Θέμα: «Κοινοποίηση των διατάξεων των άρθρων 10, 66 και 67 του Δεύτερου Μέρους του ν. 4484/2017 (ΦΕΚ 110 Α’/1.8.2017) που αφορούν σε θέματα ΦΠΑ»
Σας κοινοποιούμε τις διατάξεις των άρθρων 10, 66 και 67 του Δεύτερου Μέρους του ν. 4484/2017 (ΦΕΚ 110 Α’ /1.8.2017) και σας παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή τους:
1. Με το άρθρο 10 του νόμου αυτού προστίθεται νέα παράγραφος 7α στο Κεφάλαιο Α «ΑΓΑΘΑ» του παραρτήματος ΙΙΙ του Κώδικα ΦΠΑ (ν.2859/2000) και αντικαθίστανται οι παράγραφοι 12 και 17 του ίδιου ως άνω παραρτήματος. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού έχουν αναδρομική ισχύ από 1.7.2017, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου.
Συγκεκριμένα:
α) Σύμφωνα με τη νέα παράγραφο 7α του παραρτήματος ΙΙΙ του Κώδικα ΦΠΑ, τα «Άνθη και μπουμπούκια ανθέων, κομμένα, για ανθοδέσμες ή διακοσμήσεις, νωπά. Φυλλώματα, φύλλα, κλαδιά και άλλα μέρη φυτών, χωρίς άνθη ούτε μπουμπούκια ανθέων, και πρασινάδες, βρύα και λειχήνες, για ανθοδέσμες ή διακοσμήσεις, νωπά. (Δ.Κ. ΕΧ 0603 και ΕΧ 0604)» υπάγονται στο μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ.
β) Σύμφωνα με την παράγραφο 12 του ίδιου παραρτήματος, στο μειωμένο συντελεστή υπάγονται τα «Σπέρματα και σπόροι που προορίζονται για σπορά (Δ.Κ. ΕΧ 1201, ΕΧ 1202, ΕΧ 1204, ΕΧ 1205, ΕΧ 1206, ΕΧ 1207 και ΕΧ 1209).
γ) Σύμφωνα με την παράγραφο 17 του ανωτέρω παραρτήματος, στον μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ υπάγονται τα «Υπολείμματα και απορρίμματα των βιομηχανιών ειδών διατροφής. Τροφές παρασκευασμένες για ζώα, εξαιρουμένων των προς λιανική πώληση συσκευασμένων τροφών για σκύλους ή γάτες (Δ.Κ. 2301, 2302, 2303, 2304, 2305, 2306, 2307, 2308 και ΕΧ 2309).».
Επομένως, σε οποιοδήποτε στοιχείο εκδίδεται από 1.7.2017, και εφεξής, για την παράδοση των παραπάνω αγαθών που συμπεριλήφθησαν στο Παράρτημα ΙΙΙ, επιβάλλεται ο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ ανεξάρτητα αν αφορά συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν σε προγενέστερη περίοδο.
Για την περίπτωση έκδοσης πιστωτικού τιμολογίου λόγω επιβάρυνσης με υψηλότερο συντελεστή από τον ορθό ισχύουν οι οδηγίες που παρασχέθηκαν με την εγκύκλιο ΠΟΛ.1052/4.4.2017. Σύμφωνα με την παρ. 3 της εν λόγω εγκυκλίου, «3. Δεν υφίσταται ανάγκη έκδοσης πιστωτικού τιμολογίου εάν ο εκδότης του φορολογικού στοιχείου έχει επιβαρύνει το αρχικό στοιχείο με ΦΠΑ μεγαλύτερο του αναλογούντος για την συγκεκριμένη πράξη και στο λήπτη παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης του φόρου αυτού» «Σε κάθε άλλη περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται από το λήπτη το δικαίωμα έκπτωσης ή μη του ΦΠΑ που αφορά σε εσφαλμένη χρέωση, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Ο υποκείμενος στο φόρο εκδότης έχει σε κάθε περίπτωση υποχρέωση απόδοσης του υπερβάλλοντος ΦΠΑ σε σχέση με τον αναλογούντα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 35.1.ι’ και 35.2 του Κώδικα ΦΠΑ».
Επιπλέον, σε πιστωτικά τιμολόγια που εκδίδονται από την έναρξη ισχύος του νέου Παραρτήματος και εφεξής για τα ως άνω αγαθά και υπηρεσίες λόγω π.χ. έκπτωσης, και αφορούν συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν πριν την ημερομηνία αυτή, υπολογίζεται ΦΠΑ με το μειωμένο συντελεστή.
Τέλος, εφόσον συντρέχει λόγος έκδοσης παραστατικού για την ακύρωση συναλλαγής, πρέπει να αναγράφεται σε αυτό ο ίδιος συντελεστής ΦΠΑ που είχε η αρχική συναλλαγή, ανεξάρτητα της ημερομηνίας έκδοσης του, δεδομένου ότι, στην περίπτωση αυτή ακυρώνεται η συναλλαγή στο σύνολο της.
2. Με τις διατάξεις του άρθρου 66 του νόμου αυτού αντικαθίσταται το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης α’ της παραγράφου 1 του άρθρου 35 του Κώδικα ΦΠΑ που ισχύει από 1.8.2017, σύμφωνα με το άρθρο 85 του ίδιου νόμου.
Ειδικότερα, με την διάταξη αυτή ορίζεται ότι, η υποχρέωση για την απόδοση από τον παραγγελιοδόχο του ΦΠΑ που αναλογεί στην παράδοση αγροτικών προϊόντων που πραγματοποιείται από τον παραγγελέα προς τον παραγγελιοδόχο καταλαμβάνει όχι μόνο τις περιπτώσεις που ο παραγγελέας είναι αγρότης φυσικό πρόσωπο, αλλά και τις περιπτώσεις που ο παραγγελέας είναι αγροτικός συνεταιρισμός ή κάποιο νομικό πρόσωπο με αποκλειστικά αγροτική δραστηριότητα.
Επιπρόσθετα, ορίζεται ότι πέρα από τους αγρότες φυσικά πρόσωπα, και οι αγροτικοί συνεταιρισμοί και τα νομικά πρόσωπα με αποκλειστικά αγροτική δραστηριότητα, που πωλούν τα προϊόντα τους μέσω παραγγελιοδόχων (εμπόρων ή αγροτικών συνεταιρισμών), θα απαλλάσσονται από την υποχρέωση απόδοσης του φόρου που αναλογεί στο ποσό που τους καταβάλλουν οι παραγγελιοδόχοι από την πώληση των αγροτικών προϊόντων για λογαριασμό τους, στις περιπτώσεις που η εκκαθάριση δεν εκδίδεται άμεσα αλλά εκδίδεται πέραν του μηνός, καθώς ο ΦΠΑ που αναλογεί στην τελική αξία της πώλησης των αγαθών θα αποδίδεται από τους παραγγελιοδόχους αυτούς.
3. Με τις διατάξεις του άρθρου 67 προστέθηκαν δυο νέες παράγραφοι 5 και 6 στο άρθρο 39α του Κώδικα ΦΠΑ (ν. 2859/2000) που ισχύουν από 1.8.2017, σύμφωνα με το άρθρο 85 του ίδιου νόμου. Με τις διατάξεις αυτές ορίζεται ως υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ που αναλογεί στην παράδοση συγκεκριμένων ηλεκτρονικών συσκευών ο αγοραστής των αγαθών εφόσον ο τελευταίος έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου των εισροών.
Ειδικότερα με την νέα παράγραφο 5 του άρθρου 39α του ν. 2859/2000 ορίζεται ότι, για τις παραδόσεις, από υποκείμενο στο φόρο σε άλλον υποκείμενο, κινητών τηλεφώνων, ήτοι συσκευών που έχουν κατασκευαστεί ή προσαρμοστεί για χρήση σε αναγνωρισμένο δίκτυο και λειτουργούν σε συγκεκριμένες συχνότητες, ανεξαρτήτως του αν χρησιμοποιούνται ή όχι για άλλους σκοπούς, καθώς και κονσολών για παιχνίδια, ταμπλετών ηλεκτρονικών υπολογιστών και φορητών υπολογιστών, ο φόρος καταβάλλεται από τον αγοραστή των αγαθών, υπό την προϋπόθεση ότι αυτός έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών. Ο υποκείμενος που παραδίδει τα αγαθά του προηγούμενου εδαφίου έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών που αντιστοιχεί στις εν λόγω πράξεις, δεν χρεώνει φόρο στα εκδιδόμενα φορολογικά στοιχεία και υποχρεούται να αναγράφει σε αυτά τη φράση «Άρθρο 39α, υπόχρεος για την καταβολή του φόρου είναι ο αγοραστής».
Οι νέες διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 67, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 85 του ν.4484/2017 εφαρμόζονται από τη δημοσίευση του νόμου, ήτοι από 1.8.2017, δηλαδή για πράξεις που δημιουργείται απαιτητό του φόρου σύμφωνα με το άρθρο 16 του Κώδικα ΦΠΑ από την ημερομηνία αυτή και εφεξής. Στο πλαίσιο αυτό οι νέες διατάξεις εφαρμόζονται κατά κανόνα για τιμολόγια ή άλλα φορολογικά στοιχεία που επέχουν θέση τιμολογίου που εκδίδονται από 1.8.2017 και εφεξής. Επισημαίνεται ότι η εφαρμογή των ανωτέρω δεν επηρεάζεται από σύμβαση, προκήρυξη ή άλλης μορφής συμφωνία η οποία έχει υπογραφεί έως και την 1.8.2017 και για την υλοποίησή της εκκρεμεί η έκδοση φορολογικού στοιχείου που εκδίδεται από 1.8.2017.
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
α/α
ΕΥΘ. ΣΑΪΤΗΣ
ΘΕΜΑ: «Κοινοποίηση διάταξης άρθρου 74 του ν. 4484/2017»
Α. Σας κοινοποιούμε για την ενημέρωση και την ομοιόμορφη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 74 του Ν. 4484/2017 (ΦΕΚ Α’ 110/1.8.2017)
«Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/881 και άλλες διατάξεις» για την επιτάχυνση της διαδικασίας επιστροφής φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων ή φόρου προστιθέμενης αξίας μέχρι του συνολικού ποσού των 10.000 ευρώ σε εκκρεμείς, ανά δικαιούχο και ανά φορολογία, κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του κοινοποιούμενου νόμου, υποθέσεις ελέγχου.
Η έναρξη ισχύος της εν λόγω διάταξης είναι η 1η Αυγούστου 2017, ημερομηνία δημοσίευσης της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Β. Η διάταξη του άρθρου 74 του ν.4484/2017 έχει ως εξής:
«Σε εκκρεμείς, κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος, υποθέσεις ελέγχου επιστροφής φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων ή φόρου προστιθέμενης αξίας, εφόσον το συνολικώς αιτηθέν ποσό των εκκρεμών αιτήσεων ανέρχεται μέχρι του ύψους των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, ανά φορολογία και ανά δικαιούχο, η επιστροφή διενεργείται άμεσα, με την επιφύλαξη των περί παραγραφής διατάξεων. Ως εκκρεμείς νοούνται οι υποθέσεις ελέγχου για τις οποίες δεν έχει εκδοθεί προσωρινός διορθωτικός προσδιορισμός φόρου. Για τις επιστροφές του παρόντος άρθρου δύναται να διενεργείται έλεγχος σε δείγμα που επιλέγεται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 26 του ν. 4174/2013 (Α’ 170).».
