ΔΕΕ – Yπόθεση C-143/16 Σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως συναπτόμενη με πρόσωπα ηλικίας κάτω των 25 ετών – Αυτοδίκαιη λύση με τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας του εργαζομένου

 

ΔΕΕ – Yπόθεση C-143/16
Σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως συναπτόμενη με πρόσωπα ηλικίας κάτω των 25 ετών – Αυτοδίκαιη λύση με τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας του εργαζομένου

 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
της 19ης Ιουλίου 2017 «Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνική πολιτική – Οδηγία 2000/78/ΕΚ – Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία – Άρθρο 2, παράγραφος 1 – Άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ – Άρθρο 6, παράγραφος 1 – Διάκριση λόγω ηλικίας – Σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως συναπτόμενη με πρόσωπα ηλικίας κάτω των 25 ετών – Αυτοδίκαιη λύση με τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας του εργαζομένου»
Στην υπόθεση C-143/16,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, Ιταλία) με απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2015, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 9 Μαρτίου 2016, στο πλαίσιο της δίκης
Abercrombie & Fitch Italia Srl
κατά
Antonino Bordonaro,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, J. C. Bonichot, A. Arabadjiev (εισηγητή), C. G. Fernlund και S. Rodin, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: M. Bobek
γραμματέας: R. Schiano, διοικητικός υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 12ης Ιανουαρίου 2017,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
– η Abercrombie & Fitch Italia Srl, εκπροσωπούμενη από τους G. Di Garbo, G. Brocchieri, G. Iorio Fiorelli και E. Ceracchi, avvocati,
– ο Antonino Bordonaro, εκπροσωπούμενος από τον A. Guariso, avvocato,
– η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την G. Palmieri, επικουρούμενη από την G. De Socio, avvocato dello Stato,
– η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους D. Martin και G. Gattinara,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Μαρτίου 2017,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 1, του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ 2000, L 303, σ. 16), καθώς και του άρθρου 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Abercrombie & Fitch Italia Srl (στο εξής: Abercrombie) και του Antonino Bordonaro, με αντικείμενο τη λύση της συμβάσεως διαλείπουσας απασχολήσεώς του, λόγω συμπληρώσεως του 25ου έτους της ηλικίας του.
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
3 Κατά το άρθρο 1, σκοπός της οδηγίας 2000/78 είναι «η θέσπιση γενικού πλαισίου για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, ειδικών αναγκών, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού στον τομέα της απασχολήσεως και της εργασίας, προκειμένου να υλοποιηθεί η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως στα κράτη μέλη».
4 Το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής ορίζει τα ακόλουθα:
«1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η αρχή της ίσης μεταχείρισης σημαίνει την απουσία άμεσης ή έμμεσης διάκρισης για έναν από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 1.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1:
α) συντρέχει άμεση διάκριση όταν, για έναν από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 1, ένα πρόσωπο υφίσταται μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν την οποία υφίσταται, υπέστη ή θα υφίστατο σε ανάλογη κατάσταση ένα άλλο πρόσωπο,
[…]».
5 Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας έχει ως εξής:
«1. Κατά παρέκκλιση εκ του άρθρου 2, παράγραφος 2, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι η λόγω ηλικίας διαφορετική μεταχείριση δεν συνιστά διάκριση εφόσον δικαιολογείται στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου αντικειμενικά και λογικά από έναν θεμιτό στόχο, ιδίως δε από θεμιτούς στόχους της πολιτικής στον τομέα της απασχόλησης, της αγοράς εργασίας και της επαγγελματικής κατάρτισης, και εφόσον τα μέσα επίτευξης του στόχου αυτού είναι πρόσφορα και αναγκαία.
Αυτή η διαφορετική μεταχείριση μπορεί ιδίως να περιλαμβάνει:
α) την καθιέρωση ειδικών συνθηκών για την πρόσβαση στην απασχόληση και την επαγγελματική κατάρτιση, για την απασχόληση και την εργασία, συμπεριλαμβανομένων των όρων απόλυσης και αμοιβής, για τους νέους, τους ηλικιωμένους και τους εργαζομένους που συντηρούν άλλα πρόσωπα, προκειμένου να ευνοείται η επαγγελματική τους ένταξη ή να εξασφαλίζεται η προστασία τους,
β) τον καθορισμό ελάχιστων όρων ηλικίας, επαγγελματικής εμπειρίας ή αρχαιότητας στην απασχόληση για την πρόσβαση στην απασχόληση ή σε ορισμένα πλεονεκτήματα που συνδέονται με την απασχόληση,
[…]».
Το ιταλικό δίκαιο
6 Το άρθρο 34 του decreto legislativo n. 276 – Attuazione delle deleghe in materia di occupazione e mercato del lavoro, di cui alla legge 14 febbraio 2003, n. 30 (νομοθετικό διάταγμα αριθ. 276/2003 για την εφαρμογή των εξουσιοδοτήσεων στον τομέα της απασχολήσεως και της αγοράς εργασίας, τις οποίες προβλέπει ο νόμος αριθ. 30, της 14ης Φεβρουαρίου 2003), της 10ης Σεπτεμβρίου 2003 (τακτικό συμπλήρωμα στην GURI αριθ. 235, της 9ης Οκτωβρίου 2003, σ. 5, στο εξής: νομοθετικό διάταγμα 276/2003), όπως είχε κατά τον χρόνο συνάψεως της συμβάσεως μεταξύ της Abercrombie και του A. Bordonaro, και συγκεκριμένα στις 14 Δεκεμβρίου 2010, προέβλεπε τα εξής:
«1. Η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως μπορεί να συνάπτεται για την παροχή μη διαρκούς ή περιστασιακής φύσεως εργασίας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των συλλογικών συμβάσεων που έχουν συναφθεί μεταξύ των πλέον αντιπροσωπευτικών ενώσεων εργοδοτών και εργαζομένων σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο, για εκ των προτέρων καθορισμένα χρονικά διαστήματα εντός της εβδομάδας, του μήνα ή του έτους, κατά την έννοια του άρθρου 37.
2. Η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να αφορά την παροχή εργασίας από πρόσωπα ηλικίας κάτω των 25 ετών ή από εργαζομένους ηλικίας άνω των 45 ετών, ακόμη και συνταξιούχους.
[…]»
7 Το άρθρο 34, παράγραφος 2, του νομοθετικού διατάγματος 276/2003, όπως είχε κατά τον χρόνο της καταγγελίας της συμβάσεως του A. Bordonaro, όριζε τα ακόλουθα:
«Η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να αφορά την παροχή εργασίας από πρόσωπα ηλικίας άνω των 55 ετών και από πρόσωπα ηλικίας κάτω των 24 ετών, στην τελευταία δε περίπτωση οι προβλεπόμενες στη σύμβαση παροχές πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως το 25ο έτος της ηλικίας».
8 Το άρθρο 34 του νομοθετικού διατάγματος 276/2003 καταργήθηκε με το decreto legislativo n. 81 (νομοθετικό διάταγμα αριθ. 81), της 15ης Ιουνίου 2015 (τακτικό συμπλήρωμα στην GURI αριθ. 144, της 24ης Ιουνίου 2015). Εντούτοις, το άρθρο 13 του νομοθετικού διατάγματος αυτού κατ’ ουσίαν επαναλαμβάνει τις διατάξεις του άρθρου 34 και έχει ως εξής:
«1. Ως σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως νοείται η σύμβαση, επίσης ορισμένου χρόνου, με την οποία ο εργαζόμενος τίθεται στη διάθεση του εργοδότη για την παροχή εργασίας μη διαρκούς και περιστασιακής φύσεως, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, επίσης για εκ των προτέρων καθορισμένα χρονικά διαστήματα εντός της εβδομάδας, του μήνα ή του έτους. Ελλείψει συλλογικής συμβάσεως, με διάταγμα του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής καθορίζονται οι περιπτώσεις στις οποίες επιτρέπεται η σύναψη συμβάσεως διαλείπουσας απασχολήσεως.
2. Η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να αφορά την παροχή εργασίας από πρόσωπα ηλικίας κάτω των 24 ετών, υπό την προϋπόθεση οι προβλεπόμενες στη σύμβαση παροχές να έχουν ολοκληρωθεί πριν το 25ο έτος της ηλικίας, και από πρόσωπα ηλικίας άνω των 55 ετών.
3. Εν πάση περιπτώσει, με την εξαίρεση των τομέων του τουρισμού, των χώρων υποδοχής κοινού και των θεαμάτων, σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως μπορεί να συναφθεί μεταξύ του ίδιου εργαζομένου και του ίδιου εργοδότη για συνολική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 400 ημέρες πραγματικής εργασίας εντός μιας τριετίας. Σε περίπτωση υπερβάσεως της περιόδου αυτής, η σχέση μετατρέπεται σε σχέση εργασίας πλήρους απασχολήσεως και αορίστου χρόνου.
4. Κατά τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία δεν παρέχεται εργασία, ο εργαζόμενος υπό καθεστώς διαλείπουσας απασχολήσεως δεν δικαιούται αμοιβή ούτε έχει κάποιο άλλο δικαίωμα από τη σχέση εργασίας, εκτός αν έχει αναλάβει έναντι του εργοδότη τη δέσμευση να παραμένει στη διάθεσή του όταν αυτός του το ζητήσει, οπότε δικαιούται την προβλεπόμενη στο άρθρο 16 αποζημίωση ετοιμότητας.
5. Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος δεν εφαρμόζονται στις σχέσεις εργασίας που συνάπτονται εντός της δημόσιας διοικήσεως.»
9 Το άρθρο 38 του νομοθετικού διατάγματος 276/2003 ορίζει τα εξής:
«1. Με την επιφύλαξη των προβλεπόμενων στην ισχύουσα νομοθεσία απαγορεύσεων άμεσης και έμμεσης διακρίσεως, δεν επιτρέπεται να εφαρμοστούν σε εργαζόμενο υπό καθεστώς διαλείπουσας απασχολήσεως, όσον αφορά τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία έχει παράσχει την εργασία του, οικονομικές και νομικές ρυθμίσεις που, συνολικά εξεταζόμενες, είναι λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες που ισχύουν για εργαζόμενο αντίστοιχου επιπέδου, ο οποίος ασκεί ανάλογα καθήκοντα.
2. Το οικονομικό, νομικό και κοινωνικοασφαλιστικό πλαίσιο που εφαρμόζεται επί εργαζομένου υπό καθεστώς διαλείπουσας απασχολήσεως τελεί σε αναλογία προς την όντως παρεχόμενη εργασία, ιδίως όσον αφορά το ύψος των συνολικών αποδοχών και κάθε επιμέρους στοιχείου τους, καθώς και την ετήσια άδεια, την άδεια λόγω ασθένειας, εργατικού ατυχήματος, επαγγελματικής ασθένειας, μητρότητας και τη γονική άδεια.
[…]»
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
10 Ο A. Bordonaro απασχολήθηκε από την Abercrombie από τις 14 Δεκεμβρίου 2010 βάσει συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου, η οποία την 1η Ιανουαρίου 2012 μετατράπηκε σε σύμβαση αορίστου χρόνου, για την εκτέλεση καθηκόντων αποθηκάριου νυκτερινής βάρδιας. Η σύμβαση προέβλεπε ότι ο ενδιαφερόμενος θα παρείχε κατά διαστήματα, όσες φορές του το ζητούσε η επιχείρηση, «συνδρομή στους πελάτες και θα απασχολούνταν ως ταμίας».
