μέχρι την 30.06.2019, λόγω
δυσχερειών που προέκυψαν κατά τη χρήση του Υποσυστήματος Επιστροφής ΕΦΚ.
15. Το γεγονός ότι από
τις διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του
προϋπολογισμού της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), αποφασίζουμε:
1. Οι ηλεκτρονικές
αιτήσεις επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης καυσίμων για εφοδιασμούς
πλοίων από ελεύθερα αποθέματα (φορολογημένα καύσιμα) που πραγματοποιήθηκαν κατά
το χρονικό διάστημα από 1.1.2019 μέχρι και 30.06.2019, δύναται να υποβληθούν
από τους δικαιούχους εμπρόθεσμα είτε μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2019 είτε μέχρι τη
31η Ιανουαρίου 2020, αντίστοιχα.
2. Η ισχύς της παρούσας
απόφασης αρχίζει από την ημερομηνία δημοσίευσής της στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
30 Σεπτεμβρίου 2019 ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 3615 Αριθμ. Α.1365 Παράταση προθεσμίας υποβολής αίτησης για υπαγωγή στη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών στη Φορολογική Διοίκηση των άρθρων 98 έως 109 του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α), όπως ισχύει.
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις των άρθρων 98 , 99 , 100 , 101 , 102 , 103 , 104 , 105 , 106 , 107 , 108 και 109 του
Μέρους Β΄ «ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ» του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄) «Ρύθμιση οφειλών προς τους Φορείς
Κοινωνικής Ασφάλισης, τη Φορολογική Διοίκηση και τους ΟΤΑ α΄ βαθμού,
Συνταξιοδοτικές Ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές
διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων και άλλες διατάξεις», όπως
ισχύουν, και ειδικότερα του άρθρου 101 παρ. 2, με το οποίο παρέχεται
εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών να παρατείνει με απόφασή του την
προθεσμία υποβολής αίτησης για υπαγωγή στο πρόγραμμα ρύθμισης των ανωτέρω
διατάξεων.
2. Την απόφαση της
Υφυπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Α.1196/2019 (ΦΕΚ 1762 Β΄) «Καθορισμός ειδικών θεμάτων
και λεπτομερειών εφαρμογής της ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών στη Φορολογική
Διοίκηση των άρθρων 98 έως 109 του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄), όπως ισχύει.».
3. Την Α.1210/28.5.2019 απόφαση της Υφυπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ
2091 Β΄) με την οποία παρατάθηκε η προθεσμία υποβολής αίτησης για υπαγωγή στη
ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών στη Φορολογική Διοίκηση των άρθρων 98 έως 109 του
Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄).
4. Τις διατάξεις του Ν.Δ.
356/1974 (ΦΕΚ 90 Α΄) «Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.)», όπως
ισχύουν.
5. Τις διατάξεις του Ν.
4174/2013 (ΦΕΚ 170 Α΄) «Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.)», όπως
ισχύουν.
7. Το π.δ. 142/2017 (ΦΕΚ
181 Α΄) «Οργανισμός Υπουργείου Οικονομικών».
8. Το π.δ. 83/2019 (ΦΕΚ
121 Α΄) «Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών
και Υφυπουργών».
9. Την υπ΄ αριθμ.
Υ2/9.7.2019 (ΦΕΚ 2901 Β΄) απόφαση του Πρωθυπουργού «Σύσταση Θέσεων Αναπληρωτή
Υπουργού και Υφυπουργών».
10. Την υπ΄ αριθμ.
339/18.7.2019 (ΦΕΚ 3051/Β΄/26.7.2019) απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού
Οικονομικών «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υφυπουργό Οικονομικών, Απόστολο
Βεσυρόπουλο».
11. Την υπ΄ αριθμ. Δ.ΟΡΓ.
Α 1036960 ΕΞ 2017 (ΦΕΚ 968 Β΄) απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής
Δημοσίων Εσόδων «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)»,
όπως ισχύει.
12. Τις διατάξεις του
Κεφαλαίου Α΄ «Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων» του Μέρους Πρώτου του
Ν. 4389/2016 (ΦΕΚ 94 Α΄) «Επείγουσες διατάξεις για την εφαρμογή της συμφωνίας
δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και άλλες διατάξεις»,
όπως ισχύουν.
13. Τις διατάξεις της
υποπαραγράφου Ε2 της παραγράφου Ε του πρώτου άρθρου του Ν. 4093/2012 (ΦΕΚ 222
Α΄), όπως ισχύει, περί σύστασης θέσης Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, σε
συνδυασμό με τις διατάξεις της παραγράφου
1 του άρθρου 13 και της παραγράφου
10 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 , όπως ισχύουν.
14. Την 1/20.1.2016 (ΦΕΚ Υ.Ο.Δ.Δ. 18) πράξη του Υπουργικού
Συμβουλίου «Επιλογή και διορισμός Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας
Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», σε συνδυασμό με τις διατάξεις της
παραγράφου 10 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016, όπως ισχύουν, και την αριθμ.
39/3/30.11.2017 (ΦΕΚ Υ.Ο.Δ.Δ. 689) απόφαση του Συμβουλίου Διοίκησης της
Α.Α.Δ.Ε. «Ανανέωση θητείας του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων».
15. Αιτήματα φορέων για
παράταση της προθεσμίας ημερομηνίας υπαγωγής.
16. Το γεγονός ότι από
τις διατάξεις της απόφασης αυτής δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού
προϋπολογισμού, αποφασίζουμε:
Η προθεσμία του άρθρου 101
παρ. 2 του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ 73 Α΄), όπως ισχύει, για την υποβολή αίτησης
υπαγωγής στη ρύθμιση των άρθρων 98-109 του ως άνω νόμου, παρατείνεται από τη
λήξη της έως και την 7.10.2019.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 3 Οκτωβρίου 2019 Θέμα: Κοινοποίηση των διατάξεων της παραγράφου 9 του άρθρου 2 του Ν. 4626/2019 (ΦΕΚ Α΄ 141) για θέματα φορολογίας Κεφαλαίου, άμεσης και έμμεσης φορολογίας.
1. Σας κοινοποιούμε τις
διατάξεις του άρθρου 2 του Ν. 4626/2019 (ΦΕΚ Α΄ 141) με τίτλο «Κύρωση της από
24.07.2019 Π.Ν.Π. «Λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση άμεσων κινδύνων και αναγκών
στις περιοχές της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής που επλήγησαν από
τις πυρκαγιές της 23ης Ιουλίου 2018» (Α΄ 127), σύσταση και καταστατικό
λειτουργίας της εταιρείας «Μάτι Ξανά» και άλλες διατάξεις» με τις οποίες
ρυθμίζονται, μεταξύ άλλων, θέματα φορολογιών κεφαλαίου, άμεσης και έμμεσης
φορολογίας της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία «Μάτι Ξανά».
2. Συγκεκριμένα με τις
διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 2 του ανωτέρω νόμου συνιστάται αστική μη
κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «Μάτι Ξανά» και τον διακριτικό τίτλο
«Μάτι ΞανάΖω». Η διάρκεια της Εταιρείας ορίζεται ετήσια με δυνατότητα παράτασης
μία φορά για ίσο χρονικό διάστημα.
3. Με τις διατάξεις της
παρ. 6 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι η Εταιρεία λειτουργεί για την εξυπηρέτηση
του δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και
εποπτεύεται, ως προς τη λειτουργία της, εντός των προσδιοριζόμενων από τον
παρόντα νόμο προβλέψεων, από τον Υπουργό Εσωτερικών.
4. Περαιτέρω, με τις
διατάξεις της παρ. 9 του ίδιου ως άνω άρθρου ορίζεται ότι η Εταιρεία
απαλλάσσεται από κάθε δημόσιο, δημοτικό, κοινοτικό ή υπερ τρίτου άμεσο ή έμμεσο
φόρο, με εξαίρεση τον φόρο προστιθεμένης αξίας και απολαμβάνει γενικά όλων των
δικονομικών και άλλων προνομιών και ατελειών του Δημοσίου. Συνεπεία τούτου, η
Εταιρεία απαλλάσσεται, εκτός των άλλων φόρων και από τους φόρους κληρονομιάς,
δωρεάς και μεταβίβασης ακινήτων κατά την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων από
τις ανωτέρω αιτίες. Αντίστοιχη απαλλαγή ισχύει και από τον Ενιαίο Φόρο
Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) και από τον Ειδικό Φόρο επί των Ακινήτων
(Ε.Φ.Α.).
5. Η ισχύς του νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ήτοι τη 16η Σεπτεμβρίου 2019.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπ’ όψη:
1. Τις διατάξεις:
α. Του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (ΦΕΚ Α’ 170), όπως ισχύει.
β. Του άρθρου 11 της Δ. ΟΡΓ. Α 1036960 ΕΞ 2017/10.03.2017 Απόφασης του
Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ Β’ 968/22.3.2017) με θέμα «Οργανισμός της
Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)».
γ. Της ΠΟΛ.1064/2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ Β’
1440/27.4.2017).
2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων
Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την Δ.Ε.Δ. 1126366 ΕΞ
2016/30.08.2016 (ΦΕΚ Β’ 2759/1.9.2016)
Απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών «Παροχή
εξουσιοδότησης υπογραφής».