Γ. Η ως άνω διάταξη :
1) Αφορά σε εκκρεμείς, κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (1.8.2017), αιτήσεις επιστροφής φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, καθώς και φόρου προστιθέμενης αξίας σε δικαιούχους επιστροφής, ανεξάρτητα από το καθεστώς στο οποίο εντάσσονται. Δεν θεωρούνται εκκρεμείς οι υποθέσεις για τις οποίες έχει εκδοθεί προσωρινός διορθωτικός προσδιορισμός φόρου. Σημειώνεται ότι όσον αφορά στις εκκρεμείς αιτήσεις επιστροφών φόρου προστιθέμενης αξίας, η εν λόγω διάταξη έχει εφαρμογή τόσο στα φυσικά όσο και στα νομικά πρόσωπα.
2) Εφαρμόζεται, εφόσον το συνολικά αιτηθέν προς επιστροφή ποσό για το οποίο εκκρεμεί έλεγχος, δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ, ανά δικαιούχο και ανά φορολογία. Προβλέπεται δηλαδή η δυνατότητα ικανοποίησης περισσότερων αιτημάτων του ίδιου δικαιούχου όταν συνολικά δεν υπερβαίνουν, ανά φορολογία, τις δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ.
3) Εφαρμόζεται άμεσα, χωρίς τον έλεγχο συνδρομής άλλων προϋποθέσεων, με την επιφύλαξη των περί παραγραφής διατάξεων.
Τέλος, επισημαίνεται ότι ο φυσικός και ηλεκτρονικός φάκελος των συγκεκριμένων υποθέσεων ολοκληρώνονται με την αναφορά της εν λόγω διάταξης.
Εγκύκλιος Ε.Φ.Κ.Α. αρ. 32/2017 Παράταση χορήγησης των συνταξιοδοτικών παροχών που έληξαν κατά τη διάρκεια αναμονής των ασφαλισμένων προς εξέτασή τους από τις υγειονομικές επιτροπές ΚΕ.Π.Α.
Θ Ε Μ Α: «Παράταση χορήγησης των συνταξιοδοτικών παροχών που έληξαν κατά τη διάρκεια αναμονής των ασφαλισμένων προς εξέτασή τους από τις υγειονομικές επιτροπές ΚΕ.Π.Α.».
Σχετ.: Η εγκύκλιος 13/2017.
Σας κοινοποιούμε το με αρ. πρωτ. Φ80000/οικ.28838/1235/27.6.2017 έγγραφο του Υπουργείου Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΑΔΑ: Ψ7ΡΚ465Θ1Ω-ΨΥΜ), σχετικά με την εξάμηνη παράταση χορήγησης των συνταξιοδοτικών παροχών που έληξαν κατά τη διάρκεια αναμονής των ασφαλισμένων προς εξέτασή τους από τις υγειονομικές επιτροπές ΚΕ.Π.Α., σε συνέχεια των διατάξεων της παρ. 3 του άρθρου 50 του Ν.4430/2016 (Α’205).
Έχοντας υπόψη όσα αναφέρονται στο ανωτέρω έγγραφο του ΥΠΕΚΑΑ και σε συνδυασμό με τις οδηγίες της εγκυκλίου 13/2017, διευκρινίζουμε ότι το εν λόγω δικαίωμα των προσώπων που αναφέρονται στα στοιχεία α έως και ε αυτής της εγκυκλίου αφορά πλέον την παράταση των συνταξιοδοτικών παροχών που χορηγούνταν με αιτία την αναπηρία, οι οποίες εμφανίζονται στα μηχανογραφικά αρχεία με λήξη συνταξιοδότησης μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος της νέας ρύθμισης και από 1.7.2017 και μετά. Οι δικαιούχοι θα συνεχίσουν να λαμβάνουν το ποσό της παροχής που δικαιούνταν πριν από τη λήξη της για ορισμένο χρονικό διάστημα, όχι μεγαλύτερο από έξι συνεχείς μήνες.
Η επανάληψη χορήγησης της εν λόγω παροχής είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που έχει εκδοθεί απόφαση παράτασης του δικαιώματος που είχε λήξει για ορισμένο χρόνο και στη συνέχεια το δικαίωμα αυτό λήξει εκ νέου, με αποτέλεσμα να υφίσταται και πάλι εκκρεμότητα στα ΚΕΠΑ για υγειονομική κρίση. Αντίθετα, εάν δεν έχει μεσολαβήσει η έκδοση τέτοιας απόφασης και ο συνταξιούχος είχε ενταχθεί στους δικαιούχους των διατάξεων της παρ. 3 του άρθρου 50 του Ν. 4430/2016, δεν δικαιούται διαδοχικά εκ νέου την εν λόγω παράταση. Εκτός αυτού, το δικαίωμα δεν παρέχεται γενικά στα πρόσωπα που αναφέρονται στο πεδίο των εξαιρέσεων της ανωτέρω σχετικής εγκυκλίου δεν (σελ. 3).
Τέλος, ως προς τις υπηρεσιακές ενέργειες εξακολουθούν να ισχύουν οι διαδικασίες που τηρούνταν από τους ασφαλιστικούς φορείς οι οποίοι εντάχθηκαν στον Ε.Φ.Κ.Α.
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΕΦΚΑ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΑΚΑΛΕΞΗΣ
ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΤΕΛΟΥΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
Π. ΚΑΤΩΠΟΔΗ
Κ.Υ.Α. αριθμ. 86437/2017 Τροποποίηση της αριθ. 45231/20-04-2017 (Β’ 1445) κοινής υπουργικής απόφασης «Ρύθμιση Υποχρέωσης Αποδοχής Πληρωμών με Κάρτα, σύμφωνα με το άρθρο 65 του ν. 4446/2016 (Α’ 240)»
ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Έχοντας υπόψη:
Α) Τις διατάξεις:
1. Των άρθρων 62, 63, 64 και 65 του ν. 4446/2016 (Α’ 240), «Πτωχευτικός Κώδικας, Διοικητική Δικαιοσύνη, Τέλη-Παράβολα, Οικειοθελής αποκάλυψη φορολογητέας ύλης παρελθόντων ετών, Ηλεκτρονικές συναλλαγές, Τροποποιήσεις του ν. 4270/2014 και λοιπές διατάξεις», όπως ισχύει.
2. Του π.δ. 125/2016 (Α’ 210), «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών».
3. Του π.δ. 116/2014 (Β’ 185), «Οργανισμός Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας».
4. Του Π.Δ. 111/2014 (Α’ 178/2014 και Α’ 25/2015) «Οργανισμός του Υπουργείου Οικονομικών», όπως ισχύει.
5. Την υπ’ αριθμ. ΥΠΟΙΚ 0010218 ΕΞ 2016/14.11.2016 απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομικών (Β’ 3696), «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στην Υφυπουργό Οικονομικών Αικατερίνη Παπανάτσιου».
6. Του π.δ. 63/2005 (A’ 98) «Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα».
Β) Το γεγονός ότι από την παρούσα δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,
αποφασίζουμε:
Άρθρο 1
Τροποποίηση της υπ’ αριθμ. 45231/20-04-2017 (Β’ 1445) απόφασης
1. Το εδάφιο 1 της παρ. 1 του άρθρου 1 της υπ’ αριθμ. 45231/20.4.2017 απόφασης αντικαθίσταται ως εξής:
«Οι δικαιούχοι πληρωμής της περιπτ. γ’ του άρθρου 62 του ν. 4446/2016 (Α’ 240), οι οποίοι διαθέτουν τους παρακάτω κύριους Κωδικούς Αριθμούς Δραστηριότητας (εφεξής Υπόχρεοι), υποχρεούνται να αποδέχονται μέσα πληρωμής με κάρτα κατά την ολοκλήρωση των πράξεων πληρωμής που πραγματοποιούν πληρωτές της περιπτ. β’ του άρθρου 62 του ν. 4446/2016 οι οποίοι ενεργούν για λόγους που δεν εμπίπτουν στην εμπορική, επιχειρηματική ή επαγγελματική τους δραστηριότητα.»
2. Η περίπτ. β’ της παρ. 6 του άρθρου 4 της υπ’ αριθμ. 45231/20.4.2017 απόφασης αντικαθίσταται ως εξής:
«β) Ο υπόχρεος εντός τριάντα (30) ημερών από την ημερομηνία υποβολής καταγγελίας ή διενέργειας ελέγχου, καταθέσει στην αρμόδια ελεγκτική Υπηρεσία αποδεικτικό έγγραφο από το οποίο προκύπτει η χρήση τερματικού αποδοχής καρτών πληρωμών και μέσων πληρωμής με κάρτα.»
Άρθρο 2
1. Η παρούσα απόφαση ισχύει από τη δημοσίευσή της.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 3 Αυγούστου 2017
Οι Υπουργοί
Οικονομίας και Ανάπτυξης
ΔΗΜΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Υφυπουργός Οικονομικών
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΝΑΤΣΙΟΥ
Το νομικό πλαίσιο βάσης της Αστικής Εταιρείας (κερδοσκοπικής ή μη) είναι τα άρθρα 741 έως 784 του Αστικού Κώδικα.. Σύμφωνα με το άρθρο 741 ΑΚ «Με τη σύμβαση της εταιρίας δύο ή περισσότεροι έχουν αμοιβαίως υποχρέωση να επιδιώκουν με κοινές εισφορές κοινό σκοπό και ιδίως οικονομικό». Με βάση τον ορισμό αυτό προκύπτει ότι :
Ο σκοπός είναι οικονομικός, δηλαδή η εταιρική δράση από την οποία μπορεί να προκύψουν ενδοσυμβατική ή αδικοπρακτική ευθύνη ή παροχές που αμείβονται κατά τα συναλλακτικά ήθη, χωρίς απαραίτητα όλα αυτά να συνδέονται με την επιδίωξη κέρδους.
Ο σκοπός να μην είναι οικονομικός, δηλαδή να επιδιώκεται η ανάπτυξη μορφωτικού, φιλανθρωπικού, επιστημονικού, ερευνητικού κλπ έργου. Σε περίπτωση δε δημιουργίας κέρδους, αυτό δεν διανέμεται στους εταίρους.
Οι εισφορές των εταίρων μπορούν να αφορούν και να αποδοθούν σε :
Εργασία
Χρήματα
Άλλη παροχή
Σε περίπτωση δε μη ύπαρξης άλλης συμφωνίας, τα εταιρικά μερίδια διαμοιράζονται σε ίσα μέρη, οι εταίροι δηλαδή υποχρεούνται σε ίσες εισφορές.