11 Στο πλαίσιο της απασχολήσεώς του, ο A. Bordonaro, κατά τους πρώτους μήνες από την πρόσληψή του, παρείχε νυκτερινή εργασία τέσσερις έως πέντε φορές την εβδομάδα, και στη συνέχεια, από το έτος 2011, παρείχε εργασία τρεις έως τέσσερις φορές την εβδομάδα. Η προς παροχή εργασία ήταν κατανεμημένη μεταξύ του συνόλου του προσωπικού βάσει διμηνιαίου χρονοδιαγράμματος. Ο A. Bordonaro, διαπιστώνοντας ότι το όνομά του δεν περιλαμβανόταν πλέον στο χρονοδιάγραμμα εργασίας που επόταν εκείνου το οποίο έληγε στις 16 Ιουλίου 2012 και μη έχοντας κληθεί να παράσχει εκ νέου την εργασία του, αποτάθηκε στην υπηρεσία ανθρωπίνου δυναμικού της Abercrombie. Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 30ής Ιουλίου 2012, ο προϊστάμενος της υπηρεσίας αυτής τον ενημέρωσε ότι η σχέση εργασίας του με την Abercrombie έληξε στις 26 Ιουλίου 2012, ήτοι κατά την ημερομηνία συμπληρώσεως του 25ου έτους της ηλικίας του, δεδομένου ότι, κατά την ημερομηνία αυτή, «η σχετική με την ηλικία προϋπόθεση έπαυσε να συντρέχει».
12 Ο A. Bordonaro άσκησε αγωγή ενώπιον του Tribunale di Milano (πρωτοδικείο Μιλάνου, Ιταλία) ζητώντας να αναγνωριστεί ως παράνομη λόγω διακρίσεως βάσει της ηλικίας, τόσο η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως ορισμένου χρόνου όσο και η απόλυσή του. Το Tribunale di Milano (πρωτοδικείο Μιλάνου) απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη και ο ενδιαφερόμενος άσκησε έφεση ενώπιον του Corte d’appello di Milano (εφετείο Μιλάνου, Ιταλία), το οποίο, με απόφαση της 3ης Ιουλίου 2014, διαπίστωσε την ύπαρξη σχέσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και υποχρέωσε την Abercrombie να επαναπροσλάβει τον ενδιαφερόμενο στη θέση εργασίας του και να του καταβάλει αποζημίωση για την προκληθείσα ζημία.
13 Κατά της αποφάσεως αυτής η Abercrombie άσκησε αναίρεση ενώπιον του Corte suprema di cassazione (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, Ιταλία). Ο δε A. Bordonaro άσκησε αντίθετη αναίρεση.
14 Το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το συμβατό του άρθρου 34, παράγραφος 2, του νομοθετικού διατάγματος 276/2003, όπως αυτό είχε κατά τα κρίσιμα χρονικά σημεία της υποθέσεως της κύριας δίκης, με την οδηγία 2000/78 καθώς και με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας. Το δικαστήριο αυτό επισημαίνει ιδίως ότι η ως άνω διάταξη προφανώς δεν στηρίζεται σε ρητώς διατυπωμένο σχετικό δικαιολογητικό λόγο κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
15 Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Μήπως η εθνική ρύθμιση του άρθρου 34 του νομοθετικού διατάγματος 276/2003, κατά την οποία η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να αφορά την παροχή εργασίας από πρόσωπα ηλικίας κάτω των 25 ετών, αντιβαίνει προς την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας η οποία διατυπώνεται στην οδηγία 2000/78 και στο άρθρο 21, παράγραφος 1, του Χάρτη;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
16 Με το προδικαστικό του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν να διευκρινιστεί αν το άρθρο 21 του Χάρτη καθώς και το άρθρο 2, παράγραφος 1, το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιτρέπει στον εργοδότη να συνάψει σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως με εργαζόμενο ηλικίας κάτω των 25 ετών, ανεξαρτήτως της φύσεως της προς παροχή εργασίας, και να τον απολύσει όταν ο εργαζόμενος συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του.
17 Υπενθυμίζεται προκαταρκτικώς ότι τα κράτη μέλη και οι κοινωνικοί εταίροι, όταν λαμβάνουν μέτρα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/78, η οποία συγκεκριμενοποιεί στον τομέα της απασχολήσεως και της εργασίας την κατοχυρωμένη με το άρθρο 21 του Χάρτη αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας, πρέπει να ενεργούν τηρώντας την εν λόγω οδηγία (αποφάσεις της 13ης Σεπτεμβρίου 2011, Prigge κ.λπ., C-447/09, EU:C:2011:573, σκέψη 48, της 11ης Νοεμβρίου 2014, Schmitzer, C-530/13, EU:C:2014:2359, σκέψη 23, καθώς και της 21ης Δεκεμβρίου 2016, Bowman, C-539/15, EU:C:2016:977, σκέψη 19).
18 Επομένως, θα πρέπει, πρώτον, να διερευνηθεί αν διάταξη όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης εισάγει διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας, κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 2000/78. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι, κατά τη διάταξη αυτή, ως «αρχή της ίσης μεταχειρίσεως» νοείται η απουσία οποιασδήποτε άμεσης ή έμμεσης διακρίσεως στηριζόμενης σε έναν από τους λόγους που διαλαμβάνονται στο άρθρο 1 της οδηγίας αυτής. Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2000/78 διευκρινίζει ότι, για την εφαρμογή της παραγράφου 1 του ίδιου άρθρου, άμεση διάκριση συντρέχει όταν, για έναν από τους λόγους που διαλαμβάνονται στο άρθρο 1 της ίδιας οδηγίας, ορισμένο πρόσωπο υφίσταται μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν την οποία υφίσταται σε ανάλογη κατάσταση ένα άλλο πρόσωπο.
19 Όσον αφορά καταρχάς το προβαλλόμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτημα του κατά πόσον ο A. Bordonaro είναι δυνατό να χαρακτηριστεί ως «εργαζόμενος» κατά την έννοια του άρθρου 45 ΣΛΕΕ, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η έννοια αυτή έχει αυτοτελές περιεχόμενο και δεν πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά. Ειδικότερα, ως «εργαζόμενος» πρέπει να νοείται κάθε πρόσωπο που ασκεί πραγματικές και ουσιαστικού χαρακτήρα δραστηριότητες, αποκλειομένων των δραστηριοτήτων που είναι τόσο περιορισμένες ώστε να εμφανίζονται ως αμιγώς περιθωριακές και επουσιώδεις. Κατά τη νομολογία αυτή, χαρακτηριστικό της σχέσεως εργασίας είναι η παροχή από ένα πρόσωπο, επί ορισμένο χρονικό διάστημα, προς ένα άλλο και υπό τη διεύθυνσή του, υπηρεσιών έναντι των οποίων λαμβάνει αμοιβή (αποφάσεις της 3ης Ιουλίου 1986, Lawrie-Blum, 66/85, EU:C:1986:284, σκέψεις 16 και 17, της 23ης Μαρτίου 2004, Collins, C-138/02, EU:C:2004:172, σκέψη 26, καθώς και της 3ης Μαΐου 2012, Neidel, C-337/10, EU:C:2012:263, σκέψη 23).
20 Για τη σφαιρική εκτίμηση της σχέσεως εργασίας του A. Bordonaro πρέπει να ληφθούν υπόψη όχι μόνο τα στοιχεία που αφορούν τη διάρκεια του χρόνου εργασίας και το ύψος της αμοιβής, αλλά και τα στοιχεία που αφορούν τα ενδεχομένως προβλεπόμενα δικαιώματα για άδεια μετ’ αποδοχών, την καταβολή του μισθού σε περίπτωση ασθένειας, την υπαγωγή της σύμβασης εργασίας στην εφαρμοστέα συλλογική σύμβαση, την καταβολή εισφορών και ενδεχομένως τη φύση των εισφορών αυτών (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 4ης Φεβρουαρίου 2010, Genc, C-14/09, EU:C:2010:57, σκέψη 27).
21 Υπενθυμίζεται συναφώς ότι ο A. Bordonaro προσλήφθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010 βάσει συμβάσεως διαλείπουσας απασχολήσεως ορισμένου χρόνου προκειμένου να εκτελεί, όσες φορές του το ζητούσε η Abercrombie, καθήκοντα αποθηκάριου νυκτερινής βάρδιας. Όπως προκύπτει από τη δικογραφία ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ενδιαφερόμενος, κατά τους πρώτους μήνες από την πρόσληψή του, παρείχε νυκτερινή εργασία τέσσερις έως πέντε φορές την εβδομάδα, και στη συνέχεια, από το έτος 2011, παρείχε εργασία τρεις έως τέσσερις φορές την εβδομάδα. Εξάλλου, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου, ο A. Bordonaro διευκρίνισε ότι βρισκόταν στην ίδια κατάσταση με άλλους 400 υπαλλήλους της Abercrombie, των οποίων η σύμβαση διεπόταν από συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
22 Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η δραστηριότητα του A. Bordonaro, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών υπό τις οποίες ασκούνταν και την ακριβή μορφή των οποίων οφείλει να ελέγξει το αιτούν δικαστήριο, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αμιγώς περιθωριακή και επουσιώδης, κατά την έννοια της νομολογίας που υπομνήσθηκε στη σκέψη 19 της παρούσας αποφάσεως.
23 Επομένως, η σύμβαση εργασίας του A. Bordonaro του παρέχει κατά πάσα πιθανότητα τη δυνατότητα να επικαλεστεί την ιδιότητα του «εργαζομένου» κατά την έννοια του άρθρου 45 ΣΛΕΕ. Αρμόδιο, πάντως, να κρίνει αν η ιδιότητα αυτή όντως υφίσταται εν προκειμένω είναι το αιτούν δικαστήριο, διότι μόνον αυτό έχει εις βάθος και άμεση γνώση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.
24 Περαιτέρω, πρέπει να εξεταστεί αν ο A. Bordonaro μπορεί βασίμως να υποστηρίξει ότι υπέστη διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας.
25 Όσον αφορά την προϋπόθεση της συγκρισιμότητας των περιπτώσεων, διευκρινίζεται ότι, αφενός, δεν είναι αναγκαίο οι περιπτώσεις να είναι πανομοιότυπες, αλλά απλώς να είναι συγκρίσιμες και, αφετέρου, η εξέταση της συγκρισιμότητας των περιπτώσεων δεν πρέπει να είναι γενική και αφηρημένη αλλά ειδική και συγκεκριμένη, λαμβανομένης υπόψη της εκάστοτε παροχής (απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2013, Hay, C-267/12, EU:C:2013:823, σκέψη 33 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
26 Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι το άρθρο 34 του νομοθετικού διατάγματος 276/2003 καθιέρωσε δύο διαφορετικά συστήματα όσον αφορά όχι μόνο την πρόσβαση στην απασχόληση και τους όρους απασχολήσεως, αλλά επίσης την απόλυση των εργαζόμενων υπό καθεστώς διαλείπουσας απασχολήσεως, αναλόγως της ηλικιακής κατηγορίας στην οποία εντάσσονται οι εργαζόμενοι αυτοί. Πράγματι, ενώ για τους εργαζομένους ηλικίας μεταξύ 25 και 45 ετών, η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως είναι δυνατό να συναφθεί μόνο για την εκπλήρωση παροχών μη διαρκούς και περιστασιακής φύσεως, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των συλλογικών συμβάσεων και για εκ των προτέρων καθορισμένα χρονικά διαστήματα, αντιθέτως, η σύναψη συμβάσεως διαλείπουσας απασχολήσεως, όσον αφορά τους εργαζομένους ηλικίας κάτω των 25 ετών και άνω των 45 ετών, δεν υπόκειται σε καμία από τις προϋποθέσεις αυτές και είναι δυνατή «σε όλες τις περιπτώσεις», εξυπακουομένου ότι, όπως επισήμανε η Ιταλική Κυβέρνηση κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι συναπτόμενες με εργαζομένους ηλικίας κάτω των 25 ετών συμβάσεις λύονται αυτοδικαίως όταν αυτοί συμπληρώσουν το 25ο έτος της ηλικίας τους.
27 Επομένως, για τους σκοπούς εφαρμογής διατάξεων όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, η περίπτωση εργαζομένου που απολύεται λόγω και μόνο του ότι συμπλήρωσε το 25ο έτος της ηλικίας του είναι αντικειμενικώς συγκρίσιμη με εκείνη των εργαζομένων που εντάσσονται σε άλλη ηλικιακή κατηγορία.
28 Ως εκ τούτου, διαπιστώνεται ότι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης διάταξη, κατά το μέρος που προβλέπει ότι η σύναψη συμβάσεως διαλείπουσας απασχολήσεως είναι δυνατή «σε όλες τις περιπτώσεις» με εργαζόμενο ηλικίας κάτω των 25 ετών και λύεται αυτοδικαίως όταν ο εργαζόμενος αυτός συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του, εισάγει διαφορετική μεταχείριση λόγω της ηλικίας, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2000/78.
29 Δεύτερον, πρέπει να εξεταστεί αν η διαφορετική αυτή μεταχείριση μπορεί να δικαιολογηθεί.
