Αθήνα, 27 Ιουνίου 2019 Θέμα: Εφαρμογή του άρθρου 39α του Κώδικα ΦΠΑ (Ν.2859/2000) στην περίπτωση παράδοσης οχημάτων από υποκείμενους στο φόρο που υπάγονται στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ.
Με αφορμή ερωτήματα που
έχουν υποβληθεί στην Υπηρεσία μας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα και ειδικότερα
στην περίπτωση παράδοσης Οχημάτων Τέλους Κύκλου Ζωής (ΟΤΚΖ) και οχημάτων για
διάλυση από υποκείμενους στο φόρο, σας γνωρίζουμε τα εξής:
1. Σύμφωνα με τα
προβλεπόμενα στην παράγραφο
1 του άρθρου 39α του Κώδικα ΦΠΑ (Ν.2859/2000, όπως ισχύει), οι υποκείμενοι οι οποίοι
πραγματοποιούν σε άλλους υποκείμενους παραδόσεις ανακυκλώσιμων απορριμμάτων,
όπως αυτά καθορίζονται στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, θεωρείται ότι
διενεργούν πράξεις απαλλασσόμενες με δικαίωμα έκπτωσης του φόρου των εισροών
τους και δεν επιβαρύνουν με ΦΠΑ το φορολογικό στοιχείο που εκδίδουν.
Στην παρ. 2 του ίδιου
άρθρου απαριθμούνται οι περιπτώσεις παραδόσεων απορριμμάτων για τις οποίες
έχουν εφαρμογή τα ανωτέρω, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα απορρίμματα
σιδηρούχων και μη σιδηρούχων μετάλλων, αποκομμάτων και άλλων χρησιμοποιημένων
υλικών.
2. Με την Εγκύκλιο ΠΟΛ.
1049/2007 δόθηκαν οδηγίες για την
ορθή εφαρμογή του εν λόγω άρθρου και ειδικότερα διευκρινίστηκε ότι, για την
εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος ανακυκλώσιμων απορριμμάτων θα πρέπει να
τηρούνται αθροιστικά οι παρακάτω προϋποθέσεις:
• Η παράδοση του αγαθού
να γίνεται μεταξύ υποκειμένων στο φόρο προσώπων.
• Η παράδοση του αγαθού
να προορίζεται για ανακύκλωση, δηλαδή για επαναφορά του αγαθού στην αρχική του
μορφή και την περαιτέρω αξιοποίησή τους στην παραγωγή νέων προϊόντων. Η
προϋπόθεση αυτή διασφαλίζεται, κατά την παράδοση του αγαθού από τον πωλητή, από
τη δραστηριότητα του λήπτη των αγαθών, η οποία πρέπει να είναι σχετική με τον
κλάδο της ανακύκλωσης, δηλαδή ο λήπτης πρέπει να είναι είτε έμπορος
ανακυκλώσιμων απορριμμάτων είτε βιοτεχνική ή βιομηχανική επιχείρηση που
επεξεργάζεται το αγαθό με σκοπό την ανακύκλωσή του.
Αντιθέτως, όταν οι
παραδόσεις των απορριμμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 39α του
Κώδικα ΦΠΑ δεν προορίζονται για ανακύκλωση, αλλά για να χρησιμοποιηθούν
αυτούσια ή με άλλο τρόπο για άλλους σκοπούς, δεν υπάγονται στις διατάξεις της
παραγράφου 1 του άρθρου 39α.
3. Λαμβάνοντας υπόψη ότι
το όχημα είναι ενιαίο αγαθό και ότι σε «Οχήματα Τέλους Κύκλου Ζωής (ΟΤΚΖ)» και
«Οχήματα για Διάλυση» μπορεί να περιέχονται και μη απορρίμματα (π.χ.
ανταλλακτικά), για να εφαρμοστούν οι διατάξεις του άρθρου 39α θα πρέπει να
αναγράφεται στο εκδιδόμενο φορολογικό στοιχείο εκτός από την προβλεπόμενη
ένδειξη της παρ. 1 του άρθρου 39α, «`Αρθρο 39α, υπόχρεος για την καταβολή του
φόρου είναι ο αγοραστής των αγαθών» και η ένδειξη «Ανακυκλώσιμο Απόρριμμα». Σε
διαφορετική περίπτωση η συνολική αξία των «Οχημάτων Τέλους Κύκλου Ζωής (ΟΤΚΖ)»
και «Οχημάτων για Διάλυση» θα πρέπει να επιβαρύνεται με ΦΠΑ.
4. Για λόγους χρηστής
διοίκησης σε όσες περιπτώσεις εκδόθηκαν φορολογικά στοιχεία που δεν έχουν
επιβαρυνθεί με ΦΠΑ πριν την έκδοση της παρούσης χωρίς την ένδειξη «Ανακυκλώσιμο
Απόρριμμα», και το παραδιδόμενο «Όχημα Τέλους Κύκλου Ζωής (ΟΤΚΖ)» ή «Όχημα για
Διάλυση» αφορούσε απόρριμμα, δεν απαιτείται καμία ενέργεια των συναλλασσομένων
για την εφαρμογή των προβλεπομένων στην παράγραφο
1 του άρθρου 39α του Κώδικα ΦΠΑ .
Αντίστοιχα, σε όσες περιπτώσεις εκδόθηκαν φορολογικά στοιχεία που επιβαρύνθηκαν με ΦΠΑ επειδή το παραδιδόμενο «Όχημα Τέλους Κύκλου Ζωής (ΟΤΚΖ)» ή «Όχημα για Διάλυση» αντιμετωπίστηκε ως ενιαίο αγαθό στο οποίο εμπεριέχονται απορρίμματα και μη, τότε ο λήπτης δικαιούται να ασκήσει δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ με τον οποίο έχει επιβαρυνθεί το φορολογικό στοιχείο.
Αθήνα, 16 Ιουλίου 2019 ΘΕΜΑ: Οδηγίες σχετικά με την εκκαθάριση των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων καθώς και την επιστροφή φόρου εισοδήματος σε νομικά πρόσωπα / νομικές οντότητες και πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α., σε περίπτωση μη προσκόμισης δικαιολογητικών.
Αναφορικά με το πιο πάνω
θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Στις δηλώσεις
φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, στις περιπτώσεις που κριθεί
απαραίτητος ο έλεγχος των δικαιολογητικών των αρχικών ή τροποποιητικών δηλώσεων
που υποβάλλονται ηλεκτρονικά, προκειμένου αυτές να εκκαθαριστούν και να εκδοθεί
η πράξη προσδιορισμού φόρου, οι φορολογούμενοι ειδοποιούνται μέσω μηνύματος να
προσκομίσουν δικαιολογητικά στη Δ.Ο.Υ. εντός 5 εργάσιμων ημερών, σύμφωνα με την παρ. 1 του
άρθρου 14 του ΚΦΔ . Μετά το πέρας της
ανωτέρω προθεσμίας, οι δηλώσεις εκκαθαρίζονται από τις Δ.Ο.Υ., διαγράφοντας ή
διορθώνοντας, όπου απαιτείται, ποσά τα οποία συνεπάγονται φορολογική απαλλαγή,
έκπτωση ή ελάφρυνση του δηλούμενου εισοδήματος ή μείωση του φόρου και τα οποία
δεν καλύπτονται από ηλεκτρονικά αρχεία ούτε προσκομίζονται για αυτά τα
κατάλληλα δικαιολογητικά σε φυσική μορφή και στη συνέχεια εκδίδονται οι Πράξεις
Διοικητικού/Διορθωτικού προσδιορισμού φόρου, σύμφωνα με την παρ. 2 του
άρθρου 32 και το άρθρο 34
του Ν. 4174/2013 (ΚΦΔ).
2. Όταν από την
εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος νομικού προσώπου ή νομικής
οντότητας προκύπτει πιστωτικό υπόλοιπο προς επιστροφή και απαιτείται διενέργεια
ελέγχου πριν την επιστροφή του φόρου, η μη ανταπόκριση, εντός της τεθείσας
προθεσμίας, στην πρόσκληση του άρθρου 14
του Κ.Φ.Δ. για προσκόμιση των
σχετικών δικαιολογητικών για την διενέργεια των απαιτούμενων ελεγκτικών
επαληθεύσεων, συνεπάγεται, πέραν της επιβολής του προβλεπόμενου από τις
σχετικές διατάξεις προστίμου, την έκδοση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού για
την βεβαίωση της διαφοράς του φόρου εισοδήματος, κατά το μέρος που αυτή
προκύπτει λόγω της μη προσκόμισης των κατά περίπτωση δικαιολογητικών, ύστερα
και από τη διαδικασία που ορίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 28
του Κ.Φ.Δ.
3. Στις περιπτώσεις
επιστροφής Φ.Π.Α. κατόπιν ελέγχου και μη ανταπόκρισης στην πρόσκληση του άρθρου
14 του Κ.Φ.Δ., πέραν της επιβολής του προβλεπόμενου από τις σχετικές διατάξεις
προστίμου, δεν αναγνωρίζεται από τον έλεγχο το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου
εισροών κατά το μέρος που οι συναλλαγές δεν αποδεικνύονται κατά τα οριζόμενα
στο άρθρο 32
του Ν.2859/2000 (Κώδικας Φ.Π.Α.) ή/και
καταλογίζεται το μέρος του φόρου εκροών που αναλογεί σε απαλλασσόμενες εκροές
που δεν αποδεικνύονται και ο έλεγχος ολοκληρώνεται με την έκδοση των οικείων
πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου ύστερα και από τη διαδικασία που
ορίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 28 του Κ.Φ.Δ. Σε περίπτωση που στην
ελεγχόμενη περίοδο δηλώνεται μέρος του πιστωτικού υπολοίπου προς έκπτωση, η
διαφορά φόρου που προκύπτει σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο αρχικά περιορίζει
το προς επιστροφή ποσό.
4. Στο πλαίσιο διενέργειας των ως άνω μερικών ελέγχων για την επιστροφή φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων ή νομικών οντοτήτων / πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. διατυπώνεται στην οικεία έκθεση ελέγχου, ρητή επιφύλαξη για το δικαίωμα της Φορολογικής Διοίκησης να επανέλθει σε επόμενο χρόνο με την έκδοση νέας εντολής ελέγχου, για να διενεργήσει άλλον μερικό ή πλήρη έλεγχο.