Η Αστική Εταιρεία υπάγεται στις προσωπικές εταιρείες. Αυτό σημαίνει ότι το πρόσωπο και η προσωπική συμβολή κάθε εταίρου είναι βασικός παράγοντας για τη λειτουργία της εταιρίας. Ο εταιρικός σκοπός επιδιώκεται με την προσωπική εργασία και την σύμπραξη των εταίρων. Ο ενοχικός δεσμός που συνδέει τους εταίρους έχει προσωποπαγή χαρακτήρα. Στην εταιρία του αστικού κώδικα, ο θάνατος ενός από τους εταίρους ή η πτώχευσή του, έχει ως αποτέλεσμα τη λύση της εταιρίας, ενώ η είσοδος και η έξοδος μέλους από την εταιρία απαιτεί τη συναίνεση όλων. Για τις υποχρεώσεις της προσωπικής εταιρίας, ευθύνεται η ίδια η εταιρία με την περιουσία της, αλλά και οι εταίροι ατομικά με την ατομική τους περιουσία. Οι εταίροι έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις ανεξάρτητα από το ύψος και το είδος της εισφοράς τους (αρχή της ισότητας) και έχουν υποχρέωση πίστης στις μεταξύ τους σχέσεις.
Με το Νόμο 4072/2012 και δη το άρθρο 270 αυτού, τροποποιήθηκε μεταξύ άλλων και το άρθρο 784 ΑΚ, που αφορά στις αστικές εταιρίες µε νομική προσωπικότητα και πιο συγκεκριμένα στην έκταση της ευθύνης των εταίρων της για τις υποχρεώσεις της εταιρίας έναντι των τρίτων. Σύμφωνα με τα μέχρι τότε ισχύοντα, σύμφωνα με τα οποία για τα χρέη της αστικής εταιρίας, αποκλειστικά υπεύθυνη ήταν η ίδια η εταιρία, με αποτέλεσμα η ευθύνη των εταίρων της περιοριζόταν, κατά την πιο ανεπιεική γι’ αυτούς άποψη, µόνο στην περίπτωση, που, µετά τη λύση της εταιρίας και την περάτωση της εκκαθάρισής της το ενεργητικό της δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση των εταιρικών δανειστών (εδάφιο 2 άρθρου 784 ΑΚ). Ωστόσο, μετά τη ψήφιση του παραπάνω νόμου, προβλέπεται πλέον πως στην αστική εταιρία µε νομική προσωπικότητα εφαρμόζονται αναλογικά όλες οι διατάξεις για την οµόρρυθµη εταιρία µε µόνη εξαίρεση την περίπτωση της παραγράφου 3 του άρθρου 251 του ιδίου νόμου, ήτοι σε περίπτωση εν τοις πράγμασι λειτουργούσας ομόρρυθμης εταιρίας, μη καταχωρημένης στο Γ.Ε.ΜΗ.. Ως εκ τούτου, οι εταίροι της αστικής εταιρίας µε νομική προσωπικότητα ευθύνονται πλέον αλληλεγγύως και εις ολόκληρο για τα χρέη της εταιρίας.
Τέλος να σημειωθεί ότι με βάση το νόμο 2372/1996 («Σύσταση φορέων για την επιτάχυνση της αναπτυξιακής διαδικασίας και άλλες διατάξεις». ΦΕΚ Α’ 29/28.2.1996) στο άρθρο 8 προτείνεται «Το Δημόσιο, πάσης φύσεως νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, καθώς και φυσικά πρόσωπα και ενώσεις φυσικών ή/ και νομικών προσώπων δύνανται να συμβάλλονται μεταξύ τους για τη σύσταση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου µη κερδοσκοπικού χαρακτήρα µε τη μορφή αστικής εταιρείας. Σκοπός της ως άνω εταιρείας είναι η εφαρμογή των Κοινοτικών Προγραµµάτων για την Οικονομική και Κοινωνική Ένταξη των Λιγότερο Ευνοημένων Κοινωνικών Ομάδων και για την Καταπολέμηση του Οικονομικού και Κοινωνικού Αποκλεισμού και την Προώθηση της Αλληλεγγύης. Η εφαρμογή και η διαχείριση των ανωτέρω Προγραµµάτων- γίνεται συμφωνά µε τις διατάξεις που διέπουν το καθεστώς εφαρμογής και διαχείρισής τους και υλοποιούνται µέσω των εταιρειών του παρόντος».(Άρθρο όγδοο, παράγραφος 1 κ.ε.)
Φορολογικά χαρακτηριστικά
Γενικά στοιχεία
Η νομική μορφή της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας θεωρείται επιτηδευματίας και έχουν όλες τις σχετικές υποχρεώσεις του νομοθετήματος 4308/2014. Με βάση τον προηγούμενο ΚΦΕ (ΚΝ 2238/1994) εξαιρούνταν πλήρως της φορολογίας, πλήν εισοδημάτων από χρήση κεφαλαίου (ακίνητη περιουσία και κινητές αξίες). Με γνωμάτευση του ΣτΕ δε, είχε κριθεί, ότι δεν απαιτείται να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος από την εταιρεία σκοπός προκειμένου να ισχύσει η απαλλαγή από το φόρο, αρκεί να προκύπτει ότι ο περιγραφόμενος στο καταστατικό σκοπός επιδιώκεται και ότι πραγματοποιούνται όλες οι ενέργειες που είναι απαραίτητες για την επίτευξή του. Κατά τη λογική αυτή είχε για παράδειγμα εξαιρεθεί του φόρου, το εισόδημα από παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης (βλ. ΣτΕ 1906/1990: η είσπραξη διδάκτρων από σωματείο εκπαιδευτικού σκοπού δεν αίρει το χαρακτήρα του ως μη κερδοσκοπικού νομικού προσώπου και ΔΠρΑθ 13517/2003 και ΔΠρΑθ 749/2004). Η εφαρμογή του νέου ΚΦΕ (ΚΝ 4172/2013) άλλαξε το καθεστώς και οδήγησε σε αναθεώρηση του συνόλου της φορολογικής αντιμετώπισης της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας.
Εισόδημα
Η ΠΟΛ 1044/10.02.2015 (Κοινοποίηση των διατάξεων των άρθρων 44, 45 και 46 του νέου Κ.Φ.Ε. – ν. 4172/2013) αναφέρει ότι «Περαιτέρω, όσον αφορά στις αστικές εταιρείες κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα (άρθρο 741 ΑΚ), αυτές είναι υποκείμενα του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, σύμφωνα με την περ. ε’ του άρθρου 45 του ν. 4172/2013, και επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές οι αστικές εταιρείες, αδιάφορα αν έχουν σκοπό κερδοσκοπικό ή μη κερδοσκοπικό, αποτελούν υποκείμενα του φόρου και υπάγονται σε φορολογία για τα εισοδήματά τους που προκύπτουν είτε στη Ελλάδα είτε στην αλλοδαπή (…) Η νέα εγκύκλιος δεν αναφέρει ρητά, ποια ακριβώς θα είναι η φορολογική αντιμετώπιση των συγκεκριμένων εσόδων. Ωστόσο, θεωρούμε πως δεν θα υπάρξει κάποια μεταβολή ως προς το θέμα αυτό.»
Συνεπώς, η εγκύκλιος μας οδηγεί στα αναγραφόμενα μιας παλαιότερης απόφασης (ΠΟΛ 1031/07.02.2001) όπου αναφέρεται ότι : «ως ακαθάριστο εισόδημα από εμπορικές επιχειρήσεις ή ελευθέρια επαγγέλματα των αστικών μη κερδοσκοπικών εταιριών υποκείμενο σε φόρο, θεωρείται μόνο αυτό που προέρχεται από καθαρά εμπορικές δραστηριότητες ή την άσκηση ελευθέριου επαγγέλματος (π.χ. τέλεση δημόσιων θεαμάτων, έκδοση εφημερίδων, προβολή κινηματογραφικών ταινιών, ενοίκια, τόκοι καταθέσεων κ.λπ.). Αντίθετα, οι συνδρομές και εγγραφές των μελών, καθώς και οι χορηγίες ή δωρεές προς αυτές, επειδή αποτελούν εισροές κεφαλαιουχικού χαρακτήρα, δηλαδή στερούνται τα εννοιολογικά γνωρίσματα του εισοδήματος, δεν εμπίπτουν στην έννοια των ακαθάριστων εσόδων για να φορολογηθούν. Φυσικά, τα ποσά των χορηγιών που παρέχονται για την τέλεση δραστηριοτήτων που εκτελούνται από τους υπόψη φορείς, μειώνουν το κόστος αυτών.»
Τελικά εξεδόθη η ΠΟΛ 1059/18.03.2015 (Οδηγίες για την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 47, 57 και 58 του ν. 4172/2013), όπου επιβεβαιώθηκαν τα παραπάνω και επιπλέον διευκρινίσθηκε ότι στα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα δεν περιλαμβάνονται αυτά που προκύπτουν από την επιμέτρηση περιουσιακών στοιχείων των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων του άρθρου 45 του ν. 4172/2013 στην εύλογη αξία (ν. 4308/2014), δεδομένου ότι κατά τον ως άνω χρόνο δεν προκύπτει κανένα έσοδο από επιχειρηματική συναλλαγή για το νομικό πρόσωπο ή τη νομική οντότητα, αλλά το όποιο έσοδο εισόδημα θα προκύψει κατά τη ρευστοποίηση των υπόψη στοιχείων.
Επίσης με την ΠΟΛ 1113/02.06.2015 (Κοινοποίηση των διατάξεων των άρθρων 22, 22Α και 23 του ν. 4172/2013 – ΦΕΚ 167Α΄) ευθυγραμμίστηκε ο διαχωρισμός των φορολογητέων και των αφορολόγητων εσόδων τόσο των νομικών οντοτήτων της περίπτωσης γ΄του άρθρου 45 του ν.4172/13 (μη κερδοσκοπικά σωματεία Ιδιωτικού και Δημοσίου Δικαίου και ιδρύματα) όσο και αυτών της περίπτωσης ε’ του ίδιου άρθρου (κοινωνίες αστικού δικαίου, αστικές κερδοσκοπικές ή μη κερδοσκοπικές εταιρείες, συμμετοχικές ή αφανείς εφόσον ασκούν επιχείρηση ή επάγγελμα).