4. Την από 12.4.2019 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανή προσφυγή της, ΑΦΜ ,
Δ.Ο.Υ , κατά της υπ’ αριθμ /6.3.2019 (αριθμ. πρωτ /13.3.2019) πράξης επιβολής
προστίμου άρθρου 58Α ν. 4174/2013 της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας
(ημερομηνία κοινοποίησης 14.3.2019, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της αναζήτησης
(«εντοπισμός αντικειμένου») της σχετικής συστημένης επιστολής από την
ιστοσελίδα των ΕΛΤΑ (https://www.elta.gr/el-gr/εντοπισμόςαντικειμένου.aspx ή απευθείας https://www.elta.gr/
), εκτύπωση των οποίων περιλαμβάνεται στο φυσικό φάκελο της υπόθεσης ως
ουσιώδες στοιχείο του), και τα προσκομιζόμενα με αυτήν σχετικά έγγραφα.
5. Την στην ανωτέρω παράγραφο 4 πράξη επιβολής προστίμου της Προϊσταμένης της
Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας, της οποίας ζητείται η ακύρωση, μερική ή ολική, καθώς και την
από 18.12.2018 οικεία έκθεση ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Πύργου.
6. Τις απόψεις της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας.
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του Τμήματος Α6, όπως αποτυπώνεται στο
σχέδιο της απόφασης.
******************
Επί της από 12.4.2019 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής της ,
ΑΦΜ , η οποία κατατέθηκε εμπρόθεσμα, και μετά τη μελέτη και την αξιολόγηση όλων
των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων της
ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Με την υπ’ αριθμ /6.3.2019 (αριθμ. πρωτ /13.3.2019) πράξη επιβολής προστίμου άρθρου 58Α ν. 4174/2013 της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας
επιβλήθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας πρόστιμο του άρθρου 58Α ν. 4174/2013 συνολικού ποσού 500,00 € (250,00 € x 2 = 500,00 υπότροπος) λόγω μη έκδοσης φορολογικών
στοιχείων για πράξεις που επιβαρύνονται με ΦΠΑ και συγκεκριμένα λόγω μη έκδοσης
στις 21.9.2018 μίας (1) Απόδειξης Λιανικών Συναλλαγών σε μία (1) παρέα πελατών
της συνολικής αξίας 16,60 € για πράξη που επιβαρύνεται με ΦΠΑ.
Με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή της η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση,
μερική ή ολική, της ως άνω πράξης επιβολής προστίμου άρθρου 58Α ν. 4174/2013 της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας,
προβάλλοντας, συνοπτικά, το λόγο ότι παρά το νόμο της επιβλήθηκε το ως άνω
πρόστιμο, δεδομένου ότι δεν εξέδωσε στην υπό κρίση περίπτωση απόδειξη λιανικής
πώλησης για το λόγο ότι τα σερβιρισμένα είδη ήταν κερασμένα από την ίδια προς
τους συγκεκριμένους πελάτες, οι οποίοι ήταν όλοι συγγενείς της και βρίσκονταν
κατά την ημέρα και την ώρα του υπό κρίση ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Πύργου στο
κατάστημά της και συγκεκριμένα στο τραπέζι με τα εν λόγω σερβιρισμένα είδη για
τα γενέθλια του γιού της , που είχε γενέθλια εκείνη ακριβώς την ημέρα, είχε δε
εκδώσει το ως άνω υπ’ αριθμ /21.9.2018 ειδικό στοιχείο αυτοπαράδοσης αγαθών, το
οποίο στη συνέχεια καταχώρησε στο βιβλίο εσόδων-εξόδων της.
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 58Α ν. 4174/2013, όπως ίσχυαν κατά την
ημερομηνία διάπραξης της διαπιστωθείσας από τον υπό κρίση έλεγχο της Δ.Ο.Υ.
Πύργου παράβασης (21.9.2018): «Για παραβάσεις σχετικές με τον φόρο
προστιθέμενης αξίας οι οποίες διαπιστώνονται κατόπιν ελέγχου, επιβάλλονται τα
ακόλουθα πρόστιμα: 1. Σε περίπτωση μη έκδοσης φορολογικού στοιχείου […] για
πράξη που επιβαρύνεται με ΦΠΑ, επιβάλλεται πρόστιμο πενήντα τοις εκατό (50%)
επί του φόρου που θα προέκυπτε από το μη εκδοθέν στοιχείο […]. Το πρόστιμο
αυτό δεν μπορεί να είναι κατώτερο, αθροιστικά ανά φορολογικό έλεγχο, των
διακοσίων πενήντα (250) ευρώ, σε περίπτωση που ο φορολογούμενος είναι υπόχρεος
τήρησης απλογραφικού λογιστικού συστήματος […]. Σε περίπτωση διαπίστωσης, στο
πλαίσιο μεταγενέστερου ελέγχου, εκ νέου διάπραξης της ίδιας παράβασης, εντός
πενταετίας από την έκδοση της αρχικής πράξης, επιβάλλεται πρόστιμο εκατό τοις
εκατό (100%) επί του φόρου που θα προέκυπτε από το μη εκδοθέν στοιχείο […],
το οποίο δεν μπορεί να είναι κατώτερο, αθροιστικά ανά φορολογικό έλεγχο, των
πεντακοσίων (500) ευρώ, σε περίπτωση που ο φορολογούμενος είναι υπόχρεος
τήρησης απλογραφικού λογιστικού συστήματος […].»
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 23 ν. 4174/2013, όπως ίσχυαν κατά την
ημερομηνία διενέργειας του υπό κρίση ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Πύργου (21.9.2018): «1.
Η Φορολογική Διοίκηση έχει την εξουσία να επαληθεύει, να ελέγχει και να
διασταυρώνει την εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων εκ μέρους του
φορολογούμενου […], διενεργώντας έλεγχο σε έγγραφα, λογιστικά στοιχεία και
στοιχεία γνωστοποιήσεων και παρόμοιες πληροφορίες, θέτοντας ερωτήσεις στον
φορολογούμενο και σε τρίτα πρόσωπα, ερευνώντας εγκαταστάσεις και μέσα μεταφοράς
που χρησιμοποιούνται για τη διενέργεια επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, σύμφωνα
με τις διαδικασίες και χρησιμοποιώντας μεθόδους που προβλέπονται στον Κώδικα.
2. Ο έλεγχος εκπλήρωσης των φορολογικών υποχρεώσεων του φορολογούμενου που
διενεργείται από τη Φορολογική Διοίκηση είναι δυνατόν να έχει τη μορφή
φορολογικού ελέγχου από τα γραφεία της Φορολογικής Διοίκησης ή επιτόπιου
φορολογικού ελέγχου: α) […]. β) Η απόφαση της Φορολογικής Διοίκησης για τη
διενέργεια πλήρους επιτόπιου φορολογικού ελέγχου πρέπει να κοινοποιείται στο
φορολογούμενο με προηγούμενη έγγραφη ειδοποίηση. Κάθε άλλος επιτόπιος
φορολογικός έλεγχος είναι δυνατόν να διενεργείται χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση.
Με πράξη του Γενικού Γραμματέα είναι δυνατόν να διενεργείται πλήρης επιτόπιος
φορολογικός έλεγχος χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση, σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν
ενδείξεις ότι έχει διαπραχθεί φοροδιαφυγή. Ο Γενικός Γραμματέας δύναται με
απόφαση του να ορίζει λεπτομέρειες για την εφαρμογή της παρούσης περίπτωσης. 3.
[…].»
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 64 ν. 4174/2013, όπως ίσχυε κατά την
ημερομηνία κοινοποίησης στην προσφεύγουσα της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης
(14.3.2019): «Η Φορολογική Διοίκηση έχει την υποχρέωση να παρέχει σαφή, ειδική
και επαρκή αιτιολογία για τη νομική βάση, τα γεγονότα και τις περιστάσεις που
θεμελιώνουν την έκδοση πράξεως και τον προσδιορισμό φόρου.»
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 28 παρ. 2 ν. 4174/2013, όπως ίσχυαν κατά την
ημερομηνία κοινοποίησης στην προσφεύγουσα της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης
(14.3.2019): «Η Φορολογική Διοίκηση εκδίδει την οριστική πράξη διορθωτικού
προσδιορισμού του φόρου, εντός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής των απόψεων
του φορολογούμενου ή, σε περίπτωση που ο φορολογούμενος δεν υποβάλλει τις
απόψεις του, την εκπνοή της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 1. Η
οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού του φόρου εκδίδεται με βάση έκθεση
ελέγχου την οποία συντάσσει η Φορολογική Διοίκηση. Η έκθεση ελέγχου
περιλαμβάνει εμπεριστατωμένα και αιτιολογημένα τα γεγονότα, τα στοιχεία και τις
διατάξεις τις οποίες έλαβε υπόψη της η Φορολογική Διοίκηση για τον προσδιορισμό
του φόρου. […].»