Αθήνα, 26 Ιουλίου 2019 ΘΕΜΑ: Τιμές συναλλάγματος για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων.
ΣΧΕΤ.: α. `Αρθρο 53, παρ.1 στ. α του καν. (ΕΕ) αριθ.
952/2013 του Ευρ.Κοιν. & του Συμβουλίου β. `Αρθρο 146, του καν. (ΕΕ) αριθ.
2015/2447 της Επιτροπής
Σε συνέχεια των ανωτέρω
σχετικών, σας διαβιβάζουμε, συνημμένα, πίνακα με τις “Τιμές αναφοράς
συναλλάγματος εξωτερικού έναντι Ευρώ” της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με τις βεβαιωθείσες
τιμές της 24ης Ιουλίου 2019, προτελευταίας Τετάρτης μηνός Ιουλίου, που θα
πρέπει να εφαρμόζονται για τον καθορισμό της δασμολογητέας και της φορολογητέας
αξίας για την επιβολή του τέλους ταξινόμησης και του Φ.Π.Α. τον Αύγουστο 2019.
Επομένως ο πίνακας των
τιμών συναλλάγματος σύμφωνα με τις τελευταίες βεβαιωθείσες τιμές της ΕΚΤ για το
μήνα Αύγουστο 2019, είναι ο
επισυναπτόμενος.
Οι Προϊστάμενοι των
Τελωνειακών Περιφερειών παρακαλούνται για την άμεση ενημέρωση των Τελωνείων
δικαιοδοσίας τους.
Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΔΙΚΗΜΕΝΑΚΗ
Θέμα: Αθήνα, 2.8.2019 Εφαρμογή διατάξεων ΦΠΑ στο Περιβαλλοντικό Τέλος που επιβάλλεται κατά την τιμολόγηση υπηρεσιών ύδατος.
Με αφορμή προφορικά και
γραπτά ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην Υπηρεσία μας αναφορικά με το
συντελεστή ΦΠΑ στον οποίο θα υπόκειται το «περιβαλλοντικό τέλος» που
επιβάλλεται κατά την τιμολόγηση υπηρεσιών ύδατος και με σκοπό την ορθή και
ομοιόμορφη εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα ΦΠΑ (ν. 2859/2000), όπως ισχύει,
από τους παρόχους υπηρεσιών ύδατος, παρέχονται οι ακόλουθες διευκρινίσεις:
1. Σύμφωνα με τις
διατάξεις του άρθρου 21 και της περίπτωσης 33 του Κεφαλαίου Α΄ «Αγαθά», του
Παραρτήματος ΙΙΙ του Κώδικα ΦΠΑ, η παράδοση νερού υπάγεται στο μειωμένο
συντελεστή ΦΠΑ 13%.
2. Με τις διατάξεις της παραγράφου
1, του άρθρου 19 του Κώδικα Φ.Π.Α. , ως φορολογητέα αξία λαμβάνεται η αντιπαροχή που έλαβε ή
πρόκειται να λάβει ο προμηθευτής των αγαθών ή αυτός που παρέχει τις υπηρεσίες
από τον αγοραστή, το λήπτη ή τρίτο πρόσωπο, προσαυξημένη με οποιαδήποτε παροχή
που συνδέεται άμεσα με αυτή. Με την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου στην
φορολογητέα αξία περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι κάθε είδους φόροι, τα
δικαιώματα, οι εισφορές, τα τέλη υπέρ του δημοσίου ή τρίτων και τα τέλη
χαρτοσήμου, με εξαίρεση τον ΦΠΑ.
3. Σύμφωνα με την αριθ.
οικ. 135275/19.5.2017 (ΦΕΚ 1751, τ. Β΄, 22.05.2017) απόφαση της Εθνικής
Επιτροπής Υδάτων με θέμα « Έγκριση γενικών κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης
υπηρεσιών ύδατος. Μέθοδος και διαδικασίες για την ανάκτηση κόστους των
υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις του», οι πάροχοι υπηρεσιών ύδατος για
τον προσδιορισμό των τιμολογίων προς τελικούς χρήστες λαμβάνουν υπόψη, πέραν
του χρηματοοικονομικού κόστους και το περιβαλλοντικό κόστος καθώς και το κόστος
πόρου. Στα τιμολόγιά τους αναγράφεται υποχρεωτικά με διακριτό, ευκρινή και
εύληπτο τρόπο το «περιβαλλοντικό τέλος». Ως «περιβαλλοντικό τέλος» ορίζεται η
οικονομική συνεισφορά του τελικού χρήστη ανά κυβικό μέτρο καταναλωθέντος ύδατος
που αναλογεί στο περιβαλλοντικό κόστος και στο κόστος πόρου. Οι πάροχοι
υπηρεσιών ύδατος προβαίνουν στην είσπραξη του «περιβαλλοντικού τέλους» από τους
τελικούς χρήστες. Το ποσό των εισπραχθέντων «περιβαλλοντικών τελών» αποδίδεται
από τους παρόχους υπέρ του Πράσινου Ταμείου σε Ειδικό Λογαριασμό που συστήνεται
για την υλοποίηση ειδικά προβλεπόμενων μέτρων.
4. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η τιμή του καταναλωθέντος ύδατος διαμορφώνεται και από το ποσό του «περιβαλλοντικού τέλους», δηλαδή το «περιβαλλοντικό τέλος» συνδέεται άμεσα με την παράδοση του νερού και επομένως προσαυξάνει τη φορολογητέα αξία των τιμολογίων παροχής ύδατος, αποτελεί δηλαδή μέρος της αντιπαροχής που λαμβάνεται από τους τελικούς χρήστες για την παράδοση νερού και συνεπώς υπάγεται σε ΦΠΑ με τον ίδιο συντελεστή, ήτοι 13%.
11 Σεπτεμβρίου 2019 ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 3433 Αριθμ. Α.1332 Τροποποίηση της Α. 1218/3-6-2019 απόφασης Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. «Όροι και προϋποθέσεις που διέπουν τη διαδικασία βεβαίωσης και είσπραξης του Ε.Φ.Κ., του Φ.Π.Α. και των λοιπών επιβαρύνσεων του φυσικού αερίου των περιπτώσεων ιζ΄ και ιη΄, της παραγράφου 1, του άρθρου 73, του N . 2960/2001, κατά την παράδοση αυτού προς κατανάλωση».
3. Τις διατάξεις του Κεφαλαίου Α΄ του Ν.
4389/2016 (Α΄ 94) «Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων» και ειδικότερα
του άρθρου 7 , της παρ. 1 του άρθρου 14 και του άρθρου 41 αυτού .
4. Τις διατάξεις του Ν. 4001/2011 «Για τη
λειτουργία Ενεργειακών Αγορών Ηλεκτρισμού και Φυσικού Αερίου, για Έρευνα,
Παραγωγή και δίκτυα μεταφοράς Υδρογονανθράκων και άλλες ρυθμίσεις» (ΦΕΚ 179
Α΄), όπως ισχύει.
5. Τις διατάξεις του Ν. 4308/2014 «Ελληνικά
Λογιστικά Πρότυπα, συναφείς ρυθμίσεις και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 251 Α΄), όπως
ισχύει.
6. Τις διατάξεις του Ν. 2859/2000 «Κύρωση
Κώδικα ΦΠΑ» (ΦΕΚ 248 Α΄), όπως ισχύει.
7. Τις διατάξεις της αριθμ. Φ.254/167/22-03-2001
ΑΥΟ (ΦΕΚ 356 Β΄) με τίτλο «Καθιέρωση εντύπου με την ονομασία Δήλωση Ειδικού
Φόρου Κατανάλωσης και λοιπών φορολογιών».
8. Τις διατάξεις της Δ.ΟΡΓ.Α 1036960 ΕΞ2017/10-03-2017 (ΦΕΚ 968 Β΄ και 1238 Β΄) απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. «Οργανισμός της
Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)», όπως συμπληρώθηκε, τροποποιήθηκε
και ισχύει.
9. Την Δ6Α 1015213 ΕΞ 2013/28-1-2013 (ΦΕΚ 130 Β΄ και 372 Β΄) απόφαση του Υπουργού και του Υφυπουργού Οικονομικών
«Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στο Γενικό Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων
Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», όπως συμπληρώθηκε τροποποιήθηκε, και
ισχύει, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της υποπαραγράφου α, της παρ. 3 του άρθρου 41, του Ν. 4389/2016 .
10. Την αριθμ. 1/20.01.2016 (ΦΕΚ 18 τ.ΥΟΔΔ) πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου «Επιλογή και διορισμός
Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου
Οικονομικών» σε συνδυασμό με τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 10 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 και την 39/3/30-11-2017 (ΦΕΚ 689 τ.ΥΟΔΔ) απόφαση του Συμβουλίου Διοίκησης
της Α.Α.Δ.Ε. «Ανανέωση της θητείας του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων
Εσόδων».
11. Τις διατάξεις της Α. 1217/06-06-2019 κοινής υπουργικής απόφασης «Καθορισμός των στοιχείων που διαβιβάζονται στις
αρμόδιες Ελεγκτικές Υπηρεσίες Τελωνείων (ΕΛ.Υ.Τ.), καθώς και η συχνότητα και ο
τρόπος διαβίβασης τους, στο πλαίσιο επιβολής Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.)
στο φυσικό αέριο».
12. Την ανάγκη τροποποίησης της Α. 1218/3-6-2019 απόφασης Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 2264/Β΄/11-6-2019), προκειμένου για την
συμπερίληψη όλων των Διαχειριστών Συστημάτων φυσικού αερίου που πραγματοποιούν
μετρήσεις ποσοτήτων του εν λόγω προϊόντος, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη για τον
υπολογισμό του Ε.Φ.Κ., του Φ.Π.Α. και των λοιπών επιβαρύνσεων.
13. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της
παρούσας δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του προϋπολογισμού της Ανεξάρτητης
Αρχής Δημοσίων Εσόδων, αποφασίζουμε:
Η Α. 1218/3-6-2019 απόφαση Διοικητή
Α.Α.Δ.Ε. «Όροι και προϋποθέσεις που διέπουν τη διαδικασία βεβαίωσης και
είσπραξης του Ε.Φ.Κ., του Φ.Π.Α. και των λοιπών επιβαρύνσεων του φυσικού αερίου
των περιπτώσεων ιζ΄ και ιη΄, της παραγράφου 1, του άρθρου 73, του Ν. 2960/2001 , κατά την παράδοση αυτού προς κατανάλωση» τροποποιείται ως έξης:
`Αρθρο 1
1. Η παράγραφος 5 του άρθρου 2
αντικαθίσταται ως ακολούθως:
«5. Όταν υπόχρεος υποβολής της ως άνω
Δ.Ε.Φ.Κ. είναι ο Προμηθευτής φυσικού αερίου όπως ορίζεται στο άρθρο 55, του Ν. 2960/2001 , ο Ε.Φ.Κ. υπολογίζεται βάσει των αναγραφόμενων, επί των εκδιδόμενων
παραστατικών πωλήσεων, ποσοτήτων φυσικού αερίου.
Σε περίπτωση που υπόχρεος υποβολής της ως
άνω Δ.Ε.Φ.Κ. είναι ο Τελικός Πελάτης φυσικού αερίου, όπως ορίζεται στο άρθρο
55, του Ν. 2960/2001, ο Ε.Φ.Κ. υπολογίζεται βάσει της ποσότητας φυσικού αερίου
που κατανάλωσε και προμηθεύτηκε αποκλειστικά για δική του χρήση σε σημείο
διαφορετικό από το Σημείο Κατανάλωσης και η οποία προκύπτει από τη μέτρηση στο
Σημείο Εξόδου/Παράδοσης που πραγματοποιούν οι Διαχειριστές Συστημάτων Φυσικού
Αερίου ή Δικτύων Διανομής Φυσικού Αερίου, μειούμενη κατά την ποσότητα που
προμηθεύτηκε από Προμηθευτή φυσικού αερίου σε Σημείο Κατανάλωσης.».
2. Η παράγραφος 7 του άρθρου 2
αντικαθίσταται ως ακολούθως:
«7. Με τον ειδικό φόρο κατανάλωσης
βεβαιώνεται και εισπράττεται κατά την ίδια χρονική στιγμή ο Φόρος Προστιθέμενης
Αξίας (Φ.Π.Α.) καθώς και το ειδικό τέλος 5%ο, όπως προβλέπεται από τον Ν.
2093/1992 και τον Ν. 2960/2001.
Όταν υπόχρεος υποβολής της ως άνω Δ.Ε.Φ.Κ.
είναι ο Τελικός Πελάτης φυσικού αερίου, όπως ορίζεται στο άρθρο 55, του Ν.
2960/2001, για τη διαμόρφωση της τιμολογιακής αξίας επί της οποίας υπολογίζεται
το ειδικό τέλος 5% λαμβάνονται υπόψη η καταναλωθείσα ποσότητα φυσικού αερίου, η
οποία προκύπτει από τη μέτρηση στο Σημείο Εξόδου/Παράδοσης που πραγματοποιούν
οι Διαχειριστές Συστημάτων Φυσικού Αερίου ή Δικτύων Διανομής Φυσικού Αερίου,
μειούμενη κατά την ποσότητα που προμηθεύτηκε από Προμηθευτή φυσικού αερίου σε
Σημείο Κατανάλωσης καθώς και η αναγραφόμενη μοναδιαία τιμή χρέωσης φυσικού
αερίου στο παραστατικό πώλησης.
Στην περίπτωση που Τελικός Πελάτης φυσικού
αερίου προμηθεύεται φυσικό αέριο, από περισσότερους του ενός προμηθευτές, κάθε
παραστατικό πώλησης φυσικού αερίου που αυτοί εκδίδουν, συμμετέχει στη
διαμόρφωση της τιμολογιακής αξίας επί της οποίας υπολογίζεται το ειδικό τέλος
5%, κατ΄ αναλογία της αναφοράς Τελικής Κατανομής Ποσοτήτων που εκδίδουν οι
Διαχειριστές Συστημάτων Φυσικού Αερίου ή Δικτύων Διανομής Φυσικού Αερίου.
Ο Φ.Π.Α. υπολογίζεται με τους οικείους κατά
περίπτωση φορολογικούς συντελεστές, επί του ποσού του Ε.Φ.Κ.».
`Αρθρο 2
Έναρξη Ισχύος
Η παρούσα απόφαση ισχύει από την δημοσίευσή
της.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
δ. του Ν. 2960/2001
«Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας» (Α΄ 265/22.11.2001), όπως ισχύουν,
ε. των άρθρων 154-155,
157 και 160 της οδηγίας αριθμ. 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με το κοινό
σύστημα του φόρου προστιθεμένης αξίας (L
347/11.12.2006), όπως ισχύουν,
στ. του καν. (ΕΕ) αριθμ.
952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του
Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα (L 269/10.10.2013),
ζ. του κατ΄ εξουσιοδότηση
καν. (ΕΕ) αριθμ. 2015/2446 της Επιτροπής για τη συμπλήρωση του καν. (ΕΕ) αριθμ.
952/2013 όσον αφορά λεπτομερείς κανόνες σχετικούς με ορισμένες διατάξεις του
Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα (L 343/29.12.2015),
η. του εκτελεστικού καν.
(ΕΕ) αριθμ. 2015/2447 της Επιτροπής για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής
ορισμένων διατάξεων του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα (L 343/29.12.2015),
θ. του κατ΄ εξουσιοδότηση
καν. (ΕΕ) αριθμ. 341/2016 της Επιτροπής για τη συμπλήρωση του καν. (ΕΕ) αριθμ.
952/2013 όσον αφορά μεταβατικούς κανόνες για ορισμένες διατάξεις του Ενωσιακού
Τελωνειακού Κώδικα για τις περιπτώσεις που τα σχετικά ηλεκτρονικά συστήματα δεν
έχουν τεθεί ακόμα σε λειτουργία (L
69/15.03.2016),
ι. της ΠΟΛ. 1184/2018
απόφασης Διοικητή Α.Α.Δ.Ε (4512/Β/15.10.2018) «Διαδικασία απαλλαγής φόρου
προστιθεμένης αξίας κατά: α. τη θέση εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία με ταυτόχρονη
υπαγωγή σε καθεστώς τελωνειακής αποθήκευσης και β. την υπαγωγή εγχώριων
εμπορευμάτων σε καθεστώς τελωνειακής αποθήκευσης»,
ια. της αριθμ. Δ. ΟΡΓ. Α
1036960 ΕΞ/10.03.2017 απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων
Εσόδων «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε)»
(Β΄968/22.03.2017),
2. την αριθμ. Δ6Α 1015213
ΕΞ/28.01.2013 (Β΄ 130 και Β΄ 372) απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του
Υφυπουργού Οικονομικών «Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στον Γενικό Γραμματέα της
Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, όπως
συμπληρώθηκε, τροποποιήθηκε και ισχύει σε συνδυασμό με τις διατάξεις της
υποπαραγράφου α της παραγράφου
3 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 (Α΄ 94/27.05.2016),
3. την αριθμ. 1 της
20.01.2016 (Υ.Ο.Δ.Δ 18/20.01.2016)
πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου «Επιλογή και διορισμός Γενικού Γραμματέα της
Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών» σε συνδυασμό με
τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου της παραγράφου
10 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 (Α΄ 94/27.05.2016) και την αριθμ. 39/3/30.11.2017
(Υ.Ο.Δ.Δ 689/20.12.2017) απόφαση του Συμβουλίου Διοίκησης της Α.Α.Δ.Ε «Ανανέωση
της θητείας του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων»,
4. την ανάγκη τροποποίησης
της ΠΟΛ. 1184/2018 απόφασης με σκοπό την μετάθεση του χρόνου εφαρμογής της
διαδικασίας υπαγωγής εγχώριων εμπορευμάτων σε καθεστώς τελωνειακής αποθήκευσης
με απαλλαγή από το φόρο προστιθεμένης αξίας ώστε να υλοποιηθούν οι απαιτούμενες
μηχανογραφικές προσαρμογές,
5. το γεγονός ότι, από
τις διατάξεις της παρούσας απόφασης, δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του
προϋπολογισμού της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε), αποφασίζουμε:
Η παράγραφος 1 του άρθρου
29 της ΠΟΛ.1184/2018 απόφασης Διοικητή Α.Α.Δ.Ε (ΦΕΚ
4512/Β/15.10.2018) αντικαθίσταται ως ακολούθως:
«1. Η διαδικασία για την
υπαγωγή εγχώριων εμπορευμάτων σε καθεστώς τελωνειακής αποθήκευσης της παρούσας
εφαρμόζεται από 31 Ιανουαρίου 2020 κατόπιν ολοκλήρωσης της μηχανογράφησης των
διαδικασιών εισόδου και εξόδου των αγαθών προς και από την αποθήκη τελωνειακής
αποθήκευσης.»
`Αρθρο 2
Η απόφαση αυτή ισχύει με
τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2019 ΘΕΜΑ: Εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης ι΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 14 και της παραγράφου 4 του άρθρου 15 του Ν.4172/2013 στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα ασφάλιστρα ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων που αφορούν εργαζόμενους ελληνικής θυγατρικής εταιρίας καταβάλλονται από την αλλοδαπή μητρική προς αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρία και επαναχρεώνονται στην ελληνική θυγατρική.
Αναφορικά με το πιο πάνω
θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
1. Με τις διατάξεις της
περίπτωσης ζ΄ της παρ.3 του
άρθρου 12 του Ν.4172/2013 ορίζεται ότι ως ακαθάριστο εισόδημα από μισθωτή εργασία
και συντάξεις θεωρείται και το ασφάλισμα που καταβάλλεται εφάπαξ ή με τη μορφή
περιοδικής παροχής στο πλαίσιο ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών
συμβολαίων.