Όσον αφορά το μερισμό των εκπιπτωμένων δαπανών ουσιαστικά ακολουθείται η ΠΟΛ 1118/27.05.2013 (Φορολογική μεταχείριση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας που συστήθηκε με τα άρθρα 741 έως 784 του Αστικού Κώδικα). Σε περίπτωση φορολόγησης εισοδημάτων της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας, μπορούν να εκπέσουν δαπάνες που θα μειώσουν τη φορολογητέα ύλη, τόσο οι άμεσες, αυτές δηλαδή που έχουν ευθεία σχέση με την δημιουργία των φορολογητέων εσόδων, όσο και οι έμμεσες, δηλαδή έξοδα τα οποία αφορούν τη γενική λειτουργία του οργανισμού και επιμεριζόμενα συνδέονται με τα προς φορολόγηση εισοδήματα (για παράδειγμα ενοίκια, φωτισμός, ύδρευση κλπ). Όμως για τις έμμεσες δαπάνες ισχύει μια προϋπόθεση : πρώτα θα καλύψουν τα μη φορολογητέα έσοδα (πχ συνδρομές, δωρεές, χορηγίες κλπ) και κατά το μέρος που θα μείνει ακάλυπτο θα προστεθούν στο φορολογητέο αποτεέλσμα. Ισχύουν δηλαδή τα παρακάτω :
1.Αναλογία Έμμεσων Εξόδων στα Αφορολόγητα Έσοδα
Α = (ΣΥΝΟΛΟ ΕΣΟΔΩΝ / ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΑ ΕΣΟΔΑ) x ΕΜΜΕΣΑ ΕΞΟΔΑ
2.Αναλογία Έμμεσων Εξόδων στα Φορολογητέα Έσοδα
Β = (ΣΥΝΟΛΟ ΕΣΟΔΩΝ / ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΑ ΕΣΟΔΑ) x ΕΜΜΕΣΑ ΕΞΟΔΑ
Ο υπολογισμός ολοκληρώνεται με την πρόσθεση ή μη των εμμέσων δαπανών στο αποτέλεσμα (δηλαδή στο Γ).
Εάν οι αναλογούσες στα αφορολόγητα έσοδα, έμμεσες δαπάνες τα υπερκαλύπτουν (Αφορολόγητα έσοδα < Α) τότε η διαφορά μειώνει το φόρο [(Γ-Α) x 29%]
Εάν οι αναλογούσες στα αφορολόγητα έσοδα, έμμεσες δαπάνες den τα υπερκαλύπτουν (Αφορολόγητα έσοδα > Α) τότε ο φόρος είναι [Γ x 29%]
Σε περίπτωση ζημιάς ισχύουν τα παραπάνω, χωρίς να προκύπτει φόρος.
Τέλος εάν δεν έχει προκαταβληθεί φόρος με την προηγούμενη δήλωση τότε η εταιρεία θα καταβάλει επιπλέον προκαταβολή για το επόμενο έτος ίση με το φόρο που θα της υπολογισθεί κατά τα παραπάνω.
Ακολουθεί παρουσίαση ενδεικτικών φορολογητέων εσόδων και ενδεικτικών αφορολόγητων εσόδων :
ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΑ ΕΣΟΔΑ
Τέλεση δημόσιων θεαμάτων
Έκδοση εφημερίδων
Προβολή κινηματογραφικών ταινιών
Τόκοι απόδοσης κεφαλαίου
Εισοδήματα από χρήση ακίνητης περιουσίας
Τα έσοδα από διαφημίσεις σε έντυπα
Τα δίδακτρα ως έσοδα λειτουργίας ιδιωτικών σχολείων, εργαστηρίων και συναφών
ΜΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΑ ΕΣΟΔΑ
Εισφορές και συνδρομές εγγραφής και συμμετοχής μελών
Κρατικές επιχορηγήσεις
Χορηγίες ιδιωτών ή / και επιχειρήσεων
Δωρεές τρίτων
Λαχειοφόρες κληρώσεις
Εισοδήματα από γεωργικές εκμεταλλεύσεις
Εισοδήματα που προέρχονται από διανομή εντύπων αποκλειστικά στα μέλη τους
Ευκαιριακές εκδηλώσεις
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι για τις παραπάνω δύο ομάδες εκροών εκδίδεται ανάλογο παραστατικό. Δηλαδή για τα φορολογητέα έσοδα όπου και υπολογίζεται επιβάρυνση Φ.Π.Α., η πράξη συνοδεύται από Τιμολόγιο Παροχής Υπηρεσιών ή Τιμολόγιο Πώλησης ή Τιμολόγιο – Δελτίο Αποστολής (ανάλογα με το είδος της πράξης). Αντιθέτως, για τα μη φορολογητέα έσοδα, συμπεριλαμβανομένων και των συνδρομών, εκδίδεται Τιμολόγιο Είσπραξης χωρίς Φ.Π.Α αν και η εφαρμογή των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (ν.4308/2014 και ΠΟΛ 1003/31.12.2014) αναφέρει ότι «Για την είσπραξη αποζημιώσεων, επιδοτήσεων, οικονομικών ενισχύσεων, επιστροφών τόκων, εισφορών και λοιπών συναφών εσόδων, δεν προβλέπεται ή έκδοση τιμολογίου από την Οδηγία 2006/112/ΕΕ. Η συναλλαγή δύναται να τεκμηριώνεται από παραστατικό που εκδίδει ο χορηγών το σχετικό ποσό ή η τράπεζα που το καταβάλλει.».Εξαίρεση αποτελεί η είσπραξη χορηγίας, η οποία επιβαρύνεται με Φ.Π.Α. και απαιτεί έκδοση Τιμολογίου Παροχής Υπηρεσιών.
Ο φορολογικός συντελεστής από 01.01.2016 ανέρχεται σε 29% και η προκαταβολή φόρου στο 100%.
Φόρος Προστιθέμενης Αξίας
Γενικά το άρθρο 22 του ΚΝ 2859/2000 (Κώδικας Φόρου Προστιθέμενης Αξίας) εξαιρεί από την επιβολή του φόρου συγκεκριμένες δραστηριότητες. Εφόσον η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία λειτουργεί στα πλαίσια των απαλλασσομένων δραστηριοτήτων (εξυπηρετώντας μάλιστα και τις αθροιστικές προϋποθέσεις όπου αναφέρονται – νοσοκομειακή και ιατρική περίθαλψη και διάγνωση, παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης κλπ), εξαιρείται του φόρου.
Κατά το μέτρο όμως που η Αστική Μη Κερδοσκοπική εταιρεία λειτουργεί σε πλαίσια επιχειρηματικά, δηλαδή παρέχει υπηρεσίες, πωλεί προϊόνται και γενικά έχει οικονομική δραστηριοποίηση εμπορικού και μη απαλλασόμενου χαρακτήρα κατά το άρθρο 22 ΚΝ 2859/2000, εντάσσεται στο πεδίο εφαρμογής του Φ.Π.Α για τις πράξεις αυτές. Αναλόγως δε της κατηγορίας των βιβλίων της προχωρά σε σύνταξη και αποστολή περιοδικών δηλώσεων και απόδοσης του φόρου ανά μήνα ή ανά τρίμηνο.
Τέλος, σε περίπτωση που μια οντότητα εξαιρείται του πεδίου εφαρμογής Φ.Π.Α. έχει τη δυνατότητα να τύχει απαλλαγής των εσόδων της από ευκαιριακού χαρακτήρα εκδηλώσεις, εφόσον οι εκδηλώσεις αυτές δεν ξεπερνούν τις δύο ανά έτος κατά ανώτατο όριο (ΑΥΟ 1030141/1349/393 ΠΟΛ 1071/8.3.1995). Η απαλλαγή παρέχεται ύστερα από αίτηση τους στον προϊστάμενο ΔΟΥ κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στην ΑΥΟ Π6786/640/1987.
Φόροι κεφαλαίου
Όπως γίνεται αντιληπτό από τον τρόπο που φορολογείται το εισόδημα της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας, οι φόροι κεφαλαίου (Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτητών Ακινήτων – ν.4223/2013, ενοίκια, μερίσματα, πιστωτικοί τόκοι και άλλα συναφή) εμπίπτουν σε κανονικό καθεστώς φορολόγησης, είτε αυτοτελώς με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης, είτε με προκαταβολή φόρου, είτε απ΄ευθείας με τη χρήση φορολογικού συντελεστή κατά την υποβολή της δήλωσης φόρου εισοδήματος. Ωστόσο απαλλάσσονται της φορολογίας τα τεκμαρτά εισοδήματα που προέρχονται από την ιδιοχρησιμοποίηση των ακινήτων τους, καθώς και το εισόδημα που προέρχεται από δωρεάν παραχώρηση των ακινήτων τους.
Ασφαλιστικά χαρακτηριστικά
Σύμφωνα με την εγκύκλιο 84/21.08.2007 «τα μέλη αστικής εταιρείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα δεν υπάγονται στην ασφάλιση του ΟΑΕΕ καθ’ όσον δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του αρ.1, παρ. 2, εδάφιο α του Π.Δ. 258/05, διότι ελλείπουν παντελώς οι προϋποθέσεις του Εμπορικού Νόμου, δηλαδή η εμπορική δραστηριότητα με σκοπό τον προσπορισμό και την διανομή κερδών εξαιτίας της δραστηριότητας αυτής».
Εμπορική Φυσιογνωμία
Στο άρθρο 1, παράγραφος 2, εδάφιο β΄του ν.3419/2005 (Γενικό Εμπορικό Μητρώο – Υπόχρεοι καταχώρησης) αναφέρεται ότι οι Αστικές Εταιρείες που προβλέπονται στο άρθρο 784 ΑΚ, εγγράφονται προαιρετικά στο Γ.Ε.ΜΗ. (στην ίδια κατηγορία ο νόμος κατατάσσει τις κοινοπραξίες και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων που ασκούν ή προτίθενται να ασκήσουν οικονομική ή επαγγελματική δραστηριότητα, χωρίς να έχουν καταστεί έμποροι από την άσκηση της δραστηριότητας αυτής).
Η εμπορική νομολογία, (Β.Δ. της 19 Απριλίου/ 1 Μαΐου 1835, ΦΕΚ Α 15/1835 σε συνδυασμό με αποφάσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους),ορίζει ότι ως στοιχείο της έννοιας του εμπόρου απαιτείται, πλην άλλων η άσκηση των εμπορικών πράξεων να γίνεται κατά σύνηθες επάγγελμα, δηλαδή με σειρά ομοειδών πράξεων κατά συνήθεια και όχι κατά κύριο επάγγελμα. Έχει ερμηνευτεί δε από το Ν.Σ.Κ αλλά και από άλλα δικαστήρια ότι “σύνηθες επάγγελμα” είναι το επάγγελμα με το οποίο επιδιώκεται κατά τρόπο συστηματικό βιοπορισμός.
Ωστόσο, σύμφωνα με το με αριθμό πρωτοκόλλου 49985 / 8 Μαΐου 2015 απαντητικό έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου & Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Οικονομίας Υποδομών, Ναυτιλίας & Τουρισμού, προς το Πρωτοδικείο Κατερίνης, υποχρέωση εγγραφής στο Γ.Ε.ΜΗ., έχουν μόνο οι Αστικές Εταιρείες που επιδιώκουν οικονομικό σκοπό και θέλουν να αποκτήσουν νομική προσωπικότητα. Παρά ταύτα, στον επίλογο του σημειώματος αυτού, η εν λόγω υπηρεσία καταλήγει με την παράκληση προς την αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης για οδηγία αποσαφήνισης του καθεστώτος.