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 65 ν. 4174/2013, όπως ίσχυε κατά την
ημερομηνία κοινοποίησης στην προσφεύγουσα της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης
(14.3.2019): «Σε περίπτωση αμφισβήτησης πράξης προσδιορισμού φόρου στα πλαίσια
ενδικοφανούς προσφυγής, ο φορολογούμενος […] φέρει το βάρος της απόδειξης της
πλημμέλειας της πράξης προσδιορισμού του φόρου.»
Επειδή, εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 62 παρ. 1 εδ. β’ ν. 4174/2013, όπως ίσχυε κατά την
ημερομηνία κοινοποίησης στην προσφεύγουσα της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης
(14.3.2019): «Οι διατάξεις του Κώδικα […] εφαρμόζονται αναλόγως και για τις
πράξεις επιβολής προστίμων.»
Επειδή, περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 169 παρ. 1 και 2 εδ. α’ ν. 2717/1999, όπως ισχύει κατά την
ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης της Υπηρεσίας μας (06.09.2019): «1.
Δημόσια είναι τα έγγραφα τα οποία έχουν συνταχθεί από δημόσιο όργανο. 2.
Ιδιωτικά είναι όλα τα έγγραφα τα οποία δεν είναι δημόσια.»
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 170 ν. 2717/1999, όπως ισχύει κατά την
ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης της Υπηρεσίας μας (06.09.2019): «Τα
δημόσια και τα ιδιωτικά έγγραφα, τα οποία προσάγονται στο δικαστήριο, πρέπει να
έχουν συνταχθεί κατά τους νόμιμους τύπους σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις, ή,
αν ο νόμος που διέπει τη σχέση απαιτεί ειδικό τύπο, κατά τον τύπο αυτόν.»
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 171 ν. 2717/1999, όπως ισχύουν κατά την
ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης της Υπηρεσίας μας (06.09.2019): «1. Τα
δημόσια έγγραφα που έχουν συνταχθεί από το αρμόδιο όργανο και κατά τους
νόμιμους τύπους αποτελούν πλήρη απόδειξη για όσα βεβαιώνεται σε αυτά, είτε ότι
ενήργησε ο συντάκτης τους είτε ότι έγιναν ενώπιόν του, ως προς τα οποία είναι
δυνατή η ανταπόδειξη μόνο εφόσον τα έγγραφα αυτά προσβληθούν ως πλαστά. 2. Η
χρονολογία των ιδιωτικών εγγράφων καθίσταται βέβαιη για τους τρίτους μόνον όταν
αυτά θεωρηθούν από συμβολαιογράφο ή από άλλον αρμόδιο κατά το νόμο δημόσιο
υπάλληλο. Αλλιώς, ως βέβαιη χρονολογία τους θεωρείται εκείνη του θανάτου ενός
από αυτούς που τα έχουν υπογράψει ή η χρονολογία του δημόσιου εγγράφου στο
οποίο τυχόν μνημονεύεται κατά τα ουσιώδη μέρη το περιεχόμενό τους ή εκείνη της
επέλευσης γεγονότος που καθιστά κατ’ ανάλογο τρόπο αναμφισβήτητη τη χρονολογία
τους. 3. Κατά τα λοιπά το περιεχόμενο των δημόσιων εγγράφων, καθώς και όλο το
περιεχόμενο των ιδιωτικών, εκτιμάται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 148. 4.
Οι εκθέσεις ελέγχου που συντάσσονται από φορολογικά όργανα έχουν, εκτός από τις
αναφερόμενες σε αυτές πληροφορίες ή ομολογίες του ελεγχομένου, την κατά την
παρ. 1 αποδεικτική δύναμη. 5. Τα ιδιωτικά έγγραφα δεν αποδεικνύουν υπέρ εκείνου
που τα συνέταξε, εκτός αν προσκομίζονται από τον αντίδικό του ή αν πρόκειται
για τα βιβλία που αναφέρονται στην παρ. 3 του άρθρου 169. 6. Οι διατάξεις των
προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται μόνο εφόσον ο νόμος που διέπει τη σχέση
δεν ορίζει διαφορετικά.»
Επειδή, περαιτέρω, σύμφωνα με όσα διευκρινίστηκαν με την υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.3/1992 εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών
αναφορικά με τις διατάξεις του άρθρου 14Π.Δ. 186/1992: «14.0. […]. 14.2.
Στοιχείο αυτοπαράδοσης. […]. Το στοιχείο αυτοπαράδοσης, σύμφωνα με τις
διατάξεις του Κώδικα είναι αθεώρητο […]. 14.5. Χρόνος έκδοσης και διαφύλαξης.
Η απόδειξη αυτοπαράδοσης εκδίδεται για τις παραδόσεις αγαθών αμέσως με την
παράδοση του αγαθού […].»
Επειδή, εξάλλου, σύμφωνα με όσα διευκρινίστηκαν με την υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.1004/2013 εγκύκλιο του Υφυπουργού Οικονομικών
αναφορικά με τις διατάξεις του άρθρου 9 παρ. 1 Κώδικα Φορολογικής Απεικόνισης
Συναλλαγών (ΚΦΑΣ): «…Οι αποδείξεις αυτοπαράδοσης […] των διατάξεων των
παραγράφων 12 […] του άρθρου 8 του παρόντος Κώδικα, εκδίδονται σε κάθε
περίπτωση αθεώρητες και σε περίπτωση μηχανογραφικής έκδοσής τους χωρίς σήμανση
από φορολογικό μηχανισμό Ε.Α.Φ.Δ.Σ.Σ. του Ν. 1809/1988. […].»
Επειδή, η προσφεύγουσα προσκομίζει αποδεικτικώς, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα
έγγραφα: α) το υπ’ αριθμ /21.9.2018 ειδικό στοιχείο αυτοπαράδοσης αγαθών της
ίδιας, στο οποίο αναγράφεται ως σκοπός «Προς ίδια χρήση – Οικογενειακό γεγονός»
και οι ακόλουθες πληροφορίες:
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΓΑΘΩΝ
Μ.Μ.
ΠΟΣΟΤΗΣ
ΤΙΜΗ ΜΟΝΑΔΑΣ
ΑΞΙΑ
Βίκος Λεμονίτες
TEM
10
0,20
2,00
Μπύρα ΑΛΦΑ
TEM
8
0,91
7,28
Coca Cola
TEM
10
0,45
4,50
Φόρος που αναλογεί μη εκπιπτόμενος
Δεκα τρια ευρώ και εβδομήντα οκτώ λεπτά
–
–
ΑΞΙΑ
13,78
Φ.Π.Α. (%)
–
ΟΛΙΚΟ
13,78
β) φωτοαντίγραφο του υπ’ αριθμ /18.9.2018 τιμολογίου πώλησης της εταιρείας με ΑΦΜ , γ) φωτοαντίγραφο του υπ’ αριθμ /1.9.2018 Δ.Αποστολής – Τιμολογίου του με ΑΦΜ , δ) φωτοαντίγραφο του υπ’ αριθμ./1.9.2018 Δ.Αποστολής – Τιμολογίου του με ΑΦΜ , ε) εκτύπωση από το βιβλίο εσόδων της για την περίοδο 01.09.2018-30.09.2018, όπου φαίνεται καταχωρημένο το ως άνω υπό (α) στοιχείο αυτοπαράδοσης, στ) την από 19.4.2019 βεβαίωση («πιστοποιητικό γέννησης») του Προϊσταμένου του Τμήματος Αστικής & Δημοτικής Κατ/σης της Διεύθυνσης Αστικής & Δημοτικής Κατ/σης της Γεν Δ/νσης Εσωτερικών και Ηλεκτρ. Διακ/σης του Υπουργείου Εσωτερικών, με την οποία βεβαιώνεται ότι ο το γένος , που γεννήθηκε στις 21.9.2001, είναι εγγεγραμμένος στο Δημοτολόγιο του Δήμου Καλαμάτας, ζ) την από 19.4.2019 βεβαίωση («πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης») του Προϊσταμένου του Τμήματος Αστικής & Δημοτικής Κατ/σης της Διεύθυνσης Αστικής & Δημοτικής Κατ/σης της Γεν Δ/νσης Εσωτερικών και Ηλεκτρ. Διακ/σης του Υπουργείου Εσωτερικών, με την οποία βεβαιώνεται ότι η , που γεννήθηκε στις 23.5.1970, είναι εγγεγραμμένη στο Δημοτολόγιο του Δήμου Καλαμάτας και έχει τέσσερα (4) τέκνα, μεταξύ των οποίων ο προαναφερθείς , η) την από 19.4.2019 βεβαίωση («πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης») του Προϊσταμένου του Τμήματος Αστικής & Δημοτικής Κατ/σης της Διεύθυνσης Αστικής & Δημοτικής Κατ/σης της Γεν Δ/νσης Εσωτερικών και Ηλεκτρ. Διακ/σης του Υπουργείου Εσωτερικών, με την οποία βεβαιώνεται ότι ο , που γεννήθηκε στις 06.02.1940, και η , το γένος , είναι εγγεγραμμένοι στο Δημοτολόγιο του Δήμου Δυτικής Μάνης Μεσσηνίας και έχουν πέντε (5) τέκνα, μεταξύ των οποίων και η προαναφερθείσα , και θ) τις ακόλουθες επτά (7) υπεύθυνες δηλώσεις (με βεβαιώσεις γνησίου υπογραφών): θα) του , συζύγου της προσφεύγουσας, θβ) του , πατέρα της προσφεύγουσας, θγ) της , μητέρας της προσφεύγουσας, θδ) της , αδελφής της προσφεύγουσας, θε) του , αδελφού της προσφεύγουσας, θστ) της , αδελφής της προσφεύγουσας, και θζ) του , αδελφού της προσφεύγουσας, με τις οποίες δηλώνεται υπεύθυνα, επί της ουσίας από όλα τα προαναφερθέντα πρόσωπα, ότι την ημέρα και την ώρα του υπό κρίση ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Πύργου στην ατομική επιχείρηση της προσφεύγουσας βρίσκονταν στο κατάστημα της προσφεύγουσας και γιόρταζαν τα γενέθλια του προαναφερθέντος , υιού της προσφεύγουσας, ο οποίος είχε γενέθλια εκείνη ακριβώς την ημέρα, ότι στο τραπέζι που κάθονταν υπήρχαν μερικά αναψυκτικά και η τούρτα γενεθλίων, που ήταν όλα κερασμένα από την προσφεύγουσα, ότι εκείνη την ώρα διενεργήθηκε ο υπό κρίση έλεγχος της Δ.Ο.Υ. Πύργου και ότι, επειδή δεν είχε εκδοθεί απόδειξη για τα είδη που βρίσκονταν στο τραπέζι τους και παρά τις εξηγήσεις περί του ότι γιόρταζαν τα ως άνω γενέθλια και την ύπαρξη της τούρτας, επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα το υπό κρίση πρόστιμο.