30 Το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2000/78 ορίζει συναφώς ότι τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι η διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας δεν συνιστά διάκριση, εφόσον δικαιολογείται, στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου, αντικειμενικώς και ευλόγως από έναν θεμιτό σκοπό, ιδίως δε από θεμιτούς σκοπούς της πολιτικής στον τομέα της απασχολήσεως, της αγοράς εργασίας και της επαγγελματικής καταρτίσεως, και εφόσον τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού αυτού είναι πρόσφορα και αναγκαία.
31 Υπενθυμίζεται ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως όχι μόνο ως προς την επιλογή του προς επίτευξη συγκεκριμένου σκοπού στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής και της πολιτικής στον τομέα της απασχολήσεως, αλλά και ως προς τον καθορισμό των μέσων με τα οποία είναι δυνατόν να υλοποιηθεί ο σκοπός αυτός (απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 2014, Schmitzer, C 530/13, EU:C:2014:2359, σκέψη 38 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
32 Όσον αφορά το ζήτημα του κατά πόσον η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης διάταξη δικαιολογείται από ορισμένο αντικειμενικό σκοπό, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78, από τις παρατηρήσεις της Ιταλικής Κυβερνήσεως προκύπτει ότι η διάταξη αυτή εντάσσεται σε νομικό πλαίσιο που έχει ως σκοπό να καταστήσει πιο ευέλικτη την αγορά εργασίας, ώστε να αυξηθεί το ποσοστό απασχολήσεως.
33 Όσον αφορά ειδικώς την κατηγορία εργαζομένων ηλικίας κάτω των 25 ετών, από τις παρατηρήσεις της Ιταλικής Κυβερνήσεως προκύπτει πράγματι ότι η παρεχόμενη στον εργοδότη δυνατότητα να συνάπτει συμβάσεις διαλείπουσας απασχολήσεως «σε όλες τις περιπτώσεις» και να τις καταγγέλλει όταν ο ενδιαφερόμενος εργαζόμενος συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του έχει ως σκοπό να ενισχύει την είσοδο των νέων στην αγορά εργασίας. Η Ιταλική Κυβέρνηση υπογράμμισε ότι, σε μια χειμαζόμενη αγορά εργασίας όπως είναι η ιταλική, η έλλειψη επαγγελματικής πείρας αποτελεί παράμετρο που αποβαίνει σε βάρος των νέων. Εξάλλου, η δυνατότητα εισόδου στην αγορά εργασίας και αποκτήσεως ορισμένης εμπειρίας, έστω και αν έχει ευέλικτη μορφή και είναι χρονικώς περιορισμένη, θα μπορούσε να αποτελέσει εφαλτήριο για νέες δυνατότητες απασχολήσεως.
34 Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Ιταλική Κυβέρνηση διευκρίνισε ότι κύριος και ειδικός σκοπός της επίμαχης στην υπόθεση της κύριας δίκης διατάξεως δεν είναι να διασφαλίσει στους νέους μια σταθερή πρόσβαση στην αγορά εργασίας, αλλ’ απλώς να τους παράσχει μια πρώτη δυνατότητα προσβάσεως στην αγορά αυτή. Με τη διάταξη αυτή επιχειρείται να δοθεί στους νέους η δυνατότητα να αποκτήσουν μια πρώτη επαγγελματική εμπειρία ικανή να τους εφοδιάσει με ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα το οποίο θα χρησιμοποιήσουν αργότερα στην εν λόγω αγορά εργασίας. Επομένως, η ως άνω διάταξη αφορά στάδιο προγενέστερο της πλήρους προσβάσεως στην αγορά εργασίας.
35 Διαπιστώνεται ότι οι εκτιμήσεις αυτές, οι οποίες συνδέονται με την πρόσβαση στην αγορά εργασίας και την κινητικότητα, ισχύουν για την περίπτωση των νέων που βρίσκονται σε αναζήτηση μιας πρώτης απασχολήσεως, δηλαδή για μία από τις κατηγορίες του πληθυσμού που είναι ιδιαιτέρως εκτεθειμένη στον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ο A. Bordonaro παρατήρησε ότι το ποσοστό απασχολήσεως των νέων, δηλαδή των προσώπων που εντάσσονται στην ηλικιακή κατηγορία μεταξύ 15 και 25 ετών, μειώθηκε από 51 % σε 39 % μεταξύ των ετών 2004 και 2016.
36 Υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2000/78, η διαφορετική μεταχείριση είναι δυνατόν να συνίσταται στην «καθιέρωση ειδικών συνθηκών για την πρόσβαση στην απασχόληση και την επαγγελματική κατάρτιση, για την απασχόληση και την εργασία, συμπεριλαμβανομένων των όρων απόλυσης και αμοιβής, για τους νέους, τους ηλικιωμένους και τους εργαζομένους που συντηρούν άλλα πρόσωπα, προκειμένου να ευνοείται η επαγγελματική τους ένταξη ή να εξασφαλίζεται η προστασία τους».
37 Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι η προώθηση των προσλήψεων συνιστά αναμφισβήτητα θεμιτό σκοπό της κοινωνικής πολιτικής των κρατών μελών ή της πολιτικής τους στον τομέα της απασχολήσεως, και μάλιστα όταν πρόκειται για τη διευκόλυνση της προσβάσεως των νέων σε ορισμένο επάγγελμα (απόφαση της 21ης Ιουλίου 2011, Fuchs και Köhler, C-159/10 και C-160/10, EU:C:2011:508, σκέψη 49 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
38 Ομοίως, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι ο σκοπός που συνίσταται στη βελτίωση της θέσεως των νέων στην αγορά εργασίας ώστε να ευνοείται η επαγγελματική τους ένταξη ή να εξασφαλίζεται η προστασία τους μπορεί να χαρακτηριστεί ως θεμιτός σκοπός (απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 2016, de Lange, C-548/15, EU:C:2016:850, σκέψη 27). Επίσης, έχει κρίνει ότι η διευκόλυνση της προσλήψεως νέων εργαζομένων μέσω αυξήσεως της ελαστικότητας στη διαχείριση του προσωπικού συνιστά, μεταξύ άλλων, θεμιτό σκοπό (βλ. υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 2010, Kücükdeveci, C-555/07, EU:C:2010:21, σκέψεις 35 και 36).
39 Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνική διάταξη, κατά το μέρος που έχει ως σκοπό να ενισχύσει την είσοδο των νέων στην αγορά εργασίας, επιδιώκει την επίτευξη θεμιτού σκοπού, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78.
40 Επομένως, πρέπει να ελεγχθεί αν τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την επίτευξη του σκοπού αυτού είναι πρόσφορα και αναγκαία.
41 Όσον αφορά τον πρόσφορο χαρακτήρα διατάξεως όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, επισημαίνεται ότι μέτρο που επιτρέπει στους εργοδότες να συνάπτουν ελαστικότερες μορφές συμβάσεων εργασίας μπορεί, λαμβανομένης υπόψη της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτουν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτό, να χαρακτηριστεί πρόσφορο για την επίτευξη ορισμένου βαθμού ευελιξίας εντός της αγοράς εργασίας. Πράγματι, μπορεί να γίνει δεκτό ότι η ύπαρξη μορφών απασχολήσεως λιγότερο δεσμευτικών και λιγότερο δαπανηρών από τη συνήθη σύμβαση εργασίας είναι δυνατόν να τονώσει τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων και να αποτελέσει κίνητρο ώστε να ανταποκριθούν σε περισσότερες αιτήσεις απασχολήσεως προερχόμενες από νέους εργαζομένους.
42 Όσον αφορά τον αναγκαίο χαρακτήρα της επίμαχης στην υπόθεση της κύριας δίκης διατάξεως, παρατηρείται ότι, όπως υποστηρίζει η Abercrombie, σε ένα πλαίσιο χρόνιας οικονομικής κρίσεως και χαμηλής αναπτύξεως, η κατάσταση εργαζομένων κάτω των 25 ετών, οι οποίοι, χάρη σε μια ευέλικτη και προσωρινή σύμβαση συμβάσεως, όπως είναι η σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως, αποκτούν δυνατότητα προσβάσεως στην αγορά εργασίας είναι προτιμότερη από την κατάσταση εκείνων που δεν διαθέτουν τέτοια δυνατότητα και, ως εκ τούτου, καταλήγουν στην ανεργία.
43 Εξάλλου, η Ιταλική Κυβέρνηση, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, εξήγησε ότι οι ευέλικτες μορφές απασχολήσεως είναι αναγκαίες για την ενίσχυση της κινητικότητας των εργαζομένων, για την αύξηση της προσαρμοστικότητας των μισθωτών στην αγορά εργασίας και για τη διευκόλυνση της προσβάσεως προσώπων απειλούμενων με κοινωνικό αποκλεισμό στην αγορά αυτή, ενώ συγχρόνως οδηγούν στην εξάλειψη παράνομων μορφών εργασίας.
44 Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Ιταλική Κυβέρνηση υπογράμμισε επίσης ότι, για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκεται με την επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης διάταξη, η πρόσβαση στο είδος αυτό συμβάσεως πρέπει να είναι δυνατή για τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό νέων. Αν όμως οι συμβάσεις εργασίας βάσει του άρθρου 34, παράγραφος 2, του νομοθετικού διατάγματος 276/2003 είχαν σταθερό χαρακτήρα, οι επιχειρήσεις δεν θα ήταν σε θέση να προτείνουν εργασία σε όλους τους νέους, με συνέπεια μεγάλος αριθμός νέων να μην αποκτά δυνατότητα προσβάσεως στις μορφές εργασίας αυτές.
45 Επιπλέον, η Ιταλική Κυβέρνηση παρατήρησε ότι το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης μέτρο περιβάλλεται από ορισμένες εγγυήσεις. Ειδικότερα, το άρθρο 38 του νομοθετικού διατάγματος 276/2003 προβλέπει ότι «δεν επιτρέπεται να εφαρμοστούν σε εργαζόμενο υπό καθεστώς διαλείπουσας απασχολήσεως, όσον αφορά τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία έχει παράσχει την εργασία του, οικονομικές και νομικές ρυθμίσεις που, συνολικά εξεταζόμενες, είναι λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες που ισχύουν για εργαζόμενο αντίστοιχου επιπέδου, ο οποίος ασκεί ανάλογα καθήκοντα».
46 Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, λαμβανομένου υπόψη του ευρέος περιθωρίου εκτιμήσεως που αναγνωρίζεται στα κράτη μέλη όταν αυτά επιλέγουν όχι μόνο να επιδιώξουν ένα συγκεκριμένο σκοπό στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής και της πολιτικής απασχολήσεως, αλλά και όταν καθορίζουν τα μέτρα με τα οποία μπορεί να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, ο εθνικός νομοθέτης ευλόγως έκρινε ως αναγκαία τη θέσπιση διατάξεως, όπως το άρθρο 34, παράγραφος 2, του νομοθετικού διατάγματος 276/2003.
47 Κατόπιν των ανωτέρω εκτιμήσεων, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 21 του Χάρτη καθώς και το άρθρο 2, παράγραφος 1, το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιτρέπει στον εργοδότη να συνάψει σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως με εργαζόμενο ηλικίας κάτω των 25 ετών, ανεξαρτήτως της φύσεως της προς παροχή εργασίας, και να απολύσει τον εργαζόμενο όταν αυτός συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του, εφόσον η διάταξη αυτή επιδιώκει την επίτευξη θεμιτού σκοπού της πολιτικής στον τομέα της απασχολήσεως και της αγοράς εργασίας και τα προβλεπόμενα για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέσα είναι πρόσφορα και αναγκαία.
Επί των δικαστικών εξόδων
48 Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και το άρθρο 2, παράγραφος 1, το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιτρέπει στον εργοδότη να συνάψει σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως με εργαζόμενο ηλικίας κάτω των 25 ετών, ανεξαρτήτως της φύσεως της προς παροχή εργασίας, και να απολύσει τον εργαζόμενο όταν αυτός συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του, εφόσον η διάταξη αυτή επιδιώκει την επίτευξη θεμιτού σκοπού της πολιτικής στον τομέα της απασχολήσεως και της αγοράς εργασίας και τα προβλεπόμενα για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέσα είναι πρόσφορα και αναγκαία.