Αριθμ. 180036/952/2017 Καθορισμός μέτρων και κανόνων νια τη μείωση της κατανάλωσης πλαστικών σακουλών μεταφοράς, σε συμμόρφωση με την οδηγία 2015/720/ΕΕ «για την τροποποίηση της οδηγίας 1994/62/ΕΚ με σκοπό τη μείωση της κατανάλωσης λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Απριλίου 2015.
Αριθμ. 180036/952/2017
Καθορισμός μέτρων και κανόνων νια τη μείωση της κατανάλωσης πλαστικών σακουλών μεταφοράς, σε συμμόρφωση με την οδηγία 2015/720/ΕΕ «για την τροποποίηση της οδηγίας 1994/62/ΕΚ με σκοπό τη μείωση της κατανάλωσης λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Απριλίου 2015.
Αριθμ. 180036/952
(ΦΕΚ Β 2812/10.8.2017)
ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ –
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΩΔΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του άρθρου 2 του ν. 2077/1992 «Κύρωση Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση» (Α’/136) και τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 (παράγραφος 1ζ) του ν. 1338/1983 «Εφαρμογή του Κοινοτικού Δικαίου» (Α’/34) όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6 του ν. 1440/1986 «Συμμετοχή της Ελλάδας στο κεφάλαιο, στα αποθεματικά και στις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων κ.λπ. (Α’/70) και του άρθρου 65 του ν. 1892/1990 (101/Α’)».
2. Τις διατάξεις των 6 (παρ. 4) έως 14, 19 και 20 του ν. 2939/2001 «Συσκευασίες και εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων Ίδρυση Εθνικού Οργανισμού Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Άλλων Προϊόντων (Ε.Ο.Ε.Δ.Σ.Α.Π.) και άλλες διατάξεις» (Α’/179), όπως εκάστοτε ισχύει.
3. Τις διατάξεις της Ενότητας Α’ (άρθρα 1-9) και της Ενότητας Β’ (άρθρα 10-45) και ειδικότερα των άρθρων 27 και 38 παρ. 5, καθώς και του άρθρου 60 παρ. 1 και 2 του ν. 4042/2012 «Ποινική προστασία του περιβάλλοντος Εναρμόνιση με την Οδηγία 2008/99/ΕΚ Πλαίσιο παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων Εναρμόνιση με την Οδηγία 2008/98/ΕΚ. Ρύθμιση θεμάτων Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής» (Α’/24).
4. Τις διατάξεις του ν. 3983/2011 «Εθνική Στρατηγική για την προστασία και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος Εναρμόνιση με την Οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008 και άλλες διατάξεις» (Α’/144).
5. Τις διατάξεις του π.δ. 148/2009 «Περιβαλλοντική ευθύνη για την πρόληψη και την αποκατάσταση των ζημιών στο περιβάλλον Εναρμόνιση με την οδηγία 2004/35/ΕΚ….κ.λπ.» (Α’/190).
6. Τις διατάξεις της Οδηγίας2015/720/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2015 (EEL 115/11/6-5-2015).
7. Την υπ’ αριθ. 51373/4684/2001 κοινή υπουργική απόφαση με την οποία κυρώθηκαν το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) και το Εθνικό Πρόγραμμα Πρόληψης Δημιουργίας Αποβλήτων και εγκρίθηκαν με την υπ’ αριθ. 49/2015 πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου (Α’/174), σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 4342/2015 (Α’/143).
8. Την υπ’ αριθμ. 9268/469/2007 κοινή υπουργική απόφαση «Τροποποίηση των ποσοτικών στόχων για την ανάκτηση και ανακύκλωση των αποβλήτων των συσκευασιών σύμφωνα με το άρθρο 10 (παρ. Α1, τελευταίο εδάφιο) του ν. 2939/2001 (Α’/179), καθώς και άλλων διατάξεων του νόμου αυτού, σε συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας 2004/12/ΕΚ «για την τροποποίηση της οδηγίας 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας», του Συμβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 2004» (Β’/286).
9. Την υπ’ αριθμ. 54461/1779/2013 κοινή υπουργική απόφαση «Αντικατάσταση του παραρτήματος Ι του άρθρου 4 της υπ’ αριθμ. 9268/469/2007 κοινής υπουργικής απόφασης (Β’/286), σε συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας 2013/2/ΕΕ «για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 7ης Φεβρουαρίου 2013» (Β’/2500).
10. Τις διατάξεις της 50910/2727/2003 κοινής υπουργικής απόφασης “Μέτρα και όροι για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης” (Β’/1909).
11. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά όργανα, όπως τέθηκε σε ισχύ με το άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005 «Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά όργανα» (Α’/98) στη συνέχεια τροποποιήθηκε με το Κεφάλαιο Δεύτερο (παραγ. Β) του ν. 4320/2015 (Α’/29).
12. Το π.δ. 100/2014 «Οργανισμός Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής» (Α’/167).
13. Τις διατάξεις του π.δ. 70/2015 «Ανασύσταση των Υπουργείων … και του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας σε Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Τουρισμού» (Α’/114).
14. Τις διατάξεις του π.δ. 125/2016 «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (Α’/210).
15. Την υπ’ αριθμ. Υ 172/2016 απόφαση του Πρωθυπουργού «Καθορισμός σειράς τάξης των Υπουργείων» (Β’3610).
16. Την υπ’ αριθμ. Υ 197/2016 απόφαση του Πρωθυπουργού «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης Αλέξανδρο Χαρίτση (Β’/3722)», όπως ισχύει.
17. Την υπ’ αριθμ. Υ 198/2016 απόφαση του Πρωθυπουργού «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλο» (Β’/3722).
18. Την υπ’ αριθ. ΥΠΟΙΚ 0010218 ΕΞ 2016 απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομικών «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στην Υφυπουργό Οικονομικών Αικατερίνη Παπανάτσιου» (Β’/3696).
19. Την υπ’ αριθμ. 90/30-5-2017 Εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (Ε.Ο.ΑΝ.).
20. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις αυτής της απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,
Με την απόφαση αυτή αποσκοπείται η εφαρμογή και εξειδίκευση του άρθρου 6 (παρ. 4) του ν. 2939/2001, όπως ισχύει, σε συνδυασμό με τα άρθρα 27 και 38 παρ. 5 του ν. 4042/2012 (Α’/24) και σε συμμόρφωση με την οδηγία 2015/720/ΕΕ «για την τροποποίηση της οδηγίας 1994/62/ΕΚ με σκοπό τη μείωση της κατανάλωσης λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Απριλίου 2015, που έχει δημοσιευθεί στην Ελληνική γλώσσα στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EEL 115/11/2015), ώστε, με τον καθορισμό κανόνων και κατάλληλων μέτρων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης οικονομικών μέσων, για τη διάθεση στον καταναλωτή των πλαστικών σακουλών μεταφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 2, να επιτυγχάνεται η μείωση της κατανάλωσης τους και κατ’ επέκταση της υψηλής συσσώρευσης των αποβλήτων τους, που προκαλούν σημαντική ρύπανση στο περιβάλλον και ιδιαίτερα στα υδάτινα οικοσυστήματα και έτσι να εκπληρώνονται με τρόπο αποδοτικό οι στόχοι του άρθρου 1 του ν. 2939/2001, όπως ισχύει και ευρύτερα οι βασικές αρχές, οι στόχοι και οι κατευθύνσεις των άρθρων 26,27,28 και 29 του ν. 4042/2012.
2. Η απόφαση αυτή εφαρμόζεται στις πλαστικές σακούλες μεταφοράς με πάχος τοιχώματος μέχρι 70 μικρά (μη).
3. Για τις πολύ λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς, όπως ορίζονται στην παράγραφο 1 (περιπ. δ) του άρθρου 2, καθώς και για τις πλαστικές σακούλες μεταφοράς με πάχος τοιχώματος μεγαλύτερο ή ίσο των 70 μικρών (μη), εφαρμόζονται μόνο οι διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 1 (περ. α; γ’, δ και ε), 4, 6 και 10.
1. Για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης νοούνται ως:
α) «πλαστικό υλικό»: πολυμερές, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 5 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου «για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH)», όπως ισχύει, στο οποίο ενδεχομένως έχουν προστεθεί πρόσθετα ή άλλες ουσίες και το οποίο μπορεί να αποτελέσει κύριο δομικό στοιχείο των σακουλών μεταφοράς,
β) «πλαστικές σακούλες μεταφοράς»: σακούλες μεταφοράς με ή χωρίς λαβή, από πλαστικό υλικό, οι οποίες διατίθενται στους καταναλωτές στο ταμείο του σημείου πώλησης εμπορευμάτων ή προϊόντων. Οι πλαστικές σακούλες μεταφοράς υπάγονται ευρύτερα στην έννοια της συσκευασίας, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1 (περ. γ) του άρθρου 2 του ν. 2939/2001, όπως εκάστοτε ισχύει,
γ) «λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς»: πλαστικές σακούλες μεταφοράς με πάχος τοιχώματος μικρότερο των 50 μικρών (μη),
δ) «πολύ λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς»: πλαστικές σακούλες μεταφοράς με πάχος τοιχώματος μικρότερο από 15 μικρά (μη) που απαιτούνται για λόγους υγιεινής ή παρέχονται ως πρωτογενής συσκευασία χύδην τροφίμων, όταν η χρήση τους συμβάλλει στην αποφυγή σπατάλης τροφίμων,
ε) «οξοδιασπώμενες πλαστικές σακούλες μεταφοράς»: πλαστικές σακούλες μεταφοράς από πλαστικά υλικά στα οποία περιλαμβάνονται πρόσθετα που καταλύουν τη διάσπαση των πλαστικών υλικών σε μικροτμήματα,
στ) «επαναχρησιμοποιήσιμες σακούλες ή τσάντες μεταφοράς»: οι πλαστικές σακούλες μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων με πάχος τοιχώματος μεγαλύτερο ή ίσο των 50 μικρών (μη), που είναι κατασκευασμένες σύμφωνα με το πρότυπο UNE 53942 ή άλλο ισοδύναμο πρότυπο, καθώς επίσης οι πλαστικές σακούλες/ τσάντες μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων με μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές που καλύπτει το ανωτέρω πρότυπο και οι τσάντες από κάθε άλλο είδος υλικού, που έχουν σχεδιασθεί με σκοπό την επαναχρησιμοποίηση τους (σακούλες ή τσάντες πολλαπλών χρήσεων), όπως αυτή ορίζεται στην παρακάτω περίπτωση
(ζ). Οι επαναχρησιμοποιήσιμες σακούλες ή τσάντες μεταφοράς, υπάγονται ευρύτερα στην έννοια της συσκευασίας σύμφωνα με την παράγραφο 1 (περιπ. γ) του άρθρου 2 του ν. 2939/2001, όπως ισχύει.