Επειδή, με το μοναδικό λόγο της υπό κρίση ενδικοφανούς προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει ότι παρά το νόμο της επιβλήθηκε το ως άνω πρόστιμο, δεδομένου ότι δεν εξέδωσε στην υπό κρίση περίπτωση απόδειξη λιανικής πώλησης για το λόγο ότι τα σερβιρισμένα είδη ήταν κερασμένα από την ίδια είδη προς τους συγκεκριμένους πελάτες, οι οποίοι ήταν όλοι συγγενείς της και βρίσκονταν κατά την ημέρα και την ώρα του υπό κρίση ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Πύργου στο κατάστημά της και συγκεκριμένα στο τραπέζι με τα εν λόγω σερβιρισμένα είδη για τα γενέθλια του γιού της , που είχε γενέθλια εκείνη ακριβώς την ημέρα, είχε δε εκδώσει το ως άνω υπ’ αριθμ /21.9.2018 ειδικό στοιχείο αυτοπαράδοσης αγαθών, το οποίο στη συνέχεια καταχώρησε στο βιβλίο εσόδων-εξόδων της. Η Υπηρεσία μας όμως θεωρεί ότι ο ισχυρισμός αυτός της προσφεύγουσας πρέπει, κατ’ εκτίμηση όλων των ως άνω προσκομισθέντων αποδεικτικώς από αυτήν εγγράφων, να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος. Κι αυτό, γιατί, αφενός υπό το πρίσμα των προπαρατεθεισών διατάξεων των άρθρων 64 και 28 παρ. 2 ν. 4174/2013 (όπως ίσχυαν κατά την ημερομηνία κοινοποίησης στην προσφεύγουσα της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης (14.3.2019)) η Φορολογική Διοίκηση (διά των Δ.Ο.Υ. Πύργου και Καλαμάτας) παρείχε πλήρη, ειδική και σαφή αιτιολογία για τη νομική βάση και τα γεγονότα, επί των οποίων θεμελιώθηκε η ως άνω προσβαλλόμενη πράξη, και συγκεκριμένα την αποτυπωθείσα στη συμπροσβαλλόμενη με την εν λόγω προσβαλλόμενη πράξη, ως συνιστώσα την αιτιολογία της, από 18.12.2018 έκθεση μερικού επιτόπιου ελέγχου της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Πύργου, αφετέρου η προσφεύγουσα, υπό το πρίσμα της προπαρατεθείσας διάταξης του άρθρου 65 ν. 4174/2013 σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 62 παρ. 1 εδ. β’ ν. 4174/2013 (όπως ίσχυαν κατά την ημερομηνία κοινοποίησης στην προσφεύγουσα της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης (14.3.2019)) δεν ανταποκρίθηκε στο βάρος της να αποδείξει τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά που, κατά τη γνώμη της θεμελιώνουν την πλημμέλεια της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης και συγκεκριμένα προσκόμισε μεν αποδεικτικώς το ως άνω υπ’ αριθμ /21.9.2018 ειδικό στοιχείο αυτοπαράδοσης αγαθών (ανεξαρτήτως της πληρότητάς του και της κατά νόμον ορθότητας του περιεχομένου του), πλην όμως με αυτό, και δεδομένου ότι το ειδικό στοιχείο αυτοπαράδοσης προβλεπόταν ανέκαθεν (δηλαδή τόσο υπό το Π.Δ. 186/1992 όσο και υπό τον Κ.Φ.Α.Σ. και εφεξής μέχρι και σήμερα) ως αθεώρητο, δεν αποδεικνύεται σαφώς και με βεβαιότητα («πλήρης απόδειξη) ο χρόνος (ημερομηνία) έκδοσής του, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 169-171 ν. 2717/1999 και ειδικότερα εκείνη του άρθρου 171 παρ. 2 ν. 2717/1999 περί βέβαιης χρονολογίας του ιδιωτικού εγγράφου, και συγκεκριμένα το αν αυτό είχε ήδη εκδοθεί κατά τη δωρεάν παράδοση των υπό κρίση αγαθών, σύμφωνα και με τα ως άνω διευκρινισθέντα συναφώς με την υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.3/1992 εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών αναφορικά με τις διατάξεις του άρθρου 14Π.Δ. 186/1992 και ειδικότερα με την παρ. 14.5. της εγκυκλίου, η δε σχετική αμφιβολία ενισχύεται από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε το εν λόγω στοιχείο αυτοπαράδοσης ούτε εντός της προθεσμίας των είκοσι (20) ημερών, εντός της οποίας είχε κατά νόμον δικαίωμα να εκφράσει τις απόψεις της επί του υπ’ αριθμ /21.9.2018 σημειώματος διαπιστώσεων ελέγχου της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Πύργου, ούτε μέχρι την έκδοση (05.03.2019) και την κοινοποίηση (14.3.2019) της ως άνω προσβαλλόμενης πράξης, αλλά απεναντίας το προσκόμισε το πρώτον με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή της. Για τους λόγους αυτούς, ο μοναδικός λόγος της υπό κρίση ενδικοφανούς προσφυγής πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος.
Αποφασίζουμε
την απόρριψη της από 12.4.2019 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής της , ΑΦΜ , κατά της υπ’ αριθμ /6.3.2019 (αριθμ. πρωτ /13.3.2019) πράξης επιβολής προστίμου άρθρου 58Α ν. 4174/2013 της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας και την επικύρωση της πράξης αυτής.
Η φορολογική υποχρέωση της προσφεύγουσας με βάση την παρούσα απόφαση διαμορφώνεται ως εξής:
Οριστική φορολογική υποχρέωση της προσφεύγουσας – καταλογιζόμενο ποσό με βάση την παρούσα απόφαση:
ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπ’ όψη:
1. Τις διατάξεις: α. Του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (ΦΕΚ Α’ 170), όπως ισχύει. β. Της παρ. 3 του άρθρου 47 του ν. 4331/2015 (ΦΕΚ Α’ 69). γ. Του άρθρου 11 της Δ. ΟΡΓ. Α 1036960 ΕΞ 2017/10.03.2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 968 Β’/22.03.2017) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)». δ. Της ΠΟΛ.1064/2017 Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΦΕΚ Β’ 1440/27-04-2014) «Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (Ειδική Διοικητική Διαδικασία – Ενδικοφανής προσφυγή), καθορισμός λεπτομερειών για τη λειτουργία της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), την εφαρμοστέα διαδικασία και τον τρόπο έκδοσης των αποφάσεων αυτής και ρύθμιση ζητημάτων καταβολής και αναστολής καταβολής του οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής».
2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την αριθμ. Δ.Ε.Δ. 1126366 ΕΞ 2016/30.08.2016 (ΦΕΚ 2759 / τ. Β’ / 01.09.2016) Απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών.
4. Την από 12/04/2019 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανή προσφυγή της του , ΑΦΜ , κατοίκου, οδός κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου του άρθρου 54 του Ν. 4174/2013 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης επί της από 16-01-2019 τροποποιητικής δηλώσεως φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2017, και τα προσκομιζόμενα με αυτήν σχετικά έγγραφα.
5. Την ως άνω πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση,
6. Τις απόψεις της Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης.
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του Τμήματος Α2, όπως αποτυπώνεται στο σχέδιο της απόφασης.