https://www.taxheaven.gr

Αναζήτηση Άρθρων

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 82 Οργανισμός του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 82

Οργανισμός του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.

(ΦΕΚ Α’ 117/10-08-2017)

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις:
α. του άρθρου 54 του ν. 4178/2013 «Αντιμετώπιση της αυθαίρετης Δόμησης – Περιβαλλοντικό Ισοζύγιο και άλλες διατάξεις» (Α’ 174), όπως ισχύει,
β. του άρθρου 35 παρ.4 του ν. 4024/2011 «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο – βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015» (Α’ 226), όπως ισχύει,
γ. του π.δ. 123/2016 «Ανασύσταση και μετονομασία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, ανασύσταση του Υπουργείου Τουρισμού, σύσταση Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, μετονομασία Υπουργείων Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων» (Α’ 208),
δ. της υπ’ αριθμ. Υ29/8.10.2015 απόφασης του Πρωθυπουργού «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών Γεώργιο Χουλιαράκη» (Β’ 2168).

2. Την από 17.5.2017 απόφαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Μεταρρύθμισης με την οποία εγκρίθηκε το σχέδιο προεδρικού διατάγματος για τον Οργανισμό του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.

3. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος προκαλείται επιπλέον ετήσια δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού στο ποσό των 2.190.844,32€, η οποία προβλέπεται να καλυφθεί από τις σχετικές πιστώσεις του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης για τους ΚΑΕ 0211, 0213, 0215 και 0291, χωρίς να γίνεται υπέρβαση των δεσμευτικών ορίων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

4. Τη γνωμοδότηση με αριθμ. 146/2017 του Συμβουλίου της Επικρατείας, μετά από πρόταση του Υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών και της Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης,

αποφασίζουμε:

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ – ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

διαβάστε περισσότερα εδώ 

Αναζήτηση Άρθρων

ΠΟΛ.1117/2017 Παράταση προθεσμιών υποβολής φορολογικών δηλώσεων και καταβολής φόρων, εισφορών, τελών, καθώς και παράταση και αναστολή καταβολής βεβαιωμένων οφειλών, λόγω της ισχυρής σεισμικής δόνησης που εκδηλώθηκε στο νησί της Κω στις 21.7.2017

ΠΟΛ.1117/2017
Παράταση προθεσμιών υποβολής φορολογικών δηλώσεων και καταβολής φόρων, εισφορών, τελών, καθώς και παράταση και αναστολή καταβολής βεβαιωμένων οφειλών, λόγω της ισχυρής σεισμικής δόνησης που εκδηλώθηκε στο νησί της Κω στις 21.7.2017
ΠΟΛ 1117/2017

(ΦΕΚ Β’ 2788/09-08-2017)

Η ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1. Τη διάταξη της παραγράφου 5 του άρθρου 22 του ν. 2020/1992 (ΦΕΚ 34 Α’), όπως ισχύει, με την οποία εξουσιοδοτείται ο Υπουργός Οικονομικών να παρατείνει με απόφασή του που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, τις προθεσμίες που ορίζονται από τις κείμενες φορολογικές διατάξεις υποβολής φορολογικών δηλώσεων σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

2. Τις διατάξεις του άρθρου 8 του ν. 1284/1982 (ΦΕΚ 114 Α’), όπως ισχύει, με τις οποίες εξουσιοδοτείται ο Υπουργός Οικονομικών να παρατείνει με απόφασή του που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τις προθεσμίες καταβολής των βεβαιωμένων χρεών προς το Δημόσιο και Τρίτους που εισπράττονται από τις Δ.Ο.Υ σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

3. Τις διατάξεις της παραγράφου 5 του πέμπτου άρθρου του ν. 2275/1994 (ΦΕΚ 238 Α’), όπως ισχύει, με τις οποίες ο Υπουργός Οικονομικών με απόφασή του που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δύναται σε εξαιρετικές περιπτώσεις σεισμών, πλημμυρών ή άλλων θεομηνιών από τις οποίες προκαλούνται σημαντικές ζημιές σε μεγάλο αριθμό φορολογουμένων να αναστέλλει την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο.

4. Τις διατάξεις του ν.δ. 356/1974 (ΦΕΚ 90 Α’ – Κ.Ε.Δ.Ε.), όπως ισχύουν.

5. Τις διατάξεις του ν. 4174/2013 (ΦΕΚ 170 Α’ – Κ.Φ.Δ.), όπως ισχύουν.

6. Το Π.Δ. 111/2014 (ΦΕΚ Α’ 178/2014 και 25/2015) «Οργανισμός του Υπουργείου Οικονομικών», όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

7. Το π.δ. 125/2016 (ΦΕΚ 210 Α’) «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών».

8. Την υπ’ αριθμ. ΥΠΟΙΚ 0010218 ΕΞ 2016/14.11.2016 (ΦΕΚ 3696 Β’) απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομικών «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στην Υφυπουργό Οικονομικών Αικατερίνη Παπανάτσιου».

9. Τις διατάξεις της υποπαραγράφου Ε2 της παραγράφου Ε του πρώτου άρθρου του ν. 4093/2012 (ΦΕΚ 222 Α’), όπως ισχύει, περί σύστασης θέσης Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 13 και της παραγράφου 10 του άρθρου 41 του ν. 4389/2016, όπως ισχύουν.

10. Την 1/20.1.2016 (ΦΕΚ Υ.Ο.Δ.Δ. 18) πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου «Επιλογή και διορισμός Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», σε συνδυασμό με τις διατάξεις της παραγράφου 10 του άρθρου 41 του ν. 4389/2016, όπως ισχύουν.

11. Τις διατάξεις του Κώδικα Διατάξεων Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών, Γονικών Παροχών και Κερδών από τυχερά παίγνια, ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2961/2001 (ΦΕΚ 266 Α’).

12. Τις διατάξεις του α.ν. 1521/1950 (ΦΕΚ 245 Α’), ο οποίος κυρώθηκε με το ν. 1587/1950 (ΦΕΚ 294 Α’).

13. Τις διατάξεις των άρθρων 60, 61, 62 και 64 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ 167 Α’), όπως ισχύουν.

14. Την υπ’ αριθμ. 5302/21.7.2017 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας (ΑΔΑ:7ΦΝ5465ΧΘ7- Β2Ψ) με την οποία κηρύχθηκε σε κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης Πολιτικής Προστασίας η Δημοτική Κοινότητα Κω, της Δημοτικής Ενότητας Κω, του Δήμου Κω, της Π.Ε. Κω, της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου λόγω της ισχυρής σεισμικής δόνησης που εκδηλώθηκε στο νησί την 21.7.2017.

15. Το υπ’ αριθμ. 23254/25.7.2017 έγγραφο αίτημα του Δήμου Κω.

16. Το γεγονός ότι η εν λόγω ισχυρή σεισμική δόνηση είχε ως αποτέλεσμα να απορρυθμιστεί η κοινωνική και οικονομική ζωή στο ανωτέρω νησί.

17. Το γεγονός ότι από την απόφαση αυτή δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,

αποφασίζουμε:

1. Παρατείνονται μέχρι και την 31.10.2017 οι προθεσμίες υποβολής δηλώσεων και καταβολής παρακρατούμενων φόρων εισοδήματος, φορολογίας κληρονομιών, δωρεών, γονικών παροχών και μεταβίβασης ακινήτων, τελών χαρτοσήμου και άλλων φόρων, πλην ΦΠΑ, που ρυθμίζεται με ιδιαίτερη απόφαση του Διοικητή ΑΑΔΕ, τελών και εισφορών υπέρ του Δημοσίου ή τρίτων, των φυσικών προσώπων και των νομικών προσώπων και οντοτήτων, αρμοδιότητας Δ.Ο.Υ. Κω ή που έχουν την κύρια κατοικία ή κύρια εγκατάσταση (έδρα) στη Δημοτική Κοινότητα Κω, της Δημοτικής Ενότητας Κω, του Δήμου Κω, της Π.Ε. Κω, της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, οι οποίες λήγουν ή έληξαν από 21.7.2017 και μέχρι την 31.10.2017. Η υποβολή των δηλώσεων γίνεται χειρόγραφα στην αρμόδια Δ.Ο.Υ..

2. Παρατείνονται μέχρι και την 22 Ιανουαρίου 2018 οι προθεσμίες καταβολής των βεβαιωμένων στις Δ.Ο.Υ. / Ελεγκτικά Κέντρα οφειλών των φυσικών προσώπων και των νομικών προσώπων και οντοτήτων που έχουν την κύρια κατοικία ή κύρια εγκατάσταση (έδρα) στη Δημοτική Κοινότητα Κω, της Δημοτικής Ενότητας Κω, του Δήμου Κω, της Π.Ε. Κω, της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, οι οποίες λήγουν ή έληξαν από 21.7.2017 και μέχρι την 22.1.2018. Έως την ίδια ημερομηνία και για τις ίδιες οφειλές και πρόσωπα, παρατείνονται και οι προθεσμίες καταβολής των δόσεων ρυθμίσεων / διευκολύνσεων τμηματικής καταβολής βεβαιωμένων οφειλών.