ζ) «επαναχρησιμοποίηση»: κάθε διεργασία μέσω της οποίας οι συσκευασίες που έχουν μελετηθεί και σχεδιασθεί για να εκπληρώνουν κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους έναν ελάχιστο αριθμό διαδρομών ή επιστροφών (συσκευασίες πολλαπλών χρήσεων), επαναπληρούνται ή χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό για τον οποίο έχουν σχεδιασθεί, με ή χωρίς την υποστήριξη βοηθητικών προϊόντων που υπάρχουν στην αγορά και που επιτρέπουν την επαναπλήρωση των συσκευασιών. Οι επαναχρησιμοποιήσιμες αυτές συσκευασίες γίνονται απόβλητα συσκευασίας όταν πάψουν να υπόκεινται σε επαναχρησιμοποίηση,
η) «βιοαποδομήσιμες (ή βιοαποικοδομήσιμες) / λιπασματοποιήσιμες πλαστικές σακούλες μεταφοράς»: οι πλαστικές σακούλες μεταφοράς οι οποίες, στο πλαίσιο τήρησης των απαιτήσεων της παραγράφου 1 (περιπτώσεις γ.3 και γ.4) του άρθρου 6 του ν. 2939/2001, υπόκεινται σε αξιοποίηση (ανακύκλωση) μέσω βιοαποδόμησης ή λιπασματοποίησης, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Πρότυπο ΕΛΟΤ ΕΝ 13432 «Απαιτήσεις για συσκευασία ανακτήσιμη μέσω λιπασματοποίησης και βιοαποικοδόμησης Σχήμα δοκιμής και κριτήρια αξιολόγησης για την τελική αποδοχή της συσκευασίας»,
θ) «σημεία πώλησης εμπορευμάτων ή προϊόντων»: οριοθετημένος και διαμορφωμένος χώρος όπου ασκείται λιανικό εμπόριο εμπορευμάτων ή προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων και ποτών,
ι) «έμπορος»: οποιοδήποτε πρόσωπο (φυσικό ή νομικό) ή επιχείρηση λιανικού εμπορίου, συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού εμπορίου, που, στο πλαίσιο της άσκησης της εμπορικής του δραστηριότητας, διαθέτει προς τους καταναλωτές κατά την πώληση εμπορευμάτων ή προϊόντων, πλαστικές σακούλες μεταφοράς. Στην έννοια του εμπόρου συμπεριλαμβάνονται και οι επαγγελματίες πωλητές που δραστηριοποιούνται σε ακάλυπτους δημόσιους, δημοτικούς, ιδιωτικούς ή εκκλησιαστικούς χώρους που δεν αποτελούν επαγγελματική στέγη αλλά επιτρέπεται στους χώρους αυτούς η άσκηση εμπορικής δραστηριότητας (υπαίθριο εμπόριο).
ια) «παραγωγός πλαστικής σακούλας μεταφοράς»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εισάγει ή κατασκευάζει πλαστικές σακούλες μεταφοράς οι οποίες, μέσω των διακινητών /διανομέων ή/και μέσω των εμπόρων, προορίζονται να καταλήξουν στον καταναλωτή για τη μεταφορά εμπορευμάτων ή προϊόντων.
ιβ) «διακινητής /διανομέας πλαστικών σακουλών μεταφοράς»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο στην αλυσίδα εφοδιασμού, το οποίο διαθέτει στο λιανικό εμπόριο πλαστικές σακούλες μεταφοράς.
Ο διακινητής /διανομέας μπορεί να είναι και παραγωγός κατά την έννοια της ανωτέρω περίπτωσης (ια) της παρούσας παραγράφου.
2. Κατά τα λοιπά ισχύουν οι ορισμοί του άρθρου 2 του ν.2939/2001 (Α’/179). ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΑΚΟΥΛΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ
Άρθρο 3
(άρθρο 1 παρ. 2 Οδηγίας 2015/720/ΕΕ) Γενικές απαιτήσεις για τη διαχείριση των πλαστικών σακουλών μεταφοράς
1. Για την επίτευξη της μείωσης της κατανάλωσης των πλαστικών σακουλών μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων σύμφωνα με το άρθρο 1, από την 1η Ιανουαρίου 2018 παύει η δωρεάν διάθεση στους καταναλωτές των πλαστικών σακουλών μεταφοράς που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης και επιβάλλονται, κατά περίπτωση, τα ακόλουθα μέτρα:
α) Για τις λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων, όπως ορίζονται στην παράγραφο 1(γ) του άρθρου 2, δηλαδή με πάχος τοιχώματος μικρότερο των 50 μικρών (μηι), επιβάλλεται στους καταναλωτές η καταβολή περιβαλλοντικού τέλους, ανά τεμάχιο λεπτής πλαστικής σακούλας μεταφοράς, σύμφωνα με τις ειδικότερες προβλέψεις του άρθρου 3Α.
β) Oι πλαστικές σακούλες μεταφοράς εμπορευμάτων ή προϊόντων με πάχος τοιχώματος από 50 μέχρι 70 μικρά (μη), συμπεριλαμβανομένων των επαναχρησιμοποιήσιμων σακουλών ή τσαντών μεταφοράς με το ίδιο πάχος τοιχώματος, όπως αυτές ορίζονται στην παράγραφο 1(στ) του άρθρου 2, υπόκεινται σε τιμολόγηση, σύμφωνα με το άρθρο 3Β.
1.1. Απαγορεύεται κάθε προωθητική ενέργεια εκ μέρους των εμπόρων που αναιρεί, αμέσως ή εμμέσως, τα προβλεπόμενα στην ανωτέρω παράγραφο μέτρα, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του άρθρου 3Β.
2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζονται στα περίπτερα και στους εμπόρους που ασκούν υπαίθριο εμπόριο.
3. Από τις διατάξεις της παραγράφου 1 εξαιρούνται οι βιοαποδομήσιμες (ή βιοαποικοδομήσιμες)/ λιπασματοποιήσιμες πλαστικές σακούλες μεταφοράς όπως ορίζονται στην παράγραφο 1(η)του άρθρου 2.
4. Απαγορεύεται η διάθεση στην αγορά και στον καταναλωτή των οξοδιασπώμενων πλαστικών σακουλών μεταφοράς. Η απαγόρευση αυτή αρχίζει να εφαρμόζεται μετά την εξάντληση των αποθεμάτων τους και πάντως όχι πέραν των δέκα (10) μηνών από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 3Α
Προσδιορισμός είσπραξη και απόδοση του περιβαλλοντικού τέλους
1) Προσδιορισμός της ανταποδοτικότητας και του ύφους του περιβαλλοντικού τέλους.
1.1. Το περιβαλλοντικό τέλος που επιβάλλεται στις λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς σύμφωνα με την παράγραφο 1(α) του άρθρου 3, έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα. Τα έσοδα από τα περιβαλλοντικά τέλη αποτελούν δημόσιο έσοδο το οποίο εισπράττεται από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και στη συνέχεια αποδίδεται υπέρ του ΕΟΑΝ για τη χρηματοδότηση δράσεων προώθησης, δωρεάν διάθεσης στον καταναλωτή και εν γένει πριμοδότησης των επαναχρησιμοποιήσιμων σακουλών/τσαντών μεταφοράς και των βιοαποδομήσιμων και λιπασματοποιήσιμων πλαστικών σακουλών μεταφοράς. Ο Ε.Ο.ΑΝ. προβαίνει αυτοτελώς ή σε συνεργασία με τους OTA A’ βαθμού, στην υλοποίηση των ανωτέρω δράσεων καθώς και σε δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού για την αποτελεσματική συμμετοχή του κοινού στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 1.
1.2. Το ύψος του περιβαλλοντικού τέλους καθορίζεται με κριτήριο τον ανταποδοτικό του χαρακτήρα, ανάλογα με τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο της ανάκτησης ή διάθεσης των λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς, τις δυνατότητες ανακύκλωσης και βιοαποδόμησης/ λιπασματοποίησής τους, την ανθεκτικότητα τους ή τη συγκεκριμένη χρήση για την οποία προορίζονται και ειδικότερα:
α) Από την 1η Ιανουαρίου 2018 το περιβαλλοντικό τέλος για τις λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς προσδιορίζεται στην τιμή των 3 λεπτών και,
β) Από την 1η Ιανουαρίου 2019 το περιβαλλοντικό τέλος για τις λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς προσδιορίζεται στην τιμή των 7 λεπτών.
γ) Τα ποσά του περιβαλλοντικού τέλους που αναφέρονται στις ανωτέρω περιπτώσεις (α) και (β), αναγράφονται με τρόπο διακριτό και ευανάγνωστο στα παραστατικά πώλησης προ του ΦΠΑ.
1.3. Με όμοια απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Ανάπτυξης, Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μετά από αιτιολογημένη εισήγηση του ΕΟΑΝ, είναι δυνατόν να αναπροσαρμόζεται το ύψος των περιβαλλοντικών τελών που αναφέρονται στην υποπαράγραφο 1.2, ανάλογα με την επιτευχθείσα μείωση της κατανάλωσης πλαστικών σακουλών μεταφοράς και σε συνδυασμό με τις ιδιότητες της πλαστικής σακούλας μεταφοράς, όπως πάχος, υλικό κατασκευής ή χρήση, σύμφωνα με τα κριτήρια που περιγράφονται στην ίδια υποπαράγραφο.
Η παράγραφος αυτή εφαρμόζεται με την επιφύλαξη επιβολής τυχόν πρόσθετων μέτρων στο πλαίσιο εφαρμογής της παραγράφου 2.1. του άρθρου 7.
2) Καταβολή είσπραξη και απόδοση περιβαλλοντικού τέλους.
2.1 Ο τρόπος και η διαδικασία καταβολής, είσπραξης και απόδοσης του περιβαλλοντικού τέλους διέπεται από τις διατάξεις του ν. 4389/2016 (Α’/94). Ειδικότερα:
α) Κάθε έμπορος, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1 (ι) του άρθρου 2, ο οποίος διαθέτει στον καταναλωτή λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς, υποχρεούται ανά τρίμηνο, την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα και για πρώτη φορά στις 30 Απριλίου 2018, να υποβάλλει στην ΑΑΔΕ δήλωση απόδοσης του περιβαλλοντικού τέλους.
Το περιβαλλοντικό τέλος αναγράφεται στα παραστατικά πώλησης εμπορευμάτων ή προϊόντων, σύμφωνα με την υποπαράγραφο 1.2 (περ. γ) και αποτυπώνεται στα λογιστικά αρχεία που υποχρεούται να τηρεί ο έμπορος.
β) Ο έλεγχος της ορθής απόδοσης των περιβαλλοντικών τελών από τους εμπόρους διενεργείται από την ΑΑΔΕ στο πλαίσιο εφαρμογής του ν. 4389/2016.
γ) Τα ποσά από τα ανταποδοτικά τέλη αποδίδονται μέσω του μηχανισμού είσπραξης της ΑΑΔΕ στον κρατικό προϋπολογισμό, σε διακεκριμένο κωδικό εσόδου και στη συνέχεια αποδίδονται υπέρ του ΕΟΑΝ. Τα ποσά που εισπράττει ετησίως ο ΕΟΑΝ από το περιβαλλοντικό τέλος, εγγράφονται ως έσοδο, σε χωριστό κωδικό του προϋπολογισμού του ΕΟΑΝ.