2. Επίσης, με τις
διατάξεις της περίπτωσης ι΄ της παρ.1 του
άρθρου 14 του Ν.4172/2013 ορίζεται ότι από τον υπολογισμό του εισοδήματος από
μισθωτή εργασία και συντάξεις εξαιρούνται τα ασφάλιστρα που καταβάλλονται από
τον εργαζόμενο ή τον εργοδότη για λογαριασμό του εργαζομένου στο πλαίσιο
ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων.
3. Ακόμη, με τις
διατάξεις της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 ορίζεται ότι το ασφάλισμα που καταβάλλεται στο πλαίσιο
ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων φορολογείται αυτοτελώς:
α) Με συντελεστή
δεκαπέντε τοις εκατό (15%) για κάθε περιοδικά καταβαλλόμενη παροχή.
β) Με συντελεστή δέκα
τοις εκατό (10%) για εφάπαξ καταβαλλόμενη παροχή μέχρι σαράντα χιλιάδες
(40.000) ευρώ και με συντελεστή είκοσι τοις εκατό (20%) για εφάπαξ
καταβαλλόμενη παροχή κατά το μέρος που υπερβαίνει τις σαράντα χιλιάδες (40.000)
ευρώ.
Οι συντελεστές των
ανωτέρω περιπτώσεων αυξάνονται κατά πενήντα τοις εκατό (50%) σε περίπτωση
είσπραξης από τον δικαιούχο ποσού πρόωρης εξαγοράς. Δεν θεωρείται πρόωρη
εξαγορά κάθε καταβολή που πραγματοποιείται σε εργαζόμενο ο οποίος έχει
θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα ή έχει υπερβεί το 60ο έτος της ηλικίας του,
καθώς και κάθε καταβολή που γίνεται χωρίς τη βούληση του εργαζομένου, όπως σε
περίπτωση απόλυσης του εργαζομένου ή πτώχευσης του εργοδότη.
4. Με το αρ.πρωτ. ΔΕΑΦ 1160724
ΕΞ2016/3.11.2016 έγγραφο έγινε δεκτό ότι
στην περίπτωση ομαδικών συνταξιοδοτικών ασφαλιστηρίων συμβολαίων, των οποίων η
διάρκεια πληροί τις ελάχιστες προϋποθέσεις θεμελίωσης συνταξιοδοτικού
δικαιώματος με βάση την κείμενη νομοθεσία (ενδεικτικά, ομαδικά συνταξιοδοτικά
ασφαλιστήρια συμβόλαια με διάρκεια άνω των 15 ετών), έστω κι αν κατά τη λήξη
του ομαδικού συνταξιοδοτικού ασφαλιστηρίου οι δικαιούχοι δεν συνταξιοδοτούνται πράγματι
από τον ασφαλιστικό τους φορέα, η καταβολή του ασφαλίσματος δεν θεωρείται
πρόωρη εξαγορά και συνεπώς εφαρμόζονται οι φορολογικοί συντελεστές των
περιπτώσεων α΄ και β΄ της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 χωρίς την προσαύξηση του πενήντα τοις εκατό (50%).
5. Επιπλέον, με το αρ.
πρωτ. ΔΕΑΦ 1191444
ΕΞ2017/21.12.2017 έγγραφο διευκρινίστηκε
ότι η θέση που έγινε δεκτή με το αρ.πρωτ. ΔΕΑΦ 1160724
ΕΞ2016/3.11.2016 έγγραφο, ισχύει για
περιπτώσεις υποχρεωτικής λήξης συμβολαίων ήτοι σε περιπτώσεις που η λήξη του
ομαδικού ασφαλιστηρίου συμβολαίου γίνεται υποχρεωτικά και ανεξαρτήτως από τη
βούληση των ασφαλισμένων. Ειδικότερα, στην περίπτωση που λαμβάνει χώρα
πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου για τους εργαζόμενους μιας επιχείρησης, δεδομένου
ότι αυτοί συμμετέχουν στο εν λόγω πρόγραμμα με τη βούλησή τους, συνάγεται ότι η
καταβολή του ασφαλίσματος στους εργαζόμενους αυτούς στο πλαίσιο ομαδικών
ασφαλιστικών συμβολαίων θεωρείται πρόωρη εξαγορά και συνεπώς εφαρμόζονται οι
φορολογικοί συντελεστές των περιπτώσεων α΄ και β΄ της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 με την προσαύξηση του πενήντα τοις εκατό (50%).
6. Επίσης, με την Α.1041/2019 Απόφαση Διοικητή ΑΑΔΕ για τον τύπο και
περιεχόμενο της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων φορολογικού
έτους 2018, των λοιπών εντύπων και των δικαιολογητικών εγγράφων που
συνυποβάλλονται με αυτή ορίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι οι κωδικοί 395396
συμπληρώνονται από τον φορολογούμενο και αφορούν ασφάλισμα που καταβάλλεται σε
αυτόν από αλλοδαπούς φορείς χωρίς μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα στο πλαίσιο
ομαδικού ασφαλιστηρίου συνταξιοδοτικού συμβολαίου που ο εργοδότης του είχε
συνάψει με αυτούς τους φορείς. Το ασφάλισμα αυτό, για το οποίο δεν διενεργήθηκε
η παρακράτηση της περ.ε΄ παρ.1
άρθρου 64 του Ν.4172/2013 από τους εν λόγω φορείς, φορολογείται αυτοτελώς σύμφωνα
με τις διατάξεις της παρ.4 του άρθρου 15 του ίδιου νόμου ανάλογα με τον τρόπο
καταβολής (περιοδικά, εφάπαξ, πρόωρη εξαγορά) και οι φορολογούμενοι καλούνται
στη Δ.Ο.Υ. για έλεγχο δικαιολογητικών.
7. Όπως προκύπτει από
σχετικό ερώτημα που υποβλήθηκε στην υπηρεσία μας, αλλοδαπή μητρική εταιρία έχει
καθιερώσει ένα διεθνές συνταξιοδοτικό πρόγραμμα αποταμίευσης «καθορισμένης
εισφοράς» προς όφελος όλων των εργαζομένων του ομίλου διεθνώς
(συμπεριλαμβανομένου και των εργαζομένων της ελληνικής θυγατρικής). Σύμφωνα με
τους όρους του προγράμματος, η αλλοδαπή μητρική καταβάλλει μηνιαία
εισφορές/ασφάλιστρα που αντιστοιχούν σε ένα ορισμένο ποσοστό της ελάχιστης
αμοιβής του κάθε συμμετέχοντος εργαζόμενου της ελληνικής θυγατρικής και
επιπλέον οι εισφορές αυτές που καταβάλλει η αλλοδαπή μητρική για τους
εργαζόμενους της ελληνικής θυγατρικής που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, επαναχρεώνονται
στην ελληνική θυγατρική. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες εργαζόμενοι μπορούν, εάν το
επιθυμούν, να προβούν οι ίδιοι σε καταβολές μηνιαίων εισφορών/ασφαλίστρων μέχρι
ενός ανώτατου ποσοστού της ελάχιστης αμοιβής τους. Τέλος, ο πάροχος του προγράμματος
στον οποίο καταβάλλονται όλα τα ανωτέρω ασφάλιστρα, είναι αλλοδαπή ασφαλιστική
εταιρία νόμιμα εγκατεστημένη στο εξωτερικό και περαιτέρω το εν λόγω πρόγραμμα
έχει συναφθεί μεταξύ της αλλοδαπής μητρικής και της αλλοδαπής ασφαλιστικής.
8. Μετά από όλα όσα
αναφέρθηκαν πιο πάνω προκύπτει ότι οι διατάξεις της περίπτωσης ι΄ της παρ.1 του
άρθρου 14 του Ν.4172/2013 έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση που τα ομαδικά
ασφαλιστήρια συνταξιοδοτικά συμβόλαια συνάπτονται απευθείας με αλλοδαπές
ασφαλιστικές εταιρίες που έχουν φορολογική κατοικία ή μόνιμη εγκατάσταση στην
αλλοδαπή καθόσον οι διατάξεις αυτές δεν επιβάλλουν περιορισμούς ως προς την
έδρα των ασφαλιστικών εταιριών με τις οποίες συνάπτονται τα συμβόλαια αυτά.
Επομένως, η εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η
καταβολή των ασφαλίστρων που γίνεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους της
ελληνικής θυγατρικής στο πλαίσιο του ανωτέρω προγράμματος διενεργείται προς τις
ως άνω αλλοδαπές ασφαλιστικές εταιρίες. Περαιτέρω, για τα ασφάλιστρα που
καταβάλλονται στις αλλοδαπές αυτές ασφαλιστικές εταιρίες από την αλλοδαπή
μητρική για τους εργαζόμενους της ελληνικής θυγατρικής που συμμετέχουν στο
πρόγραμμα και επαναχρεώνονται στην ελληνική θυγατρική, έχουν επίσης εφαρμογή οι
διατάξεις της περίπτωσης ι΄ της παρ.1 του άρθρου 14 του Ν.4172/2013 καθόσον
μέσω της επαναχρέωσης αυτής έχει διενεργηθεί έμμεσα καταβολή ασφαλίστρων από
πλευράς εργοδότη προς όφελος των εργαζομένων της ελληνικής θυγατρικής. Τέλος,
και τα ασφαλίσματα που καταβάλλονται στους δικαιούχους εργαζόμενους της
ελληνικής θυγατρικής στο πλαίσιο των ως άνω περιγραφόμενων συμβολαίων,
φορολογούνται σύμφωνα με όσα ορίζονται στις διατάξεις της παρ.4 του
άρθρου 15 του Ν.4172/2013 και περαιτέρω για την προσαύξηση ή μη του 50% στους
συντελεστές που ορίζονται στις διατάξεις αυτές, εφαρμόζονται επίσης και τα όσα
έχουν γίνει δεκτά και με τα ΔΕΑΦ 1191444
ΕΞ2017/21.12.2017 και ΔΕΑΦ 1160724
ΕΞ2016/3.11.2016 έγγραφα.
30-09-2019 ΔΕΔ 593/2019 Έσοδα που αποκτούν μη κερδοσκοπικά πρόσωπα από δραστηριότητα η οποία δεν συνιστά άσκηση της μη κερδοσκοπικής αποστολής
ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπ’ όψη:
1. Τις διατάξεις: α. Του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (ΦΕΚ Α’ 170), όπως ισχύει. β. Του άρθρου 11 της Δ. ΟΡΓ. Α 1036960 ΕΞ 2017/10.03.2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ Β’ 968/22.3.2017) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)». γ. Της ΠΟΛ.1064/2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ Β’ 1440/27.4.2017).