3. Αναστέλλεται μέχρι και την 22.1.2018 η πληρωμή των βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων μέχρι την 21.7.2017 οφειλών, των ανωτέρω προσώπων και οντοτήτων.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 27 Ιουλίου 2017

Η Υφυπουργός
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΝΑΤΣΙΟΥ

Πηγή: www.taxheaven.gr

Αναζήτηση Άρθρων

Αριθμ. 36498/58/2017 Υπαγωγή στην έννοια της «χωριστής επιχειρησιακής μονάδας ανεξαρτήτως υπεύθυνης για τη σύναψη συμβάσεων της ίδιας ή ορισμένων κατηγοριών αυτών» του άρθρου 6, παρ. 2, εδαφ. β του ν. 4412/2016

Αριθμ. 36498/58/2017
Υπαγωγή στην έννοια της «χωριστής επιχειρησιακής μονάδας ανεξαρτήτως υπεύθυνης για τη σύναψη συμβάσεων της ίδιας ή ορισμένων κατηγοριών αυτών» του άρθρου 6, παρ. 2, εδαφ. β του ν. 4412/2016
Αριθμ. 36498/58

(ΦΕΚ Β’ 2759/08.08.2017)

Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις:

α) των άρθρων 41, 50, 54 και 90 του π.δ. 63/2005 «Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά όργανα» (ΦΕΚ 98 Α΄),

β) του ν. 4270/2014 «Αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας (ενσωμάτωση της Οδηγίας 2011/85/εε) – δημόσιο λογιστικό και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 143 Α΄), όπως ισχύει και ειδικότερα των άρθρων 24, 25, 26, 65, 66, 67, 68, 69Γ,

γ) του π.δ. 113/2014 «Οργανισμός Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας» (ΦΕΚ 180 Α΄),

δ) του άρθρου 27 του ν. 4320/2015 (ΦΕΚ 29 Α΄) «Ρυθμίσεις για τη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την οργάνωση της Κυβέρνησης και των Κυβερνητικών οργάνων και λοιπές διατάξεις»,

ε) του π.δ. 125/2016 (ΦΕΚ 210 Α΄) «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών»,

στ) του π.δ. 80/2016 (ΦΕΚ 145 Α΄) «Ανάληψη υποχρεώσεων από τους διατάκτες»,

στ) του ν. 4446/2016 (ΦΕΚ 240 Α΄) «Πτωχευτικός Κώδικας, Διοικητική Δικαιοσύνη, Τέλη-Παράβολα, Οικειοθελής αποκάλυψη φορολογητέας ύλης παρελθόντων ετών, ηλεκτρονικές συναλλαγές, Τροποποιήσεις του ν. 4270/2014 και λοιπές διατάξεις»,

ζ) του ν. 4412/2016 (Α΄ 147) «Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Προμηθειών και Υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ)» και ιδίως το άρθρο 6 παρ. 2, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 11 του ν. 4468/2017 (Α΄ 61) με το οποίο χορηγείται εξουσιοδότηση για την έκδοση της παρούσας»,

η) της αριθμ. οικ. 124/δ9.21/2-1-2017 (ΦΕΚ 130 Β΄) κοινής υπουργικής απόφασης «Μεταφορά, κατανομή αρμοδιοτήτων, αναδιάρθρωση, λειτουργία και μετονομασία οργανικών μονάδων της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης»,

θ) της αριθμ. 49223/Δ9.13322/4.11.2015 απόφαση «Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στο Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στον Ειδικό Γραμματέα του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), στους προϊσταμένους Γενικών Διευθύνσεων, Διευθύνσεων και Τμημάτων του Υπουργείου και στους προϊσταμένους των Διευθύνσεων και των Τμημάτων του Σ.ΕΠ.Ε.» (ΦΕΚ 2423/Β΄/2015), όπως τροποποιήθηκε με τις αριθμ. 61701/Δ9.16482/29.12.2015 (ΦΕΚ 3024 Β΄), 23095/Δ9.6014/23.5.2016 (ΦΕΚ 1571 Β΄) και 3535/Δ9.1215/26.1.2017 (ΦΕΚ 212 Β΄) όμοιες αποφάσεις,

ι) της αριθμ. οικ. 4239/Δ9.1474/31.1.2017 (ΦΕΚ 443 Β΄) κοινές υπουργικές αποφάσεις «Ανάθεση αρμοδιοτήτων των άρθρων 24, 26, 66 και 69Γ του ν. 4270/2014 επί των δαπανών που διενεργούνται από τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.Ε.Π.Ε.) του Υπουργείου Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στις Δημοσιονομικές Υπηρεσίες Εποπτείας και Ελέγχου (ΔΥΕΕ) του Γ. Λ. Κράτους»

ια) της αριθμ. οικ. 42443/10506/20-11-2014 (ΦΕΚ 3257 Β΄) απόφασης του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας «Ορισμός δευτερευόντων διατακτών των πιστώσεων του Προϋπολογισμού του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.) ειδικός φορέας 33/120 “δαπάνες Σ.ΕΠ.Ε. “»,

ιβ) της αριθμ. 75555/289/6.7.2017 (ΦΕΚ 2336 Β΄) κοινής υπουργικής απόφασης «Καθορισμός κριτηρίων υπαγωγής στην έννοια της “χωριστής επιχειρησιακής μονάδας ανεξαρτήτως υπεύθυνης για τη σύναψη συμβάσεων της ίδιας ή ορισμένων κατηγοριών αυτών” του άρθρου 6, παρ. 2, εδάφιο Β΄ του ν. 4412/2016».

2. Τη με αριθμ. πρωτ. οικ.35114/451/25-7-2017 εισήγηση της Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών

3. Το γεγονός ότι από την απόφαση αυτή δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,

διαπιστώνεται:

1. Ότι υπάγονται στην έννοια της «χωριστής επιχειρησιακής μονάδας ανεξαρτήτως υπεύθυνης για τη σύναψη συμβάσεων της ίδιας ή ορισμένων κατηγοριών αυτών» του άρθρου 6, παρ. 2, εδαφ. β του ν. 4412/2016 και της κοινής υπουργικής απόφασης με αριθμ. πρωτ. 75555/289/6.7.2017 (ΦΕΚ 2336 Β΄), οι παρακάτω υπαγόμενες στο Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, διοικητικές μονάδες του ειδικού φορέα (33-120):

Α. Περιφερειακές Διευθύνσεις Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων του Σ.ΕΠ.Ε

Β. Περιφερειακές Διευθύνσεις Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία του Σ.ΕΠ.Ε.

Γ. Τμήματα Συντονισμού Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων του Σ.ΕΠ.Ε.

Δ. Τμήματα Συντονισμού Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία του Σ.ΕΠ.Ε.

Ε. Τμήματα Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων και Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία του Σ.ΕΠ.Ε.

2. Στις ως άνω υπό στοιχεία Α – Ε διοικητικές μονάδες του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχουν μεταβιβαστεί και ασκούνται αρμοδιότητες σύμφωνα με το π.δ. 113/2014, την κοινή υπουργική απόφαση οικ. 4239/Δ9.1474/31.1.2017 (ΦΕΚ 443 Β΄) και τα άρθρα 18 παρ. Β΄ περιπτ. 10 και 11 και 19 παρ. Γ΄ περιπτ. 2 και 3 και παρ. Δ΄ περιπτ. 2 και 3 της υπουργικής απόφασης με αριθμ. οικ. 3535/Δ9.1215/26.1.2017 (ΦΕΚ 212 Β΄), από τα οποία τεκμαίρεται ότι:
• διαθέτουν σημαντικό βαθμό αυτοτελούς διοικητικής ικανότητας, δηλαδή σχεδιάζουν, αποφασίζουν, συνάπτουν και υλοποιούν δημόσιες συμβάσεις προμηθειών, αγαθών, έργων, μελετών και υπηρεσιών
• διαθέτουν σημαντικό βαθμό δημοσιονομικής αυτοτέλειας, δηλαδή έχουν στη διάθεση τους τις πιστώσεις που απαιτούνται για τη σύναψη και την εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, αγαθών, έργων, μελετών και υπηρεσιών

Οι Προϊστάμενοι των εν λόγω οργανικών μονάδων, λειτουργούν ως δευτερεύοντες διατάκτες, διαχειρίζονται τις πιστώσεις, που τίθενται στη διάθεση τους κατ’ εντολή του κυρίου διατάκτη, και μεταβιβάζονται με επιτροπικά εντάλματα μέσα) της Δ.Υ.Ε.Ε. χωρικής αρμοδιότητας τους.

Για την εφαρμογή της παρούσης «δημόσιες συμβάσεις έργων» και «συμβάσεις έργων υπηρεσιών και προμηθειών» νοούνται οι συμβάσεις κατά την έννοια των περιπτ. 5, 6, 8 και 9 της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 4412/2016, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο, μια από τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στα Προσαρτήματα Α΄ Β΄και Γ΄ του νόμου αυτού.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 2 Αυγούστου 2017

Η Υπουργός
ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ

Πηγή: www.taxheaven.gr

Αναζήτηση Άρθρων

Αριθμ. πρωτ.: Φ80020/34576/Δ15. 537/2017 Οι κρατήσεις, από 1-1-2017, υπέρ του Κλάδου Εφάπαξ Παροχών του ΕΤΕΑΕΠ και η βάση υπολογισμού τους

Αριθμ. πρωτ.: Φ80020/34576/Δ15. 537/2017
Γνωστοποίηση ρυθμίσεων του άρθρου 96 του ν. 4461/2017 (Α’ 38)
Αθήνα, 07/08/2017
Αριθ. Πρωτ.Φ80020/34576/Δ15. 537

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ KAI ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΚΟΙΝ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Δ/ΝΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (Δ15)

ΤΑΧ. Δ/ΝΣΗ:Σταδίου 29
ΤΑΧ. ΚΩΔΙΚΑΣ:101 10 Αθήνα
Πληροφορίες:Ε. Σπύρου
Τηλέφωνο:210-3368159
Telefax210-3368148
E-mail:[email protected]

ΘΕΜΑ: «Γνωστοποίηση ρυθμίσεων του άρθρου 96 του ν. 4461/2017 (Α’ 38).»

Στο ΦΕΚ 38/28.4.2017, τεύχος Α’, δημοσιεύτηκε ο νόμος 4461/2017, με το άρθρο 96 του οποίου, αντικαθίσταται η περίπτωση β’ της παρ. 2 του άρθρου 35 του ν. 4387/2016 (Α’ 85) ως εξής: «Τα έσοδα από τις ασφαλιστικές εισφορές των ασφαλισμένων και των εργοδοτών, όπου προβλέπεται εργοδοτική εισφορά για τους μέχρι 31.12.1992 ασφαλισμένους μισθωτούς. Από 1.1.2017 το ποσό της μηνιαίας εισφοράς στον Κλάδο Εφάπαξ Παροχών του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π. των ασφαλισμένων από 1.1.1993 και εφεξής μισθωτών και όλων των πριν και μετά την 1.1.1993 ασφαλισμένων αυτοτελώς απασχολούμενων, ορίζεται σε ποσοστό 4%, υπολογιζόμενο για τους μισθωτούς επί των ασφαλιστέων αποδοχών τους, όπως προσδιορίζονται στα άρθρα 5 και 38, και για τους αυτοτελώς απασχολούμενους επί του εισοδήματός τους, όπως ειδικότερα προσδιορίζεται στο άρθρο 39, εφαρμοζομένου και του άρθρου 98. Για το ύψος και τον τρόπο υπολογισμού των εισφορών των μέχρι 31.12.1992 ασφαλισμένων μισθωτών, εφαρμόζονται οι επιμέρους καταστατικές διατάξεις των εντασσόμενων ταμείων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών προνοίας στο Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π., με εξαίρεση τους μισθωτούς ασφαλισμένους στους τομείς προνοίας του τ. ΕΤΑΠ – ΜΜΕ, των οποίων τα ποσοστά εισφορών υπολογίζονται επί των ασφαλιστέων αποδοχών τους, όπως προσδιορίζονται στο άρθρο 38 του παρόντος. Κάθε άλλη διάταξη που ρυθμίζει το θέμα διαφορετικά καταργείται.»

Κατόπιν των ανωτέρω, από 1-1-2017 ισχύουν τα κάτωθι σε ότι αφορά τις κρατήσεις υπέρ του Κλάδου Εφάπαξ Παροχών του ΕΤΕΑΕΠ και την βάση υπολογισμού τους:

Α. Για τους Μισθωτούς

1. Παλαιοί ασφαλισμένοι

α. Για τους “παλαιούς ασφαλισμένους” εξακολουθούν να ισχύουν τα οριζόμενα στις επιμέρους καταστατικές διατάξεις των ταμείων/τομέων/κλάδων /λογαριασμών προνοίας που εντάχθηκαν στο Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π. σε ότι αφορά στα ποσοστά (ή ποσά κατά περίπτωση) και στην βάση υπολογισμού τους.

β. Ειδικά για τους “παλαιούς ασφαλισμένους” μισθωτούς των τομέων του Κλάδου Πρόνοιας του πρώην ΕΤΑΠ – ΜΜΕ (ήτοι των Τομέων Πρόνοιας Ιδιοκτητών, Συντακτών και Υπαλλήλων Τύπου, Εφημεριδοπωλών και Υπαλλήλων Πρακτορείων Αθηνών, Εφημεριδοπωλών και Υπαλλήλων Πρακτορείων Θεσσαλονίκης), ισχύουν τα οριζόμενα από τις επιμέρους καταστατικές διατάξεις ποσοστά εισφορών και υπολογίζονται επί των ασφαλιστέων αποδοχών τους, όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 38 του ν. 4387/2016.