Η αρμόδια υπηρεσία Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης της Α.Α.Δ.Ε. σε συνεργασία με τον Ε.Ο.ΑΝ. προβαίνει στη δημιουργία ανάλογης ηλεκτρονικής εφαρμογής για την υποβολή της δήλωσης απόδοσης περιβαλλοντικού τέλους, στο περιβάλλον TAXISnet της Α.Α.Δ.Ε. στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.aade.gr.
2.2. Σε περίπτωση μη καταβολής του περιβαλλοντικού τέλους η παράβαση βεβαιώνεται, στη Δ.Ο.Υ. Φορολογίας του υπόχρεου, από την αρμόδια υπηρεσία της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που εποπτεύει τον ΕΟΑΝ, μετά από εισήγηση του ΕΟΑΝ και εισπράττονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ).
3) Διαχείριση των εσόδων από τα περιβαλλοντικά τέλη α) Ο Ε.Ο.ΑΝ. στο πλαίσιο επίτευξης των στόχων της παρούσας απόφασης:
αα) υποστηρίζει και συνδράμει τους Δήμους στη διαμόρφωση προγραμμάτων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού, συμπεριλαμβανομένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων στα σχολεία, με τη χρηματοδότηση μέτρων και δράσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.1 και στοχεύουν στη μείωση της κατανάλωσης των πλαστικών σακουλών μεταφοράς μιας χρήσης,
ββ) ιεραρχεί τα χρηματοδοτούμενα έργα και προγράμματα ανάλογα με τη σπουδαιότητα και τον επείγοντα χαρακτήρα τους και,
γγ) καθορίζει, συντονίζει και εποπτεύει τις δράσεις και τα προγράμματα που χρηματοδοτεί.
β) Ο ΕΟΑΝ υποχρεούται εντός του πρώτου τριμήνου κάθε επόμενου έτους, να συντάσσει ετήσια απολογιστική έκθεση στην οποία θα περιγράφεται ο τρόπος της διαχείρισης και αξιοποίησης των ανωτέρω εσόδων κατά το προηγούμενο έτος. Η ανωτέρω ετήσια απολογιστική έκθεση κοινοποιείται στην αρμόδια υπηρεσία της Γενικής Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Υπουργείου
Περιβάλλοντος και Ενέργειας και αναρτάται στην ιστοσελίδα του ΕΟΑΝ.
Άρθρο 3Β
Τιμολόγηση των πλαστικών σακουλών μεταφοράς
1. Οι πλαστικές σακούλες μεταφοράς σύμφωνα με την παράγραφο 1(β) του άρθρου 3, χρεώνονται στον καταναλωτή στα σημεία πώλησης εμπορευμάτων ή προϊόντων.
2. Το ποσό της χρέωσης αναγράφεται με τρόπο διακριτό και ευανάγνωστο στα παραστατικά πώλησης προ του ΦΠΑ.
3. Η απαγόρευση προωθητικών ενεργειών που προβλέπεται στην υποπαράγραφο 1.1 του άρθρου 3, δεν αποκλείει τη δωρεάν διάθεση επαναχρησιμοποιήσιμων σακουλών μεταφοράς στο πλαίσιο δράσεων συλλογής προς ανακύκλωση των λεπτών σακουλών μεταφοράς.
Άρθρο 4
Υποχρεώσεις εμπόρων
Από την 1η Ιανουαρίου 2018, οι έμποροι όπως ορίζονται στην παράγραφο 1 (ι) του άρθρου 2, υποχρεούνται να τηρούν τις ακόλουθες απαιτήσεις:
1) Οι έμποροι των υπεραγορών τροφίμων ή «Σούπερ Μάρκετ», όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 44 της Υγειονομικής Διάταξης Α1β 8577/1983, υποχρεούνται:
α) να παρέχουν τη δυνατότητα στους καταναλωτές να εφοδιάζονται στο ταμείο των σημείων πώλησης εμπορευμάτων ή προϊόντων, επαναχρησιμοποιήσιμες σακούλες / τσάντες μεταφοράς και να τις τοποθετούν σε εμφανές στους καταναλωτές και προσιτό σημείο.
β) να συνδράμουν και να διευκολύνουν με κάθε τρόπο τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης (ΣΕΔ), στην υλοποίηση προγραμμάτων ανακύκλωσης, όπως με την τοποθέτηση στο κατάστημα ορατού και εύκολα προσβάσιμου από τον καταναλωτή σημείου συγκέντρωσης και προσωρινής αποθήκευσης χρησιμοποιημένων λεπτών σακουλών μεταφοράς, το οποίο θα φέρει κατάλληλη ένδειξη.
2) Οι έμποροι εκτός των περιπτέρων και του υπαίθριου εμπορίου υποχρεούνται:
α) να αναγράφουν στα σημεία λιανικής πώλησης εμπορευμάτων ή προϊόντων, σε εμφανές σημείο προς τον καταναλωτή, ότι: «Οι λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς υπόκεινται σε περιβαλλοντικό τέλος (με αναγραφή του ποσού του τέλους), με σκοπό τη μείωση χρήσης τους».
β) να τηρούν τις απαιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 3, στην παράγραφο 2.1 του άρθρου 3Α και στο άρθρο 3Β,
γ) να μεριμνούν για την αναγραφή του ποσού του περιβαλλοντικού τέλους, με τρόπο διακριτό και ευανάγνωστο, στα παραστατικά πώλησης προ του ΦΠΑ, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1.2(γ) του άρθρου 3Α, στην παράγραφο 1(β) του άρθρου 3 και στην παράγραφο 2 του άρθρου 3Β.
3) Όλοι οι έμποροι και εμπορικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των περιπτέρων και του υπαίθριου εμπορίου, υποχρεούνται να παρέχουν στον καταναλωτή μόνο λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς που φέρουν τη σήμανση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 (β και γ) του άρθρου 5.
1. Κάθε παραγωγός πλαστικών σακουλών μεταφοράς υποχρεούται:
α) να προβαίνει στην οργάνωση ατομικού συστήματος εναλλακτικής διαχείρισης (ΣΕΔ) ή να συμμετέχει σε εγκεκριμένο συλλογικό ΣΕΔ, σύμφωνα με τις προβλέψεις των άρθρων 7 έως 9 του ν. 2939/2001, όπως ισχύει,
β) να διαθέτει στην αγορά τις πλαστικές σακούλες μεταφοράς με σειριακό κωδικό,
γ) να διαθέτει στην αγορά τις πλαστικές σακούλες μεταφοράς με σήμανση η οποία φέρει τον τόπο και την ημερομηνία παραγωγής και τον Αριθμό Εθνικού Μητρώου Παραγωγού (ΕΜΠΑ), με ευκρινή τρόπο και σε εμφανή θέση στο σώμα της πλαστικής σακούλας, με την επιφύλαξη των προβλεπόμενων στο άρθρο 9,
δ) να εγγράφεται στο Εθνικό Μητρώο Παραγωγών σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 181504/2016 υπουργική απόφαση (Β’/2454),
ε) να παρέχει στον ΕΟΑΝ διακριτά στοιχεία για τον αριθμό και τις ποσότητες των τριών κατηγοριών σακουλών μεταφοράς που διακινούνται στην αγορά [πολύ λεπτές και λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς, όπως ορίζονται αντίστοιχα στην παράγραφο 1(γ) και 1(δ) του άρθρου 2, καθώς και πλαστικές σακούλες μεταφοράς με πάχος τοιχώματος από 50 μέχρι 70 μικρά ^m)].
2. Η υποχρέωση των παραγωγών να διαθέτουν στην αγορά πλαστικές σακούλες μεταφοράς με σήμανση, σύμφωνα με τις προβλέψεις της παραγράφου 1(β και γ), αρχίζει να εφαρμόζεται μετά την εξάντληση των αποθεμάτων και πάντως όχι πέραν των δέκα (10) μηνών από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 6
Υποχρεώσεις διακινητών /διανομέων πλαστικών σακουλών μεταφοράς
Κάθε διακινητής /διανομέας πλαστικών σακουλών μεταφοράς υποχρεούται:
να διακινεί στην αγορά πλαστικές σακούλες μεταφοράς που φέρουν τη σήμανση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 (β και γ) του άρθρου 5.
Άρθρο 7
Παρακολούθηση αξιολόγηση εφαρμογής των μέτρων
1. Ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) ως υπεύθυνος φορέας για την υλοποίηση των μέτρων που περιγράφονται στην παρούσα απόφαση, προβαίνει στις ακόλουθες δράσεις:
α) στην συνολική καταγραφή των ποσοτήτων πλαστικών σακουλών μεταφοράς που διακινούνται στην αγορά και με αναφορά σε τρεις διακριτές κατηγορίες:
i. Πολύ λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς,
ii. Λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς,
iii. Πλαστικές σακούλες μεταφοράς με πάχος τοιχώματος από 50 έως 70 μικρά ( μη),
β) στην προετοιμασία των απαραίτητων στοιχείων που θα συμπεριληφθούν στην ετήσια έκθεση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 8,
γ) στην οργάνωση προγράμματος ενημέρωσης και λοιπών δράσεων για την ενθάρρυνση της μείωσης, επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης πλαστικών σακουλών,
δ) στον συντονισμό των δράσεων που διοργανώνονται με χρηματοδότηση μέσω του περιβαλλοντικού τέλους, στο πλαίσιο εφαρμογής της παραγράφου 1.2 του άρθρου 3Α, ε) στην διενέργεια των απαιτούμενων ελέγχων στο πλαίσιο της αρμοδιότητας του για την ορθή εφαρμογή της παρούσας απόφασης και την επιβολή των κυρώσεων, σύμφωνα με το άρθρο 10.
2. Ο ΕΟΑΝ αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των μέτρων μείωσης της κατανάλωσης της πλαστικής σακούλας μεταφοράς μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2019, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης καθώς και τις επιπτώσεις στη βιομηχανία παραγωγής πλαστικής σακούλας, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας του ίδιου Υπουργείου και υποβάλλει στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας σχετική έκθεση, το αργότερα έως την 30.5.2020.
2.1. Σε περίπτωση που από την παραπάνω αξιολόγηση διαπιστώνεται ότι τα ληφθέντα μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά σε σχέση με το επιδιωκόμενο ετήσιο επίπεδο κατανάλωσης των 90 λεπτών σακουλών μεταφοράς κατά κεφαλήν, ο ΕΟΑΝ εισηγείται στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας τη λήψη άλλων μέτρων προκειμένου να επιτευχθεί η επιδιωκόμενη μείωση της κατανάλωσης των πλαστικών σακουλών μεταφοράς.