2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την Δ.Ε.Δ. 1126366 ΕΞ 2016/30.08.2016 (ΦΕΚ Β’ 2759/1.9.2016) Απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών «Παροχή εξουσιοδότησης υπογραφής».
4. Την από 14.11.2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανή προσφυγή της νομικής οντότητας « », ΑΦΜ , Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών, με έδρα, κατά δήλωσή της με την ενδικοφανή προσφυγή της, στην , οδός & , νόμιμα εκπροσωπούμενης από το του , ΑΦΜ , κάτοικο , οδός αριθμός , κατά της τεκμαιρόμενης (σιωπηρής) αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών επί της διατυπωθείσας από την ίδια (τη νομική οντότητα), με την υποβολή της υπ’ αριθμ /2018 δήλωσής της φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (ΦΕνπ), επιφύλαξης, την οποία (επιφύλαξη) συγκεκριμενοποίησε με την υπ’ αριθμ. πρωτ /2018 δήλωση που κατέθεσε στη Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών, και τα προσκομιζόμενα με αυτήν σχετικά έγγραφα.
5. Την υπ’ αριθμ /2018 δήλωση φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (ΦΕνπ) και τη διατυπωθείσα με αυτήν επιφύλαξη, την οποία (επιφύλαξη) η προσφεύγουσα συγκεκριμενοποίησε με την υπ’ αριθμ. πρωτ /2018 δήλωση που κατέθεσε στη Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών.
6. Τις απόψεις του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών.
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του Τμήματος Α3, όπως αποτυπώνεται στο σχέδιο της απόφασης.
******************
Επί της από 14.11.2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής της νομικής οντότητας « » ΑΦΜ, η οποία κατατέθηκε εμπρόθεσμα, και μετά τη μελέτη και την αξιολόγηση όλων των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Με την υπ’ αριθμ /2018 δήλωση φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων (ΦΕνπ) η προσφεύγουσα δήλωσε για το φορολογικό έτος 2017 φορολογητέα κέρδη ύψους 11753,53 €, στα οποία αναλογεί φόρος εισοδήματος ύψους 3.408,52 €, μείον φόρος εισοδήματος που παρακρατήθηκε/καταβλήθηκε και δεν υπάρχει ηλεκτρονική πληροφόρηση 71,99 €, μείον φόρος που προκαταβλήθηκε ύψους 2989,91 €, ήτοι χρεωστικό ποσό για βεβαίωση ύψους 346,62 €, πλέον προκαταβολή φόρου τρέχοντος φορολογικού έτους (2018) ύψους 3336,53 €, ήτοι συνολικό χρεωστικό ποσό για βεβαίωση ύψους 3683,15 €.
Η προσφεύγουσα με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή της ζητά, καθ’ ερμηνεία των διατυπωθέντων με αυτήν αιτημάτων της, α) την ακύρωση και εξαφάνιση της τεκμαιρόμενης (σιωπηρής) αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης / του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών επί της διατυπωθείσας από την ίδια (τη νομική οντότητα), με την υποβολή της υπ’ αριθμ /2018 δήλωσής της ΦΕνπ, επιφύλαξης, την οποία (επιφύλαξη) συγκεκριμενοποίησε με την υπ’ αριθμ. πρωτ /2018 που κατέθεσε στη Δ.Ο.Υ. Α’ Αθηνών, β) να υποχρεωθεί το Δημόσιο να της επιστρέψει, νομιμοτόκως από της καταβολής του, ποσό φόρου εισοδήματος 3683,15 € ως αχρεωστήτως καταβληθέν και γενικά να διαταχθούν τα νόμιμα, προβάλλοντας, συνοπτικά, το λόγο ότι το σύνολό των εσόδων της (έσοδα από ακίνητα και έσοδα από τόκους) συνιστούν έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού της και δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου, κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 45 παρ. γ’ ν. 4172/2013.
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 5 του Συντάγματος, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2017: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.»
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 78 παρ. 1 του Συντάγματος, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2017: «Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος.»
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ και ζ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυαν κατά την 31.12.2017: «Σε φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων υπόκεινται: α) […], γ) τα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομικά πρόσωπα […] ιδιωτικού δικαίου που συστήθηκαν στην ημεδαπή […], με εξαίρεση μόνο τα κάθε είδους έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού τους, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου, δ) […], ζ) οι νομικές οντότητες που ορίζονται στο άρθρο 2 του Κ.Φ.Ε. και δεν περιλαμβάνονται σε μια από τις προηγούμενες περιπτώσεις.»
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 ν. 4172/2013, όπως ίσχυαν κατά την 31.12.2017: «Οι όροι που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς του Κ.Φ.Ε. έχουν την έννοια που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία, εκτός εάν ο Κ.Φ.Ε. ορίζει διαφορετικά. Για τους σκοπούς του παρόντος νοούνται ως: α) «φορολογούμενος»: κάθε πρόσωπο που υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τον Κ.Φ.Ε., β) «πρόσωπο»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή κάθε είδους νομική οντότητα, γ) «νομικό πρόσωπο»: κάθε επιχείρηση ή εταιρεία με νομική προσωπικότητα ή ένωση επιχειρήσεων ή εταιρειών με νομική προσωπικότητα, δ) «νομική οντότητα»: κάθε μόρφωμα εταιρικής ή μη οργάνωσης και κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα που δεν είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο, όπως ιδίως συνεταιρισμός, οργανισμός, υπεράκτια ή εξωχώρια εταιρεία, κάθε μορφής εταιρεία ιδιωτικών επενδύσεων, κάθε μορφής καταπίστευμα ή εμπίστευμα ή οποιοδήποτε μόρφωμα παρόμοιας φύσης, κάθε μορφής ίδρυμα ή σωματείο ή οποιοδήποτε μόρφωμα παρόμοιας φύσης, κάθε μορφή προσωπικής επιχείρησης ή οποιαδήποτε οντότητα προσωπικού χαρακτήρα, κάθε μορφής κοινή επιχείρηση, κάθε μορφής εταιρείας διαχείρισης κεφαλαίου ή περιουσίας ή διαθήκης ή κληρονομίας ή κληροδοσίας ή δωρεάς, κάθε φύσης κοινοπραξία, κάθε μορφής εταιρεία αστικού δικαίου, συμμετοχικές ή αφανείς εταιρείες, κοινωνίες αστικού δικαίου, […].»
Επειδή, σύμφωνα με όσα διευκρινίστηκαν αναφορικά με το άρθρο 45 ν. 4172/2013 με την υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.1044/2015 εγκύκλιο της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών: «1. […]. 2. […]. α) […]. β) […]. Τα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομικά πρόσωπα […] ιδιωτικού δικαίου υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων με εξαίρεση τα κάθε είδους έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού τους, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο επιβολής φόρου εισοδήματος. Ενδεικτικά αναφέρονται περιπτώσεις τέτοιων εσόδων, όπως οι εισφορές (συνδρομές) και τα δικαιώματα εγγραφής των μελών τους, τα έσοδα από εράνους, κρατικές επιχορηγήσεις, χορηγίες ιδιωτών ή επιχειρήσεων, δωρεές τρίτων, λαχειοφόρους κληρώσεις, από διαφημίσεις που καταχωρούνται σε περιοδικά που εκδίδονται και διανέμονται μόνο στα μέλη τους δωρεάν, καθώς και τα έσοδα από τη διάθεση φυλλαδίων και λοιπών εντύπων πνευματικού περιεχομένου των Ιερών Μονών (σχετική η Γνμδ ΝΣΚ 389/2000). Αντίθετα, τα έσοδα που αποκτούν τα πιο πάνω πρόσωπα από δραστηριότητα η οποία δεν συνιστά άσκηση της μη κερδοσκοπικής αποστολής τους αποτελούν αντικείμενο φορολογίας, έστω και αν διατίθενται για την εκπλήρωση του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους, δεδομένου ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της περ. γ’ του άρθρου 45 του N. 4172/2013, μόνο τα έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού τους δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογίας (σχετ. η αριθ. 383/1973 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους). Έσοδα που αποτελούν αντικείμενο φορολογίας, πέραν αυτών που προέρχονται από κεφάλαιο (τόκοι, εισόδημα από ακίνητη περιουσία, κ.λπ.) και υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου, είναι για παράδειγμα και οι συνδρομές από τρίτους – μη μέλη, τα έσοδα από την έκδοση και πώληση περιοδικών, βιβλίων, εντύπων, κ.λπ. σε τρίτους – μη μέλη των πιο πάνω προσώπων καθώς και από τις διαφημίσεις που καταχωρούνται σε αυτά, τα έσοδα από τις διαφημίσεις σε φανέλες αθλητικών σωματείων, τα έσοδα (δίδακτρα) από λειτουργία ιδιωτικών σχολείων, εργαστηρίων, κ.λπ., τα έσοδα από την πώληση εικόνων, από την εκμετάλλευση ξενώνων και ραδιοφωνικών σταθμών από τις Ιερές Μονές, κ.λπ. Επισημαίνεται ότι σε κάθε περίπτωση η διαπίστωση της πραγματοποίησης εσόδων κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού των πιο πάνω προσώπων ανάγεται, ως θέμα πραγματικό, στην ελεγκτική αρμοδιότητα της φορολογικής αρχής, η οποία κρίνει επί του τεταγμένου σκοπού τους και για τον τρόπο κτήσης και διάθεσης των εσόδων τους. […].»
Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 3 ν. 4182/2013, όπως ίσχυε κατά την περίοδο 01.01.2016-31.12.2017: ««Κοινωφελής σκοπός.»: κάθε εθνικός, θρησκευτικός, φιλανθρωπικός, εκπαιδευτικός, πολιτιστικός και γενικά επωφελής για την κοινωνία, εν όλω ή εν μέρει, σκοπός.»