Επί της από 12/04/2019 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής της του , ΑΦΜ , η οποία κατατέθηκε εμπρόθεσμα, και μετά την μελέτη και την αξιολόγηση όλων των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Με την προσβαλλόμενη Πράξη Επιβολής Προστίμου του άρθρου 54 του Ν. 4174/2013 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης επί της από 16-01-2019 τροποποιητικής δηλώσεως φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2017, επιβλήθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας πρόστιμο ποσού 100,00 €, λόγω παράβασης των διατάξεων του άρθρου 54 παρ. 1 περ. β’ του Ν. 4174/2013, που επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου 54 παρ. 1 περ β’ του Ν. 4174/2013. Η παράβαση αφορά στην εκπρόθεσμη υποβολή από μέρους της προσφεύγουσας τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2017.
Η προσφεύγουσα, με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή, ζητά την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης προβάλλοντας τους παρακάτω λόγους:
1) Η επιβολή του προστίμου είναι παράνομη ως αντικείμενη στη παρ. 5 της ΠΟΛ 1215/2018.
Με την τροποποιητική της δήλωση συμπλήρωσε προαιρετικό κωδικό πληροφοριακού χαρακτήρα του ίδιου πίνακα 6 του εντύπου Ε1, ήτοι τον κωδικό 657. Η συμπλήρωση αυτού του κωδικού δεν επηρέασε τον προσδιορισμό της φορολογικής της υποχρέωσης αφού το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης παρέμεινε ανεπηρέαστο.
2) Η επιβολή του προστίμου είναι παράνομη ως αντικείμενη στις παρ. 3 και 4 της ΠΟΛ 1215/2018. Με την τροποποιητική της δήλωση συμπλήρωσε αμιγώς πληροφοριακά στοιχεία, δηλαδή στοιχεία που δεν επηρέασαν το αποτέλεσμα της φορολογικής της δήλωσης, αφού το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης παρέμεινε ανεπηρέαστο.
Επειδή με το άρθρο 19 του Ν. 4174/2013 ορίζεται ότι : «1. Αν ο φορολογούμενος διαπιστώσει, ότι η φορολογική δήλωση που υπέβαλε στη Φορολογική Διοίκηση περιέχει λάθος ή παράλειψη, υποχρεούται να υποβάλει τροποποιητική φορολογική δήλωση.»
Επειδή στο άρθρο 5 παρ. 1 περ. β’ και 2 περ. β’, ορίζεται ότι επιβάλλεται πρόστιμο εκατό (100) ευρώ, σε κάθε περίπτωση που ο φορολογούμενος, ο οποίος δεν είναι υπόχρεος τήρησης λογιστικών βιβλίων, δεν υποβάλλει ή υποβάλλει εκπρόθεσμα φορολογική δήλωση
Επειδή σύμφωνα με την ΠΟΛ 1215/2018 με ΘΕΜΑ: ” Συμπλήρωση της ΠΟΛ.1252/2015 εγκυκλίου, αναφορικά με τη μη επιβολή του προστίμου της περ. α’ της παρ. 2 του άρθρου 54 του ν.4174/2013 κατά τη διόρθωση πληροφοριακών στοιχείων των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (Ε1, Ν, Ε2, Ε3 και λοιπών συνυποβαλλόμενων εντύπων).”:
«….3. Κατόπιν των ανωτέρω, τροποποιητικές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος που υποβάλλονται για τη συμπλήρωση ή μεταβολή αμιγώς πληροφοριακών στοιχείων, δηλαδή στοιχείων που δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της φορολογικής δήλωσης, σκοπό έχουν τη διόρθωση υποβληθεισών ελλιπών δηλώσεων.
Ενδεικτικά παραδείγματα τέτοιων περιπτώσεων είναι
4. Από όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω και δεδομένου ότι στη φορολογία εισοδήματος δεν επιβάλλεται πρόστιμο στην περίπτωση υποβολής ελλιπούς δήλωσης, συνάγεται ότι η διόρθωση πληροφοριακών στοιχείων των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (έντυπα Ε1 και Ν) ή των συνυποβαλλόμενων με αυτές εντύπων (Ε2, Ε3, κλπ), σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην προηγούμενη παράγραφο, εμπίπτει στην έννοια της διόρθωσης ελλιπούς δήλωσης και συνεπώς, κατά την υποβολή τέτοιων τροποποιητικών δηλώσεων δεν επιβάλλεται το πρόστιμο της περ. α’ της παρ. 2 του άρθρου 54 του ΚΦΔ, ακόμη κι αν αυτές υποβληθούν εκπρόθεσμα.
5. Ομοίως, πρόστιμο δεν επιβάλλεται και για την υποβολή εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, με τις οποίες συμπληρώνονται προαιρετικοί κωδικοί, πχ. κωδικοί 781-782 του Πίνακα 6 του έντυπου Ε1, υπό την προϋπόθεση ότι η συμπλήρωση των κωδικών αυτών δεν επηρεάζει τον προσδιορισμό της φορολογικής υποχρέωσης του συγκεκριμένου φορολογικού έτους.»
Επειδή, στην υπό κρίση περίπτωση η προσφεύγουσα υπέβαλλε ηλεκτρονικά την με αριθμό καταχώρησης και ημερομηνία 16/01/2019 τροποποιητική δήλωση φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2017 εκπρόθεσμα, καθώς η προθεσμία υποβολής της, κατόπιν παρατάσεως, ήταν η 30/07/2018 (ΠΟΛ 1138/2018).
Συγκεκριμένα συμπλήρωσε στον κωδικό 657 του Πίνακα 6 (Πρόσθετα Πληροφοριακά Στοιχεία Εισοδήματος) το ποσό των 22.681,58 ευρώ που έλαβε ως ετήσιο καθαρό μισθό από την εργασιακή της απασχόληση στη Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Επειδή σύμφωνα με το συνυποβαλλόμενο πιστοποιητικό της Διεύθυνσης Ανθρωπίνων πόρων του Συμβουλίου της Ευρώπης, η προσφεύγουσα αποτελούσε προσωρινό προσωπικό του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο (Γαλλία) και συγκεκριμένα στη Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από 01/03/2016 έως 30/11/2016 και από 01/01/2017 έως 31/07/2017 κι έλαβε ετήσιο μεικτό μισθό € 27.129,870 (καθαρό € 22.681,58). Το πιστοποιητικό αυτό αναφέρει ότι σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. β του Γενικού Συμφώνου Προνομίων και Ασυλιών που υπεγράφη στο Παρίσι στις 02/09/1949, η προσφεύγουσα εξαιρείται από κάθε φόρο και χρηματικών απολαβών που πληρώθηκαν από το Συμβούλιο της Ευρώπης από 01/01/2017 έως 31/12/2017. Προς τούτο και καταχώρησε το ποσό αυτό στο κωδικό 657 “Εισοδήματα που εξαιρούνται από φόρο και εισφορά χωρίς ηλεκτρονική πληροφόρηση” του Πίνακα 6 (Πρόσθετα Πληροφοριακά Στοιχεία Εισοδήματος).
Επειδή η τροποποίηση που συντελέστηκε στη δήλωση, βάση του προαναφερθέντος πιστοποιητικού, αφορούσε εισόδημα το οποίο εξαιρείται από φόρο και εισφορά στην Ελλάδα, καταχωρήθηκε σε κωδικό πίνακα πληροφοριακού περιεχομένου και η καταχώρηση του δεν μετέβαλε τον προσδιορισμό της φορολογικής υποχρέωσης της προσφεύγουσας για το συγκεκριμένο φορολογικό έτος καθόσον το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης παρέμεινε ανεπηρέαστο. Επίσης το πιστοποιητικό εκδόθηκε την 10/01/2019 και η σχετική τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε την 16/01/2019.
Ως εκ τούτου και σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας θα πρέπει να γίνουν αποδεκτοί και το προσβαλλόμενο πρόστιμο να ακυρωθεί.
Αποφασίζουμε
Την αποδοχή της με ημερομηνία κατάθεσης 17/04/2019 και αριθμ. πρωτ ενδικοφανούς προσφυγής της του , ΑΦΜ και την ακύρωση της Πράξης Επιβολής Προστίμου του άρθρου 54 του Ν. 4174/2013 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης επί της από 16-01-2019 τροποποιητικής δηλώσεως φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2017.
Οριστική φορολογική υποχρέωση του υπόχρεου – καταλογιζόμενο ποσό με βάση την παρούσα απόφαση: Συνολικό ποσό : 0,00 €.
Η παρούσα απόφαση να κοινοποιηθεί από αρμόδιο όργανο με τη νόμιμη διαδικασία στον υπόχρεο.
Παρακαλώ για τη συμβουλή
σας στη λογιστική διαχείριση των κάτωθι θεμάτων:
Εταιρεία εμπορίας
φυραμάτων για ζώα αγοράζει παλέτες με ζωοτροφή από τον προμηθευτή της. Ο
προμηθευτής δεν χρεώνει χωριστά την παλέτα αλλά το θεωρεί ως είδος συσκευασίας
οπότε δεν επιστρέφονται προς έκδοση πιστωτικού τιμολογίου.