Στο άρθρο 38 καθορίζεται γενικότερα η βάση υπολογισμού των καταβαλλόμενων ασφαλιστικών εισφορών των μισθωτών για κύρια σύνταξη. Από τον συνδυασμό της παρ. 1 και της παρ. 9, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του αρθ. 27 του ν. 4445/2016, προκύπτει ότι, οι εισφορές που προβλέπονται από τις καταστατικές διατάξεις των εντασσόμενων στον Κλάδο Εφάπαξ Παροχών του ΕΤΕΑΕΠ τομέων πρόνοιας του τ. ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, παρακρατούνται επί των πάσης φύσεως αποδοχών, με εξαίρεση τις κοινωνικού χαρακτήρα έκτακτες παροχές λόγω γάμου, γεννήσεως τέκνων, θανάτου και βαριάς αναπηρίας, με τα προβλεπόμενα όρια των παρ. 2 α, β και γ.

γ. Συνεχίζουν να είναι σε ισχύ τυχόν εργοδοτικές εισφορές υπέρ των ενταχθέντων στο Κλάδο Εφάπαξ Παροχών του ΕΤΕΑΕΠ φορέων.

2. Νέοι ασφαλισμένοι

α. Για τους “νέους ασφαλισμένους” το ποσό της μηνιαίας εισφοράς στον Κλάδο Εφάπαξ Παροχών του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π., ορίζεται, σε ποσοστό 4%, υπολογιζόμενο επί των ασφαλιστέων αποδοχών, όπως προσδιορίζονται στα άρθρα 5 και 38 του ν. 4387/2016.

Η εν λόγω ρύθμιση αφορά όλους τους ασφαλισμένους που είχαν ασφαλισθεί σε φορέα κύριας ασφάλισης για πρώτη φορά μετά την 1-1-1993, ανεξάρτητα εάν πριν την δημοσίευση του νόμου 4387/2016 καταλαμβάνονταν ή όχι από το αρθ. 37 του ν. 2084/1992 που όριζε την εισφορά για εφάπαξ παροχή των “νέων ασφαλισμένων”. Επομένως η παρακράτηση υπέρ πρόνοιας ακολουθεί την βάση υπολογισμού των μισθωτών για κύρια σύνταξη, όπως προβλέπεται από το άρθρο 38 και επιβάλλεται επί των πάσης φύσεως αποδοχών, με εξαίρεση τις κοινωνικού χαρακτήρα έκτακτες παροχές λόγω γάμου, γεννήσεως τέκνων, θανάτου και βαριάς αναπηρίας. Ειδικά για τους ασφαλισμένους μισθωτούς του δημόσιου τομέα με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου που υπάγονται στις διατάξεις του ν. 4354/2015 (νέο ενιαίο μισθολόγιο) και μέχρι τις 31/12/2016 υπάγονταν στο συνταξιοδοτικό καθεστώς του Δημοσίου, γίνεται χρήση της βάσης υπολογισμού των καταβαλλόμενων ασφαλιστικών εισφορών για κύρια σύνταξη, όπως η βάση αυτή προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 5 και 8 του ν. 4387/2016.

β. Τυχόν εργοδοτική εισφορά που ίσχυε υπέρ των εντασσόμενων φορέων στο κλάδο εφάπαξ παροχών του ΕΤΕΑΕΠ φορέων, καταργείται από 1-1-2017.

Β. Για τους Αυτοτελώς Απασχολούμενους

Το ποσοστό της μηνιαίας ασφαλιστικής εισφοράς ορίζεται από 1-1-2017 σε ποσοστό 4%. Το ποσοστό αυτό ισχύει για “παλαιούς ασφαλισμένους” και για “νέους ασφαλισμένους”.
Ως βάση υπολογισμού θεωρείται το εισόδημα, όπως ειδικότερα προσδιορίζεται στο άρθρο 39 του ν. 4387/2016, (εφαρμοζομένου και του άρθρου 98 του ανωτέρω νόμου για τους αυτοτελώς απασχολούμενους που προέρχονται από το ΕΤΑΑ).

Γ. Στους Δικηγόρους, Μηχανικούς και Υγειονομικούς, “παλαιούς” ασφαλισμένους στον Κλάδο Πρόνοιας του πρώην ΕΤΑΑ, που παρέχουν μισθωτή εργασία ή απασχολούνται με έμμισθη εντολή, δεν εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα του τρίτου εδαφίου του κοινοποιούμενου άρθρου 96, αφού το εδάφιο αυτό αναφέρεται σε “παλαιούς” ασφαλισμένους σε πρώην φορείς πρόνοιας μισθωτών . Κατόπιν των ανωτέρω, τα πρόσωπα αυτά, που ασφαλίζονταν σε πρώην φορείς αυτοαπασχολουμένων, από 1-1-2017:
– καταβάλλουν την προβλεπόμενη εισφορά 4 % των αυτοτελώς απασχολούμενων, και
– βάση υπολογισμού της ανωτέρω εισφοράς αποτελούν οι αποδοχές του άρθρου 38 όπως αντίστοιχα προβλέπεται για την κύρια ασφάλιση των προσώπων αυτών στον ΕΦΚΑ.

Ειδικά για τους απασχολούμενους στο Δημόσιο, ασφαλισμένους στον Κλάδο Πρόνοιας του πρώην ΕΤΑΑ, Μηχανικούς και Υγειονομικούς που υπηρετούν ή προσλαμβάνονται στο Δημόσιο με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου, καθώς και σε δικηγόρους με σχέση έμμισθης εντολής με το Δημόσιο, ως αποδοχές για την βάση υπολογισμού νοούνται οι ασφαλιστέες αποδοχές για κύρια σύνταξη, όπως αυτές προκύπτουν από τον συνδυασμό των άρθρων 5 και 8 του ν. 4387/2016 και έχει αποτυπωθεί στις περ. Α1 του Κεφαλαίου Ι της υπ. αριθμ. 2/24112/ΔΕΠ/31.3.2017 (ΑΔΑ:7ΦΘΨΗ-ΟΒΛ) κοινής εγκυκλίου του Υπουργείου Οικονομικών και του Υπουργείου Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (σχετ. η Φ80020/45578/Δ15.780/16.6.2017 εγκύκλιός μας).

Τέλος, για αυτούς που υπηρετούν ή προσλαμβάνονται στο Δημόσιο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου (ορισμένου ή αορίστου χρόνου), βάση υπολογισμού για τον υπολογισμό της εισφοράς, αποτελούν οι αποδοχές που προσδιορίζονται στο αρθ. 38 του ν. 4387/2017, ήτοι οι πάσης φύσεως αποδοχές, με εξαίρεση τις κοινωνικού χαρακτήρα έκτακτες παροχές λόγω γάμου, γεννήσεως τέκνων, θανάτου και βαριάς αναπηρίας.

Κατόπιν των ανωτέρω, παρακαλούμε όπως ενημερώσετε άμεσα τους αρμόδιους εκκαθαριστές των εμπλεκόμενων υπηρεσιών για την ορθή εφαρμογή των κοινοποιούμενων διατάξεων. Είμαστε στη διάθεσή σας για κάθε περαιτέρω διευκρίνιση.

 

 

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

https://www.taxheaven.gr

Αναζήτηση Άρθρων

Αριθμ. Δ.ΟΡΓ.Α 1115805 ΕΞ 2017 Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και εξουσιοδότηση υπογραφής «Με εντολή Διοικητή» σε όργανα της Φορολογικής Διοίκησης

Αριθμ. Δ.ΟΡΓ.Α 1115805 ΕΞ 2017
Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και εξουσιοδότηση υπογραφής «Με εντολή Διοικητή» σε όργανα της Φορολογικής Διοίκησης

Αριθμ. Δ.ΟΡΓ.Α 1115805 ΕΞ 2017

(ΦΕΚ Β’ 2743/04-08-2017)

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1.- Τις διατάξεις:
α) του Κεφαλαίου Α’ «Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων» του ν. 4389/2016 (Α’ 94) και ειδικότερα των υποπαραγράφων β’ και γ’ της παραγράφου 6, των παραγράφων 1 και 5, καθώς και της περίπτωσης ββ’ της υποπαραγράφου θ’ της παραγράφου 4 του άρθρου 14, των άρθρων 2, 7, 37 και των παραγράφων 2, 3, 4, 5 και 9 του άρθρου 41 αυτού,
β) του ν. 4174/2013 (Α’ 170) «Φορολογικές διαδικασίες και άλλες διατάξεις», όπως τροποποιήθηκε, συμπληρώθηκε και ισχύει και ειδικότερα των άρθρων 4 και 12 αυτού,
γ) του ν.δ. 356/1974 (Α’ 90) «Περί Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων», όπως ισχύει και ειδικότερα της παρ. 1 του άρθρου 2 αυτού, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 4224/2013 (Α’ 288) «Κυβερνητικό Συμβούλιο Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο Αξιοποίησης Περιουσίας του Δημοσίου και άλλες επείγουσες διατάξεις», σε συνδυασμό με τις παρ. 8 και 9 του άρθρου 8 του τελευταίου,
δ) του άρθρου 39 του ν. 1914/1990 (Α’ 178) «Εκσυγχρονισμός και ανάπτυξη του δημοσίου τομέα και της κεφαλαιαγοράς, φορολογικές ρυθμίσεις και άλλες διατάξεις»,
ε) του άρθρου 81 του ν. 1892/1990 (Α’ 101) «Για τον εκσυγχρονισμό και την Ανάπτυξη και άλλες διατάξεις»,
στ) του ν. 2960/2001 (Α’ 265) «Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας»,
ζ) του ν. 4469/2017 (Α’62) « Εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων και άλλες διατάξεις»,
η) του ν. 4270/2014 (Α’ 143) «Αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας (ενσωμάτωση της Οδηγίας 2011/85/ΕΕ) – δημόσιο λογιστικό και άλλες διατάξεις.», όπως τροποποιήθηκε και ισχύει και ειδικότερα του άρθρου 97 αυτού,

2. Την αριθ. Δ. ΟΡΓ. Α 1036960 ΕΞ 2017/10-03-2017 (Β’ 968 και 1238) απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)».

3. Την αριθ. Δ6Α 1015213 ΕΞ 2013/28-1-2013 (Β’ 130 και Β’ 372) απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Υφυπουργού Οικονομικών «Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στον Γενικό Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», όπως συμπληρώθηκε, τροποποιήθηκε και ισχύει, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της υποπαραγράφου α’ της παρ. 3 του άρθρου 41 του ν. 4389/2016.