Επειδή, με το μοναδικό λόγο της υπό κρίση ενδικοφανούς προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το σύνολό των εσόδων της (έσοδα από ακίνητα και έσοδα από τόκους) που δήλωσε για το φορολογικό έτος 2017 με την υπ’ αριθμ /2018 δήλωσής της ΦΕνπ συνιστούν έσοδα που πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του μη κερδοσκοπικού σκοπού της και για το λόγο αυτό δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου, κατά τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυαν κατά την 31.12.2017, ισχυριζόμενη ειδικότερα ότι ως εκ της γενικότατης διατύπωσης της εν λόγω διάταξης καθίσταται σαφές ότι στα απαλλασσόμενα έσοδα εντάσσονται όλα εκείνα που σχετίζονται με την επιδίωξη του σκοπού αμέσως ή εμμέσως και ότι σε περίπτωση αμφιβολίας η ερμηνεία θα πρέπει να κλίνει προς την κατεύθυνση της περίληψης ενός εσόδου στα απαλλασσόμενα, συνεπώς τα υπό κρίση έσοδα που προκύπτουν από την αυτονόητη διαχείριση των ίδιων των περιουσιακών στοιχείων και εσόδων που άμεσα πηγάζουν από το σκοπό και η οποία διαχείριση έχει παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με αυτόν και δεν προκύπτουν από κάποια διακριτή δραστηριότητά της, από την οποία απορρέει κέρδος, θα πρέπει να απαλλάσσονται, μια ερμηνεία που είναι η μόνη σύμφωνη με το άρθρο 78 παρ. 1 του Συντάγματος (που επιβάλλει, ό,τι ο νόμος προβλέπει ως φορολογητέο, να φορολογείται και, ό,τι ως απαλλασσόμενο, να απαλλάσσεται, σε περίπτωση δε αμφιβολίας, να ερμηνεύεται η διάταξη υπέρ του φορολογουμένου και της απαλλαγής του, διότι αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να επιβάλλεται φόρος χωρίς την πρόβλεψη του νόμου), με το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος (η τυχόν επιβολή φόρου στα επίμαχα έσοδα συνεπάγεται επιβάρυνση χωρίς φοροδοτική ικανότητά της κι αυτό γιατί η είσπραξη τόκων, μερισμάτων ή μισθωμάτων δε συνιστά κέρδος από δραστηριότητά της, ώστε να ανακύπτει φοροδοτική ικανότητα και να εντάσσονται τα έσοδα στα φορολογούμενα με τις κοινές διατάξεις, αλλά παράγοντα διατήρησης της αξίας των στοιχείων αυτών, ώστε να είναι σε θέση η ίδια η προσφεύγουσα να εκπληρώνει το σκοπό της και να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της προς τους ασφαλισμένους της, με αποτέλεσμα τα ως άνω διευκρινισθέντα με την προπαρατεθείσα υπ’ αριθμ. ΠΟΛ.1044/2015 εγκύκλιο της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών να συνιστούν παραβίαση των άρθρων 78 παρ. 1 και 4 παρ. 5 του Συντάγματος, επειδή στους νόμιμους όρους απαλλαγής των εσόδων προσθέτουν προϋποθέσεις και μεταβάλλουν το περιεχόμενο των όρων αυτών) και με την αρχή της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος (τα μη κερδοσκοπικά νομικά πρόσωπα και οντότητες θα πρέπει να διευκολύνονται στην επιδίωξη του μη κερδοσκοπικού και κοινωφελούς σκοπού τους, κάτι που σημαίνει ότι σε περίπτωση αμφιβολίας η εφαρμοστέα διάταξη θα πρέπει να ερμηνεύεται υπέρ του κοινωφελούς σκοπού, που εν προκειμένω σχετίζεται με την κοινωνική ασφάλιση), υπό τις ανωτέρω δε σκέψεις η αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων και εσόδων από αδιαμφισβήτητα απαλλασσόμενα έσοδα, όπως οι εισφορές και δωρεές, θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο χρηστής και επωφελούς διαχείρισης, ώστε να μην υποτιμώνται, αλλά αντίθετα να παράγουν καρπούς, ήτοι, μεταξύ άλλων, μερίσματα, τόκους, μισθώματα κ.λπ., που θα εξυπηρετούν τον καταστατικό σκοπό, που είναι και ο σκοπός, για τον οποίο τα έσοδα αυτά προέκυψαν, κάτι που σημαίνει ότι η τοποθέτηση των εσόδων από εισφορές σε καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια, ακίνητα κ.λπ. δεν ενέχει το χαρακτήρα εκμετάλλευσης με σκοπό το κέρδος, αλλά απλής διαχείρισης. Ο ισχυρισμός όμως αυτός της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμος. Κι αυτό, γιατί, ανεξαρτήτως α) του γεγονότος ότι κατ’ ορθή ερμηνεία των άρθρων 78 παρ. 1 και 4 παρ. 5 του Συντάγματος οι φορολογικές απαλλαγές, αλλά και οι εξαιρέσεις από το φόρο, πρέπει να ερμηνεύονται στενά και συνεπώς κατ’ ορθή, σύμφωνη με τις εν λόγω συνταγματικές διατάξεις, ερμηνεία της προπαρατεθείσας διάταξης του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2017, σ’ ό,τι αφορά στις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομικές οντότητες, μόνο τα κάθε είδους έσοδά τους που πραγματοποιούνται κατά την άμεση επιδίωξη της εκπλήρωσης του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογίας, ενώ αντίθετα εκείνα που πραγματοποιούνται κατά την έμμεση επιδίωξη της εκπλήρωσης του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους αποτελούν κανονικά αντικείμενο φορολογίας σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις, απορριπτομένου ως νόμω αβάσιμου του αντίθετου ισχυρισμού της προσφεύγουσας ότι τα έσοδα που προκύπτουν από τη διαχείριση α) των περιουσιακών στοιχείων και β) εσόδων που άμεσα πηγάζουν από το μη κερδοσκοπικό σκοπό και δεν προκύπτουν από κάποια διακριτή δραστηριότητα των μη κερδοσκοπικών προσώπων και οντοτήτων, από την οποία απορρέει κέρδος, θα πρέπει να απαλλάσσονται του φόρου, αφού ήδη έσοδα προκύπτοντα από τη διαχείριση α) των περιουσιακών στοιχείων και β) εσόδων που άμεσα πηγάζουν από το μη κερδοσκοπικό σκοπό, όπως είναι κατεξοχήν τα έσοδα που προέρχονται από κεφάλαιο (τόκοι, εισόδημα από ακίνητη περιουσία κ.λπ.), θεωρείται ότι προκύπτουν από δραστηριότητα που δε συνιστά άσκηση της μη κερδοσκοπικής αποστολής τους, έστω και αν τα έσοδα αυτά διατίθενται για την εκπλήρωση του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους (κάτι που, από μόνο του, ως στοιχείο/προϋπόθεση, δεν αρκεί για την κατάφαση της απαλλαγής), θεωρείται δηλαδή ότι προκύπτουν από διακριτή, κερδοσκοπικού χαρακτήρα δραστηριότητα, και συνεπώς δεν απαλλάσσονται του φόρου, και β) του αν η προσφεύγουσα έχει αυτοτελή φορολογική υποχρέωση (ζήτημα που πάντως πρέπει να απαντηθεί καταφατικά, από τη στιγμή που η προσφεύγουσα έχει προβεί σε έναρξη εργασιών, έχει λάβει ΑΦΜ και δηλώνει έσοδα από δραστηριότητα), στην προκειμένη περίπτωση η προσφεύγουσα δε συνιστά μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομική οντότητα, δεδομένου ότι, κατά τα γενικώς ισχύοντα και γινόμενα δεκτά, όπως αυτά αποτυπώνονται, μεταξύ άλλων, και στη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 3 ν. 4182/2013, όπως ίσχυε κατά την περίοδο 01.01.2016-31.12.2016, ως μη κερδοσκοπικός σκοπός θεωρείται μόνο εκείνος, από τον οποίο προκύπτει ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο, ενδεικτικά δε κάθε εθνικός, θρησκευτικός, φιλανθρωπικός, εκπαιδευτικός, πολιτιστικός και γενικά επωφελής για την κοινωνία, εν όλω ή εν μέρει, σκοπός, κάτι που δε συντρέχει στην υπό κρίση περίπτωση, αφού, όπως παραδέχεται η προσφεύγουσα με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή της και προκύπτει και από το προσκομιζόμενο αντίγραφο της (όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και ισχύει σήμερα), σκοπός της είναι η παροχή μηνιαίας σύνταξης στους δικαιούχους που αποχωρούν από την εργασία τους, οι οποίοι μπορούν να είναι μόνο υπάλληλοι της ή στις οικογένειές τους, συνεπώς σκοπός της προσφεύγουσας είναι η παροχή ωφέλειας αυστηρά και μόνο σε μέλη της ή στις οικογένειές τους και σε καμία περίπτωση στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και πάντως σε μη μέλη της. Ενόψει των ανωτέρω και ανεξαρτήτως του σε τι ακριβώς εκτείνεται η αντικειμενική απαλλαγή που εισάγεται με την προπαρατεθείσα διάταξη του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ ν. 4172/2013, όπως ίσχυε κατά την 31.12.2016, τα υπό κρίση έσοδα της προσφεύγουσας δεν απαλλάσσονται του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων κατά τις εφαρμοστέες διατάξεις του άρθρου 45 εδ. α’ περ. γ’ και ζ’ ν. 4172/2013 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 2 ν. 4172/2013, όπως όλες ίσχυαν κατά την 31.12.2016, επειδή δεν πληρούται η βασική προϋπόθεση που τίθεται από αυτές, δηλαδή η προσφεύγουσα δε συνιστά μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οντότητα, αφού ο σκοπός της δεν είναι μη κερδοσκοπικός (δεν ωφελείται από τη δραστηριότητά της το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο), αλλά αποκλειστικά κερδοσκοπικός (από τη δραστηριότητά της ωφελούνται μόνο τα μέλη της και οι οικογένειές τους), όπως συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις νομικών προσώπων ή οντοτήτων, στις οποίες από τη δραστηριότητά τους ωφελούνται μόνο τα μέλη τους (π.χ. κεφαλαιουχικές και προσωπικές εταιρείες). Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο μοναδικός προβαλλόμενος λόγος της υπό κρίση ενδικοφανούς προσφυγής πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμος.