Τέτοια μέτρα μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων την επιβολή περιορισμών εμπορίας, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης της πώλησης του συνόλου ή ορισμένων κατηγοριών λεπτής πλαστικής σακούλας μεταφοράς σε όλες ή ορισμένες κατηγορίες εμπορικών δραστηριοτήτων ή για ορισμένες χρήσεις, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 18 της Οδηγίας 94/62/ΕΚ, εφόσον οι περιορισμοί αυτοί είναι αναλογικοί και δεν εισάγουν διακρίσεις στην εσωτερική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2.2. Τα ανωτέρω μέτρα μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο της ανάκτησης ή διάθεσης των πλαστικών σακουλών μεταφοράς, τις δυνατότητες ανακύκλωσης και βιοαποδόμησης / λιπασματοποίησής τους, την ανθεκτικότητά τους ή τη συγκεκριμένη χρήση για την οποία προορίζονται οι σακούλες αυτές καθώς και τις ενδεχόμενες δυσμενείς επιπτώσεις της υποκατάστασής τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 8
Εκθέσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή
1. Από την 27η Μαΐου 2018 ο ΕΟΑΝ, μέσω του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μαζί με τις εκθέσεις που υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις συσκευασίες και τα απόβλητα συσκευασίας σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 2939/2001, όπως εκάστοτε ισχύει, υποβάλλει και στοιχεία σχετικά με την ετήσια κατανάλωση πλαστικών σακουλών μεταφοράς.
2. Ο καθορισμός της μεθόδου υπολογισμού της ετήσιας κατά κεφαλήν κατανάλωσης πλαστικών σακουλών μεταφοράς και η προσαρμογή των μορφότυπων υποβολής στοιχείων σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 13 του ν. 2939/2001, όπως εκάστοτε ισχύει, γίνεται σύμφωνα με την εκτελεστική πράξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που προβλέπεται στη νέα παράγραφο 1α (τελευταίο εδάφιο) του άρθρου 4 της Οδηγίας 94/62/ ΕΚ, που εισάγεται με την παράγραφο 2 του άρθρου 1 της Οδηγίας 2015/720/ΕΕ.
Άρθρο 9
Σήμανση Σακουλών
Η Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Οικονομίας αι Ανάπτυξης, μέσα σε 18 μήνες από την έκδοση της εκτελεστικής πράξης του άρθρου 8α της Οδηγίας 94/62/ΕΚ που εισάγεται με την παράγραφο 3 της Οδηγίας 2015/720/ΕΕ, μεριμνά ώστε η σήμανση των βιοαποικοδομήσιμων και λιπασματοποιήσιμων πλαστικών σακουλών μεταφοράς, να είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που καθορίζονται στην εν λόγω εκτελεστική πράξη, η οποία αναφέρεται:
α) στον καθορισμό των προδιαγραφών των σημάνσεων ή σημάτων για να είναι δυνατή η αναγνώριση, σε επίπεδο Ευρωπαϊκή Ένωσης, των βιοαποικοδομήσιμων και λιπασματοποιήσιμων πλαστικών σακουλών μεταφοράς και
β) στην ορθή ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τις ιδιότητες λιπασματοποίησης των σακουλών αυτών.
Άρθρο 10
Έλεγχοι Κυρώσεις
1. Διενέργεια ελέγχων:
α) Ο ΕΟΑΝ διενεργεί ελέγχους, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, για τη συμμόρφωση των υπόχρεων εμπόρων, παραγωγών και διακινητών /διανομέων με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση. Για την διενέργεια των ελέγχων ο Ε.Ο.ΑΝ. μπορεί να ζητά τη συνδρομή, των ελεγκτικών υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης και των Διευθύνσεων Ανάπτυξης των περιφερειακών ενοτήτων της χώρας καθώς και κάθε άλλης αρμόδιας δημόσιας αρχής.
β) Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) διενεργεί ελέγχους για την ορθή απόδοση των περιβαλλοντικών τελών, στο πλαίσιο εφαρμογής του ν. 4389/2016 και αποστέλλει την σχετική έκθεση ελέγχου στον ΕΟΑΝ.
γ) H Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή διενεργεί ελέγχους στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία για την ορθή διακίνηση πλαστικών σακουλών μεταφοράς στην αγορά, συμπεριλαμβανομένης της τήρησης της απαίτησης για τη σήμανσή τους.
2. Κυρώσεις
Με την επιφύλαξη της υπ’ αριθμ. Α2-718/2014 Κωδικοποίηση Κανόνων Διακίνησης και Εμπορίας Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών (Κανόνες ΔΙ.Ε.Π.Π.Υ.), ο παραβάτης των διατάξεων της παρούσας απόφασης τιμωρείται με τις κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 20 του ν. 2939/2001, όπως εκάστοτε ισχύει. Ειδικότερα ως προς την επιβολή διοικητικών κυρώσεων ο παραβάτης τιμωρείται ως εξής:
α) ο παραγωγός που παραβαίνει τις υποχρεώσεις του που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 5 (παρ.1, περ. β και ε) επιβάλλεται πρόστιμο από 1000 μέχρι 10.000 ευρώ,
β) ο έμπορος που παραβαίνει τις υποχρεώσεις του που προβλέπονται στην παράγραφο 1 και 1.1 του άρθρου 3, στην παράγραφο 2 του άρθρου 3Α, στο άρθρο 3Β και στις παραγράφους 1,2 και 3 του άρθρου 4, επιβάλλεται πρόστιμο από 200 μέχρι 5.000 ευρώ,
γ) ο διακινητής / διανομέας που παραβαίνει τις υποχρεώσεις που περιγράφονται στο άρθρο 6, επιβάλλεται πρόστιμο από 500 μέχρι 1000 ευρώ.
2.1 Σε περίπτωση υποτροπής για τις ίδιες ως άνω παραβάσεις εντός τριετίας, τα ποσά των ανωτέρω επιβαλλόμενων προστίμων διπλασιάζονται και σε περίπτωση επανειλημμένης υποτροπής εντός του ίδιου χρονικού διαστήματος τα ποσά των προστίμων τριπλασιάζονται.
2.2. Βασικό κριτήριο για την επιβολή του ύψους των προστίμων που προβλέπονται στην παράγραφο 2, είναι η σοβαρότητα και η συχνότητα της παράβασης, το όφελος του παραβάτη και η επαναλαμβανόμενη μη συμμόρφωση με τυχόν υποδείξεις του ΕΟΑΝ, το πλήθος των ταμειακών μηχανών, το πλήθος των υποκαταστημάτων της ελεγχόμενης επιχείρησης και το μέγεθος της επιχείρησης.
3. Πριν από την επιβολή των κυρώσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 2, μπορεί να χορηγηθεί στον παραβάτη εύλογη προθεσμία για συμμόρφωση. Η χορήγηση από τη διοίκηση αυτής της προθεσμίας καθώς και οι ενέργειες συμμόρφωσης εκ μέρους του παραβάτη, συνεκτιμώνται σε συνδυασμό με τα κριτήρια της ανωτέρω παραγράφου 2.2.
4. Τα πρόστιμα που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2, βεβαιώνονται από την αρμόδια υπηρεσία της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που εποπτεύει τον ΕΟΑΝ, μετά από εισήγηση του ΕΟΑΝ και εισπράττονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ) και αποδίδονται στον ΕΟΑΝ σύμφωνα με το άρθρο 24 (παραγ. 8, περ. ζ), σε ειδικό λογαριασμό προκειμένου να διατεθούν για έργα και δράσεις που αποσκοπούν σε θέματα εφαρμογής της παρούσας απόφασης.
5. Οι κυρώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2, επιβάλλονται ανεξάρτητα από τις κυρώσεις που προβλέπονται σε άλλες διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
Άρθρο 11
Κάθε διάταξη που έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις της παρούσας απόφασης ή ανάγεται σε θέματα που ρυθμίζονται από αυτήν, καταργείται.
Άρθρο 12
Έναρξη ισχύος
Η ισχύς της απόφασης αυτής αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στις επί μέρους διατάξεις της.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 10 Αυγούστου 2017
Οι Υπουργοί
Οικονομίας και Ανάπτυξης
ΔΗΜΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΑΡΙΤΣΗΣ
Υφυπουργός Οικονομικών
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΝΑΤΣΙΟΥ
Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣ
Ο Διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΙΤΣΙΛΗΣ
Αριθ. πρωτ.: Δ. ΟΡΓ. Δ 1120370 ΕΞ 2017 Επικαιροποίηση της ύλης του Εγχειριδίου Ερωτήσεων-Απαντήσεων σε Φορολογικά Θέματα, έκδοσης Μαΐου 2017
Αριθ. πρωτ.: Δ. ΟΡΓ. Δ 1120370 ΕΞ 2017
Επικαιροποίηση της ύλης του Εγχειριδίου Ερωτήσεων-Απαντήσεων σε Φορολογικά Θέματα, έκδοσης Μαΐου 2017
Αθήνα, 10 Αυγούστου 2017
Αριθ. Πρωτ.: Δ. ΟΡΓ. Δ 1120370 ΕΞ 2017
ΘΕΜΑ: «Επικαιροποίηση της ύλης του Εγχειριδίου Ερωτήσεων-Απαντήσεων σε Φορολογικά Θέματα, έκδοσης Μαΐου 2017».
ΣΧΕΤ: Τα αριθ. Δ. ΟΡΓ. Δ 1073350 ΕΞ 2017/15.5.2017 και Δ.ΟΡΓ. Δ 1081411 ΕΞ 2017/29.5.2017 έγγραφά μας.
1. Σε συνέχεια των ως άνω σχετικών εγγράφων μας, σας στέλνουμε, συνημμένα, τη δεύτερη επανέκδοση Ιουλίου 2017 του αναφερόμενου στο θέμα Εγχειριδίου, στην οποία έχει επικαιροποιηθεί από την αρμόδια Διεύθυνση Εφαρμογής Έμμεσης Φορολογίας της Γενικής Διεύθυνσης Φορολογικής Διοίκησης (Γ.Δ.Φ.Δ.) το κείμενο των ενοτήτων, με τίτλο: «Θέματα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.)» και «Θέματα Τελών και Ειδικών Φορολογιών».
2. Η Διεύθυνση Υποστήριξης Ηλεκτρονικών Υπηρεσιών, στην οποία, επίσης, αποστέλλεται το παρόν, παρακαλείται για την καταχώριση του συνημμένου σε αυτό Εγχειριδίου, στην ιστοσελίδα της Α.Α.Δ.Ε.: www.aade.gr, καθώς και στην Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη αυτής.
3. Υπενθυμίζεται και πάλι ότι οι αρμόδιες για την κατάρτιση της ύλης του Εγχειριδίου Υπηρεσίες, τόσο της Γενικής Διεύθυνσης Φορολογικής Διοίκησης όσο και η Δ.Ε.Δ. πρέπει, σε περίπτωση μεταβολής του περιεχομένου της, να αποστείλουν αμέσως στη Διεύθυνση Οργάνωσης με έγγραφό τους, το νέο επικαιροποιημένο κείμενο, προκειμένου να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για την επανέκδοση του Εγχειριδίου.
Με εντολή Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε.
Ο Προϊστάμενος της Γενικής Διεύθυνσης Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Ανθρώπινου Δυναμικού
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