4. Την αριθ. Δ6Α 1036682ΕΞ2014/25-02-2014 (Β’ 478 και 558) απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, με θέμα «Μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και εξουσιοδότηση υπογραφής “Με εντολή Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων” σε όργανα της Φορολογικής Διοίκησης», όπως τροποποιήθηκε με τις αριθ. Δ6Α 1054391ΕΞ 2014/01-04-2014 (Β’ 796), Δ6Α 1067875 ΕΞ 2014/29-04-2014 (Β’ 1076), Δ6Α 1069655ΕΞ2014/2-5-2014 (Β’ 1227), Δ6Α 1109983 ΕΞ2014/25-7-2014 (Β’ 2096), Δ.ΟΡΓ.Α 1164268ΕΞ2014/ 11-12-2014 (Β’ 3365), Δ.ΟΡΓ.Α 1170561ΕΞ2014/ 30-12-2014 (Β’ 3586), Δ.ΟΡΓ.Α 1007466ΕΞ2015/21-1-2015 (Β’ 187), Δ.ΟΡΓ.Α 1013454ΕΞ2015/2-2-2015 (Β’ 235), Δ.ΟΡΓ.Α 1048038 ΕΞ2015/8-4-2015 (Β’697), Δ.ΟΡΓ. Α 1089226 ΕΞ2015/30-6-2015 (Β’1442), Δ.ΟΡΓ.Α 1100767ΕΞ 2015/23-7-2015 (B’ 1711), Δ.ΟΡΓ. Α 1120364ΕΞ2015/ 15-9-2015 (Β’ 2080), Δ.ΟΡΓ.Α 1148493 ΕΞ2015/13-11- 2015 (Β’ 2506), Δ.ΟΡΓ.Α 1156705ΕΞ2015/02-12-2015 (Β’ 2646), Δ. ΟΡΓ. Α 1001585 ΕΞ2016/5-1-2016 (Β’ 9), Δ.ΟΡΓ.Α 1038789ΕΞ2016/04-03-2016 (Β’ 720), Δ.ΟΡΓ.Α 1108914 ΕΞ 2016/14-7-2016 (Β’ 2237), Δ. ΟΡΓ. Α 1120367 ΕΞ 2016/ 11-08-2016 (Β’ 2539) και Δ. ΟΡΓ. Α 1065216 ΕΞ 2017/02-05-2017 (Β’ 1552) όμοιες, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της υποπαραγράφου β’ της παραγράφου 3 του άρθρου 41 του ν. 4389/2016.

5. Την αριθ. ΠΟΛ. 1274/27-12-2013 (Β’ 3398) απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, με θέμα «Αποδεικτικό Ενημερότητας άρθρου 12 ν. 4174/2013 (ΦΕΚ 170Α’), όπως ισχύει.», όπως ισχύει.

6. Την αριθ. ΠΟΛ. 1105/12-07-2017 (Β’ 2426) απόφαση της Υφυπουργού Οικονομικών «Καθορισμός των κριτηρίων για τη διαμόρφωση της ψήφου του Δημοσίου στο πλαίσιο του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων, της μεθοδολογίας και των κριτηρίων για τον προσδιορισμό των δόσεων αποπληρωμής οφειλών προς το Δημόσιο με σύμβαση αναδιάρθρωσης και ειδικότερων θεμάτων για την εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 13 του άρθρου 15 του ν. 4469/2017.»

7. Την αριθ. 1 της 20-1-2016 (Υ.Ο.Δ.Δ. 18) πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου «Επιλογή και διορισμός Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», σε συνδυασμό με τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 10 του άρθρου 41 του ν. 4389/2016.

8. Τις ιδρυτικές πράξεις των Περιφερειακών και Ειδικών Αποκεντρωμένων Υπηρεσιών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, όπως ισχύουν, στις οποίες καθορίζεται και η χωρική αρμοδιότητά τους.

9. – α) Τα έγγραφα αριθ.:
αα) Δ.Ε.Δ. Β1 1123201 ΕΞ2016/24-8-2016 και Δ.Ε.Δ. Β1 1096279ΕΞ2017/23-06-2017, του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.),
ββ) 834/30-8-2016 (ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ) και 286/ 04-05-2017, του Αναπληρωτή Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Προγραμματισμού και Αξιολόγησης Ελέγχων και Ερευνών (ΔΙ.Π.Α.Ε.Ε.) της Α.Α.Δ.Ε., καθώς και το αριθ. 780ΕΜΠ/13-07-2017 όμοιο του Προϊσταμένου της ίδιας Υπηρεσίας.
γγ) Δ.Ε.Ε. 1106028ΕΞ2017/12-07-2017, της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Εσωτερικού Ελέγχου (Δ.Ε.Ε.) της Α.Α.Δ.Ε..
β) Τα μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας: αα) από 23-03-2017 και 31-07-2017, του Γραφείου Υποστήριξης του Προϊσταμένου της Γενικής Διεύθυνσης Φορολογικής Διοίκησης (Γ.Δ.Φ.Δ.).
ββ) από 14, 18, 19, 20, 24 και 25-07-2017, του Προϊσταμένου της Γ.Δ.Φ.Δ., με τα συνημμένα σε αυτά μηνύματα των Υπηρεσιών αυτής,
γγ) από 19, 21 και 25-07-2017, του Αυτοτελούς Τμήματος Υποστήριξης της Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων και Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.) δδ) από 21-07-2017, της ΔΙ.Π.Α.Ε.Ε.. εε) από 21-07-2017, της Δ.Ε.Δ. στστ) από 21, 24 και 31-07-2017, του Προϊσταμένου της Επιχειρησιακής Μονάδας Είσπραξης (Ε.Μ.ΕΙΣ.).

10. Το γεγονός ότι, από τις διατάξεις της απόφασης αυτής, δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του Προϋπολογισμού της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων,

αποφασίζουμε:

Άρθρο 1

Μεταβιβάζουμε στα όργανα της Φορολογικής Διοίκησης, που αναφέρονται στη στήλη 5 του κάτωθι Πίνακα, τις κατωτέρω αρμοδιότητες ή τα εξουσιοδοτούμε να υπογράφουν “Με Εντολή Διοικητή” τις κατωτέρω πράξεις ή άλλα έγγραφα, που αναφέρονται στη στήλη 2 του ίδιου Πίνακα και προβλέπονται στις διατάξεις του ν. 4174/2013 (Α’ 170), όπως ισχύουν και σε άλλες διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας (στήλη 4), σύμφωνα με τα οριζόμενα στη στήλη 3 του Πίνακα αυτού και ορίζουμε τις περιπτώσεις, στις οποίες επιτρέπεται η περαιτέρω εξουσιοδότηση υπογραφής από τα όργανα που αναφέρονται στη στήλη 6 του ίδιου Πίνακα, με αποφάσεις τους, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σε ιεραρχικά υφιστάμενα όργανα αυτών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ίδια στήλη, ως ακολούθως:

 

Άρθρο 2

1. Στην περίπτωση που η κατά τα προβλεπόμενα στη στήλη 6 του ως άνω Πίνακα περαιτέρω εξουσιοδότηση παρέχεται από όργανο στο οποίο: αα) είχε μεταβιβασθεί η αρμοδιότητα, το εξουσιοδοτούμενο όργανο υπογράφει με εντολή του οργάνου που του παρείχε την εξουσιοδότηση ή ββ) είχε παρασχεθεί η εξουσιοδότηση υπογραφής, το εξουσιοδοτούμενο όργανο υπογράφει «Με Εντολή Διοικητή», σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις διατάξεις του τέταρτου εδαφίου της υποπαραγράφου β’ της παρ. 6 του άρθρου 14 του ν. 4389/2016.

2. Όπου στις κείμενες διατάξεις αναφέρεται Προϊστάμενος οποιουδήποτε επιπέδου οργανικής μονάδας της Φορολογικής Διοίκησης, σε περίπτωση απουσίας ή κωλύματος αυτού, νοείται ο νόμιμος αναπληρωτής του, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να αναφέρεται σαφώς ότι υπογράφει αντ’ αυτού.

3. Όπου μεταβιβάζεται αρμοδιότητα ή παρέχεται η εξουσιοδότηση υπογραφής πράξεων ή άλλων εγγράφων σε υπαλλήλους των Δ.Ο.Υ., εφαρμόζεται ανάλογα και για τους υπαλλήλους των Γραφείων Εξυπηρέτησης Φορολογουμένων (Γ.Ε.Φ.) των Δ.Ο.Υ., για όσες από αυτές τις αρμοδιότητες ή τις πράξεις ή τα έγγραφα μπορούν να ασκήσουν ή να υπογράψουν, σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες αποφάσεις.

4. Για όλες τις εντολές ελέγχου που έχουν εκδοθεί πριν από την 01/01/2014 θα εκδοθούν πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου.

5. Οι πράξεις που έχουν εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση των αριθ. Δ6Α 1198349ΕΞ2013/31-12-2013 (Β’ 3368) και Δ6Α 1036682ΕΞ2014/25-02-2014 (Β’ 478 και 558) απο¬φάσεων του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, όπως είχαν συμπληρωθεί και τροποποιηθεί και έχουν παράγει έννομα αποτελέσματα, εξακολουθούν να ισχύουν.

6. Αποφάσεις μας, που δεν αντίκεινται στην παρούσα απόφαση, εξακολουθούν να ισχύουν.

7. Η παρούσα απόφαση ισχύει δέκα (10) ημέρες από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός από τις περιπτώσεις 168 έως 170 αυτής.

8. Από την έναρξη ισχύος της παρούσας παύουν να ισχύουν:
α) η αριθ. Δ6Α 1036682ΕΞ2014/25-02-2014 (Β’ 478 και 558) απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τις αριθ. Δ6Α 1054391ΕΞ 2014/01-04-2014 (Β’ 796), Δ6Α 1067875 ΕΞ 2014/29-04-2014 (Β’ 1076), Δ6Α 1069655ΕΞ2014/ 2-5-2014 (Β’ 1227), Δ6Α 1109983 ΕΞ2014/25-7-2014 (Β’ 2096), Δ.ΟΡΓ.Α 1164268ΕΞ2014/11-12-2014 (Β’ 3365), Δ.ΟΡΓ.Α 1170561ΕΞ2014/30-12-2014 (Β’ 3586), Δ.ΟΡΓ.Α 1007466ΕΞ2015/21-1-2015 (Β’ 187), Δ.ΟΡΓ.Α 1013454ΕΞ2015/2-2-2015 (Β’ 235), Δ.ΟΡΓ.Α 1048038 ΕΞ2015/8-4-2015 (Β’ 697), Δ.ΟΡΓ.Α 1089226 ΕΞ2015/ 30-6-2015 (Β’ 1442), Δ.ΟΡΓ.Α 1100767ΕΞ 2015/23-7-2015 (B’ 1711), Δ.ΟΡΓ.Α 1120364ΕΞ2015/15-9-2015 (Β’ 2080), Δ.ΟΡΓ.Α 1148493ΕΞ2015/13-11-2015 (Β’ 2506), Δ.ΟΡΓ.Α 1156705ΕΞ2015/02-12-2015 (Β’ 2646), Δ. ΟΡΓ. Α 1001585 ΕΞ2016/5-1-2016 (Β’ 9), Δ.ΟΡΓ.Α 1038789ΕΞ2016/ 04-03-2016 (Β’ 720), Δ.ΟΡΓ.Α 1108914ΕΞ2016/14-7- 2016(Β’ 2237), Δ.ΟΡΓ.Α 1120367ΕΞ2016/11-08-2016 (Β’ 2539) και Δ. ΟΡΓ. Α 1065216 ΕΞ 2017/02-05-2017 (Β’ 1552) όμοιες.
β) οι διατάξεις της αριθ. ΠΟΛ. 1274/27-12-2013 (Β’ 3398) απόφασης του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, με θέμα «Αποδεικτικό Ενημερότητας άρθρου 12 ν. 4174/2013 (ΦΕΚ 170Α’), όπως ισχύει», κατά το μέρος που αντίκειται στις διατάξεις της παρούσας απόφασης.