Αποφασίζουμε
την απόρριψη της από 14-11-2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής της νομικής οντότητας « », ΑΦΜ , αναφορικά με τη μη φορολόγηση των υπό κρίση εσόδων της και την επιστροφή του καταβληθέντος φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων για το φορολογικό έτος 2017 πλέον της προκαταβολής φόρου επομένου έτους.
02-10-2019 ΔΕΔ 530/2019 Πρόστιμο για εκπρόθεσμη υποβολή Ε2 από συνιδιοκτήτες από τότε που ισχύει η ΠΟΛ του 2018
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπ’ όψη:
1. Τις διατάξεις:
α. Του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (Κ.Φ.Δ.) (ΦΕΚ Α’ 170).
β. Του άρθρου 11 της Δ. ΟΡΓ.Α 1036960 ΕΞ 2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 968
Β’/22.03.2017) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων
(Α.Α.Δ.Ε.)»
γ. Της ΠΟΛ.1064/2017 Aπόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής
Δημοσίων Εσόδων (ΦΕΚ Β’ 1440/27-04-2017).
2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων
Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την με αριθμό και ημερομηνία πρωτοκόλλου Δ.Ε.Δ. 1126366 ΕΞ
2016/30.08.2016 Απόφαση του Προϊσταμένου
της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΦΕΚ 2759Β/01-09-2016) με θέμα «Παροχή
εξουσιοδότησης υπογραφής»
4. Την με ημερομηνία 06-11-2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανή προσφυγή
του του , ..με ΑΦΜ κατοίκου , επί της οδού , τ.κ , κατά της με αριθμ /2018 (αρ.
πρωτ /11-10-2018) πράξης επιβολής προστίμου του άρθρου 54 του ν. 4174/2013, φορολογικού έτους 2018.
5. Την ως άνω πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση.
6. Τις απόψεις της φορολογικής αρχής. .
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του τμήματος Α7′- Επανεξέτασης όπως
αποτυπώνεται στο σχέδιο απόφασης.
Επί της από 06-11-2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής του του
, με ΑΦΜ η οποία κατατέθηκε εμπρόθεσμα και μετά τη μελέτη και την αξιολόγηση
όλων των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων
της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Με την υπ’ αρ /2018 (αρ. πρωτ /11-10-2018) πράξη επιβολής προστίμου του άρθρου 54 του ν. 4174/2013 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Αμπελοκήπων,
επιβλήθηκε σε βάρος του προσφεύγοντα πρόστιμο ύψους 100,00 €, πλέον τέλους
χαρτοσήμου 2% και εισφοράς Ο.Γ.Α επί του τέλους χαρτοσήμου 20%, λόγω
εκπρόθεσμης υποβολής της με αριθμό καταχώρησης 19699314/26-7-2018 δήλωσης
πληροφοριακού στοιχείου μίσθωσης ακινήτου.
Πιο συγκεκριμένα, ο προσφεύγων ως συνιδιοκτήτης σε ποσοστό 25% βιομηχανικού
ακινήτου έκτασης 582,00τ.μ. που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή του Δήμου ,
υπέβαλε ηλεκτρονικά την υπ’ αρίθμ /26-07-2018 αρχική δήλωση πληροφοριακών
στοιχείων μίσθωσης του ως άνω ακινήτου του, με μισθωτή την εταιρεία με ΑΦΜ: ,
για χρονικό διάστημα μίσθωσης από 1-2-2017 ως 31-01-2022 και συνολικό μηνιαίο
μίσθωμα 800,00€.
Ο προσφεύγων, με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή, ζητά την ακύρωση της
παραπάνω πράξης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Αμπελοκήπων ή τον επιμερισμό του
επιβληθέντος προστίμου σε όλους του συνιδιοκτήτες – εκμισθωτές, προβάλλοντας
τους εξής ισχυρισμούς:
1. Ο προσφεύγων κατέθεσε εκπρόθεσμα την υπ’ αρίθμ /26-7-2018 δήλωση μίσθωσης
ακινήτου, καθώς η προγενέστερη μίσθωση, παρόλο που είχε λήξει στις 31-1-2017,
παρατάθηκε σιωπηρά και κανείς δεν ήξερε ότι έπρεπε αυτή η παράταση να δηλωθεί
στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.
2. Στην ΠΟΛ.1162/2018 ορίζεται ότι στις περιπτώσεις
συνιδιοκτησίας, η Δήλωση Πληροφοριακών Στοιχείων Μίσθωσης υποβάλλεται από έναν
εκ των συνιδιοκτητών. Λόγω άγνοιας έκαστος εκ των μισθωτών υπέβαλε ξεχωριστή
ηλεκτρονική δήλωση μίσθωσης του ακινήτου, με αποτέλεσμα κάθε ένας να κληθεί να
καταβάλλει πρόστιμο 100,00€ για την ίδια μίσθωση. Από πουθενά όμως δεν
προκύπτει η υποχρέωση καταβολής προστίμου 100 ευρώ για έκαστο των εκμισθωτών,
ήτοι για τη συγκεκριμένη περίπτωση συνολικού ποσού 700 ευρώ, αφού πρόκειται για
επτά συνιδιοκτήτες. Κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της
αναλογικότητας, της ισότητας και της χρηστής διοίκησης.
Επειδή στο άρθρο 15 παρ. 4 του Ν.4174/2013 ορίζεται ότι : «Ο Γενικός Γραμματέας
δύναται να εκδίδει απόφαση, με την οποία ορίζονται ορισμένες κατηγορίες
προσώπων που υποχρεούνται να παρέχουν αυτομάτως πληροφορίες σχετικά με τις
οικονομικές συναλλαγές τους με φορολογούμενους, οι όροι και οι προϋποθέσεις για
την παροχή αυτών των πληροφοριών, καθώς και οι λεπτομέρειες για την εφαρμογή
της παρούσας παραγράφου.».
Επειδή στην ΠΟΛ.1013/2014 της Γ.Γ.Δ.Ε. «Υποβολή δήλωσης πληροφοριακών
στοιχείων μισθώσεων ακίνητης περιουσίας με τη χρήση ηλεκτρονικής μεθόδου
επικοινωνίας μέσω διαδικτύου» ορίζεται: «Άρθρο 1 .1. Οι εκμισθωτές ακίνητης
περιουσίας υποχρεούνται να δηλώνουν όλα τα πληροφοριακά στοιχεία των αρχικών ή
τροποποιητικών μισθώσεων, μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την έναρξη της
μίσθωσης ή την τροποποίησή της, ανεξάρτητα αν πρόκειται για γραπτή ή προφορική
συμφωνία.», Άρθρο 2. 4. «Για την υποβολή της δήλωσης απαιτείται η συμπλήρωση
της οικείας εφαρμογής ηλεκτρονικής υποβολής των πληροφοριακών στοιχείων
μίσθωσης ακίνητης περιουσίας, η οποία υπάρχει στον διαδικτυακό τόπο www.gsis.gr» Άρθρο 3 παρ.1 & 2
«Υποβαλλόμενα πληροφοριακά στοιχεία μίσθωσης ακίνητης περιουσίας και
αποδεικτικό στοιχείο υποβολής.
1. Η ηλεκτρονική φόρμα υποβολής των πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης
περιουσίας, περιλαμβάνει τις παρακάτω γενικές κατηγορίες πληροφοριών:
• Στοιχεία εκμισθωτών
• Στοιχεία μισθωτών
• Στοιχεία μίσθωσης
• Στοιχεία ακινήτου
• Στοιχεία Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης (Π.Ε.Α) (η συμπλήρωση είναι
προαιρετική).
Η υποβολή της δήλωσης ολοκληρώνεται με την καταχώρηση των αντίστοιχων ανά
κατηγορία υποχρεωτικών πληροφοριακών πεδίων
2. Μετά την οριστικοποίηση υποβολής της δήλωσης, εκτυπώνεται «ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ
ΔΗΛΩΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ» η οποία
περιλαμβάνει το σύνολο των πληροφοριών που καταχώρησε ο χρήστης και η οποία
αποτελεί αποδεικτικό υποβολής των πληροφοριακών στοιχείων της μίσθωσης ακίνητης
περιουσίας, την οποία δύναται να προσκομίζει σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες»
και Άρθρο 4 1&2 «Ι.Όσοι δεν δηλώνουν τα στοιχεία των μισθώσεων ή τα
δηλώνουν εκπρόθεσμα ή ανακριβώς, υπόκεινται στις κυρώσεις που προβλέπονται από
τις ισχύουσες διατάξεις του Ν. 4174/2013.
2. Για τις περιπτώσεις εκπρόθεσμης ή ανακριβούς ή μη υποβολής των πληροφοριακών
στοιχείων της μίσθωσης ακίνητης περιουσίας θα αποστέλλονται από τη Δ.ΗΛΕ.Δ.
προς τις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. συγκεντρωτικές καταστάσεις με τα στοιχεία των υπόχρεων
εκμισθωτών που κατά περίπτωση δεν έχουν υποβάλει ή έχουν υποβάλει εκπρόθεσμα ή
ανακριβώς μέσα στον προηγούμενο μήνα τα πληροφοριακά στοιχεία μίσθωσης ακίνητης
περιουσίας. Με βάση τις καταστάσεις αυτές οι Δ.Ο.Υ. θα βεβαιώνουν στον υπόχρεο
εκμισθωτή τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, πρόστιμα του Ν. 4174/2013» και Άρθρο 6 «Σε
περίπτωση συνιδιοκτησίας, ο κάθε εκμισθωτής υποχρεούται στην υποβολή δήλωσης
πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας»
Επειδή, στην ΠΟΛ.1230/2015 – Διευκρινίσεις για θέματα που ανακύπτουν
κατά την υποβολή των πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας –
ορίζεται ότι: «V. ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ –
«2 Στις περιπτώσεις συνιδιοκτησίας, όπου μισθωτής του ακίνητου είναι ένας εκ
των συνιδιοκτητών, η φόρμα ηλεκτρονικής υποβολής συμπληρώνεται ως εξής: Στο
πεδίο «Στοιχεία Εκμισθωτών» θα συμπληρωθούν μόνο τα στοιχεία των συνιδιοκτητών
που εκμισθώνουν το ποσοστό τους. Στην ένδειξη «Ποσοστό», θα δηλωθεί το ποσοστό
100%, ποσοτικοποιώντας την αναλογία των ποσοστών ιδιοκτησίας στο ακίνητο
εκάστου εκμισθωτή επί του συμφωνηθέντος μισθώματος Στην ένδειξη «Σημειώσεις» θα
αναφερθούν τα στοιχεία όλων των συνιδιοκτητών (ονοματεπώνυμο, ΑΦΜ) και τα
ποσοστά συνιδιοκτησίας τους στο εκμισθούμενο ακίνητο…. Επισημαίνουμε, ότι
έκαστος εκ των συνιδιοκτητών που εκμισθώνουν το ποσοστό τους, έχει υποχρέωση
υποβολής χωριστής Δήλωσης Πληροφοριακών Στοιχείων Μίσθωσης ακίνητης περιουσίας.