Η εταιρεία εκτελεί τις
παραγγελίες με παράδοση σε πελάτες στους οποίους αφού ξεφορτωθούν μόνο τα σακιά
στις περισσότερες περιπτώσεις η ξύλινη παλέτα μένει στο φορτηγό και επιστρέφει
στην έδρα. Η παλέτες αυτές επίσης δεν χρεώνονται στους παραγωγούς αλλά ούτε και
εκδίδεται κάποιο άλλο παραστατικό, όπως ακριβώς κάνει και ο προμηθευτής. Δεν
έχει κάποια αξία ούτε για τους πελάτες.
Ερωτήματα: 1.
Πρέπει αφού αποσυσκευάσουν τις παλέτες να εκδίδεται κάποιο παραστατικό για να
γίνεται εισαγωγή στην αποθήκη κατά την επιστροφή από τον πελάτη;
2. Πρέπει να
παρακολουθείται στην αποθήκη σε μερίδα αποθήκης;
3. Μέχρι το σημείο που θα
αποφασίσει η εταιρεία πώς θα τα χειριστεί δεν αποτελούν πάγια αλλά ούτε αποθέματα.
Εάν τα παρακολουθεί σε διακριτή μερίδα «Παλέτες – άχρηστα υλικά» θα είναι
λάθος;
4. Εφόσον παραδοθεί στον
πελάτη με την παλέτα και αυτός θέλει να την επιστρέψει στην εταιρεία χωρίς
κάποιο αντίτιμο αργότερα με μεταγενέστερη παράδοση, λόγω του ότι δεν έχουν
χρεωθεί από την εταιρεία, πρέπει να εκδοθεί κάποιο παραστατικό; (Στους πελάτες
δεν έχει κάποια αξία και υπάρχει και δέσμευση χώρου). Και σε αυτή την περίπτωση
δεν θα κοπεί κάποιο πιστωτικό.
5.Η εταιρεία λόγω του ότι
δεσμεύει αρκετό χώρο, έχει δύο λύσεις:
Α) Να δοθούν προς
απόρριψη με έκδοση ΔΑ που θα αναφέρει το πλήθος των παλετών και την αναγραφή ώς
«άχρηστου υλικού – παλέτες»
Β) Να πωληθούν σε μια
χαμηλή τιμή ώς άχρηστο υλικό.
Τι διαδικασία πρέπει να
ακολουθηθεί; (Εγγραφές αποθήκης, δελτία διακίνησης κ.λπ.)
Σαφώς και στην πώληση θα
εκδοθεί τιμολόγιο με ΦΠΑ και την αναγραφή «παλέτες – άχρηστο υλικό»
Επιπροσθέτως των παραπάνω
ερωτημάτων σε περίπτωση τριγωνικής πώλησης με μεταφορικό μέσο τρίτου το οποίο
θα σταματήσει καθοδόν για τον τελικό πελάτη μας στην έδρα της εταιρείας για
παραλαβή δείγματος, μπορεί να εκδοθεί νέο Δελτίο Αποστολής από την εταιρεία
προς τον πελάτη και να συνοδεύουν και τα δύο δελτία το προϊόν προς τον πελάτη
και να παραδοθεί μόνο το δεύτερο; Πέραν του δείγματος καταλληλόλητας φορτίου,
χρειάζεται η εταιρεία και για εμπορικούς λόγους την μη γνωστοποίηση στον πελάτη
του προμηθευτή της.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ο προμηθευτής (πωλητής)
των ζωοτροφών, χρησιμοποιεί τις παλέτες ως υλικά συσκευασίας και ενσωματώνει
την αξία τους στο κόστος παραγωγής των παραχθέντων προϊόντων.
Η εταιρεία σας στη
συνέχεια, μεταπωλεί τα συσκευασμένα στις παλέτες αποθέματα (ζωοτροφές), ως
έχουν, χωρίς επίσης να προσθέτει ιδιαίτερη χρέωση για την συσκευασία στους
πελάτες της.
Σύμφωνα με τον ορισμό των
«αποθεμάτων» του Παραρτήματος Α του N.
4308/2014: «Αποθέματα είναι περιουσιακά στοιχεία:
(α) κατεχόμενα για πώληση
στη συνήθη δραστηριότητα της οντότητας ή
(β) στη παραγωγική
διαδικασία με σκοπό την πώληση ως ανωτέρω ή
(γ) σε μορφή υλικών ή
εφοδίων που πρόκειται να αναλωθούν για την παραγωγική διαδικασία ή για την
προσφορά υπηρεσιών».
Με βάση τα ανωτέρω, αλλά
και τα αναφερόμενα στο ερώτημά σας, οι παλέτες συσκευασίας των ζωοτροφών έχουν
μηδενική ή ασήμαντη αξία, χαρακτηρίζονται ως άχρηστο υλικό και, κατά συνέπεια,
δεν συγκεντρώνουν τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά των αποθεμάτων, οπότε δεν
απαιτείται ιδιαίτερος χειρισμός στο πλαίσιο των παραλαμβανομένων και
αποστελλομένων αποθεμάτων της παραγράφου 8, του άρθρου
5 του N. 4308/2014 .
Σε ότι αφορά το τελευταίο ερώτημά σας, η εταιρεία, προκειμένου να αποφύγει να γίνει γνωστή η ταυτότητα του προμηθευτή της, θα πρέπει πρώτα να παραλαμβάνει τα αποθέματα από αυτόν, και εν συνεχεία, να τα αποστέλλει προς τους πελάτες της εκδίδοντας το προβλεπόμενο παραστατικό.
ΘΕΜΑ: Μείωση μετοχικού κεφαλαίου ανώνυμης εταιρείας που έχει προέλθει από μετασχηματισμό με τις διατάξεις του ν.δ.1297/1972.
Με αφορμή γραπτά ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Με τις διατάξεις του άρθρου 2 του ν.δ.1297/1972, μεταξύ άλλων, ορίζεται ότι η υπεραξία που διαπιστώνεται από την απογραφή των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού των συγχωνευόμενων επιχειρήσεων και εμφανίζεται απαραιτήτως σε ειδικούς λογαριασμούς της συγχωνεύουσας ή νέας εταιρείας, θεωρείται ότι περιέρχεται σε αυτή και φορολογείται κατά το χρόνο της καθ’ οιονδήποτε τρόπο διάλυσής της.
2. Περαιτέρω, με τις διατάξεις της περ. β’ του άρθρου 4 του ν.δ. 1297/1972 ορίζεται ότι στις περιπτώσεις μετατροπής ατομικής επιχείρησης ή προσωπικής εταιρείας ή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης σε ανώνυμη εταιρεία ή εισφοράς κλάδου των επιχειρήσεων αυτών σε ανώνυμη εταιρεία ή συγχώνευσης αυτών σε ανώνυμη εταιρεία, εκτός της περίπτωσης συγχώνευσης ανωνύμων εταιρειών, οι μετοχές της ανώνυμης εταιρείας, που αντιστοιχούν στην αξία του εισφερόμενου κεφαλαίου, θα είναι υποχρεωτικά ονομαστικές στο σύνολό τους και μη μεταβιβάσιμες κατά ποσοστό εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) του συνόλου τους για μία πενταετία από το χρόνο της συγχώνευσης ή μετατροπής.
Όπως διευκρινίσθηκε με την αρ. 25/1973 ερμηνευτική εγκύκλιο του ν.δ. 1297/1972 (μέρος VI), η πιο πάνω προϋπόθεση, όπως άλλωστε και οι λοιπές που θέτει το ίδιο νομοθέτημα (π.χ. τήρηση ελαχίστου κεφαλαίου), πρέπει να υφίσταται καθ’ όλη τη διάρκεια της πενταετίας από τη συγχώνευση ή μετατροπή.
3. Στην υπηρεσία μας έχουν γνωστοποιηθεί περιπτώσεις εταιρειών που έχουν προέλθει από μετασχηματισμό με τις διατάξεις του ν.δ.1297/1972 και στη συνέχεια προχώρησαν σε μείωση μετοχικού κεφαλαίου με αναφορά σε συγκεκριμένα ποσά.
4. Το ΣΛΟΤ κατόπιν ερωτήματος της υπηρεσίας μας με το αριθμ. πρωτ. 1126ΕΞ/23.7.2019 έγγραφό του διευκρίνισε ότι ο λογαριασμός τάξεως στον οποίο εμφανίζεται το ποσό της υπεραξίας του ν.δ.1297/1972 παραμένει με το ίδιο υπόλοιπο μέχρι τη διάλυση της εταιρείας προκειμένου να παρέχεται η πληροφόρηση σχετικά με το ποσό της υπεραξίας που θα πρέπει να φορολογηθεί κατά τον χρόνο αυτό.
5. Ενόψει των ανωτέρω, σε περίπτωση μείωσης μετοχικού κεφαλαίου εταιρείας η οποία προήλθε από μετασχηματισμό με τις διατάξεις του ν.δ.1297/1972, το ποσό της υπεραξίας του ν.δ.1297/1972 δεν φορολογείται κατά τον χρόνο που λαμβάνει χώρα η μείωση μετοχικού κεφαλαίου καθόσον δεν συντελείται διάλυση της εταιρείας, επιφυλασσομένων των λοιπών διατάξεων του ν.δ.1297/1972 περί τήρησης ελάχιστου ορίου κεφαλαιοποίησης για μία πενταετία από τη συγχώνευση ή μετατροπή. Σε περίπτωση που η μείωση μετοχικού κεφαλαίου προέρχεται από το ποσό της κεφαλαιοποιηθείσας υπεραξίας του ν.δ.1297/1972, το υπόλοιπο του λογαριασμού τάξεως δεν μεταβάλλεται καθόσον το σύνολο της υπεραξίας, που περιγράφεται στο υπόψη λογαριασμό, θα υπαχθεί σε φορολογία κατά τον χρόνο διάλυσης της εταιρείας κατά ρητή διατύπωση του νόμου (αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση).