9. Όπου στις κείμενες διατάξεις αναφέρονται: α) η αριθ. Δ6Α 1036682ΕΞ2014/25-02-2014 (Β’ 478 και 558) απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων ή οι τροποποιήσεις αυτής, στο εξής νοείται η παρούσα απόφαση και β) οι περιπτώσεις της ως άνω απόφασης, που απεικονίζονται στη Στήλη 1 του κατωτέρω πίνακα, στο εξής νοούνται οι αντίστοιχες περιπτώσεις σύμφωνα με τα οριζόμενα στη Στήλη 2 του ίδιου πίνακα, ως κατωτέρω:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 31 Ιουλίου 2017

Ο Διοικητής
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΙΤΣΙΛΗΣ

 

 

Πηγή: www.taxheaven.gr

Αναζήτηση Άρθρων

Αριθμ. πρωτ.: 13541/2017 Παροχή διευκρινίσεων για την εφαρμογή των διατάξεων της με αριθμ. 16550/28-11-2016 απόφασης του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης «Προκήρυξη Δράσης: Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την απασχόληση 10.000 ανέργων, ηλικίας 30-49 ετών» (Β’ 3860)

Αριθμ. πρωτ.: 13541/2017
Παροχή διευκρινίσεων για την εφαρμογή των διατάξεων της με αριθμ. 16550/28-11-2016 απόφασης του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης «Προκήρυξη Δράσης: Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την απασχόληση 10.000 ανέργων, ηλικίας 30-49 ετών» (Β’ 3860)
Αθήνα, 2/8/2017
Αρ. Πρωτ: 13541

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ
ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΜΕΑΚΩΝ Ε.Π. ΤΟΥ ΕΚΤ
ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ Ε.Π. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ
ΜΟΝΑΔΑ Α «Προγραμματισμού και Αξιολόγησης ΕΠ»

Διεύθυνση: Κοραή 4,
Τ.Κ. 10564, Αθήνα
Διεύθυνση ιστοσελίδας: www.edulll.gr / www.epanad.gr
Πληροφορίες: Ελένη Κρικέλα
Τηλ.: 210-3278023
Φαξ: 210-3278028
e-mail:[email protected]

Θέμα: Παροχή διευκρινίσεων για την εφαρμογή των διατάξεων της με αριθμ. 16550/28-11-2016 απόφασης του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης «Προκήρυξη Δράσης: Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την απασχόληση 10.000 ανέργων, ηλικίας 30-49 ετών» (Β’ 3860)

Προς άρση των ερμηνευτικών δυσχερειών κατά την εφαρμογή της με αριθμ. 16550/28.11.2016 απόφασης του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης (Β’ 3860) παρέχονται οι εξής διευκρινίσεις:

1. Η αληθής έννοια της διάταξης της παραγράφου 4.2 «Ωφελούμενοι-Άνεργοι» του άρθρου 4, που ορίζει ότι στους ωφελούμενους του προγράμματος εντάσσονται άνεργοι ηλικίας 30-49 ετών, είναι ότι οι ωφελούμενοι πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους και να διανύουν το 31ο και το 50ο έτος αντίστοιχα κατά την ημερομηνία υπόδειξής τους από την αρμόδια Υπηρεσία.

2. Προκειμένου για την αποτελεσματική αξιολόγηση των αιτήσεων χρηματοδότησης, κατά τη διαδικασία που περιγράφεται στην παράγραφο 7.2 της ως άνω απόφασης, τα όργανα αξιολόγησης των αιτήσεων χρηματοδότησης δύνανται να ζητούν από τους δυνητικά δικαιούχους την υποβολή συμπληρωματικών στοιχείων και διευκρινίσεων με σκοπό της ολοκλήρωση της αξιολόγησης της πρότασης.

Επίσης, κατά τη διαδικασία αξιολόγησης και έγκρισης της αίτησης χρηματοδότησης (παράγραφοι 7.2 και 7.3), ο δυνητικά δικαιούχος δύναται με έγγραφο αίτημά του προς την αρμόδια Υπηρεσία (ΚΠΑ2) να προβεί σε αλλαγή των επιθυμητών προσόντων πρόσληψης (π.χ. ξένες γλώσσες, προϋπηρεσία, γνώσεις Η/Υ), καθώς επίσης και σε αλλαγή της κατηγορίας του ανέργου (άνεργοι με τρίμηνη τουλάχιστον εγγεγραμμένη ανεργία ή μακροχρόνια άνεργοι) εφόσον δεν ευρίσκονται άνεργοι που να πληρούν τα επιθυμητά προσόντα που είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική αίτηση του δυνητικά δικαιούχου.

3. Οι δικαιούχοι του προγράμματος, εφόσον έχουν τη δυνατότητα, ενημερώνουν το κοινό σχετικά με την στήριξη που έχουν λάβει από τα Ταμεία παρέχοντας και στον διαδικτυακό τόπο τους, εάν υπάρχει, σύντομη περιγραφή της πράξης, ανάλογης προς το επίπεδο της στήριξης, που περιλαμβάνει τους στόχους και τα αποτελέσματά της και να επισημαίνουν τη χρηματοδοτική συνδρομή από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

4. Κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος οι δικαιούχοι για όλες τις τροποποιήσεις που ορίζονται στο άρθρο 9 «ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΝ» υποχρεούνται να απευθύνονται αρχικά και να ενημερώνουν το Γραφείο Παρακολούθησης Ενεργητικών Πολιτικών Απασχόλησης της αρμόδιας Υπηρεσίας (ΚΠΑ2), η οποία προβαίνει στις απαραίτητες κατά περίπτωση ενέργειες, προκειμένου να υποβάλλουν εγγράφως το αίτημά τους. Στη συνέχεια θα γίνεται η καταχώρηση του σχετικού αιτήματος στο ΠΣΚΕ από τους δικαιούχους.

Αθήνα, 2 Αυγούστου 2017

 

Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΑΛΕΞΗΣ ΧΑΡΙΤΣΗΣ

Αναζήτηση Άρθρων

Αριθμ. πρωτ.: Γ.Δ.Ο.Π. 0001175 ΕΞ 2017 Ρυθμίσεις θεμάτων περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και τη μεταφορά κεφαλαίων (Ρυθμίσεις θεμάτων περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και τη μεταφορά κεφαλαίων)

Αριθμ. πρωτ.: Γ.Δ.Ο.Π. 0001175 ΕΞ 2017
Ρυθμίσεις θεμάτων περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και τη μεταφορά κεφαλαίων
Αριθμ. Γ.Δ.Ο.Π. 0001175 ΕΞ 17

(ΦΕΚ Β’ 2723/03.08.2017)

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις:
α) Της παραγράφου 18 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015 «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη θέσπιση περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και τη μεταφορά κεφαλαίων και τις τροποποιήσεις των νόμων 4063/2012, 4172/2013, 4331/2015 και 4334/2015» (Α΄ 84), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 4 του ν. 4350/2015 (Α΄ 161) , όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.
β) Του Π.Δ. 111/2014 «Οργανισμός Υπουργείου Οικονομικών» (Α΄ 178), όπως ισχύει.
γ) Του π.δ. 73/2015 «Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (Α΄ 116).
δ) Του άρθρου 90 του π.δ. 63/2005 «Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα» (Α΄ 98).

2. Την ανάγκη να τροποποιηθούν περιορισμοί και απαγορεύσεις συναλλαγών και πράξεων που προβλέπονται στο άρθρο πρώτο της από 18 Ιουλίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Α΄ 84).

3. Την εισήγηση του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας.

4. Το γεγονός ότι από την παρούσα δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,

αποφασίζουμε:

Την τροποποίηση των περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και στη μεταφορά κεφαλαίων που θεσπίστηκαν με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015 (Α΄ 84), όπως ισχύει, ως εξής:

1. Το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, όπως ισχύει, αντικαθίσταται από την 1η Σεπτεμβρίου 2017, ως ακολούθως:

«Μετρητά που δεν αναλήφθηκαν κάποια ημέρα ή ημέρες μπορούν να αναληφθούν σωρευτικά έως του ποσού των χιλίων οκτακοσίων ευρώ (1.800) ανά ημερολογιακό μήνα».

2. H παράγραφος 6α του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, όπως ισχύει, τροποποιείται ως ακολούθως:

«6α. Επιτρέπεται σε εταιρείες, που έχουν τη μορφή νομικού προσώπου και τηρούν απλογραφικό ή διπλογραφικό λογιστικό σύστημα, το άνοιγμα λογαριασμού, όψεως ή καταθετικού, σε πιστωτικό ίδρυμα μέσω της δημιουργίας νέου κωδικού πελάτη (Customer ID), ανεξαρτήτως της ύπαρξης άλλου διαθέσιμου λογαριασμού του οποίου είναι δικαιούχοι. Στις περιπτώσεις της παρούσας παραγράφου δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγράφου 7 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015».

3. Στο τέλος της περίπτωσης ε΄ της παραγράφου 7 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, προστίθεται εδάφιο το οποίο έχει, ως εξής:

«Ομοίως, επιτρέπεται το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού, εφόσον δεν τηρείται ήδη άλλος τραπεζικός λογαριασμός, από όσους είναι επαγγελματίες αγρότες υπό την έννοια του ν. 3874/2010».

4. Στο τέλος της περίπτωσης ι΄ της παραγράφου 7 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, προστίθεται εδάφιο το οποίο έχει, ως εξής:

«Επίσης επιτρέπεται από εργαζόμενο το άνοιγμα λογαριασμού μισθοδοσίας σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα, εκτός αυτού στο οποίο ήδη τηρεί λογαριασμό, εφόσον ο νέος εργοδότης του καταβάλλει τη μισθοδοσία σε διαφορετικό πιστωτικό ίδρυμα από αυτό στο οποίο τηρεί λογαριασμό ο εργαζόμενος. Ομοίως, εφαρμόζονται αναλογικά τα εδάφια 2 έως και 4 της παρούσας περίπτωσης».

5. Μετά την περίπτωση ιθ της παραγράφου 7 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, προστίθενται νέες περιπτώσεις, ως ακολούθως:

«κ. το άνοιγμα λογαριασμού από φυσικά πρόσωπα προκειμένου να κατατεθεί σε αυτόν το τίμημα ωρίμανσης από ασφαλιστήριο συμβόλαιο ή αποζημίωση από ασφαλιστική εταιρεία, εφόσον δεν τηρούν ήδη λογαριασμό σε πιστωτικό ίδρυμα.
κα. το άνοιγμα ειδικού, χωρίς δικαίωμα ανάληψης, ακατάσχετου επαγγελματικού τραπεζικού λογαριασμού των υπαλλήλων ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, σύμφωνα με τις διατάξεις των αποφάσεων που εκδίδονται κατ’εξουσιοδότηση των παρ. 13 και 15 του άρθρου 959Α του Κ.Πολ.Δ. Από τον λογαριασμό αυτόν δεν επιτρέπεται εκτέλεση μεταφοράς κεφαλαίων προς το εξωτερικό, εκτός των περιπτώσεων υποχρέωσης επιστροφής της εγγύησης των υποψηφίων πλειοδοτών σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11 της αριθμ. 41756 οικ./26.5.2017 απόφασης του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Β΄1884), όπως εκάστοτε ισχύει, εφόσον η εγγύηση προήλθε με μεταφορά κεφαλαίων από το εξωτερικό.».

6. Μετά το δεύτερο εδάφιο της περίπτωσης στ της παραγράφου 11 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, προστίθενται δύο νέα εδάφια, ως ακολούθως:

«Από εξουσιοδοτημένο πρόσωπο των ναυτιλιακών αυτών εταιρειών δύναται να μεταφέρεται στο εξωτερικό για τις ανάγκες του πλοίου («cash-to master») το ανωτέρω ποσό των μετρητών ως ανώτατο όριο, με την προσκόμιση δικαιολογητικών στην αρμόδια τελωνειακή αρχή. Τα δικαιολογητικά αυτά θα οριστούν με απόφαση της Επιτροπής Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών».

7. Το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης στ΄ της παραγράφου 11 του άρθρου πρώτου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, αντικαθίσταται από την 1η Σεπτεμβρίου 2017, ως ακολούθως:

«Πέραν των ανωτέρω, επιτρέπεται η πραγματοποίηση ανάληψης μετρητών έως του ποσοστού 50% συνολικά, από χρηματικά ποσά τα οποία, μετά την 1η Σεπτεμβρίου 2017, μεταφέρονται από την αλλοδαπή με μεταφορά πίστωσης σε υφιστάμενους λογαριασμούς, που τηρούνται σε πιστωτικό ίδρυμα στην Ελλάδα, με διαδικασία οριζόμενη από την Επιτροπή Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών».

Η απόφαση αυτή ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 2 Αυγούστου 2017

Ο Υπουργός
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ

https://www.taxheaven.gr

Αναζήτηση Άρθρων