Οι εκμισθωτές σε κάθε περίπτωση υποχρεούνται να δηλώνουν όλους τους γνωστούς
συνιδιοκτήτες σύμφωνα με τα στοιχεία των μισθωτηρίων ή των λοιπών στοιχείων που
έχουν στην διάθεσή τους. Επίσης πρέπει να κάνουν αναφορά στο πεδίο «Σημειώσεις»
ότι η εκμίσθωση γίνεται από την πλειοψηφία ή την μειοψηφία και να αναγράφουν το
ποσοστό που αυτή εκπροσωπεί. Όσον αφορά την περίπτωση ύπαρξης αγνώστων
συνιδιοκτητών, στο πεδίο «Σημειώσεις» θα πρέπει επίσης να γίνεται σύντομη
περιγραφή του ιστορικού καθώς και των λοιπών στοιχείων αναφορικά με τον αριθμό
των άγνωστων συνιδιοκτητών, τα ποσοστά συνιδιοκτησίας και τυχόν άλλα στοιχεία
που είναι γνωστά».
Επειδή, με το άρθρο 1 παρ.4α της ΠΟΛ.1162/2018 ορίστηκε ότι «Η «Δήλωση Πληροφοριακών
Στοιχείων Μίσθωσης Ακίνητης Περιουσίας» στις περιπτώσεις συνιδιοκτησίας
υποβάλλεται από έναν εκ των συνιδιοκτητών. Μετά την οριστικοποίηση της υποβολής
το αποδεικτικό υποβολής επέχει θέση δήλωσης και για τους λοιπούς συνιδιοκτήτες.
Σε περίπτωση μη αποδοχής των στοιχείων της μίσθωσης από κάποιον εκ των
συνιδιοκτητών, απαιτείται, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης
φορολογίας εισοδήματος, να επιλεγεί το ειδικό πεδίο μη αποδοχής και να
αναγραφούν οι λόγοι μη αποδοχής»
Ωστόσο, η ως άνω Πολ. ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως, με την έναρξη της οποίας καταργείται η προγενέστερη ΠΟΛ.1013/2014. (άρθρο 9 της ΠΟΛ.1016/2018)
Επειδή στο άρθρο 54 παρ. 1 περ. α’ και 2 περ. α’ του Ν.4174/2013, ορίζεται ότι
επιβάλλεται πρόστιμο εκατό (100) ευρώ, σε περίπτωση που ο φορολογούμενος δεν
υποβάλλει ή υποβάλλει εκπρόθεσμα ή υποβάλει ελλιπή δήλωση πληροφοριακού
χαρακτήρα ή φορολογική δήλωση από την οποία δεν προκύπτει φορολογική υποχρέωση
καταβολής φόρου.
Επειδή, εν προκειμένω, από τα στοιχεία του φακέλου της υπό κρίση ενδικοφανούς
προσφυγής προκύπτει ότι:
– Ο προσφεύγων με την υπ’ αρίθμ δήλωση μίσθωσης ακινήτου που υποβλήθηκε στις
26-7-2018, μίσθωσε στην εταιρεία με ΑΦΜ: ένα βιομηχανικό κτίριο που βρίσκεται
στην περιοχή του Δήμου , έναντι του ποσού των 800,00€ μηνιαίως. Η περίοδος
μίσθωσης ορίστηκε από 1-2-2017 ως 31-1-2022.
– Ο προσφεύγων είναι ιδιοκτήτης του ως άνω ακινήτου σε ποσοστό 25%. Στην εν
λόγω δήλωση μίσθωσης αναγράφηκαν τα στοιχεία των υπόλοιπων συνιδιοκτητών του
ακινήτου, προκειμένου να προκύψει το συνολικό ποσοστό ιδιοκτησίας (100%).
Επειδή, κρίσιμος χρόνος για την επιβολή του προστίμου είναι ο χρόνος κατά τον
οποίο συνέτρεξαν τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το δικαίωμα του
Δημοσίου για την επιβολή του και όχι ο χρόνος εκδόσεως της καταλογιστικής
πράξεως. Ο χρόνος δε αυτός αποβαίνει κρίσιμος όχι μόνον για την εφαρμογή των
διατάξεων που προβλέπουν την αντικειμενική υπόσταση της παραβάσεως, αλλά και των
διατάξεων που καθορίζουν το ύψος του προστίμου (βλ. ΣτΕ 2579/1998, ΣτΕ
1748/2001, 4597/2005,103-104/2006, ΣτΕ 2514/2009 και ΣτΕ 3935/2012).
Επειδή, με τις διατάξεις του άρθρου 9 του ν. 4174/2013 ορίζεται ότι: «1. Ο Γενικός Γραμματέας
δύναται να εκδίδει ερμηνευτικές εγκυκλίους, καθώς και Οδηγίες για την εφαρμογή
της φορολογικής νομοθεσίας. Οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι δημοσιεύονται «στον
ιστότοπο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)» και ισχύουν από τη
δημοσίευση τους. 2. Οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι είναι δεσμευτικές για τη
Φορολογική Διοίκηση, έως ότου ανακληθούν ρητά ή έως ότου τροποποιηθεί η
νομοθεσία την οποία ερμηνεύουν. Η τυχόν μεταβολή της ερμηνευτικής θέσης της
Φορολογικής Διοίκησης δεν ισχύει αναδρομικά σε περίπτωση που συνεπάγεται τη
χειροτέρευση της θέσης των φορολογουμένων».
Από την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων προκύπτει ότι η αρμόδια Δ.Ο.Υ. ορθώς
επέβαλε το προσβαλλόμενο πρόστιμο, αφενός μεν γιατί η υπ’ αρίθμ. 19699314
τροποποιητική δήλωση μίσθωσης υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, στις 26-7-2018, αφετέρου
δε γιατί κατ’ εφαρμογή της ΠΟΛ.1230/2015 που ήταν σε ισχύ κατά τον κρίσιμο χρόνο
υποβολής της εν λόγω δήλωσης μίσθωσης, κάθε συνιδιοκτήτης που εκμίσθωνε το
ποσοστό του όφειλε να υποβάλλει χωριστή δήλωση μίσθωσης.
Αποφασίζουμε
Την απόρριψη, της με αριθμό πρωτ /6-11-2018 ενδικοφανούς προσφυγής του
του με ΑΦΜ:
Οριστική φορολογική υποχρέωση με βάση την παρούσα απόφαση:
Επί της υπ’ αρ /2018 πράξης επιβολής προστίμου αρ. 54 του Ν.4174/2013, φορολογικού έτους 2018
Ποσό προστίμου
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΗΣ
100,00€
100,00 €
Εντελλόμεθα όπως αρμόδιο όργανο κοινοποιήσει με την νόμιμη διαδικασία την παρούσα απόφαση στον προσφεύγοντα.
Με εντολή του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών
1 Οκτωβρίου 2019 ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 148 ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ΄ ΑΡΙΘΜ. 90 Τροποποίηση διατάξεων του Π.Δ. 225/1986 (Α΄ 91): «Σύσταση και λειτουργία των περιφερειακών τμημάτων του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος (Ο.Ε.Ε.)».
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις:
α. του άρθρου 9 παρ. 4 του Ν. 1100/1980 «Περί ιδρύσεως Οικονομικού Επιστημονικού
Επιμελητηρίου της Ελλάδος» (Α΄ 295), όπως ισχύει,
β. του π.δ. 326/1983
«Εκλογή, συγκρότηση και λειτουργία του Διοικητικού Συμβουλίου του Οικονομικού
Επιστημονικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος (ΟΕΕΕ)» (Α΄ 117), όπως ισχύει,
γ. του π.δ. 81/2019
«Σύσταση, συγχώνευση, μετονομασία και κατάργηση Υπουργείων και καθορισμός των
αρμοδιοτήτων τους – Μεταφορά υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων μεταξύ Υπουργείων» (Α΄
119),
δ. του π.δ. 83/2019
«Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και
Υφυπουργών» (Α΄ 121).
2. Το αριθμ.
Φ/1/3068/11-5-2016 έγγραφο του Ο.Ε.Ε. με θέμα: «Τροποποίηση του υφιστάμενου
θεσμικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία του Οικονομικού Επιμελητηρίου της
Ελλάδας.».
3. Το αριθμ.
Φ/2/3781/3-6-2019 έγγραφο του Ο.Ε.Ε. και την με αριθμ. 414/5-6-2019 Ειδική
Έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομίας
και Ανάπτυξης ( άρθρο 24
παρ. 5 εδάφ. ε΄ του Ν. 4270/2014 (Α΄ 143), με τα οποία βεβαιώνεται ότι οι προτεινόμενες
ρυθμίσεις δεν προκαλούν δαπάνη στον προϋπολογισμό του Ο.Ε.Ε. ούτε στον κρατικό
προϋπολογισμό.
4. Την αριθμ. 150/2019 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της
Επικρατείας , μετά από πρόταση του
Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης και την αριθμ. 169/2019 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας , μετά από πρόταση του Υπουργού Ανάπτυξης
και Επενδύσεων, αποφασίζουμε:
`Αρθρο 1
`Αρθρο 2
Στον Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.