Σε περίπτωση που δεν έχει κεφαλαιοποιηθεί το σύνολο της υπεραξίας και μέρος αυτής εμφανίζεται σε λογαριασμό αποθεματικού, εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 47 του ν.4172/2013 κατά τον χρόνο μεταγενέστερης κεφαλαιοποίησης ή διανομής του αποθεματικού αυτού.
[ 11-10-2019 ] Ε.2183/2019 Φορολογική μεταχείριση των χρηματοοικονομικών εξόδων που προκύπτουν σε περίπτωση καταβολής τόκων δανείου (ομολογιακού ή μη) όταν το ποσό του φόρου επανενσωματώνεται προκειμένου ο δικαιούχος να λαμβάνει το συνολικό ποσό των συμβατικών τόκων χωρίς το βάρος της παρακράτησης φόρου (ρήτρα “tax gross-up”)
Αθήνα,
10 Οκτωβρίου 2019 Αριθ. Πρωτ.: Ε 2183/10-10-2019
ΘΕΜΑ: Φορολογική μεταχείριση των χρηματοοικονομικών εξόδων που προκύπτουν σε περίπτωση καταβολής τόκων δανείου (ομολογιακού ή μη) όταν το ποσό του φόρου επανενσωματώνεται προκειμένου ο δικαιούχος να λαμβάνει το συνολικό ποσό των συμβατικών τόκων χωρίς το βάρος της παρακράτησης φόρου (ρήτρα “tax gross-up”).
Με αφορμή ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 του ν.4172/2013 (ΚΦΕ), κατά τον προσδιορισμό του κέρδους από επιχειρηματική δραστηριότητα των φυσικών προσώπων που αποκτούν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, επιτρέπεται η έκπτωση όλων των δαπανών, οι οποίες πληρούν αθροιστικά τα ακόλουθα κριτήρια, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 23 και της παραγράφου 4 του άρθρου 48, αναφορικά με τις δαπάνες που κατά ρητή διατύπωση του νόμου δεν εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων. Ειδικότερα, εκπίπτουν οι δαπάνες που:
α) πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της,
β) αντιστοιχούν σε πραγματική συναλλαγή, η αξία της οποίας δεν κρίνεται κατώτερη ή ανώτερη της αγοραίας, στη βάση των στοιχείων που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση,
γ) εγγράφονται στα τηρούμενα βιβλία απεικόνισης των συναλλαγών της περιόδου κατά την οποία πραγματοποιούνται και αποδεικνύονται με κατάλληλα δικαιολογητικά.
Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 23 του ν. 4172/2013 καθορίζονται περιοριστικά οι μη εκπιπτόμενες δαπάνες από τα ακαθάριστα έσοδα των φυσικών προσώπων που αποκτούν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων.
2. Με την ΠΟΛ.1113/2015 εγκύκλιο, με την οποία δόθηκαν διευκρινίσεις προκειμένου για την ορθή εφαρμογή των άρθρων 22, 22Α και 23 του ν.4172/2013, διευκρινίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι στις δαπάνες που πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της εμπίπτει κάθε δαπάνη, που κρίνεται απαραίτητη από τον επιχειρηματία ή τη διοίκηση της επιχείρησης, ανεξάρτητα εάν αυτή πραγματοποιείται δυνάμει νόμιμης ή συμβατικής υποχρέωσης, για την επίτευξη του επιχειρηματικού σκοπού, την ανάπτυξη των εργασιών, τη βελτίωση της θέσης της στην αγορά, εφόσον αυτή ενεργείται στα πλαίσια της οικονομικής αποστολής της ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της και μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία εισοδήματος.
3. Περαιτέρω, με την ΠΟΛ.1042/2015 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι τα νομικά πρόσωπα ή οι νομικές οντότητες που δεν έχουν τη φορολογική κατοικία τους και δεν διατηρούν μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα για τα εισοδήματα από τόκους που αυτά αποκτούν υπόκεινται σε φόρο στην Ελλάδα, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 63. Ειδικότερα, για τη φορολόγησή τους με βάση την παρ.3 του άρθρου 64 ενεργείται παρακράτηση στα ανωτέρω εισοδήματα με την οποία επέρχεται εξάντληση της φορολογικής τους υποχρέωσης. Σε περίπτωση που οι δικαιούχοι είναι κάτοικοι κράτους με το οποίο υπάρχει Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας (Σ.Α.Δ.Φ.), θα έχουν εφαρμογή τα οριζόμενα από τη Σ.Α.Δ.Φ. , λόγω αυξημένης τυπικής ισχύος.
4. Στην υπηρεσία μας έχουν υποβληθεί ερωτήματα με τα οποία τίθεται το ζήτημα της φορολογικής μεταχείρισης τόκων οι οποίοι υπολογίζονται με τη μέθοδο «tax gross-up», όρος ο οποίος απαντά σε περίπτωση δανειακών συμβάσεων και ορίζει ρητά ότι στις περιπτώσεις εκείνες που προκύπτει ζήτημα παρακράτησης φόρου κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της ελληνικής φορολογικής νομοθεσίας, το συνολικό ποσό των τόκων προς τους δανειστές αυξάνεται ώστε μετά την απόδοση/καταβολή του οφειλόμενου παρακρατούμενου φόρου στο Ελληνικό Δημόσιο να απομένει το ίδιο συμφωνηθέν καταβλητέο ποσό τόκων, ως μέρος της συνολικής χρηματοοικονομικής δαπάνης τόκων των δανείων (διαδικασία «μεικτοποίησης» του συμφωνηθέντος καθαρού καταβληθέντος ποσού τόκων με το ποσό φόρου τόκων που αναλογεί στους τόκους αυτούς προκειμένου να προκύπτει το συνολικό ποσό των συμβατικών τόκων). Συνεπώς, ο όρος «tax gross up» αποτελεί ειδικό όρο αναπροσαρμογής επιτοκίου, με τον οποίο κατ’ ουσίαν προσαυξάνεται το επιτόκιο με συμπληρωματικό ποσό.
Με την ανωτέρω περιγραφόμενη «μεικτοποίηση» των συμφωνηθέντων τόκων, το συνολικό ποσό που προκύπτει από τη «μεικτοποίηση» αποτελεί επίσης τόκο καθόσον το υπερβάλλον ποσό προκύπτει λόγω αντίστοιχης αναπροσαρμογής του επιτοκίου δανεισμού.
5. Κατόπιν όλων όσων αναφέρθηκαν παραπάνω προκύπτει ότι το συνολικό ποσό του τόκου όπως αυτός προκύπτει μετά τη διαδικασία της μεικτοποίησης εκπίπτει με τις προϋποθέσεις των άρθρων 22 του ΚΦΕ και περαιτέρω υπάρχει υποχρέωση απόδοσης του παρακρατούμενου φόρου επί του αυξημένου αυτού τόκου με τις διατάξεις των άρθρων 62 και 64 του ΚΦΕ, όπως ισχύουν. Επισημαίνεται ότι οι παραπάνω δαπάνες εκπίπτουν στο σύνολό τους με την επιφύλαξη του άρθρου 49 του ν. 4172/2013 (σχετ. ΠΟΛ.1037/2015) και περαιτέρω ότι αυτές δεν καταλαμβάνονται από τις διατάξεις της περ. α’ του άρθρου 23 του ν.4172/2013 στο μέτρο που αφορούν τόκους από δάνεια που λαμβάνει μία επιχείρηση από τα τραπεζικά, διατραπεζικά και ομολογιακά δάνεια που εκδίδουν ανώνυμες εταιρείες.
[ 11-10-2019 ] Ε.2182/2019 Φορολογική μεταχείριση πώλησης συμμετοχών με ζημία ή εκκαθάρισης αλλοδαπής εταιρείας, στην οποία συμμετέχει ημεδαπή εταιρεία, με ζημία (Φορολογική μεταχείριση πώλησης συμμετοχών με ζημία ή εκκαθάρισης αλλοδαπής εταιρείας, στην οποία συμμετέχει ημεδαπή εταιρεία, με ζημία)
Αθήνα,
10 Οκτωβρίου 2019
Αριθ. Πρωτ.: Ε 2182/10-10-2019
ΘΕΜΑ: Φορολογική μεταχείριση πώλησης συμμετοχών με ζημία ή εκκαθάρισης αλλοδαπής εταιρείας, στην οποία συμμετέχει ημεδαπή εταιρεία, με ζημία.
Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα και με αφορμή γραπτά και προφορικά ερωτήματα που έχουν τεθεί στην υπηρεσία μας, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 27 του ν. 4172/2013 ορίζεται ότι εάν με τον προσδιορισμό των κερδών από επιχειρηματική δραστηριότητα το αποτέλεσμα είναι ζημία εντός του φορολογικού έτους, η ζημία αυτή μεταφέρεται για να συμψηφισθεί με τα επιχειρηματικά κέρδη διαδοχικά στα επόμενα πέντε (5) φορολογικά έτη.
2. Περαιτέρω, με την ΠΟΛ.1200/2016 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι οι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 27 του ΚΦΕ αφορούν μόνο τις ζημίες που προέρχονται από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας μέσω μόνιμης εγκατάστασης στην αλλοδαπή και επιπλέον, ότι για το αρνητικό αποτέλεσμα από άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας η οποία δε συνδέεται με μόνιμη εγκατάσταση στην αλλοδαπή εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 27 του Κ.Φ.Ε.
3. Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι εκτός από τη ζημία από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας μέσω μόνιμης εγκατάστασης στην αλλοδαπή, για τη ζημία από την άσκηση οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της επιχειρηματικής δραστηριότητας της επιχείρησης εφαρμόζεται αποκλειστικά η παρ.1 του άρθρου 27 του Κ.Φ.Ε. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση που κατά την πώληση συμμετοχών, οι οποίες δεν αποτελούν μέρος περιουσίας μόνιμης εγκατάστασης στην αλλοδαπή, προκύψει ζημία, η ζημία από τη συναλλαγή αυτή εκπίπτει με τις προϋποθέσεις των διατάξεων των άρθρων 22 και 23 του Κ.Φ.Ε. Περαιτέρω, εάν τυχόν το αποτέλεσμα της χρήσης, στο οποίο περιλαμβάνεται και το ανωτέρω αρνητικό στοιχείο, είναι τελικά ζημία, για τη μεταφορά της εφαρμόζονται μόνο οι ρυθμίσεις της παρ.1 και όχι της παρ.4 του άρθρου 27 του Κ.Φ.Ε., ανεξαρτήτως του αν η ζημιογόνος πώληση συμμετοχών αφορά στην πώληση συμμετοχών σε ημεδαπή ή αλλοδαπή εταιρεία που εδρεύει είτε στην ΕΕ/ΕΟΧ είτε σε τρίτη χώρα.
4. Επιπλέον με την ΠΟΛ.1094/2016 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι κατά την εκκαθάριση εταιρείας (θυγατρικής) της οποίας τις μετοχές κατέχει άλλη εταιρεία (μητρική), η υπόψη αξία στα βιβλία της δεύτερης εταιρείας αποτελεί ζημία οριστική και εκκαθαρισμένη, καθόσον η ζημία των συμμετοχών οριστικοποιείται με την αναγκαστική διαγραφή τους και εμφάνιση της αξίας αυτών σε αποτελεσματικό λογαριασμό (απώλεια πάγιου περιουσιακού στοιχείου – σχετ. ΔΕφΑΘ 5449/2013). Κατά συνέπεια και δεδομένου ότι δεν πρόκειται για μία αποτίμηση των υπόψη συμμετοχών, αλλά για οριστική διαγραφή συμμετοχών, το υπόψη ποσό εκπίπτει με τις προϋποθέσεις των διατάξεων των άρθρων 22 και 23 του ν.4172/2013. Περαιτέρω, στην περίπτωση που το αποτέλεσμα της χρήσης στο οποίο περιλαμβάνεται η ζημιά από την οριστική διαγραφή της συμμετοχής αυτής είναι τελικά ζημιογόνο, για το αποτέλεσμα αυτό (ζημία) θα έχει εφαρμογή η παρ.1 του άρθρου 27 του ν.4172/2013.
5. Κατόπιν των ανωτέρω και δεδομένου ότι η παράγραφος 1 του άρθρου 27 του ν.4172/2013 δεν κάνει καμία διάκριση, τα προαναφερθέντα έχουν εφαρμογή και στην τυχόν ζημία για τη διαμόρφωση της οποίας έχει συμπεριληφθεί αρνητικό στοιχείο (απώλεια κεφαλαίου) που προέκυψε λόγω εκκαθάρισης αλλοδαπής εταιρείας που είτε εδρεύει στην ΕΕ/ΕΟΧ είτε σε τρίτη χώρα, υπό την προϋπόθεση ότι η συμμετοχή στην αλλοδαπή εταιρεία δεν αποτελούσε μέρος περιουσίας μόνιμης εγκατάστασης της μητρικής εταιρείας στην αλλοδαπή.
[ 11-10-2019 ] 90426/2019 Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2019 του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας (Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2019 του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας)
Αριθμ. 90426/11-9-2019
(ΦΕΚ Β’ 3760/11-10-2019)
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1) Το αρ. 41 του ν. 4129/2013 (ΦΕΚ Α’52) «Κύρωση του Κώδικα Νόμων για το
Ελεγκτικό Συνέδριο».
2) Τον ιδρυτικό νόμο του ΟΕΕ. 1100/1980, (ΦΕΚ Α’295) «όπως
τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε μεταγενέστερα».
3) Τις διατάξεις των άρθρων 63 και 64Α του ν. 4270/2014 (ΦΕΚ Α’ 143) περί Δημοσίου Λογιστικού, όπως
τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 10 του ν. 4336/2015 και ισχύει.
4) Τις διατάξεις της υποπαραγράφου Γ.2, του
άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014 (ΦΕΚ Α’85) «Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης
της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο εφαρμογής του ν. 4046/2012 και άλλες διατάξεις» όπως τροποποιήθηκε με
το άρθρο 31, παρ.2, του ν. 4262/2014 (ΦΕΚ Α’ 114).
5) Τις διατάξεις του ν. 3861/2010 (ΦΕΚ Α’ 112) «Ενίσχυση της διαφάνειας με
την υποχρεωτική ανάρτηση νόμων και πράξεων των κυβερνητικών, διοικητικών και
αυτοδιοικητικών οργάνων στο Διαδίκτυο ’’Πρόγραμμα Διαύγεια’’ και άλλες
διατάξεις», όπως ισχύει.
6) Τις διατάξεις του άρθρου 90 του «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα
κυβερνητικά όργανα» που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005 (ΦΕΚ Α’
98).
7) Το π.δ. 147/2017 (ΦΕΚ 192 Α’) «Οργανισμός του Υπουργείου Οικονομίας και
Ανάπτυξης», όπως ισχύει.
8) Το π.δ. 81/2019 (Φ.Ε.Κ. Α’ 119/8-7-2019) με θέμα «Σύσταση, συγχώνευση,
μετονομασία και κατάργηση Υπουργείων….».
9) Το π.δ. 83/2019 (Φ.Ε.Κ. Α’ 121/9-7-2019), με θέμα «Διορισμός Αντιπροέδρου
της Κυβέρνησης Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών».
10) Την 82761 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, με θέμα: «Ανάθεση
αρμοδιοτήτων Υπηρεσιών του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων στο Γενικό
Γραμματέα Βιομηχανίας, Πελοπίδα Καλλίρη, σύμφωνα με το αρθρ. 19 του π.δ.
84/2019 (Α’ 123)».
11) Το ακριβές απόσπασμα πρακτικών της Μ/51/ 31-12-2018), καθώς και την απόφαση
της 78ης Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Ο.Ε.Ε. στις 12-1-2019, που καθορίζει
τον Προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2019.
12) Το αριθμ. Φ/5/3849 – 5/6/2019 έγγραφο του ΟΕΕ, με το οποίο κατέθεσε στην
Υπηρεσία τον τροποποιημένο προϋπολογισμό οικονομικού έτους 2019, συνοδευόμενο
με το Μ/62/4-6-2019 απόσπασμα πρακτικών της Κεντρικής Διοίκησης.
13) Την αριθμ. 67002 – 25/06/2019, εισήγηση της Προϊσταμένης της Γενικής Δ/νσης
Οικονομικών Υπηρεσιών, με θέμα, «Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2019 του
Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας»,
αποφασίζουμε:
Εγκρίνεται ο Προϋπολογισμός Εσόδων – Εξόδων του Οικονομικού Επιμελητηρίου της
Ελλάδος (Ο.Ε.Ε.) για το οικονομικό έτος 2019, σύμφωνα με τα οικονομικά μεγέθη
που ορίζονται στην από 4-6-2019 Συνεδρίαση της Κεντρικής Διοίκησης, (απόσπασμα
πρακτικών Μ/62/4-6-2019), που υποβλήθηκαν με την Φ/5/3849 – 5/6/2019 επιστολή
του στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης.
Συνοπτικά τα οικονομικά στοιχεία έχουν ως
εξής:
Έσοδα Τακτικού Προϋπολογισμού
2.952.200 €
Δαπάνες Τακτικού Προϋπολογισμού
2.952.200 €
Γενικό Σύνολο Εσόδων
7.344.418 €
Γενικό Σύνολο Εξόδων
7.324.918 €
Η Διοίκηση του Ο.Ε.Ε. μεριμνά για την αποφυγή αρνητικών αποκλίσεων, λαμβάνοντας έγκαιρα όλα τα μέτρα που απαιτούνται προς το σκοπό αυτό.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.